Nee stem je omdat je vóór Oekraïne bent

Als het associatieverdrag met Oekraïne er niet komt, laten wij het land dan in de steek? Is een nee-stem bij het referendum zelfs een ja tegen het kwaad? Geenszins, zegt SP-kamerlid Harry van Bommel in reactie op Dave van Ooijen eerder op deze site.

Dit referendum gaat niet over de keuze tussen Oekraïne wel of niet ondersteunen. Dit referendum gaat over de keuze tussen Oekraïne steeds verder politiek en economisch in de Europese Unie integreren of dat niet doen. Dit verdrag niet doen, betekent allerminst niets doen.

De stelling dat alleen integratie in de Europese Unie een effectieve wijze van landen ondersteunen is, getuigt van een onwaarschijnlijk hoge mate van imperialistisch denken. Alleen als je bij ons hoort, komt het goed? Volgens mij hebben we die gedachte al lange tijd achter ons gelaten. Gelukkig. Er zijn vele manieren om Oekraïne te ondersteunen zónder associatieverdrag. Sterker nog, dat doen we allang.

De relatie tussen Oekraïne en de EU wordt gebaseerd op het Europese Nabuurschapsbeleid en maakt deel uit van het Oostelijk Partnerschap. Een van de beleidslijnen daarbinnen is het promoten van waarden zoals democratie, aanwezigheid van een rechtsstaat, het internationale rechtssysteem, respect voor mensenrechten en fundamentele vrijheden en duurzame ontwikkeling. De EU heeft bijvoorbeeld een commissie naar Oekraïne gestuurd om te adviseren op het gebied van politie en justitie, en daarnaast substantiële financiële steun aan Oekraïne gegeven om de economie op korte termijn vooruit te helpen.

Ook de Raad van Europa heeft een actieplan opgezet met een budget van maar liefst 45 miljoen euro om onder andere de rechtstaat en democratie te verbeteren en corruptie aan te pakken. En ook Nederland geeft op bilateraal niveau noodhulp aan Oekraïne en ondersteuning aan de ontwikkeling van de rechtsstaat via het matra-programma. Allemaal concrete ondersteuning zónder associatieverdrag.

Wat het associatieverdrag hieraan gaat toevoegen is niet duidelijk. Heel vaak opschrijven dat de corruptie bestreden moet worden maakt nog niet dat dit ook daadwerkelijk gebeurt. Het feit dat in het verdrag staat dat Oekraïne het Statuut van Rome van het Internationaal Strafhof gaat ratificeren heeft de Oekraïense regering onlangs nog immers allerminst tegengehouden de inwerkingtreding van die ratificatie met drie jaar te willen uitstellen.

Lees dit weer puike stuk van Harry van Bommel verder op Sociale Vraagstukken

Oekraïne exporteert dierenleed

Het Oekraïne-referendum gaat niet over geopolitiek, maar over handel, liet Eurocommissaris Frans Timmermans al duidelijk weten. Er is geld te verdienen. Dat het handel betreft met het meest corrupte land van het Europese continent – een land dat produceert met kinderarbeid en barbaars dierenleed van kolossale proporties – dat vormt kennelijk geen beletsel.

Het veelbesproken associatieverdrag zorgt ervoor dat Nederland en andere EU-landen goederen uit Oekraïne onbelemmerd moeten binnenlaten. Europa mag geen importbelasting meer heffen aan de grens.

Problematisch is dat Oekraïne structureel mensenrechten, dierenwelzijn en milieuregels aan zijn laars lapt bij de productie van die goederen. Door Oekraïense producten toe te laten, maakt Europa zich dus mede schuldig aan schending van mensen- en dierenrechten.

Ongeveer een op de twintig kinderen tussen vijf en veertien jaar is betrokken bij kinderarbeid. Kinderen zijn vooral actief in de landbouw en mijnbouw. De Rijksdienst voor Ondernemend Nederland waarschuwt bedrijven er zelfs voor op zijn website: ‘Vooral als u in de agrarische sector of in de bouw onderneemt (in Oekraïne), is de kans aanmerkelijk dat een productiebedrijf gebruikmaakt van kinderarbeid’, aldus de Nederlandse overheidsdienst.

Ook met de basisrechten van volwassen werknemers is het slecht gesteld. Zo komt het voor dat vakbondsleiders worden geïntimideerd door Oekraïense veiligheidsdiensten. Zoals vorig jaar, toen een protest voor betere arbeidsrechten iets te lang duurde naar de smaak van de Oekraïense overheid. Via een ware terreurcampagne werd geprobeerd de protesten de kop in te drukken. Het minimumloon in het land bedraagt omgerekend zo’n 50 euro per maand.

Daarnaast biedt het associatieverdrag alle ruimte voor het importeren van een bord vol dierenleed. Mega-stallen met twintigduizend varkens zijn in Oekraïne geen uitzondering. Oekraïense eieren komen uit immense legbatterijen, die in de EU al jaren verboden zijn.

Het grootste pluimveebedrijf uit Oekraïne, MHP, slacht jaarlijks 332 miljoen plofkippen en exporteert meer dan honderdveertigduizend ton kippenvlees per jaar. Als ’toetje’ produceert MHP ook nog eens foie gras: lever van ganzen of eenden, die met een trechter dwangvoeding door hun strot krijgen geduwd.

Deze barbaarse praktijk is al in 23 EU-landen verboden. Het wordt echter moeilijk de overige vijf EU-landen te bewegen met foie gras te stoppen, als het tegelijkertijd aan onze oostgrens goedkoop en ongecontroleerd wordt binnengehaald. Het associatieverdrag zet zo een rem op Europese vorderingen op het gebied van dierenwelzijn.

Niet alleen landbouwdieren, maar ook Europese agrariërs zelf worden de dupe van dit verdrag. Zij werken wél met bepaalde basisregels en krijgen te maken met oneerlijke concurrentie van Oekraïense producten die maar met één focus gemaakt zijn: een zo laag mogelijke prijs, ten koste van wat dan ook.

Ook buiten de landbouw neemt Oekraïne het niet zo nauw met het welzijn van dieren. Hondengevechten met geketende beren en jachtreizen voor westerse jagers die willen – en mogen – schieten op alles wat beweegt, dragen niet bij aan het gevoel dat we geassocieerd zouden moeten raken met een land dat heel andere opvattingen over ethiek heeft dan waar in onze contreien decennialang aan is gewerkt.

Voorstanders schermen ermee dat het associatieverdrag Oekraïne verplicht om bepaalde wetten en productiestandaarden op den duur te verbeteren. Dat is echter een drogreden. Zelfs bestaande regels worden nauwelijks gecontroleerd en gehandhaafd in Oekraïne.

Oorzaak daarvan is de heersende corruptie; ook dit jaar riep Transparency International Oekraïne uit tot het meest corrupte land op het Europese continent. Dat geeft papieren regels erg weinig waarde. De Oekraïense minister van Landbouw, Oleksey Pavlenko, gaf overigens vorig jaar al aan dat dierenwelzijn ‘geen issue’ is voor het land. Op dat gebied hoeven we dus niet veel vorderingen te verwachten.

Maar ook op het gebied van mensenrechten zal het, door de torenhoge corruptie, heel lang duren voordat er écht vorderingen worden gemaakt. Tot die tijd eten we ‘gewoon’ goedkope eieren uit legbatterijen en door kinderen gepote uien, waarvan de tranen je in de ogen zouden moeten springen nog voordat je ze schoonmaakt.

De handelwijze van het ja-kamp is zeer discutabel en vraagt om een duidelijk ‘nee’ van iedereen die het beste voorheeft met kinderen, dieren, natuur, milieu en de bestaanszekerheid van Europese boeren.

Bron: Nederlands Dagblad

GeenPeil en GeenStijl trekken subsidie-aanvraag in

GeenStijl en GeenPeil trekken hun subsidieaanvraag voor het referendum over Oekraïne in vanwege ‘juridische haarkloverij’. De referendumcommissie eist bij 103 aanvragen meer informatie, waardoor ze voorlopig kunnen fluiten naar campagnegeld. SP-Kamerlid Harry van Bommel noemt dit ‘sabotage’ en ‘een middelvinger naar de kiezer’.

Het is de tweede keer dat indieners van een subsidieaanvraag voor het referendum over Oekraïne geconfronteerd worden met extra administratieve rompslomp, zo onthulde AD.nl eerder. Zo moesten organisaties eerder al meerdere handtekeningen aanleveren, terwijl er op het aanvraagformulier maar plek was voor één krabbel en klopte een postcode niet.

Waar de subsidie bedoeld was voor goedbedoelde campagne-initiatieven, worden aanvragers door juridische haarkloverij tot wanhoop gedreven“, stelt Bart Nijman van GeenStijl. “Er blijft veel te weinig tijd over voor de campagne. Wij dansen niet langer naar de pijpen van de commissie en trekken ons verzoek in.

SP-Kamerlid Harry van Bommel is furieus op minister van Binnenlandse Zaken Ronald Plasterk en noemt dit ‘absoluut sabotage’. “Het begon al bij het opendoen van minder stemlokalen en nu dit weer. De houding die Plasterk aanneemt is een middelvinger naar de kiezer.

De minister laat weten niet in te willen gaan op de aantijgingen, omdat de referendumcommissie daarover gaat.

Lees verder op het AD

VS betaalt persreis Nederlandse journalisten naar Oekraïne

Nederlandse journalisten zijn op uitnodiging en op kosten van de Amerikaanse ambassade naar Oekraïne. Ze blijven de hele week en zouden onder anderen de Oekraïense president Porosjenko ontmoeten. De Amerikanen boden daarbij aan om de vliegreis en de verblijfskosten te betalen.

De persreis komt op een opvallend moment: twee maanden voordat Nederland in een raadgevend referendum stemt over het associatieverdrag met Oekraïne. Eerder meldde de Britse krant The Sunday Telegraph dat de Amerikaanse overheid juist de bemoeienis van Rusland met het referendum onderzoekt.

Volgens de Amerikaanse ambassade in Nederland heeft de persreis niet met het referendum in april te maken maar is het een dienst voor journalisten “om ze te laten zien hoe Oekraine ervoor staat, bijna twee jaar na de Maidan-opstand”. In februari 2014 vluchtte oud-president Viktor Janoekovitsj na een maandenlange volksopstand naar Rusland.

Voor Wouter de Winther van de parlementaire redactie van De Telegraaf was het referendum juist de enige reden om iemand mee te sturen. “Wij willen zien hoe de Amerikanen het proces rond het referendum willen beïnvloeden en zijn benieuwd waarom ze hier zoveel waarde aan hechten”, zegt De Winther. “De beste manier om dat te onderzoeken is om mee te gaan.”

Ook voor het AD en het Reformatorisch Dagblad was het referendum een reden om mee te gaan met de reis. “We hebben wel even getwijfeld of we wel met de Amerikanen in zee moesten gaan”, zegt Frank Poorthuis van de hoofdredactie van het AD. “Maar we vonden het in dit geval wel nuttig. We komen dan toch met mensen in gesprek die we anders niet te spreken krijgen.” Ook het Nederlands Dagblad en weekblad Elsevier gingen in op de uitnodiging van de Amerikaanse ambassade. Overigens weten de redacties niet of de kosten inderdaad door de Amerikanen betaald worden, of willen ze dat niet zeggen.

De Volkskrant heeft de trip met de Amerikanen geweigerd, zegt buitenlandredacteur Bert Lanting van de Volkskrant. “Wij willen iedere schijn van beïnvloeding vermijden.” Ook de NOS kreeg een uitnodiging, maar bedankte eveneens.

De groep journalisten bezoekt deze week ook de stad Lviv in het westen en spreekt met politici, wetenschappers en vertegenwoordigers van het bedrijfsleven. Een reis naar het onrustige oosten van Oekraïne staat niet op de agenda.

In het Mediaforum maken Frenk van der Linden en Sjors Fröhlich gehakt van deelname van journalisten aan deze persreis.

Frenk van der Linden: ‘Amerikanen hebben niet alleen een mening in deze kwestie, maar ook grote belangen. Ze zullen nooit een reis organiseren die tegen die belangen in gaat. Ze zullen het zo plannen dat het lijkt alsof het evenwichtig is, maar dat is het natuurlijk niet.

Van der Linden is van mening dat een journalist nooit mee moet gaan op een betaalde persreis, tenzij er geen enkele andere mogelijkheid is om verslag te doen van een onderwerp. Sjors Fröhlich: ‘Het komt ook bij BNR voor dat we meegaan met een minister, of bijvoorbeeld met defensie. Anders kunnen we dat nooit betalen. Maar we hebben daarbij altijd de voorwaarde dat we volledige vrijheid hebben in de inhoud.

Fröhlich en Van der Linden vinden beiden dat een medium deelname aan zo’n persreis moet melden. Fröhlich: ‘Ik was dan ook stomverbaasd toen ik in de Telegraaf las: ‘er is een persreis georganiseerd, die doet de wenkbrauwen fronsen’, maar dan niet meldt dat ze er zelf bij zijn.

Beluister hoe Fröhlich en Van der Linden gehakt maken hiervan in het Mediaforum

Het ‘Stem voor’-kamp is verblind door de moderniseringsmythe

In de jaren ’50 stuurde de World Health Organization (WHO) voorraden insecticide (DDT) naar Borneo om de lokale bevolking te helpen om malariamuggen te bestrijden. De dode (en giftige) muggen werden al snel opgegeten door allerlei insecten, die op hun beurt weer op werden gegeten door hagedissen. De hagedissen werden kneiterstoned door de DDT wat het weer interessant maakte voor lokale katten om ermee te spelen, en verdomd makkelijk om op te peuzelen. Gevolg: alle katten stierven uit en Borneo werd geteisterd door een rattenplaag die zich te goed deden aan de gewassen. De Britse luchtmacht besloot in te grijpen met Operation Cat Drop en dropte (serieus) kratten vol katten boven het geteisterde dorp, Sarawak.

Deze anekdote laat op humoristische wijze zien wat er kan gebeuren als mensen niet goed nadenken. Binnen de politicologie (en met name tijdens colleges) heeft deze anekdote vaak een extra functie: het laat namelijk feilloos zien wat de risico’s zijn van landen met diepgewortelde ideeën die graag besluiten voor minder ontwikkelde landen maken. Zo was men er in de jaren ’50 er heilig van overtuigd dat als Indonesië (net als het Westen) gewoon meer gewassen zou produceren, het land vanzelf (net als het Westen) meer ontwikkeld, rijker en kortom gelukkiger zou worden. En wie wil er nou niet net zo awesome als het Westen worden? Dat dachten wij ook.

Hoewel deze theorie (ook wel bekend als modernization theory) gelukkig binnen de politicologie al enige decennia is uitgestorven, lijken politici, beleidsmedewerkers en opiniemakers de verleiding van deze maakbaarheidsmythe uit de Internationale Betrekkingen niet te kunnen weerstaan.

Lees deze column van Dieuwertje Kuijpers verder op TPO

Van Bommel: ‘Verdrag is slecht voor Oekraïne, Europa en voor ons’

Zes april wordt een historische dag. Voor het eerst gaat Nederland naar de stembus voor een raadgevend referendum. En het gaat meteen over een vraag waarbij kiezers normaal gezien op grote afstand worden gehouden: voor of tegen het associatieverdrag van de Europese Unie met Oekraïne?

SP-Kamerlid Harry van Bommel roept iedereen op om ‘nee’ te stemmen. ‘Wij hebben het beste voor met Oekraïne, Europa en Nederland. Wanneer je de situatie dáár en hier bekijkt moet je tot de conclusie komen dat we geen intensieve politieke en economische banden met Oekraïne aan moeten gaan. Daarom zullen we campagne voeren om zoveel mogelijk mensen ‘nee’ te laten zeggen.’ Een interview met Van Bommel.

De EU sluit toch wel vaker associatieverdragen? Wat is er dit keer zo speciaal?
‘Dit associatieverdrag met Oekraïne is anders dan andere verdragen, al was het maar omdat het één van de oorzaken was voor een bloedige burgeroorlog. Een oorlog die nu al aan meer dan 8.000 mensen het leven heeft gekost. Ook hebben meer dan 1,3 miljoen mensen huis en haard verlaten.’

Maar de Oekraïense bevolking wil dit akkoord toch zelf?
‘Nee. Het land is hopeloos verdeeld. Een deel van bevolking is etnisch Russisch of spreekt Russisch. Zij richten zich op Rusland. Een ander deel is gericht op Europa. Er mag in het verdrag staan dat er sprake is van ‘krachtige steun van het volk in Oekraïne voor de Europese koers van het land’ maar in de praktijk ligt dat anders. De discussie over de oriëntatie van Oekraïne – richting Oost of richting West – is uitgedraaid op getouwtrek tussen grootmachten. De bevolking betaalt daarvoor een hoge prijs. Het land raakt steeds verder verscheurd. Dit verdrag zal dat alleen maar erger maken.’

Dit akkoord is toch vooral een handelsakkoord, geen aansluiting bij de EU?
‘Het verdrag gaat veel verder dan een handelsakkoord. Er is ook een belangrijk politiek deel. Het expliciete doel van het verdrag is ‘geleidelijke toenadering tussen de partijen’. Het is een zeer veelomvattend akkoord, dat artikelen bevat over samenwerking met en afstemming op de EU op het gebied van onder meer buitenlandbeleid, justitie, milieu, ruimtevaart, onderwijs, cultuur, sport, volksgezondheid en defensie.’

Wat zullen de gevolgen zijn voor Oekraïne?
‘Het is een neoliberaal akkoord. Overheidssteun mag straks niet meer in Oekraïne. Het land wordt gedwongen om alle marktregels van de Europese Unie over te nemen. En dat is precies wat de grote bedrijven willen: Oekraïne wordt een wingewest. De rekening van het opnemen van Oekraïne in de Europese markt wordt ook nog eens betaald door de burgers. De bevordering van de export van Oekraïne zal bijvoorbeeld worden opgebracht door de Europese belastingbetaler. Kortom: Het akkoord is goed voor de multinationals maar slecht voor de mensen hier en dáár.’

Go Harry, go! Lees verder op de website van de SP

Oekraïne heeft geen associatieverdrag nodig maar neutraliteit

Oekraïne blijft een verdeeld land – en is het best gediend met een neutrale positie tussen Rusland en het Westen, bepleit Anine van der Ree, D66-stemmer en fiscaal adviseur.

GeenPeil is bezig driehonderdduizend handtekeningen te verzamelen voor een raadgevend referendum over het associatie- en vrijhandelsverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne. Ze hadden geen beter verdrag kunnen kiezen voor een referendumverzoek.

Het verdrag zelf is inderdaad slaapverwekkend, maar de consequenties ervan voor Oekraïne zijn zo groot – een oorlog met inmiddels achtduizend doden, twee miljoen vluchtelingen en vijf miljoen mensen die zijn aangewezen op humanitaire hulp – dat we ons moeten afvragen of het voor Oekraïne wel zo goed is als we allemaal hopen.

In de geopolitieke beschouwing “Ukraine, on the edge of empires” (2010) noemt George Friedman van Stratfor Oekraïne van cruciaal belang voor Ruslands nationale veiligheid. Rusland zou het daarom, ongeacht de goede relatie met Europa, nooit toestaan dat Oekraïne in de invloedsfeer van Europa zou komen. Natuurlijk kunnen we volhouden dat de oorlog niet onze schuld is en dat Rusland maar moet stoppen de rebellen in het oosten van het land te voorzien van wapens en manschappen. Maar wat als Rusland Oekraïne koste wat kost buiten de invloedsfeer van de Europese Unie wil houden?

Een argument dat door de regering en het parlement wordt genoemd om voor het associatieverdrag te stemmen, is dat een overgrote meerderheid van het Oekraïense volk voor aansluiting bij de EU zou zijn. Dat zou inderdaad een zeer goede reden zijn om, ondanks de omstandigheden, voor het verdrag te stemmen, ware het niet dat de waarheid anders blijkt te liggen.

De bewering is vooral gestoeld op de parlementaire verkiezingen in oktober 2014 waarbij de pro-EU partijen een grote meerderheid behaalden. Echter, in het oosten van het land konden 3,2 miljoen mensen vanwege de oorlog feitelijk niet stemmen. Daar zitten traditioneel de meeste stemmers die geen aansluiting willen bij de EU. De parlementsverkiezing kan dus niet echt als representatief worden beschouwd.

Lees verder op de Volkskrant

Stem tégen bij referendum Oekraïne

De ja-campagne voor het Oekraïnereferendum is gekocht door zakelijke belangen en steunt op onhoudbare argumenten, vindt Paul Bahlman.

Joshua Livestro spoort in het Reformatorisch Dagblad van 28 januari de SGP-achterban aan om vóór te stemmen bij het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne. Dit betoog heeft echter dringend behoefte aan repliek en context.

Allereerst is het goed om te weten wie de Stichting Stem Voor Nederland financiert. George Soros investeerde via zijn Open Society Foundation 2 ton in de ja-campagne. Soros is een Amerikaanse miljardair die zijn vermogen op niet geheel onbetwiste wijze heeft verkregen.

Een van Soros’belangrijkste wapenfeiten is dat hij het reddingsplan van de Britse centrale bank doelbewust frustreerde door te speculeren tegen het Britse pond en zodoende op 16 september 1992 “Black Wednesday” te veroorzaken. Persoonlijk werd hij daarbij 1 miljard dollar rijker, en de Britse belastingbetaler 3,7 miljard dollar armer.

In 2002 werd Soros veroordeeld wegens handel met voorkennis, een zaak die hij in 2011 in hoger beroep definitief verloor. Een deel van het familievermogen van 22 miljard heeft Soros via het hedgefonds Quantum Group belegd in Oost-Europa. En dat is nu precies de reden waarom deze meneer zo geïnteresseerd is in uw ‘ja’.

Quantum Group heeft een belang van 20 procent in BNK Petroleum, dat in Polen mag boren naar schaliegas. De opbrengsten vallen top op heden nogal tegen, en nu zie Soros mogelijkheden om in Oekraïne naar schaliegas te boren. Hiervoor is het wel nodig dat het associatieverdrag tussen Oekraïne en de EU in werking treedt. De vraag is echter of dit ook in het belang van de Nederlandse én de Oekraïnse burgerbevolking.

Soros ziet het liefst dat het Oekraïense staatsbedrijf Naftogaz wordt geprivatiseerd, opgeknipt en aan buitenlandse investeerders wordt verkocht. Driemaal raden wie een van die investeerders is. Het moge duidelijk zijn dat Soros zijn geld niet gestoken heeft in Livestro’s campagne omdat hij zo begaan is met de Nederlandse democratie.

De inhoud van Livestro’s betoog is bovendien nogal zwak. Dat SGP’ers niet afwijzend hoeven te staan tegenover referenda, ben ik helemaal met hem eens. Voor het overige blijkt hij echter vooral een begaafd retoricus in negatieve zin van het woord. Hij benoemt dat de andere twee christelijke partijen ook voor het verdrag zijn en dat SGP’ers de grootste voorstanders zouden zijn met een percentage van liefst 70 procent. De auteur toont zich ervan bewust dat ‘zwevers’ bij verkiezingen en referenda geneigd zullen zijn zich te voegen bij de grootste groep, zeker wanneer die groep uit mensen bestaat aan wie ze zich nauw verwant voelen. Overigens blijkt uit twee peilingen door onderzoeksbureau I&O Research en de Universiteit Twente dat dit percentage stukken lager ligt dan de 70 waarmee Livestro schermt.

De andere argumenten die Livestro op tafel legt, kunnen niet als zodanig beoordeeld worden. Het zijn namelijk stuk voor stuk stellingen die volgens de wetten van de logica niet ingezet kunnen worden als argument. Bovendien zijn ze ook nog eens weerlegbaar.
De economie van Oekraïne berust grotendeel op de handel met Rusland. Het associatieverdrag zal ervoor zorgen dat de exportcijfers drastisch zullen dalen door Russische boycots. Hoe kan het dan ooit een groeiende export voor Nederland betekenen? Er zal veel eerder een handelstekort in Oekraïne ontstaan, wat ongunstig is voor de Nederlandse export. De export vanuit de Europese Unie naar Moldavië, eveneens een land waarvoor Rusland een belangrijkste handelspartner is, is sinds de invoering van een soortgelijk associatieverdrag bijvoorbeeld met 6 procent gedaald. Dat is noch voor Moldavië, noch voor Nederland gunstig.

En op welke manier is het verdrag dat in Oekraïne door neonazi’s wordt toegejuicht gunstig voor de mensenrechten? Waarom levert militaire inmenging in een conflict met Rusland, iets waar Soros overigens ook op aandringt, stabiliteit op? Hoeveel wordt het land trouwens stabieler, mocht Rusland de gaskraan dichtdraaien? Deze en nog vele andere vragen beantwoordt de Stichting Stem Voor Nederland niet.

Maar wellicht moet je dit ook niet verwachten van een stichting die wordt gesponsord met geld van een buitenlandse multimiljardair met persoonlijke belangen. Dus SGP’ers, informeer uzelf en stem voor Nederland en dus tegen het associatieverdrag.
De auteur is Nederlands burger, woonachtig in Nederland en niet gelieerd aan enigerlei stichting.

Bron: Reformatorisch Dagblad van 8 februari 2016