Tsipras wil op 5 juli een referendum houden

De Griekse premier Alexis Tsipras is van plan een referendum te houden over het financiële reddingsplan voor zijn land. Het referendum moet op 5 juli gehouden worden. Dat heeft de premier in de nacht van vrijdag op zaterdag gezegd op de Griekse televisie. Vanwege het referendum wil Tsipras de geldverstrekkende instanties vragen om een verlenging van de deadline. Die werd eerder vastgesteld op 30 juni.

Er moet dringend een pakket maatregelen komen dat het Zuid-Europese land weer op de been brengt. Griekenland heeft van zijn geldschieters vrijdag nieuw voorstel voorgelegd gekregen. Het kan tot en met november noodkredieten blijven ontvangen, maar dan moet het wel instemmen met niet nader genoemde maatregelen om de overheidsuitgaven te beknotten en de economie te hervormen.

Tsipras riep zijn kabinet en de oppositiepartijen vrijdagavond bijeen voor spoedberaad. Volgens Tsipras hebben de geldverstrekkers een ultimatum voorgelegd dat indruist tegen de waarden van Europa. Het raadplegen van de soevereine wil van het Griekse volk kan daarop de enige reactie zijn, aldus de Griekse premier. Een aantal voorstellen van de Europese instanties kunnen volgens de premier enkel worden gezien als een “vernedering van een heel volk”. De premier vindt de eisen van de geldverstrekkers onvoorstelbaar, maar liet weten dat hij het voorstel zal accepteren als het Griekse volk dat wil.

Tsipras vraagt zaterdag het parlement of zij instemt met een referendum. De Griekse oppositieleider Antonis Samaris heeft kritiek geuit op het voorgestelde referendum. Volgens hem is Tsipras daarmee op ramkoers met Europa. Minister Nikos Pappas van Staat heeft al laten weten dat hij ervan overtuigd is dat de Grieken het voorstel zullen verwerpen.

Chef Mario Draghi van de Europese Centrale Bank (ECB) heeft begrip getoond voor de beslissing van Tsipras om een referendum uit te schrijven. Draghi en Tsipras hadden zaterdag een telefonisch onderhoud, meldt een woordvoerder van de Griekse regering. “We zijn er zeker van dat meneer Draghi het beste voor heeft met de beslissing van de Griekse regering een referendum uit te schrijven. Dat werd nog maar eens bevestigd in het telefoongesprek”, aldus de woordvoerder.

Zaterdag komen de EU-ministers van Financiën (eurogroep) bijeen in Brussel voor hernieuwd beraad over Griekenland. Bronnen in Brussel stelden dat bovendien een nieuw steunpakket in de maak is waarmee Griekenland de komende drie jaar het hoofd boven water kan houden. De banken in Griekenland gaan maandag gewoon weer open, zei een Griekse onderminister na de toespraak van Tsipras. De regering heeft geen plannen om kapitaalstromen aan banden te leggen.

Bron: ANP via Nu

Blijf van minuut tot minuut op de hoogte via The Guardian >>>

Waarom hebben we de euro nog?

De euro dwingt landen in een keurslijf waar ze vaak geen zin in hebben en zorgt telkens weer voor crisisstemming in de politiek. Na ruim vijf jaar improvisatie valt amper aan de conclusie te ontkomen dat er nooit eerder in de Europese Unie zo veel animositeit tussen lidstaten en hele bevolkingen is geweest als juist de laatste vijf jaar en juist vanwege die euro. Het werkt eenvoudigweg niet goed met deze euro.

Tussen de euro nu en de euro bij de start gaapt een groot gat. De euro was een Duits-Frans project van politieke integratie na de Duitse hereniging om daarmee de europeanisering van het nieuwe, grote Duitsland te verankeren. De risico’s van één munt waren bekend, maar bestrijding hiervan en verbetering golden juist als voertuigen van politieke integratie: een gezamenlijke munt vergt een gezamenlijk economisch beleid, harmonisatie van belastingstelsels, harmonisatie van nationale begrotingen en ten slotte één Europese financiële ruimte. En dan had je uiteindelijk ook een echte politieke unie nodig om al die soevereiniteitsoverdrachten democratisch te kunnen legitimeren.

Maar wie wil er nu nog aan worden herinnerd dat de euro in eerste instantie geen economisch, maar een politiek project is? Praktisch niemand meer. In feite is het zo dat we de euro nu voornamelijk nog hebben omdat iedereen bang is voor de economische gevolgen van een mislukking. Praktisch niemand heeft het nog over het politieke project. Tegelijk is er eigenlijk geen erbarmelijkere motivatie voor de euro te bedenken dan angst voor het einde ervan.

Sedert het crisisjaar 2010 hebben eurolanden met improvisaties en bewonderenswaardig plak- en knipwerk de euro in de lucht weten te houden. Er kwam een nieuw stabiliteitspact, nieuwe bevoegdheden voor de Commissie om in te grijpen en zich met nationale begrotingen te bemoeien, er kwam een noodfonds om lidstaten bij te springen en er kwam een beginnetje van een ­bankenunie.

Maar het is wat het is: plak- en knipwerk en rammelend aan alle kanten.

Lees deze column van Ben Knapen verder op het Financieele Dagblad >>>

In IJsland verdwijnt het bankgespuis gewoon achter de tralies

Today, the Reykjavík District Court ruled in the most extensive banking case so far, a case of market manipulation and loans to Kevin Stanford and other businessmen to buy shares in Kaupthing, alleged to have part of the market manipulation by Kaupthing senior managers.

This is a complicated case, where the Office of Special Prosecutor went through, in court, months of trades to show a pattern they claimed was consistent with charges of market manipulation. – The judgement will no doubt be appealed by those who were sentenced.

Sigurður Einarsson ex-chairman of the board of Kaupthing [zie foto, red.] was sentenced to a year. Hreiðar Már Sigurðsson, the banks CEO at the time, was found guilty but not sentenced to prison because he has already been sentenced in another case, the al Thani case. According to Rúv, Einarsson sentence will be added to the four years he was sentenced to in the al Thani case. Ingólfur Helgason, Kaupthing manager of Icelandic operations was sentenced to 4 1/2 year. Magnús Guðmundsson manager of Kauphing’s Luxembourg operations was acquitted as was another employee, Björk Þórarinsdóttir member of Kaupthing’s credit committee. Bjarki Diego credit officer at the time was sentenced to 2 1/2 year. Three employees, who carried out the relevant trades, got suspended sentences of 18 months to two year.

One thing, which has proved valuable in this case as in other similar cases, is phone tabs. Interestingly, they have all been done after the collapse.

A complicated case – and contrary to what some seem to think Iceland has a similar legislation regarding market manipulation and other financial fraud as other Western countries. The difference is that there is a will to prosecute these cases: they are time-consuming to investigate but it is perfectly doable and the stories are simple. The fact that big banks are too big to investigate in other countries is only because there is a lack of appetite among authorities and politicians – there really is no other reason, no other explanation.

Lees verder op Sigrun Davidsdottir’s Icelog >>>

Merkel houdt Grieken korte termijn worst voor en Grieken zeggen nee!

Op basis van anonieme bronnen en gelekte documenten werd vrijdag door verschillende media gemeld dat de schuldeisers van Griekenland het land een derde steunpakket aan hebben geboden. Het huidige steunpakket zou dan verlengd worden met vijf maanden tot november dit jaar. Dit meldde Nu.nl vanmiddag.

Als er de komende dagen een overeenkomst zou worden bereikt, zou Griekenland ook meteen rekenen kunnen rekenen op genoeg geld om de lening van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) af te betalen. In totaal zou het nieuwe steunpakket ruim 15 miljard euro omvatten.

Volgens Bloomberg zijn Tsipras, Merkel en de Franse president Francois Hollande daarvoor op vrijdag bijeen gekomen om te overleggen in voorbereiding op de extra vergadering van de ministers van Financiën van de eurolanden (Eurogroep) op zaterdag.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel adviseerde de Griekse beleidsmakers om het “schappelijke” pakket van de schuldeisers te accepteren. Het is nu aan Athene om de eurolanden tegemoet te komen, aldus Merkel. “We hebben stappen gezet naar Griekenland. Het is nu aan de Griekse kant om gelijke stappen te zetten.”

The Guardian meldt echter dat Tsipras het aanbod heeft afgewezen:

The Greek government has rejected a proposed five-month extension of the country’s bailout accord, Helena Smith reports from Athens.

Greek officials have turned down the deal. “The text that was given to the Greek side is worse than the memorandum,” one was quoted as saying by the Athens news agency.

Government sources have lashed out at the “unacceptable” tactics employed by interlocutors representing foreign lenders at the EU, ECB and IMF.

There are reports, says Helena, that prime minister Alexis Tsipras is making a speedy return to Athens.

Bron: The Guardian >>>

Welkom in de EU

Wijlen Herman De Coninck dichtte al dat in de herfst alle dingen stil zijn, zoals oude mensen die elkaar reeds lang beminnen. Maar in Griekenland is de herfst vooral het seizoen waarin ouden van dagen in de straten rondscharrelen. Want in de herfst verliezen de bomen niet alleen hun bladeren maar ook hun vruchten. En soms komen die van pas.

Vraag maar aan Dimitris, een kleine, gedrongen man van vooraan de zestig. Hij is gepensioneerd maar door de voortdurende bezuinigingen moet hij het rooien met een pensioentje van 450 euro. Zijn vrouw en zijn ongetrouwde dochter hebben geen inkomen meer. Ze zijn werkloos, en werkloosheidsuitkeringen zijn in Griekenland beperkt in de tijd: na twaalf maanden zakken ze van 360 euro naar niks. Alsof dat nog niet erg genoeg is, kun je na twee jaar ook fluiten naar je ziekteverzekering. Steevast heeft Dimitris zijn pet diep over zijn ogen getrokken, zo diep dat je ternauwernood zijn gezicht ziet. Dat is ook de bedoeling, want Dimitris is beschaamd, en met wie hij ook spreekt, hij kijkt altijd naar zijn schoenen.

Dimitris heeft een aparte bijverdienste. Met zijn aftandse Fiat Panda schuimt hij de straten van Athene af op zoek naar olijfbomen die de boorden van de straten van de Griekse hoofdstad sieren. In zijn kleine geblutste koffer: plastic zakken, netten en een bezem. Zo rond oktober, wanneer de olijven zo langzamerhand rijp zijn, spreidt hij de netten uit onder de olijfbomen en klopt hij met zijn bezem de rijpe olijven uit de bomen. Die raapt hij dan samen en laadt ze in zijn auto.

Het is aandoenlijk om Dimitris vervolgens op zijn knieen in de goot te zien zitten, terwijl hij de laatste olijven bij elkaar schraapt en in plastic zakken stopt. Hij brengt ze naar een pers in Megara, op ongeveer vijftig kilometer van de hoofdstad. De olie die hij zo verkrijgt, probeert hij te verkopen, wat hem een paar tientallen euro’s oplevert. Dat gebeurt uiteraard ‘zwart’, want anders zou hij zich blauw betalen aan allerlei taksen en vergunningen.

Het is al het vierde jaar dat Dimitris op deze manier olijven verzamelt in de straten van Athene. Maar de crisis brengt zijn bijverdienste in gevaar. De prijs van de benzine is gestegen van iets minder dan 1 euro in 2008 naar 1,50 euro in april 2015, met een piek van 1,70 euro in 2012.

Elke euro telt voor Dimitris, en hij overweegt om zijn auto aan de kant te schuiven: hij verdient nauwelijks nog wat aan de olijfolie. Bovendien zijn er kapers op de kust. Sinds 2011 ziet Dimitris Albanezen hetzelfde doen. Velen beginnen zelfs al olijven uit de bomen te kloppen in september, wanneer ze eigenlijk nog niet rijp zijn. Na hun doortocht blijft er voor Dimitris niet veel meer over.

Lees verder op Knack >>>

‘Zambiaanse toestanden’ op EU-top

Het ‘Griekse drama’ over een eventuele oplossing voor de Griekse schulden neemt ongekende vormen aan. Zo langzamerhand dreigt de EU-top te verzanden in Zambiaanse toestanden.

Donderdag gaven de euroministers van Financiën het op, er was geen akkoord mogelijk. Ze probeerden tot overeenstemming te komen voordat de regeringsleiders in Brussel bijeen kwamen. Door een halsstarrige houding van de Grieken schoot men echter geen millimeter op. De Griekse premier Tsipras is vast van plan als laatste met de ogen te knipperen.

Het is een ongeschreven wet in Europa dat alles op het laatste moment altijd in elkaar past, maar voor het eerst lijkt die wet niet meer te gelden. De Europese leiders willen niet zelf onderhandelen en laten dat over aan de instituten van EU, IMF en ECB. Die moeten voorstellen ontwikkelen waar de ministers van Financiën mee kunnen leven. Tsipras wil het liefst onderhandelen met de leiders zelf. En zo wijst iedereen met de vinger naar elkaar. De kans dat iemand te laat knippert is nu levensgroot geworden.

Ondertussen tikt de klok door, op 30 juni gaan de Grieken zonder nieuwe miljarden failliet. En de EU wil ook geen ‘Grexit’, men is toch bang voor de effecten op de markten en de rente voor andere zwakke eurolanden. Als het even kan moeten de Grieken binnen boord blijven, maar dat wordt steeds lastiger.

Dat Eurogroep en regeringsleiders naast elkaar vergaderen is al zeldzaam, dat dat waarschijnlijk drie keer achter elkaar in één week gaat gebeuren nog veel zeldzamer. Vermoedelijk zaterdag komt de Eurogroep nu weer bijeen in een laatste poging, mogelijk moeten de regeringsleiders zondag dan weer bijeen komen om de deal af te zegenen. Of om te praten over een dan onvermijdelijke ‘Grexit’.

Griekenland loste begin deze maand al geen schuld aan het IMF af en bundelde die tot het eind van de maand, iets wat Zambia als enig land ooit het laatst deed in de jaren tachtig. Toen werd gesproken over ‘Zambiaanse toestanden’, maar inmiddels lijkt dat te gaan gelden voor de hele operatie. Daarmee is wel een weinig verheffend beeld van Europa ontstaan. Griekenland, dat 1,5% van de hele euro-economie beslaat, zorgt voor een ongekend circus.

Lees verder op De Telegraaf >>>

Is driekwart Nederlanders voor TTIP?

Wie TTIP zegt, zegt chloorkip, hormoonvlees en de almacht van grote Amerikaanse bedrijven. Dat is in ieder geval de associatie die velen nu bij het Trans-Atlantisch Vrijhandels- en Investeringsverdrag tussen de Europese Unie en de Verenigde Staten hebben. Toch zou bijna driekwart van de Nederlanders voor het omstreden verdrag zijn. Dat is ver boven het Europees gemiddelde, dat met 58 procent een stuk lager ligt dankzij landen als Duitsland, waar nog geen 40 procent van de bevolking het gevreesde verdrag steunt. Zijn we echt ‘het braafste jongetje van de klas’, zoals datajournalist Stephan Okhuijsen twitterde?

De cijfers zijn niet nieuw. Maar volgende maand gaat de tiende onderhandelingsronde over het verdrag in, en deze week komt INTA, de commissie voor internationale handel van het Europees Parlement, bijeen om aanbevelingen voor de EU-onderhandelaars te bespreken. Dat was aanleiding voor het Twitteraccount van het Europees Parlement om onder de noemer ‘Find out how support for #TTIP varies across EU’ opnieuw het kaartje van stal te halen waarin Nederland donkergroen kleurt als een van de landen waarin de steun voor het verdrag het grootst is.

Bron is de Eurobarometer van december 2014, een halfjaarlijkse peiling onder EU-burgers over politieke en economische EU-zaken. Eigenlijk verklapt de tekst boven het kaartje al waar de vraag in de peiling echt over ging: of een vrijhandels- en investeringsverdrag tussen de EU en de VS een goed idee is. Dat is natuurlijk wel wat anders. Een handelsverdrag met de VS klinkt goed voor de economie, wie zou daar op tegen zijn?

Normaal gesproken zouden we nu de Eurobarometer uitpluizen en checken op sturende vraagstelling en representativiteit, maar dat is eigenlijk niet meer nodig. Het gaat dan wel om een ‘vrijhandels- en investeringsverdrag’ tussen de EU en de VS, trans-Atlantisch dus, maar de lettercombinatie ‘TTIP’ komt in het hele onderzoek niet voor.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Breaking Greece

I’ve been staying fairly quiet on Greece, not wanting to shout Grexit in a crowded theater. But given reports from the negotiations in Brussels, something must be said — namely, what do the creditors, and in particular the IMF, think they’re doing?

This ought to be a negotiation about targets for the primary surplus, and then about debt relief that heads off endless future crises. And the Greek government has agreed to what are actually fairly high surplus targets, especially given the fact that the budget would be in huge primary surplus if the economy weren’t so depressed. But the creditors keep rejecting Greek proposals on the grounds that they rely too much on taxes and not enough on spending cuts. So we’re still in the business of dictating domestic policy.

Lees de column van Paul Krugman verder op The New York Times >>>