Categorie: PhpList

Wat als de Grieken gewoon gelijk hebben?

Geplaatst op by 0 reacties

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

Europa stelt zich in de Griekse schuldenkwestie arrogant en weinig democratisch op, betoogt Piet Keizer, economisch filosoof.

De EU probeert een waardengemeenschap te zijn. Dat moet ook wel; het hebben van een gezamenlijke markteconomie kan niet zonder. Democratie is daarbij het sleutelwoord. Het duidt onder meer op een omgangsvorm waarin ieder mens en elke groep het recht heeft gehoord te worden. Dit impliceert dat ieder mens de plicht heeft serieus te proberen een ander mens te begrijpen, niet alleen mensen van de eigen groep.

In het dossier-Griekenland wordt door de machtige partijen, die het eens zijn met de trojka, zwaar tegen deze regel gezondigd. Alleen de afgelopen week al leverde weer een aantal saillante voorbeelden op.

Ik noem er twee: premier Rutte maande de Grieken niet met een ‘flutverhaal’ te komen en het Financieele Dagblad (FD) van 4 juli schreef in het hoofdredactionele commentaar dat ‘iedereen de buik vol had van de politieke pokeraars en bluffers in het huidige (Griekse) kabinet’. Rutte liet zich van zijn menselijke kant zien door humanitaire hulp te bieden, indien dat nodig mocht blijken. Het FD vond dat ‘we’ de Grieken grootmoedig tegemoet moeten treden indien ze positief stemmen ten gunste van de voordtellen van de trojka.

Deze teksten verraden gevoelens van superioriteit. We zijn dus weer terug in de tijd dat de Nederlandse minister van financiën (De Jager) de Grieken regelmatig de les las, en zijn moralistische vingertje naar ze opstak.

Maar wat als de Grieken een realistischer analyse van de situatie in de eurozone hebben dan de trojka? Dat hun stelling – dat bezuinigingen en liberale hervormingen averechts uitwerken in de huidige tijd van depressie – meer realiteitsgehalte heeft?

Lees verder op Trouw >>>

We are now in a new EU

Geplaatst op by 0 reacties

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

What’s the difference between the Mafia and the current European leadership? The Mafia makes you an offer you can’t refuse. The leaders of the European Union offer you a deal you can neither refuse nor accept without destroying yourself.

The European Union as we have known it ended over the weekend. That EU project was all about the gradual convergence of equal nations into an “ever closer union”. That’s finished now.

The whole notion was underpinned by three conditions. One was that the process of European integration was consensual – each member state would pool more and more of its sovereignty because it freely chose to do so. The second was that these incremental steps were, to use the terms applied to monetary union in the Maastricht treaty, “irreversible” and “irrevocable” – once they were taken, there could be no going back.

The third, unspoken but completely understood, was that Germany would restrain itself, accepting, in return for the immense gift of a new beginning that its fellow European countries had given it, that it must refrain from ever trying to be top dog again. Each of these fundamental conditions was torched over the weekend.

Lees verder op The Irish Times >>>

Reddingsplan volstrekt onhaalbaar

Geplaatst op by 0 reacties

Het Europese ‘reddingsplan’ voor Griekenland is financieel-economisch volstrekt onhaalbaar. Waarom zetten Merkel c.s. dit dan toch door? De VS blijkt een belangrijke rol te spelen.

Nu het stof van het nachtelijk besluit over een derde Griekse bail out wat is gaan liggen, wordt het tijd voor enige bezinning. Er blijkt bovendien nog méér geld nodig te zijn dan de 53,5 miljard waar een week geleden nog over gesproken werd. Het bedrag is voorlopig opgelopen tot een slordige 86 miljard euro (€ 86.000.000.000). Dat komt dan nog bovenop de huidige Griekse schuldenberg van zo’n 350 miljard. Alleen een volslagen idioot gelooft nog dat de Grieken dergelijke bedragen ooit zullen kunnen terugbetalen, zeker gelet op het zware bezuinigingspakket dat voorwaarde is voor de bail out.

Het getrouwtrek over de brugfinanciering die de Grieken nodig hebben om het IMF en de ECB te betalen is intussen in volle gang. Op het moment van schrijven van deze column was er nog geen begin van een uitzicht op het rondkomen van dat geld. Groot-Brittannië, Tsjechië, Zweden en Denemarken verzetten zich tegen het gebruik van het EFSM fonds (European Financial Stability Mechanism). De Britten willen überhaupt niet meebetalen aan de ‘reddingsoperatie’ van de Grieken. Ondanks de bezwaren van genoemde landen zou de Europese Commissie naar verluidt toch dit EFSM willen benutten.

Daarbij komt, dat het IMF heeft berekend dat er veel meer geld nodig is voor de Grieken. In een herzien geheim rapport, dat afgelopen maandagavond naar de regeringsleiders van de eurozonelanden is gezonden, stelt het IMF dat de Griekse schuld totaal onhoudbaar is:

Een dertigjarige aflossingsvrije periode plús enorme verlenging van de looptijden óf jaarlijkse betalingen door de eurozone belastingbetalers zijn nodig om de Grieken aan boord te houden. Daarbij, Griekenland zou gedurende enkele decennia een primair overschot moeten laten zien van 3,5 procent per jaar. Dat is nooit eerder gebeurd. Het IMF schrijft verder dat de Griekse staatsschuld, uitgedrukt als percentage van het bbp in 2022 nog altijd 170 procent zal bedragen (twee weken geleden was dat nog 142 procent) en dat de staatsschuld de komende jaren richting 200 procent van het bbp zou stijgen. De hamvraag dringt zich op waarom je nog geld zou lenen aan een land, waarvan je weet dat je de eerder verstrekte leningen ook al niet terugkrijgt?

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op Follow The Money >>>

Tsipras: ik sta voor een tekst waarin ik niet geloof

Geplaatst op by 0 reacties

Het akkoord met zijn geldschieters is niet goed, maar met het enige alternatief – een Grexit – was Griekenland nog veel slechter af geweest. Met dat argument verdedigde premier Alexis Tsipras gisteravond op de Griekse tv de keiharde bezuinigings- en belastingmaatregelen die hij vandaag door het parlement probeert te jagen om uitzicht te houden op onderhandelingen over ruim 80 miljard aan noodleningen.

Maar van harte gaat dat niet. Tsipras gaf ook toe dat het akkoord pas tot stand kwam na zware druk uit Europa, en dat Griekenland niet genoeg valutareserves heeft om een vertrek uit de euro op te vangen. “Ik neem de volledige verantwoordelijkheid voor de handtekening onder een overeenkomst waar ik niet in geloof”, zei Tsipras in het interview met staatstelevisie ERT.

Dat roept vragen op over de voort­varendheid waarmee zijn regering een eventueel akkoord zal uitvoeren. “Ik kan niet garanderen dat het gevaar van een Grexit geweken is voordat het definitieve akkoord ondertekend is”, waarschuwde hij verder. In het interview wilde Tsipras, die een vermoeide en enigszins verslagen indruk maakte, niet ingaan op een mogelijke scheuring in zijn partij.

Meerdere prominente hardliners, onder wie een minister en de parlementsvoorzitter, hebben gezegd vandaag in het parlement tegen de voorstellen te zullen stemmen. Sommigen gingen ervan uit dat Tsipras hen daarom zou vervangen. “Ik zet niemand het mes op de keel. In onze partij is een cultuur van dialoog, niet van uitsluiting.” Het akkoord komt vrijwel zeker door het parlement, dankzij steun van de oppositie.

Lees verder op Trouw >>>

We are all Greeks now

Geplaatst op by 0 reacties

The poor and the working class in the United States know what it is to be Greek. They know underemployment and unemployment. They know life without a pension. They know existence on a few dollars a day. They know gas and electricity being turned off because of unpaid bills. They know the crippling weight of debt. They know being sick and unable to afford medical care. They know the state seizing their meager assets, a process known in the United States as “civil asset forfeiture,” which has permitted American police agencies to confiscate more than $3 billion in cash and property. They know the profound despair and abandonment that come when schools, libraries, neighborhood health clinics, day care services, roads, bridges, public buildings and assistance programs are neglected or closed. They know the financial elites’ hijacking of democratic institutions to impose widespread misery in the name of austerity. They, like the Greeks, know what it is to be abandoned.

The Greeks and the U.S. working poor endure the same deprivations because they are being assaulted by the same system—corporate capitalism. There are no internal constraints on corporate capitalism. And the few external constraints that existed have been removed. Corporate capitalism, manipulating the world’s most powerful financial institutions, including the Eurogroup, the World Bank, the International Monetary Fund and the Federal Reserve, does what it is designed to do: It turns everything, including human beings and the natural world, into commodities to be exploited until exhaustion or collapse. In the extraction process, labor unions are broken, regulatory agencies are gutted, laws are written by corporate lobbyists to legalize fraud and empower global monopolies, and public utilities are privatized. Secret trade agreements—which even elected officials who view the documents are not allowed to speak about—empower corporate oligarchs to amass even greater power and accrue even greater profits at the expense of workers. To swell its profits, corporate capitalism plunders, represses and drives into bankruptcy individuals, cities, states and governments. It ultimately demolishes the structures and markets that make capitalism possible. But this is of little consolation for those who endure its evil. By the time it slays itself it will have left untold human misery in its wake.

The Greek government kneels before the bankers of Europe begging for mercy because it knows that if it leaves the eurozone, the international banking system will do to Greece what it did to the socialist government of Salvador Allende in 1973 in Chile; it will, as Richard Nixon promised to do in Chile, “make the economy scream.” The bankers will destroy Greece. If this means the Greeks can no longer get medicine—Greece owes European drug makers 1 billion euros—so be it. If this means food shortages—Greece imports thousands of tons of food from Europe a year—so be it. If this means oil and gas shortages—Greece imports 99 percent of its oil and gas—so be it. The bankers will carry out economic warfare until the current Greek government is ousted and corporate political puppets are back in control.

Lees deze column van Chris Hedges verder op Truthdig >>>

Yanis Varoufakis: We were set up

Geplaatst op by 0 reacties

In his first interview since resigning, Greece’s former Finance Minister says the Eurogroup is “completely and utterly” controlled by Germany, Greece was “set up” and last week’s referendum was wasted.

Greece has finally reached an agreement with its creditors. The specifics have not yet been published, but it is clear that the deal signed is more punitive and demanding than the one that its government has spent the past five months desperately trying to resist.

The accord follows 48 hours in which Germany demanded control of Greece’s finances or its withdrawal from the euro. Many observers across Europe were stunned by the move. Yanis Varoufakis was not. When I spoke with Greece’s former finance minister last week, I asked him whether any deal struck in the days ahead would be good for his country.

“If anything it will be worse,” he said. “I trust and hope that our government will insist on debt restructuring, but I can’t see how the German finance minister [Wolfgang Schäuble] is ever going to sign up to this. If he does, it will be a miracle.”

It’s a miracle the Greek people are likely to be waiting for a long time for. On Friday night, when Greece’s parliament agreed to an austerity programme that voters had overwhelmingly rejected in a referendum five days earlier, a deal seemed imminent. A partial write-off of its debt owed to the so-called “Troika” – the IMF, the European Central bank and the European Commission – was unlikely but possible. Now, despite its government’s capitulation, Greece has no debt relief and may yet be thrown out of the Eurozone.

Varoufakis, who resigned a week ago, has been criticised for not signing an agreement sooner, but he said the deal that Greece was offered was not made in good faith – or even one that the Troika wanted completed. In an hour-long telephone interview with the New Statesman, he called the creditors’ proposals – those agreed to by the Athens government on Friday night, which now seem somehow generous – “absolutely impossible, totally non-viable and toxic …[they were] the kind of proposals you present to another side when you don’t want an agreement.”

Varoufakis added: “This country must stop extending and pretending, we must stop taking on new loans pretending that we’ve solved the problem, when we haven’t; when we have made our debt even less sustainable on condition of further austerity that even further shrinks the economy; and shifts the burden further onto the have-nots, creating a humanitarian crisis.”

Lees het interview met Yanis Varoufakis verder op The New Statesman >>>

Sneven op Brusselse technocraten

Geplaatst op by 0 reacties

De democratie in Europa wordt volgens Ewald Engelen al vele jaren met voeten getreden. Met de huidige Griekse crisis is een voorlopig dieptepunt bereikt en dat brengt de nodige risico’s met zich mee. ‘Voor je het weet creëer je martelaren van de democratie.’

Met het Dictaat van Athene bestaat er geen twijfel meer over het ware doel van het Europese project. De transformatie van nationale democratieën in oligarchische technocratieën, teneinde de neoliberale droom van de European Roundtable of Industrialists uit de vroege jaren tachtig eindelijk te kunnen voltooien: totale mobilisatie voor de export.

Argwanende zielen hadden het al eerder door. Begin jaren negentig bijvoorbeeld, met de introductie van de Interne Markt, die de Europese gemeenschap transformeerde tot een paradijs voor loonkostenarbitreurs en laagopgeleide Nederlanders voor het eerst confronteerde met wat het betekende om te moeten concurreren met veel goedkopere Grieken, Portugezen en Spanjaarden. Of eind jaren negentig, toen de Europese elite aanstuurde op een monetaire unie tussen landen met uiteenlopende verdiencapaciteiten, geschiedenissen en culturen. Of in 2005, toen het afgewezen gedrocht van een Europese Constititutie via de achterdeur alsnog werd ingevoerd.

Of in 2010, toen Merkel de Griekse en Italiaanse democratische mandaten met voeten trad door er twee meegaande vazallen te parachuteren, die moesten uitvoeren wat gekozen regeringen weigerden te doen: het afbreken van sociale grondrechten. Of in 2012, toen Brusselse technocraten in samenspraak met gekozen regeringsleiders buiten het zicht van nationale parlementen een begrotingsgevangenis optuigden die tekorten ongrondwettelijk maakte en daarmee de beleidsruimte voor toekomstige regeringen beperkte tot wat volgens de neoliberale leer acceptabel was.

Of in 2013 toen de Raad van State een onthutsende ‘Voorlichting’ publiceerde waarin dit gezaghebbende college van staat haar grote zorgen uitsprak over de gevolgen voor de Nederlandse beleidssoevereiniteit van het zogenaamde ‘Europese semester’, dat begin en eind van de Nederlandse begrotingscyclus naar Brussel verschoof – en waar in de Tweede Kamer vervolgens geen haan naar kraaide.

Werden de eerste stappen naar technocratië nog verguld met gloedvolle verhalen van voorspoed, vrede en democratie, sinds 2010 wordt de ene Ausnahmezustand aan de andere geregen om nieuwe schreden op het pad naar voltooiing van de Unie te kunnen zetten zonder te worden gedwarsboomd door onwillige kiezers, opgezweept door wat sinds de crisis populistische rattenvangers heten. Ik gebruik hier met opzet het Duits. Want wat er de afgelopen jaren in Brussel is gebeurd, lijkt zo van de nationaal-socialistische rechtsfilosoof Carl Schmitt te zijn afgekeken.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op FTM >>>

Akkoord over Griekenland

Geplaatst op by 0 reacties

De regeringsleiders van de eurolanden hebben een akkoord bereikt over een nieuw noodpakket voor Griekenland. De vergadering in Brussel duurde 17 uur, en kwam vanmorgen rond 8.30 uur tot een eind. ‘Je zou kunnen zeggen dat we een ‘agreement’ hebben’, zei EU-president Donald Tusk tijdens een persconferentie over de deal.

Het akkoord dat is bereikt, vraagt striktere bezuinigingsmaatregelen van de Grieken dan de voorstellen die ze vorige week nog afwezen in een referendum. In dit geval staat er echter wel een nieuw steunprogramma tegenover.

Tsipras moet uiterlijk woensdag een aantal hervormingen door het Griekse parlement loodsen, onder meer van de pensioenen en de btw. Bovendien moet Athene exacter aangeven wanneer bepaalde hervormingen zullen worden geïmplementeerd.

Ook moet werk worden gemaakt van het privatiseren van Griekse overheidsbezittingen. Die bezittingen komen in een fonds dat onder toezicht wordt gesteld van een onafhankelijke instelling. Aanvankelijk zou het toezicht vanuit Luxemburg worden geregeld, maar de locatie van de toezichthouder wordt toch Athene.

Het privatiseringsfonds was een heikel punt, Tsipras was lang tegen zo’n fonds. Volgens Eurogroep-voorzitter Dijsselbloem zou de privatisering 50 miljard moeten opleveren, waarmee een deel van de Griekse schulden kan worden afbetaald.

Volgens berekeningen van de geldschieters (IMF, ECB, eurolanden) heeft Griekenland tussen de 82 en 86 miljard euro nodig, waarvan een flink deel (tot 25 miljard) voor het versterken van de Griekse banken.

Lees verder op de Volkskrant >>>