Categorie: PhpList

Brenninkmeijer: ‘De Europese Rekenkamer is een bot wapen geworden’

Geplaatst op by 0 reacties

Alex Brenninkmeijer nam vorig jaar afscheid van zijn functie als Nationale Ombudsman om toe te treden tot het college van de Europese Rekenkamer. Leden worden doorgaans niet geacht interviews af te geven, maar daar heeft Brenninkmeijer geen boodschap aan: ‘Ik moet nog maar ontdekken wat de grenzen hier zijn.’

De grote vraag is hoe lang Alex Brenninkmeijer het in Luxemburg gaat uithouden. De voormalige Nationale Ombudsman maakt de komende zes jaar deel uit van het 28 leden tellende college van de Europese Rekenkamer. Een instituut dat 140 miljard euro aan Europese subsidiegelden controleert. Een instituut waar niemand in Europa ontzag voor heeft. ‘Sisyfusarbeid’ noemde het Luxemburgse collegelid Henri Grethen zijn werkzaamheden ooit. De Europese Rekenkamer rolt haar steen de berg op, maar moet elke keer machteloos toekijken hoe deze, zodra de top bereikt is, naar beneden valt. Om vervolgens opnieuw te beginnen.

Een nieuwe werkelijkheid voor de idealist Brenninkmeijer (1952) die zijn leven naar eigen zeggen in het teken van rechtvaardigheid heeft gezet. Hij is iemand die graag de media opzoekt en zich vol in het publieke debat mengt. Zijn toon altijd even charmant, zijn woorden vaak vernietigend. Dat zijn ze in Luxemburg, waar de Europese Rekenkamer is gevestigd, niet gewend. Collegeleden als Brenninkmeijer worden geacht niet met de pers te praten. Kritische vragen dienen naar de president te worden doorverwezen.

Lees dit artikel van Anne de Blok en Jessica de Vlieger verder op Follow the Money

Het is Europadag, maar wat valt er eigenlijk te vieren?

Geplaatst op by 0 reacties

Precies 64 jaar geleden werd de kiem gelegd voor de Europese Unie. Toen, vlak na de oorlog, durfde Nederland zich keihard op te stellen.

Sinds 1985 is 9 mei Europadag, een slechts in de Europese wijk van Brussel opgemerkte feestdag: de Europese ambtenaren hebben dan vrij. Alle pogingen om er ook in de lidstaten cachet aan te geven, zijn mislukt.

Maar waarom is 9 mei Europadag? Op 9 mei 1950 legde de Franse minister Robert Schuman (1886-1963) op het ministerie van Buitenlandse Zaken in Parijs een verklaring af tegen inderhaast opgetrommelde journalisten.

Het was een tekst over verzoening met de oude vijand Duitsland en het onder supranationaal toezicht brengen van de Frans-Duitse kolen- en staalindustrie. Door die grondstoffen voor oorlogswapens onder internationaal gezag te plaatsen, kon vrede worden georganiseerd.

De man achter de tekst was de Franse topambtenaar Jean Monnet.

Lees dit artikel van Carla Joosten verder op Elsevier

Eurofielen en het antwoord dat nooit gegeven wordt

Geplaatst op by 0 reacties

‘We moeten het beter uitleggen’. Voorstanders van de Europese Unie wringen zich in allerlei bochten, maar een echt antwoord hebben ze niet.

Wanneer ik spreek met voorstanders van het Europese project stel ik hen altijd de vraag: ‘wat zou iemand moeten aantonen, of wat zou er moeten gebeuren, om u van uw overtuiging af te brengen?’ De vraag komt van Karl Popper, die in het vermogen deze vraag te beantwoorden de ultieme test zag voor een rationele, wetenschappelijke benadering. Falsificatie noemde hij dat. Wie een stelling poneert – bijvoorbeeld dat Europese integratie noodzakelijk of belangrijk is – dient daarbij aan te geven wat er zou moeten worden aangetoond of gebeuren om die stelling onderuit te halen. Kan iemand dat niet, dan heeft hij geen rationele of wetenschappelijke opvatting, maar een religieuze of ideologische.

Popper wist met deze vraag het Marxisme te ontmaskeren. De gedachte dat de geschiedenis de uitdrukking is van een ‘klassenstrijd’ en dat er vroeg of laat een ‘wereldrevolutie’ zal komen, kan op geen enkele wijze worden gefalsificeerd. Het is een gesloten theorie, met een visie op het verleden (‘onderdrukking’) en een visioen van de toekomst (‘revolutie’), en niets kan die theorie doen wankelen. Het Marxisme levert een verklaring voor alles dat er kan gebeuren. Als de arbeidersklasse in opstand komt is dat een bevestiging van de marxistische theorie. Als de arbeidersklasse niet in opstand komt, dan is dat evengoed een bevestiging van de marxistische theorie. Kennelijk wordt de arbeidersklasse dan namelijk nog onderdrukt. ‘We moeten het beter uitleggen’, luidt de eenvoudige conclusie. Wat er ook gebeurt, aan het gelijk van Karl Marx hoeft nooit te worden getwijfeld.

Precies hetzelfde zien we bij het Europese idee.

Lees deze column van Thierry Baudet verder op RTL Nieuws

De haat naar Europa

Geplaatst op by 0 reacties

De haat richting Brussel is doorgeslagen, maar de Europese democratie moet flink veranderen, wil het project op lange termijn overleven.

Zakkenvullers. Corrupte bende. EUSSR! De haat richting de Europese Unie is niet van de lucht. Veel van het geklaag en de krachttermen is van hetzelfde slag als de boze burger over Den Haag spuit. Maar als het om Brussel gaat, is het een slagje erger. Zeker in deze Europese verkiezingstijd.

Als EU Watcher – freelance onderzoeker gevestigd in Brussel – bevind ik me tussen twee werelden. Enerzijds loop ik rond in de ‘eurobubble’, de kongsie van Europees Parlement, Commissie, maatschappelijke organisaties, duizenden lobbyisten, journalisten en ander loslopend wild. Een fantastische wereld waar ik me als ‘verkenner van de nieuwe wereld’ als een kind in een snoepwinkel voel. Hier wordt geschiedenis gemaakt – eurocrisis, Oekraïne, handel, interne markt, energie – you name it.

Aan de andere kant sta ik continu in contact met mensen die niet dagelijks met de EU bezig zijn. Burgers, jongeren, ambtenaren, lezers en leken. Ik discussieer met ze op Twitter, geef mijn mening op opiniepagina’s (zoals laatst in de NRC), modereer verkiezingsdebatten en houd presentaties over wat in Brussel allemaal gebeurt.

Wat me steeds weer opvalt is dat de eurobubble alle kenmerken van de befaamde Haagse kaasstolp heeft. Intern gericht, genoegzaam en zelfvoldaan, de ‘inwoners’ zijn afhankelijk van elkaar, en geluiden van buiten dringen nauwelijks door.

Lees deze column door Joop Hazenberg verder op RTL Nieuws

Een resoluut ‘nee’ tegen dit Europa

Geplaatst op by 0 reacties

Naast financieel geograaf en polemist ben ik sinds kort ook politiek actief, als lijstduwer voor de Partij voor de Dieren in Europa. Omdat de tijd van meedenken plaats heeft gemaakt voor tegendenken. En omdat de vleesindustrie opvallend veel parallellen vertoont met de financiële sector.

Vorig voorjaar was Europa kort in de ban van een paardenvleesschandaal. Vleeshandelaren hadden goedkoop paardenvlees afkomstig uit Oost-Europa verkocht als duur rundvlees, wat vervolgens – verpakt en versneden – in allerlei producten terecht was gekomen: hamburgers, worsten, patés en andere voorbewerkte vleesproducten.

Het leverde een fascinerend inkijkje op in de complexiteit, ruimtelijke spreiding en ondoorzichtigheid van onze voedselproductieketens. En etaleerde het opportunisme, winstbejag en de kortzichtigheid van de handelaren die in deze lange ketens de cruciale schakels vormen.

Op 14 februari van dat jaar had de Nederlandse correspondent van de Financial Times een schokkend verhaal over de heer Jan Fasen, directeur van Draap Trading Ltd., juridisch gevestigd op Cyprus. Draap (‘paard’ omgedraaid) was de tussenpersoon die Roemeens paardenvlees had verkocht aan het Franse vleesbedrijf Spanghero, dat het vervolgens in allerlei voorgekookte vleesproducten had verwerkt, waarna het in de schappen van een groot aantal Europese supermarkten terecht was gekomen. Het schandaal was bij Fasen begonnen.

Hij bleek niet van onbesproken reputatie. Een jaar eerder was hij veroordeeld tot negen maanden celstraf voor het ‘omkatten’ van Zuid-Amerikaans paardenvlees in Duits rundvlees alvorens het door te verkopen op de Franse tweedehands vleesmarkt. En daarvoor was hij in opspraak gekomen door het verkopen van ‘onrein’ vlees onder valse halal-voorwendselen.

De parallellen met de praktijken in de bancaire sector zijn opvallend. ‘Verpakken,’ ‘versnijden,’ ‘omkatten’ – het is precies hetzelfde als wat er met onze hypotheken is gebeurd. Securitiseren is het transformeren van individuele financiële contracten tussen klant en bank in verhandelbare waardenpapieren die worden gekocht door institutionele beleggers die zich geen zier bekommeren om ons wel en wee en alleen uit zijn op een hoog, stabiel rendement.

En net als met het paardenvlees van de firma Draap komen onze hypotheken daar pas voor in aanmerking na grondig te zijn ‘omgekat,’ ‘versneden’ en ‘verpakt.’ En net als Draap Trading Ltd. van belastingparadijs Cyprus gebruikmaakt om toezicht te ontlopen, zo gebruiken bankiers voor het omkatten van hypotheken brievenbusmaatschappijen om het juridisch eigendom buiten de eigen balans te houden.Over het verpakken van hypotheken.

Onderzoekers van de Manchester Business School wijten in een recente publicatie zowel bancaire crisis als recente voedselschandalen aan vier gedeelde oorzaken: onnodige complexiteit, de terreur van aandeelhouderswaarde, ongelijke verdeling van onderhandelingsmacht en afwezigheid van ketenverantwoordelijkheid.

Lees deze colum van Ewald Engelen verder op De Correspondent

De woedende burger

Geplaatst op by 0 reacties

De euro is mislukt, maar dat wil de Europese Unie niet toegeven. Intussen woedt er een veenbrand van woedende burgers.

Niet alleen in de zwaar getroffen Zuid-Europese landen heerst woede over het gevoerde beleid uit Brussel, ook in de meer ontwikkelde eurozonelidstaten en in EU-landen als Groot-Brittannië sluimert een grote onderhuidse ontevredenheid over de gang van zaken. Die ontevredenheid betreft niet alleen het ondemocratische karakter van de Europese instellingen, maar ook de halve waarheden en hele leugens waarmee de eurofederale droom in stand gehouden wordt. Alsof goed geïnformeerde burgers gek zijn. Zij die weten hoe het werkelijk zit en het wagen vraagtekens te plaatsen bij de munt, worden door de voorstanders van de euro meestal niet serieus genomen. Het lijkt wel een geloof, die euro en EU; wie terechte kritiek heeft wordt verketterd, weggezet als ‘populist’ of op zijn best genegeerd. Maar daarmee is de onvrede niet weg, sterker, een dergelijke houding van de eurofielen versterkt de onvrede bij de eurokritische burger slechts.

Vertegenwoordigers van het grootbedrijf, zoals VNO-NCW, roepen om het hardst dat de euro goed is voor onze welvaart en werkgelegenheid, terwijl iedereen die kan luisteren en lezen weet, dat we thans te maken hebben met recordwerkloosheid en structurele koopkracht-vermindering van burger en (midden-)bedrijf. En beiden worden veroorzaakt door de euro. Maar wat zijn dan toch die voordelen van de euro (geweest)? Als je voorstanders van de euro daarnaar vraagt, komt men vaak niet veel verder dan ‘lekker makkelijk, nu hoeven we geen geld meer te wisselen bij de grens’. I kid you not, ik hoorde dat afgelopen dinsdag nog bij een eurodebat in Den Haag.

Lees dit artikel door Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Pro Europa dus tegen de EU: een alternatief voor de Unie

Geplaatst op by 0 reacties

Bijna twee jaar geleden legde Thierry Baudet in Elseviers H.J. Schoo-lezing uit waarom we kritisch zouden moeten zijn over Europese eenwording. Volgens Baudet zal dat uiteindelijk tot conflicten leiden.

Elsevier bundelde zijn lezing Pro Europa dus tegen de EU, die zo vlak voor de Europese verkiezingen weer actueel is. Inmiddels is het boekje van Thierry Baudet, jurist, historicus en essayist, al toe aan zijn vijfde druk.

Baudet zegt dat de EU als het zo doorgaat onvermijdelijk uitmondt in een nieuwe staat. ‘Er is geen andere optie. Maar tegelijkertijd zal zo’n “Verenigde Staten van Europa” nooit kunnen werken. Daarvoor zijn de verschillen in Europa veel te groot.’

Lees verder op Elsevier