Categorie: PhpList

Hof dwarsboomt Portugese bezuinigingen

Geplaatst op by 0 reacties

Het Portugese hooggerechtshof haalde vrijdagavond een streep door een aantal bezuinigingsmaatregelen. De overheid zou daardoor met een begrotingsgat van 700 miljoen euro komen te zitten.

Het gaat onder meer om de bezuiniging op ambtenarensalarissen. Het hof sprak zich uit tegen al geplande salarisverlagingen van tussen de 2 en 12 procent.

Daarmee wordt een van de belangrijkste bezuinigingsmaatregelen van de regering ondermijnd. Het is een essentieel onderdeel van de internationale reddingsoperatie waar Portugal eerder deze maand afscheid van nam. Ook bezuinigingen op pensioenen en uitkeringen voor zieken en werklozen zijn door het hof geblokkeerd. De maatregelen zouden tegen de grondwet indruisen.

Het hof heeft besloten dat de bezuinigingen niet met terugwerkende kracht worden afgeschaft. De aanpassingen gaan pas vanaf juni gelden, om de begrotingsdoelen niet te veel in gevaar te brengen. Toch vrezen analisten dat de uitspraak het economische herstel in Portugal in de weg kan zitten. Het terugdraaien van bezuinigingen op ambtenarensalarissen kost de regering ongeveer 500 miljoen euro. En het afschaffen van de andere maatregelen levert een begrotingsgat van zo’n 200 miljoen euro op.

De uitspraak dwingt de overheid tot het zoeken naar alternatieve bezuinigingen of het invoeren van belastingverhogingen.

Lees verder op Nu

Iedere eurokritische stemmer fascist noemen helpt niet

Geplaatst op by 0 reacties

De EU heeft geleid tot een gevoel van onveiligheid en in de steek gelaten zijn. Welke lessen leert de uitslag van de Europese verkiezingen?, vraagt Martin Sommer zich af.

Even naar Frankrijk voor de frisse lucht. Hoewel frisse lucht dit keer betrekkelijk is. Een kwart van dit land stemde een week geleden op het Front National. Bleu Marine noemt de lijst van Marine Le Pen zichzelf schattig, maar fris is het beslist niet. Mijn Franse departement had nota bene de hoogste score van het hele land, in mijn dorp viel het gelukkig mee. Negen stemmen voor het Front National, terwijl het UMP van voorheen Sarkozy de grootste bleef met dertien. De koeien kijken alsof er niks is gebeurd. Net als sommige snuggere commentatoren in Nederland. De socialisten en christen-democraten blijven immers in het europarlement ruim in de meerderheid, dus waar hebben we het over. Recht zo die gaat met Europa.

Eén avond Franse teevee en je wist anders. De jonge premier Valls, normaliter van dadendrang vervuld, stond het huilen nader dan het lachen. L’heure est grave, zei hij. We beleven een loodzware tijd. Een dag later verscheen president Hollande om mes chers compatriots toe te spreken. Ontredderd, er is geen ander woord. Bij de top in Brussel dinsdag stelde hij vast dat Frankrijk een probleem heeft, en dat derhalve Europa een probleem heeft. Daarmee raakte hij de kern: gaan we na deze verkiezingen door alsof alle Europese neuzen bloeden of worden er lessen geleerd?

Dat ziet er een week later niet goed uit. Het kalf is verdronken maar men maakt nog geen aanstalten om iets aan de put te doen. Voormalig eurogroepvoorzitter Juncker eiste alvast het voorzitterschap van de Europese Commissie op. ‘Ik heb de verkiezingen gewonnen’, sprak deze dreumes uit Luxemburg namens heel christendemocratisch Europa. Zijn kiezerslegitimiteit is nul, maar hier geldt de Franse uitdrukking: niets vergeten, niets geleerd.

Lees deze column van Martin Sommer verder op de Volkskrant

Britten bang gemaakt: Uit de EU, economie stort in

Geplaatst op by 0 reacties

De belangrijkste gevolgen van de afgelopen Europese verkiezingen, zijn, zo schreef ik gisteren, dat de exit van de Britten uit de EU een zekere zaak is geworden en dat er in Frankrijk een ware revolutie zal plaatsvinden. Dat laatste zal vooral een culturele revolutie kunnen zijn: Een terugkeer naar echt Europese normen en waarden, en zich afwenden van de multiculturele waan die het Westen al zo’n veertig jaar in de greep houdt. Ze zal uiteindelijk leiden tot het weer opnieuw invoeren van de nationale grenscontroles, en zo zal, geleidelijk, de hoop ontnomen worden aan niet-Westerse immigranten om consument te worden van de Westerse verzorgingstaten.

Maar eerst de Brexit. Deze is met de fenomenale overwinning van UKIP praktisch een feit worden. (Dat gaat ze om te beginnen gelijk een besparing van 10 miljard euro per jaar opleveren.) Zeker, het referendum dat Cameron heeft beloofd, zal nog moeten plaatsvinden, en daartoe zullen er eerst verkiezingen moeten zijn. Maar Groot-Brittannië ligt op stoom. Anders dan in Nederland is er daar nu zowaar een discussie over de immigratie. De Engelsen zijn de negatieve gevolgen van de immigratie al heel lang zat, maar nu pas voelen ze zich voor het eerst vrij hierover te spreken.

Nu de Brexit aanstaande is, worden uiteraard weer de zogenaamde deskundigen in stelling gebracht. Economen die met cijfers gaan gooien en beweren dat het licht uitgaat als de Britten uit de EU stappen.

Lees verder op De Nieuwe Realist

ECB moet helemaal geen wonderen willen verrichten

Geplaatst op by 0 reacties

Op 27 mei schreef econoom Sylvester Eijffinger een column in Het Financieele Dagblad, waarin hij waarschuwde dat we geen wonderen van de ECB moeten verwachten bij het oplossen van de eurocrisis.

Ik ben dat met hem eens, sterker, de ECB moet ook helemaal geen wonderen willen verrichten, maar zich simpelweg bezighouden met haar kerntaken: zorgen voor prijsstabiliteit en inflatiebeteugeling per eurozoneland. Nu is er sprake van deflatie in zuid als gevolg van de enorme vraaguitval daar en van oververhitting van de Duitse economie, met het risico van bovenmatige inflatie. Over Europese monetaire eenwording gesproken… Intussen kampt de tweede economie van de eurozone, Frankrijk, met een veel te dure euro. Dit gaat hem dus niet worden. Maar Eijffinger schreef, ik citeer:

“Het orakel Draghi heeft weer gesproken. De ECB-president zegt zich comfortabel te voelen bij een eventueel ingrijpen in juni (FD 13 mei). Eerder deze week zei hij op een forum in Portugal dat de kans bestaat dat de eurozone in een ‘klassieke deflatoire cyclus’ wegglijdt, waarbij huishoudens en bedrijven bestedingen uitstellen en de economie haar vermogen tot herstel kwijtraakt. Voorwaarde voor ingrijpen door de ECB is wel dat de economie nog verder afzwakt. Wat kan dat ingrijpen inhouden? Een renteverlaging, opkoopprogramma’s, versoepeling van onderpandeisen; Draghi is er klaar voor, aldus het FD.”

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op de Dagelijkse Standaard

EU: verder integreren om minder afhankelijk te zijn van Russisch gas

Geplaatst op by 0 reacties

De EU-landen moeten verder integreren om hun afhankelijkheid van onbetrouwbare energieleveranciers als Rusland te verminderen. De regeringsleiders geven naar verwachting eind juni hun goedkeuring aan het streven naar een ‘Energie Unie’, ondanks de groei van de eurosceptische partijen bij de Europese verkiezingen.

Voorzitter Barroso van de Europese Commissie wees vandaag op het conflict tussen Rusland en Oekraïne en de kans dat Moskou de gaskraan naar het Westen dichtdraait. Alleen een verenigd Europa kan daartegen optreden, aldus Barroso. ‘Voor zijn energiezekerheid moet Europa met één mond spreken en eensgezind handelen.’ Europees Commissaris Oettinger (Energie): ‘We mogen niet het slachtoffer worden van politieke en commerciële chantage.’

Op verzoek van de regeringsleiders onderzocht de Commissie afgelopen maanden hoe de EU-landen hun energiebehoeften veilig kunnen stellen. De EU importeert momenteel 53 procent van de energie die ze nodig heeft, een uitgave van ruim 1 miljard euro per dag. Bijna 90 procent van de olie wordt geïmporteerd, 66 procent van het gas, ruim 40 procent van de kolen en 95 procent van het voor kerncentrales benodigde uranium.

Lees verder op de Volkskrant

Nederlandse stem voor Brussel telt veel minder dan Oost-Europese stem

Geplaatst op by 0 reacties

De sociaaldemocraten hebben vorige week een miljoen Europese stemmen meer gehaald dan de christendemocraten, toch zijn die laatste de grootste fractie in het Europees Parlement. Een Nederlandse stem telt zwaarder dan een Duitse stem, maar een stuk minder zwaar dan een Slowaakse stem. En Oost-Europese landen zijn veel te ruim vertegenwoordigd in het Europarlement. Dat blijkt uit een analyse van de Volkskrant van het absolute aantal stemmen dat bij de Europese Verkiezingen is uitgebracht.

Als het op verkiezingen aankomt heeft de EU wel wat weg van de Verenigde Staten. Daar krijgt de grootste partij per staat alle kiesmannen van die staat, de som van kiesmannen bepaalt de federale winnaar. Zo kon Al Gore in 2000 met een hogere ‘popular vote’ toch verliezen van George Bush. Wat kiesmannen zijn in Amerika zijn Parlementszetels in Europa: de 751 zetels zijn volgens een politiek compromis over de lidstaten verdeeld. De kiezer stemt lokaal, pas daarna voegen de lokale partijen zich met hun zetels bij een fractie in Brussel. Door die constructie vallen veel stemmen weg in het uiteindelijke resultaat. Ook de grote verschillen in opkomst leiden tot een vertekende zetelverdeling in het EP.

Wanneer de Europese Parlementszetels evenredig zouden worden verdeeld over de Europese popular vote zou de sociaaldemocratische S&D-fractie niet 196 maar 200 zetels bemachtigen. De christendemocratische Europese Volkspartij (EVP) zou krimpen van 213 naar 196. Het aantal eurosceptische zetels zou groeien van 109 naar 118 en de Groenen zouden 64 zetels krijgen in plaats van de huidige 52. De liberale ALDE-fractie zou juist enkele zetels inleveren.

Lees verder op de Volkskrant

Waarom het handelsverdrag met de VS met argwaan moet worden bekeken #TTIP

Geplaatst op by 0 reacties

In rapporten over het nog te sluiten handelsverdrag tussen Europa en de Verenigde Staten worden de voordelen stelselmatig overdreven en de nadelen structureel onderbelicht. Zelfs de sociaal-democratische minister Ploumen (Handel, PvdA) sluit zich daar doodleuk bij aan. Wie steekt een stokje voor dit ondemocratische monstrum?

llustratief voor de afgronddiepe kloof tussen de Brusselse bubble en het electoraat is de wijze waarop de Vlaamse eurocommissaris Karel De Gucht de afgelopen jaren heeft geprobeerd er nog even voor het einde van zijn mandaat een verreikend handelsverdrag tussen Verenigde Staten en Europese Unie doorheen te frommelen.

Terwijl de burger worstelt met de negatieve consequenties van een mislukte muntunie, steeds meer twijfels koestert over aard en richting van het Europese integratieproject en meer en meer nadelen ondervindt van de interne markt (‘social dumping’) , doet de Brusselse elite een klassieke vlucht naar voren. Het tuigt een transatlantische interne markt op die de voordelen (en nadelen) van de Europese interne markt moet verdubbelen: het Transatlantisch Handels en Investeringsverdrag. Of op z’n twitters #TTIP.

Europabreed is er de afgelopen tijd dan ook steeds meer weerzin tegen zowel proces als resultaat ontstaan. Zie hier voor een van de eerste kritische artikelen over #TTIP. De onderhandelingen zijn weinig transparant, vinden achter gesloten deuren plaats en zijn alleen toegankelijk voor multinationals, wat de argwaan over de uitkomst ervan − een markt die vooral de belangen van het grootbedrijf dient en burgers het nakijken geeft − alleen maar verder vergroot. En die de oproepen van De Gucht en consorten om er toch vooral op te vertrouwen dat publieke belangen bij hen in goede handen zijn alleen maar ongeloofwaardiger maken.

Onder druk van ngo’s en burgerpetities in vooral Duitsland Zie hier voor link naar Duitse petitie tegen #TTIP. heeft De Gucht weliswaar een adempauze moeten inlassen en meer openbaarheid moeten beloven, maar de documenten die de commissie tegen heug en meug op internet heeft geplaatst wemelen van de weggetipexde passages, terwijl de gouvernementele propaganda die het kabinet van De Gucht onverminderd blijft afscheiden nog altijd in het badinerende teken staat van nog-maar-een-keertje-uitleggen. Zie hier voor een overzicht van de beschikbare documenten. Alsof burgers incompetente sukkels zijn die niet weten wat goed voor ze is − een toontje dat wel vaker doorklinkt in Brusselse communicatie.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op De Correspondent

Waarom de Fransen een zwakkere euro gaan afdwingen

Geplaatst op by 0 reacties

‘Europa, dat is Frankrijk en Duitsland; de rest is garnituur.’ Deze uitspraak van Charles de Gaulle klinkt weer door in Frankrijk. En Fransen die de regie grijpen, zullen het monetaire beleid gaan beïnvloeden.

Een paar dagen voor de politieke aardverschuiving bij de Franse verkiezing voor het Europees Parlement riep oud-president Nicolas Sarkozy op tot de creatie van een grote Frans-Duitse economische zone. Op het oog was dit een doorzichtige, en naar wij nu weten vergeefse poging om zijn rechts-conservatieve UMP te laten winnen van het anti-Europese Front National, maar er steekt meer achter. Sarkozy’s uitspraak dat binnen de eurozone geen sprake kan zijn van gelijke rechten voor kleine landen toonde de ware aard van het Europese eenheidsproject. Vergeet idealistische vergezichten over Europese samenwerking, de Europese Unie dient volgens Frankrijk in de eerste plaats de belangen te behartigen van de grootste lidstaten, Frankrijk voorop.

Sarkozy staat daarmee in een lange traditie. In de jaren zestig zei de Franse president Charles de Gaulle: ‘Europa, dat is Frankrijk en Duitsland; de rest is garnituur.’ Helaas voor Frankrijk is het land in economisch opzicht geen partij meer voor Duitsland, wat het lastig maakt om in politiek opzicht gelijkwaardig te blijven. Langzaam maar zeker glijdt Frankrijk af naar de status van garnituur, iets wat Sarkozy wil voorkomen door af te spreken dat Frankrijk voortaan samen met Duitsland de dienst uitmaakt in de eurozone. Na de afgetekende overwinning van het Front National bij de Franse verkiezingen voor het Europees Parlement, zullen de gevestigde Franse partijen – naast Sarkozy’s UMP is dat de aangeslagen socialistische partij van president François Hollande – zich tot het uiterste inspannen om hun bevolking te laten zien dat Frankrijk het voor het zeggen heeft in Europa. Immers, de overwinning van het Front National is vooral te danken aan het gevoel van steeds meer Fransen dat zij hun lot niet meer in eigen hand hebben. Om te voorkomen dat Marine Le Pen hoge ogen gooit bij de presidentsverkiezing in 2017 zal Hollande moeten bewijzen dat Europa doet wat Frankrijk wil in plaats van andersom.

Lees deze column van Bruno de Haas verder op Follow the Money