Persvrijheid in Spanje in gevaar in aanloop naar verkiezingen

Spaanse journalisten vrezen dat hun persvrijheid in het geding is nu de parlementaire verkiezingen steeds dichterbij komen. Een delegatie van het Internationale Pers Instituut (IPI) concludeert dit naar aanleiding van een bezoek aan het land eerder deze maand.

De inperking van de vrijheid van meningsuiting zou zowel openlijk als achter de schermen plaatsvinden, zo wordt geconcludeerd in het rapport dat de delegatie schreef. Dit meldt The Guardian. Journalisten wijzen op vijf factoren die deze vrees voeden.

  1. Allereerst is er volgens hen sprake van een openlijke politicering van de Spaanse publieke omroep RTVE.
  2. Ten tweede werden zes nieuwe omroepvergunningen verleend door de overheid en niet door een onafhankelijke organisatie die als waakhond fungeert.
  3. Ten derde verbiedt de nieuwe wet op openbare veiligheid het nemen en publiceren van ‘ongeautoriseerde beelden’ van politie en veiligheidsdiensten.
  4. Ten vierde wijst men op de manier waarop institutionele reclame wordt toegewezen.
  5. Tot slot zou de private druk op media-eigenaren en redacteuren groot zijn.

Volgens recente peilingen trekken vier politieke partijen (PP, PSOE, Podemos en Ciudadanos) elk zo’n 20 procent van de stemmen en vechten zodoende om de macht. De twee nieuwkomers Ciudadanos en Podemos maken zodoende een einde aan het decennialang heersende tweepartijenstelsel in de Spaanse politiek. De zittende PP-regering onder het bestuur van premier Mariano Rajoy heeft nu een comfortabele absolute meerderheid en doet er alles aan die te behouden.

Lees hier het artikel in The Guardian >>>
Lees hier de vertaling ervan verder op In Spanje >>>

Europe’s Moment of Truth

Until now, every warning about an imminent breakup of the euro has proved wrong. Governments, whatever they said during the election, give in to the demands of the troika; meanwhile, the ECB steps in to calm the markets. This process has held the currency together, but it has also perpetuated deeply destructive austerity — don’t let a few quarters of modest growth in some debtors obscure the immense cost of five years of mass unemployment.

As a political matter, the big losers from this process have been the parties of the center-left, whose acquiescence in harsh austerity — and hence abandonment of whatever they supposedly stood for — does them far more damage than similar policies do to the center-right.

It seems to me that the troika — I think it’s time to stop the pretense that anything changed, and go back to the old name — expected, or at least hoped, that Greece would be a repeat of this story. Either Tsipras would do the usual thing, abandoning much of his coalition and probably being forced into alliance with the center-right, or the Syriza government would fall. And it might yet happen.

But at least as of right now Tsipras seems unwilling to fall on his sword. Instead, faced with a troika ultimatum, he has scheduled a referendum on whether to accept. This is leading to much hand-wringing and declarations that he’s being irresponsible, but he is, in fact, doing the right thing, for two reasons.

Lees deze column van Paul Krugman verder op The New York Times >>>

Toespraak Alexis Tsipras: “Laat het Griekse volk beslissen”

Zaterdagnacht om 1 uur heeft de Grieks eerste minister Alexis Tsipras in een rechtstreekse toespraak op tv de beslissing van de regering aangekondigd om op zondag 5 juli een referendum te houden over het besparingsakkoord dat de Eurogroep aan Griekenland wil opleggen voor de komende maanden.

Mijn Griekse landgenoten,

Zes maanden reeds voert de Griekse regering strijd tegen een economische wurging zonder voorgaande, om alsnog het mandaat uit te voeren dat u ons gaf op 25 januari 2015.

Het mandaat dat wij met onze partners onderhandelen bestond er in een einde te brengen aan de besparingen en voorspoed en sociale rechtvaardigheid terug naar ons land te brengen. Dit was een mandaat voor een duurzaam akkoord dat zowel de democratie als de gemeenschappelijke Europese regels zou respecteren en ons uiteindelijk uit de crisis zou halen.

Tijdens deze periode van onderhandelingen heeft men ons gevraagd akkoorden uit te voeren die nog waren overeengekomen met de vorige regeringen, zoals voorzien in de Memoranda, die nochtans categoriek waren afgewezen door het Griekse volk bij de recente verkiezingen. We hebben echter geen ogenblik overwogen om ons over te geven, om uw vertrouwen te beschamen.

Na vijf maanden harde onderhandelingen hebben onze onderhandelingspartners jammer genoeg eergisteren (25 juni) in de Eurogroep een ultimatum gesteld aan de Griekse democratie en het Griekse volk. Dit ultimatum gaat in tegen de stichtende principes en de waarden van Europa, tegen de waarden van ons gemeenschappelijk Europees project.

Zij hebben de Griekse regering gevraagd een voorstel te aanvaarden dat een nieuwe onhoudbare last oplegt aan het Griekse volk en dat het herstel van de Griekse economie en de Griekse maatschappij ondermijnt. Dit voorstel verlengt niet alleen de onzekerheid maar benadrukt bovendien de sociale ongelijkheden nog meer dan voorheen.

Lees de toespraak verder op De Wereld Morgen >>>

Oostenrijkers willen een EU-referendum

A growing faction of Austrians are unhappy with EU membership and a drive is on to gather 100,000 signatures so that the prospect of an exit can be examined.

Just as everybody was fearing a Grexit, Frexit, Brexit, the Austrians launched a petition to quit the EU. Activists who launched the petition argue that Austria would be better off economically without the EU and is on a drive to gather 100,000 signatures by July 1 required for the national parliament to consider the initiative.

Inge Rauscher, a retired 66-year-old translator, began the drive. “We want to go back to a neutral and peace-loving Austria,” said Rauscher at the start of the campaign. Her non-partisan Heimat & Umwelt committee argues that Austria will benefit economically and environmentally from the rift. She is also critical of Austria’s forced endorsement of EU sanctions against Russia and blames Brussels for the economic downturn. She points to the loss of the country’s sovereignty with over 80% of essential legislation being dictated by Brussels, not by elected commissioners. “In our view, Europe is not a democracy,” she said.

Rauscher and her committee calculates that each household would gain 9,800 euro’s per annum from a rift once freed from the burdens of EU democracy. Opinion polls show that a third of Austrians are in favor of leaving the EU.

“This initiative is open for all political parties and we expect a broad support. This is proved by our numerous conversations with the citizens over the past months,” Rauscher said. Rauscher added that at the preliminary stage, before the initiative was officially launched, it collected some 10,000 signatures from Austrian citizens.

However, Rauscher said that the Austrian media have barely mentioned the petition because they are “loyal to the European Union,” making it harder to promote the initiative.

The authors of the petition regard an EU exit as the only way to make Austria independent of Brussels and return to neutrality.

If the initiative gathers 100,000 signatures in the period between June 24 until July 1, it will be considered in the lower house of the Austria’s parliament.

Tsipras wil op 5 juli een referendum houden

De Griekse premier Alexis Tsipras is van plan een referendum te houden over het financiële reddingsplan voor zijn land. Het referendum moet op 5 juli gehouden worden. Dat heeft de premier in de nacht van vrijdag op zaterdag gezegd op de Griekse televisie. Vanwege het referendum wil Tsipras de geldverstrekkende instanties vragen om een verlenging van de deadline. Die werd eerder vastgesteld op 30 juni.

Er moet dringend een pakket maatregelen komen dat het Zuid-Europese land weer op de been brengt. Griekenland heeft van zijn geldschieters vrijdag nieuw voorstel voorgelegd gekregen. Het kan tot en met november noodkredieten blijven ontvangen, maar dan moet het wel instemmen met niet nader genoemde maatregelen om de overheidsuitgaven te beknotten en de economie te hervormen.

Tsipras riep zijn kabinet en de oppositiepartijen vrijdagavond bijeen voor spoedberaad. Volgens Tsipras hebben de geldverstrekkers een ultimatum voorgelegd dat indruist tegen de waarden van Europa. Het raadplegen van de soevereine wil van het Griekse volk kan daarop de enige reactie zijn, aldus de Griekse premier. Een aantal voorstellen van de Europese instanties kunnen volgens de premier enkel worden gezien als een “vernedering van een heel volk”. De premier vindt de eisen van de geldverstrekkers onvoorstelbaar, maar liet weten dat hij het voorstel zal accepteren als het Griekse volk dat wil.

Tsipras vraagt zaterdag het parlement of zij instemt met een referendum. De Griekse oppositieleider Antonis Samaris heeft kritiek geuit op het voorgestelde referendum. Volgens hem is Tsipras daarmee op ramkoers met Europa. Minister Nikos Pappas van Staat heeft al laten weten dat hij ervan overtuigd is dat de Grieken het voorstel zullen verwerpen.

Chef Mario Draghi van de Europese Centrale Bank (ECB) heeft begrip getoond voor de beslissing van Tsipras om een referendum uit te schrijven. Draghi en Tsipras hadden zaterdag een telefonisch onderhoud, meldt een woordvoerder van de Griekse regering. “We zijn er zeker van dat meneer Draghi het beste voor heeft met de beslissing van de Griekse regering een referendum uit te schrijven. Dat werd nog maar eens bevestigd in het telefoongesprek”, aldus de woordvoerder.

Zaterdag komen de EU-ministers van Financiën (eurogroep) bijeen in Brussel voor hernieuwd beraad over Griekenland. Bronnen in Brussel stelden dat bovendien een nieuw steunpakket in de maak is waarmee Griekenland de komende drie jaar het hoofd boven water kan houden. De banken in Griekenland gaan maandag gewoon weer open, zei een Griekse onderminister na de toespraak van Tsipras. De regering heeft geen plannen om kapitaalstromen aan banden te leggen.

Bron: ANP via Nu

Blijf van minuut tot minuut op de hoogte via The Guardian >>>

Waarom hebben we de euro nog?

De euro dwingt landen in een keurslijf waar ze vaak geen zin in hebben en zorgt telkens weer voor crisisstemming in de politiek. Na ruim vijf jaar improvisatie valt amper aan de conclusie te ontkomen dat er nooit eerder in de Europese Unie zo veel animositeit tussen lidstaten en hele bevolkingen is geweest als juist de laatste vijf jaar en juist vanwege die euro. Het werkt eenvoudigweg niet goed met deze euro.

Tussen de euro nu en de euro bij de start gaapt een groot gat. De euro was een Duits-Frans project van politieke integratie na de Duitse hereniging om daarmee de europeanisering van het nieuwe, grote Duitsland te verankeren. De risico’s van één munt waren bekend, maar bestrijding hiervan en verbetering golden juist als voertuigen van politieke integratie: een gezamenlijke munt vergt een gezamenlijk economisch beleid, harmonisatie van belastingstelsels, harmonisatie van nationale begrotingen en ten slotte één Europese financiële ruimte. En dan had je uiteindelijk ook een echte politieke unie nodig om al die soevereiniteitsoverdrachten democratisch te kunnen legitimeren.

Maar wie wil er nu nog aan worden herinnerd dat de euro in eerste instantie geen economisch, maar een politiek project is? Praktisch niemand meer. In feite is het zo dat we de euro nu voornamelijk nog hebben omdat iedereen bang is voor de economische gevolgen van een mislukking. Praktisch niemand heeft het nog over het politieke project. Tegelijk is er eigenlijk geen erbarmelijkere motivatie voor de euro te bedenken dan angst voor het einde ervan.

Sedert het crisisjaar 2010 hebben eurolanden met improvisaties en bewonderenswaardig plak- en knipwerk de euro in de lucht weten te houden. Er kwam een nieuw stabiliteitspact, nieuwe bevoegdheden voor de Commissie om in te grijpen en zich met nationale begrotingen te bemoeien, er kwam een noodfonds om lidstaten bij te springen en er kwam een beginnetje van een ­bankenunie.

Maar het is wat het is: plak- en knipwerk en rammelend aan alle kanten.

Lees deze column van Ben Knapen verder op het Financieele Dagblad >>>

In IJsland verdwijnt het bankgespuis gewoon achter de tralies

Today, the Reykjavík District Court ruled in the most extensive banking case so far, a case of market manipulation and loans to Kevin Stanford and other businessmen to buy shares in Kaupthing, alleged to have part of the market manipulation by Kaupthing senior managers.

This is a complicated case, where the Office of Special Prosecutor went through, in court, months of trades to show a pattern they claimed was consistent with charges of market manipulation. – The judgement will no doubt be appealed by those who were sentenced.

Sigurður Einarsson ex-chairman of the board of Kaupthing [zie foto, red.] was sentenced to a year. Hreiðar Már Sigurðsson, the banks CEO at the time, was found guilty but not sentenced to prison because he has already been sentenced in another case, the al Thani case. According to Rúv, Einarsson sentence will be added to the four years he was sentenced to in the al Thani case. Ingólfur Helgason, Kaupthing manager of Icelandic operations was sentenced to 4 1/2 year. Magnús Guðmundsson manager of Kauphing’s Luxembourg operations was acquitted as was another employee, Björk Þórarinsdóttir member of Kaupthing’s credit committee. Bjarki Diego credit officer at the time was sentenced to 2 1/2 year. Three employees, who carried out the relevant trades, got suspended sentences of 18 months to two year.

One thing, which has proved valuable in this case as in other similar cases, is phone tabs. Interestingly, they have all been done after the collapse.

A complicated case – and contrary to what some seem to think Iceland has a similar legislation regarding market manipulation and other financial fraud as other Western countries. The difference is that there is a will to prosecute these cases: they are time-consuming to investigate but it is perfectly doable and the stories are simple. The fact that big banks are too big to investigate in other countries is only because there is a lack of appetite among authorities and politicians – there really is no other reason, no other explanation.

Lees verder op Sigrun Davidsdottir’s Icelog >>>

Merkel houdt Grieken korte termijn worst voor en Grieken zeggen nee!

Op basis van anonieme bronnen en gelekte documenten werd vrijdag door verschillende media gemeld dat de schuldeisers van Griekenland het land een derde steunpakket aan hebben geboden. Het huidige steunpakket zou dan verlengd worden met vijf maanden tot november dit jaar. Dit meldde Nu.nl vanmiddag.

Als er de komende dagen een overeenkomst zou worden bereikt, zou Griekenland ook meteen rekenen kunnen rekenen op genoeg geld om de lening van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) af te betalen. In totaal zou het nieuwe steunpakket ruim 15 miljard euro omvatten.

Volgens Bloomberg zijn Tsipras, Merkel en de Franse president Francois Hollande daarvoor op vrijdag bijeen gekomen om te overleggen in voorbereiding op de extra vergadering van de ministers van Financiën van de eurolanden (Eurogroep) op zaterdag.

De Duitse bondskanselier Angela Merkel adviseerde de Griekse beleidsmakers om het “schappelijke” pakket van de schuldeisers te accepteren. Het is nu aan Athene om de eurolanden tegemoet te komen, aldus Merkel. “We hebben stappen gezet naar Griekenland. Het is nu aan de Griekse kant om gelijke stappen te zetten.”

The Guardian meldt echter dat Tsipras het aanbod heeft afgewezen:

The Greek government has rejected a proposed five-month extension of the country’s bailout accord, Helena Smith reports from Athens.

Greek officials have turned down the deal. “The text that was given to the Greek side is worse than the memorandum,” one was quoted as saying by the Athens news agency.

Government sources have lashed out at the “unacceptable” tactics employed by interlocutors representing foreign lenders at the EU, ECB and IMF.

There are reports, says Helena, that prime minister Alexis Tsipras is making a speedy return to Athens.

Bron: The Guardian >>>