Auteur: Burgercomité-EU

EU heeft Griekse revolutie over zichzelf afgeroepen

Geplaatst op by 0 reacties

‘Is Europa immuun voor revolutie?’ Aldus kop en hamvraag van mijn artikel in de Volkskrant van 4 juni 2011 over het Europese bezuinigingsbeleid. Kort samengevat: Brussel ging ervan uit dat afspraak afspraak was, bij schending sancties volgen en ‘dus’ regeringen wel zo verstandig zouden zijn zich aan wet en regels te houden.

Maar wat, zo schreef ik toen, ‘als de wet in de ogen van de door zulke enorme bezuinigingen getroffen bevolking niet met het rechtsgevoel spoort? Wat, als zij zich daarom niet bij de uitkomst van de wet wil neerleggen? Wat, als de zittende regering daaronder bezwijkt?’

Dergelijke waarschuwingen zijn drie jaar lang in de wind geslagen. De gevolgen kennen we nu. Begin januari is de oude Griekse bestuurselite weggevaagd, zondag gevolgd door een duidelijk nee tegen het Brusselse bezuinigingsdictaat. De hulpeloos-legitimistische reacties van de Europese bestuurderskaste op deze voorspelbare Griekse kiezersopstand herinneren aan die van de Europese monarchenkaste op de woorden en daden van de Franse Revolutionairen ruim twee eeuwen terug: het mag niet, het kan niet en het is in strijd met onze regels.

Dat was allemaal waar, maar de Franse Revolutie gebeurde toch en walste vervolgens onverbiddelijk over alle ook toen als in beton gegoten beschouwde Europese omgangsregeltjes heen. Dat zij in strijd met de regels zijn, is van revoluties namelijk de essentie.

Lees deze column van Thomas van der Dunk verder op de Volkskrant

Does anybody still believe that the EU is a benign institution?

Geplaatst op by 0 reacties

Ever since Margaret Thatcher U-turned in the dying days of her premiership, there has been a kind of agreement between Left and Right on what the European Union is. Most Conservatives followed the late-vintage Thatcher. They stopped regarding the EU as a free market that British business must be a part of, and started to see it as an unaccountable socialist menace that could impose left-wing labour and environmental policies on a right-wing government.

As many critics have said, the Tory version of British nationalism that followed had many hypocrisies. It did not want foreigners infringing national sovereignty when they were bureaucrats in Brussels but did not seem to mind them when they were generals at Nato or economists at the WTO.

Tory nationalism, however, did succeed in provoking a reaction. Leftists decided to approve of the EU for the same reasons conservatives denounced it. Generally, we are against nationalism, because it incites groundless prejudice. We are in favour of minimum protections for workers and trying to limit global warming. If our government does not enforce them, we do not care overmuch if a super-national institution takes on the job. Better a solution of dubious democratic legitimacy than no solution at all.

Lees verder op The Spectator

VVD, D66 en Guy Verhofstadt werken samen met Moldavische maffiabankier om Grexit te stoppen en TTIP te pushen (1)

Geplaatst op by 0 reacties

De liberalen hebben er een persoonlijk financieel belang bij om een Grexit te stoppen. Met het enthousiasme van een kruisvaarder wordt de Europese unie, met munt en al, richting de grens met Rusland geduwd. Een economische motivatie is moeilijk te vinden. Immers, na vijftien jaar muntunie met de Grieken kunnen we daar moeilijk blij mee zijn. Tenminste, niet dusdanig dat we zelfs Georgië en Albanië erbij moeten willen. Toch wordt daarop aangestuurd door met name de liberalen, die worden geleid door Guy Verhofstadt die een bedenkelijk verdienmodel hanteert.

Eigenlijk is dit verhaal een beetje teveel voor het web. We doen het maar in delen. Eerst kijken we naar de Europese kruistocht richting het oosten, waarbij we steun betuigen aan corrupte politici en witwassende maffiosi. Die zijn immers zo slim om zichzelf als pro-EU te afficheren. In deel twee kijken we naar de enige manier waarop dit gunstig kan uitpakken voor de bestaande lidstaten. Dat heeft alles te maken met schaliegas in Oekraïne. Om daarbij te komen zullen we wat regeltjes moeten ombuigen. Tot slot kijken we naar de persoonlijke inkomsten van Verhofstadt en valt alles op zijn plek.

Lees dit ontluisterende artikel (1 in een serie van 6) van Arno Wellens verder op 925

The Road To Grexit

Geplaatst op by 0 reacties

None of the Euro members are sovereign currency issuers. All of them are using a foreign currency.

Ever since the Greek government called a referendum on the June 25th proposal from the Eurogroup, the Troika and representatives of other EU governments have insisted that the referendum is a vote on whether or not Greece stays in the Euro and that it could mean Grexit. Despite Greek objections, the media has generally echoed their view.

But what does Grexit actually mean? Most commentary on this quickly gets bogged down in whether or not there is any legal means for Greece to leave the monetary union. The legal position is actually unclear, since leaving the Euro was never intended to be a possibility. But the consensus appears to be as follows:

  1. Greece cannot be ejected from the Euro by a coalition of the other Eurozone member states;
  2. Greece cannot be ejected from the Euro by Eurozone institutions;
  3. Greece cannot choose to leave the Euro while remaining within the EU (though this is disputed);
  4. Greece can choose to leave the EU, which would of course mean relinquishing Euro membership;
  5. If Greece were to leave the EU, it could still continue to use the Euro, just as Panama uses the US dollar. The EU cannot prevent this.

Furthermore, sovereign default does not imply Euro or EU exit. The two are quite separate. Greece can default while remaining legally a member of the Euro – though there would be economic and political consequences.

So on the face of it, all this talk of Grexit appears to be so much hot air. But as usual with anything involving the Eurozone, it is not so simple.

Lees dit artikel van Frances Coppola verder op Forbes

Waarom Griekenland zijn eigen geld maar vast moet gaan drukken

Geplaatst op by 0 reacties

The gaps between Greece and creditors look too large to bridge.

Following the No vote in yesterday’s Greek referendum, the battle lines are being drawn around Europe. The Greek crisis is forcing the eurozone to face up to the existential question which it has dodged since the crisis hit – whether to integrate further or whether to adjust its membership. However, not unexpectedly, a number of countries have different reactions to this question and the splits are already emerging.

One thing all sides agree on is the need for more talks – they do love a good emergency summit in Europe. Of course, it would be nearly impossible to reject new talks out of hand, as it would seem as if eurozone leaders were rejecting the democratic vote in Greece, which would play into Greek Prime Minister Alexis Tsipras’ game of blaming the creditors for all of Greece’s woes.

The substance of the talks is an entirely different matter though. A German government spokesman drove this home saying the “preconditions have not been met” for a new bail-out deal for Greece and debt restructuring is not on the table. France’s Finance Minister Michel Sapin went a bit easier saying there is “nothing automatic” with regards to Grexit, adding that there is “a basis for” negotiation. The Baltics and the Dutch unsurprisingly rallied around the German hard line, while Italian Prime Minister has tempered his initially tough tone somewhat.

The fault lines and divisions across Europe have once again been exposed by the crisis. The difference this time is that papering them over will prove much harder. There is little wiggle room in these current talks. Tsipras has made it clear he believes Greece needs some kind of debt relief and is unlikely to budge after being emboldened by the strong No. Given that 76 per cent of Greek debt is held by taxpayer-backed institutions this would inevitably involve some kind of transfer, which will have to be explained to taxpayers across the eurozone. It is clear there is no consensus around such a prospect and pushing it through would be democratically and legally impossible.

Lees deze column van Raoul Ruparel verder op The Telegraph

Waarom de Ja-campagne faalde in Griekenland

Geplaatst op by 0 reacties

Tsipras’s opponents made serial misjudgments, from the petty to the monumental.

It is not that hard to explain why Alexis Tsipras won the referendum by a landslide. It is a lot harder to see what’s going to happen now.

His opponents, both inside Greece and in the European Union went wrong because of serial misjudgments, ranging from the petty to the monumental. For me, three stand out.

The biggest was the clearly concerted intervention by several senior EU politicians, who said that a No vote would lead to Grexit, a Greek exit from the eurozone. One of them was Sigmar Gabriel, the German economics minister and SPD chief. He even doubled up on this threat right after the results came out. The Greeks correctly interpreted these threats as an attempt to interfere in the democratic process of their country. The news last week that eurozone officials tried to suppress the latest debt sustainability analysis of the International Monetary Fund did not help either. The IMF report essentially revealed that the Greek government had been right after all to demand debt relief. The rest of the EU gave the impression that it wanted to rig the referendum, and it did not even bother to conceal this.

The second error of the Yes campaign was a failure to explain how the bailout programme could work economically. This is not a debate between Keynesian and neoclassical economics, the kind that keeps us endlessly busy on these pages. The Greek referendum united economists with very diverse views of how the world works, including Paul Krugman, Jeffrey Sachs and Hans-Werner Sinn. There is no reputable economic theory according to which an economy that has experienced an eight-year-long depression requires a new round of austerity to bring about economic adjustment.

The third monumental error was arrogance.

Lees de column van Wolfgang Münchau verder op The Financial Times

Serviërs blieven geen EU, toch starten onderhandelingen over toetreding

Geplaatst op by 0 reacties

Een meerderheid van de Servische bevolking ziet liever dat Servië een bond vormt met Rusland dan dat het land toetreedt tot de Europese Unie, zo blijkt uit een peiling van de Servische krant Politika.

De media in Servië besteden momenteel veel aandacht aan de EU, omdat de Duitse bondskanselier Angela Merkel deze week een bezoek brengt aan het land. Naar verwachting zal zij daar groen licht geven voor een eerste ronde van onderhandelingen over toetreding tot de EU.

Bron: Dagblad van het Noorden

Griekse minister van Financiën Varoufakis stapt op

Geplaatst op by 0 reacties

De Griekse minister van Financiën Yanis Varoufakis legt zijn functie neer. Dat maakte hij zojuist bekend op zijn blog.

Varoufakis reageert daarmee naar eigen zeggen op de wens bij sommige andere eurolanden, die hem niet langer aan de vergadertafel in Brussel zouden willen zien. Volgens Varoufakis oordeelde premier Alexis Tsipras dat zijn vertrek daarom beter kan zijn voor de onderhandelingen, waarna hij besloot het ministerie van Financiën maandag te verlaten.

“Ik zie het als mijn plicht om Alexis Tsipras te helpen om het kapitaal dat de Griekse bevolking ons gisteren bij het referendum heeft gegeven te verzilveren, op de manier die hem goed acht”, schreef Varoufakis. “En ik zal de minachting van de schuldeisers met trots ondergaan. Ik zal premier Tsipras, de nieuwe minister van Financiën en onze regering voluit steunen.”

Wie Varoufakis opvolgt is vooralsnog onbekend.

Bron: BNR