Auteur: Burgercomité-EU

Niets mag zijn EU-voorzitterschap verstoren

Geplaatst op by 0 reacties

Premier Mark Rutte speelt hoog spel. Niets mag het EU-voorzitterschap verstoren, ook het ‘nee’ van het referendum niet. Op het Binnenhof begint dat te schuren.

Het vertoonde volgens een enkeling trekjes van ‘politieke stalking’, zo vaak belde de premier vorige week met oppositieleiders. Of er niet toch te praten viel over een schappelijke oplossing voor het Oekraïneprobleem? Iets meer coulance, iets meer tijd om het op te lossen. Nu op stel en sprong het associatieverdrag opzeggen werkt averechts en leidt tot onwenselijke onrust in een Europa dat al onder hoogspanning staat door de vluchtelingencrisis en de dreigende Brexit.

Het halsstarrige antwoord van ‘verantwoordelijke partijen’ als CDA en D66 stemde de entourage van de premier bitter: njet. Zelfs SGP-leider Kees van der Staaij liet zich niet vermurwen. De meest loyale gedoger van de kabinetten Rutte I en Rutte II vreest dat de koers van de premier het wantrouwen over de EU als ‘voortdenderend project’ alleen maar bevestigt. Van der Staaij: ‘Een intrekkingswet is nu de meest heldere reactie op het referendum.’ Pas daarna is er ruimte om in Brussel over een aangepast samenwerkingsverband met Oekraïne te onderhandelen.

Maar dwars tegen de wens van de voltallige oppositie in, wil Rutte eerst onderhandelen. Nu intrekken zou de doodsteek zijn voor een verdrag dat al overal is goedgekeurd. Om te kunnen onderhandelen moet het op tafel blijven. Gevolg is wel dat de uitslag van het referendum in de koelkast verdwijnt.

Tenminste, als het smalle koord waar de premier nu op balanceert heel blijft. VVD en PvdA hebben samen een Kamermeerderheid van één zetel. Dat moet dinsdag genoeg zijn om een SP-motie weg te stemmen die oproept het verdrag ‘zo spoedig mogelijk’ te verwerpen. Een aantal PvdA’ers zal Rutte met de neus dichtgeknepen volgen, maar bronnen binnen de coalitie houden er rekening mee dat tenminste één fractielid daarvoor past: Jacques Monasch.

VVD en PvdA zijn bereid om een eenzame tegenstem uit de eigen gelederen te incasseren. Als compensatie wordt er gerekend op de steun van de afgescheiden Kamerleden Roland van Vliet (ex-PVV) en de geroyeerde VVD’er Johan Houwers. Het is de magerste vorm van gedoogsteun. Rutte neemt risico’s. De leiders van de nee-campagne vervloeken hem, de loyale oppositie staat nu ook tegenover hem en met een morrende Monasch ligt de flinterdunne meerderheid van VVD en PvdA in de waagschaal. Toch zet hij door. Waarom?

De premier is er op gebrand om van het Nederlandse EU-voorzitterschap een succes te maken.

Lees verder op de Volkskrant

Het onwettige uitstel van #NEEisNEE

Geplaatst op by 0 reacties

Het debat na de volksraadpleging begint nu de grootste blamage van onze democratie te worden. Ik zou als politicus zo’n uitslag heel prettig vinden. Eindelijk weet je precies wat de kiezer wil. Eerst negeerden het Kabinet, Kamer & Senaat de wil van hun volk en tekenden een verdrag. Ondanks dat de referendumwet pas enkele dagen geldig was, werd deze afgeschoten door 2,5 miljoen Nederlanders. De grootste groep thuisblijvers bleek te bestaan uit mensen die onvoldoende vertrouwen hadden dat de regering hun tegenstem zou respecteren. Ze kregen donderdagavond gelijk.

“Indien onherroepelijk is vastgesteld dat een referendum heeft geleid tot een raadgevende uitspraak tot afwijzing, wordt zo spoedig mogelijk een voorstel van wet ingediend dat uitsluitend strekt tot intrekking van de wet of tot regeling van de inwerkingtreding van de wet.” WET.

De Kamer heeft dus maar twee opties. Of de uitslag negeren en de wet alsnog inwerking te laten treden, of de uitslag respecteren en de goedkeuringswet intrekken. Er bestaan geen andere opties. Het Kabinet wordt niet genoemd, is dus niet aan zet. Geen optie voor uitstel voor internationaal overleg, geen optie om een gewijzigd verdrag alsnog goed te keuren. Het is klaar, de bal hangt in het net, het laatste fluitsignaal is geweest.

Lees verder op GeenStijl

Turks wordt officiële EU-taal

Geplaatst op by 0 reacties

Not a single voter from the EU’s 28 member states – which have a total population of 508 million – has yet to vote in favour of Turkish membership.

But MEPs voted 375 – 133 to back the initiative by President of Cyprus Nicos Anastasiades, who asked the Dutch EU Presidency to add Turkish to the bloc’s 24 official languages in order to boost attempts to reach a reunification agreement on the Mediterranean island.

The move, expected to add £25m to the EU’s annual budget, has infuriated critics who last night said it was further proof that Turkey’s accession to the EU was “all but guaranteed”.

“This is proof that Turkey becoming an EU member state is all but a done deal,” said Ukip migration spokesman Steven Woolfe.

All of the other 24 ‘official and working’ languages are tied to states which are full members of the European Union.

But although Welsh and Catalan are not even recognised as official languages, Turkish has now been added.

The first official languages of what was then the European Community were Dutch, French, German, and Italian.

Since then, as more countries have become part of the EU, the number of official and working languages has increased. However, there are fewer official languages than Member States, as some share common languages.

Lees het hele verhaal op de Daily Express
Hier de motie (punt 52)
Als u wilt weten hoe er door wie gestemd is (filter bij Member States op NL)

Er is leven buiten de EU

Geplaatst op by 0 reacties

Jawel, er is leven na de EU, én buiten de EU! Een betoog van Daniel Hannan, natuurlijk in het kader van het Brexit referendum op 23 juni aanstaande, maar ook voor ons zeer de moeite van het kijken waard. Over de bangmakerij dat Groot-Brittannië ten dode opgeschreven zou zijn na een Brexit versus de landen die het economisch goed doen zonder EU en waar het ook goed en gelukkig toeven is. De EU is daarvoor geen noodzakelijke voorwaarde.

EU, luister nou toch eens naar het volk

Geplaatst op by 0 reacties

Een goed maar wel weer een naïef stuk, dat uit gaat van de premisse dat het de EU met dit associatieverdrag voornamelijk om handel zou gaan. Het “meest diepgaande en gedetailleerde associatieverdrag ooit”, gepresenteerd als “het is maar een handelsverdrag” is vooral bedoeld om Oekraïne binnen de Westerse invloedssfeer te trekken. Wij voorspellen: ze gaan geen letter aanpassen. Bovendien: het handelsverdrag alleen en op zichzelf is ook niet goed voor Oekraïne.

Met een overtuigende meerderheid stemden de Nederlanders tegen het EU-associatieverdrag met Oekraïne in een adviserend referendum. Slechts 32 procent van de stemgerechtigden kwam opdagen, maar dat is meer dan bijvoorbeeld voor de Europese verkiezingen in 1999. Bovendien bleef 16 procent van de niet-stemmers thuis in de hoop dat de opkomstdrempel van 30 procent niet zou worden gehaald. Het referendum leefde dus wel degelijk.

Nederland heeft uiteraard niets tegen Oekraïne en velen in het nee-kamp willen ook best een handelsverdrag met Oekraïne sluiten. Hun punt is echter dat het verdrag niet louter een handelsverdrag is, en dat is juist. Het verdrag belooft immers ook financiële steun aan het corrupte Oekraïne, boven op de 100 miljoen per jaar die het nu al krijgt. Ook wil het verdrag een ‘versterkte deelname van Oekraïne aan civiele en militaire operaties inzake crisisbeheer onder leiding van de EU’, terwijl het land niet eens lid van de NAVO is en er zeker onvoldoende steun in de NAVO bestaat om het land militair te verdedigen.
Mikpunt

Volgens het nee-kamp was ‘alles wat fout is met de EU ook fout met dit verdrag’. Sommige tegenstanders zeiden zelfs openlijk dat Oekraïne hun niets kon schelen [Ja, daar is-tie weer!]. Het mag dus duidelijk zijn dat de EU het ware mikpunt was, maar dat heeft ze aan zichzelf te wijten. De hoofdschuldigen voor het Nederlandse nee zitten in Brussel, met als medeplichtigen de nationale politici die alle waarschuwingen die jarenlang hebben geklonken, naast zich neer legden.

Lees dit stuk van Pieter Cleppe verder op de Volkskrant

Polen wil geen “Oekraïense toestanden”

Geplaatst op by 0 reacties

Worden in Oekraïne miljoenen hectares landbouwgrond voor een prikje uitverkocht aan landen als China en grote belastingontduikende (gentech)multinationals, ongetwijfeld met behulp van wat smeergeld aan deze en gene oligarch of corrupte ambtenaar, in Polen duwt men buitenlandse landbouwers naar de uitgang (en dat lijkt ons wel zo verstandig ook).

Het blijft in Polen voor buitenlanders moeilijk om landbouwgrond te kopen. Dat is het gevolg van een nieuwe wet die door het Poolse parlement is goedgekeurd om de gevolgen van de Europese wetgeving af te zwakken. Polen had bij zijn toetreding tot de Europese Unie een overgangsperiode gedongen waardoor buitenlanders aan het Poolse ministerie van binnenlandse zaken expliciet toelating moesten vragen om landbouwgrond te kunnen kopen.

Die overgangsperiode loopt eind april af, maar de regering heeft nieuwe maatregelen voorzien om zijn landbouwsector verder te blijven afschermen. Beslist werd dat de verkoop van landbouwgronden alvast voor een periode van vijf jaar wordt bevroren. Gronden die tijdens deze periode beschikbaar komen, zullen door een Poolse overheidsinstantie worden opgekocht en verhuurd. Buitenlanders kunnen voor een huur echter alleen in aanmerking komen wanneer ze de landbouwactiviteit ten persoonlijke titel opzetten en niet in opdracht van een buitenlandse vennootschap werken. Ook moeten de kandidaten bewijzen een gepaste landbouwopleiding te hebben gevolgd en moeten ze minstens gedurende tien jaar ter plaatse een permanente residentie hebben.

Bron: Express

Merkel zet de EU zelf bij de vuilnis

Geplaatst op by 0 reacties

“Power is only what you allow it to be”. De macht van de ander reikt tot waar je dat toestaat. Het is – samengevat door journalist Christopher Hitchens – George Orwell’s definitie van macht. Het mooie van deze omschrijving vind ik dat Orwell de verantwoordelijkheid voor de intimidatie legt bij de geïntimideerde. We worden zelf schuldig aan de macht die een ander over ons heeft.

De Duitse cabaretier Jan Böhmermann hangt een proces en mogelijk een gevangenisstraf boven het hoofd, hij is zijn tv-programma kwijt en de politie bewaakt zijn huis in Keulen. Böhmermann heeft een buitenlandse dictator beledigd, die in eigen land gevangenissen vult met critici en die ambitie nu lijkt uit te breiden naar Europa. De dictator eist vervolging in Duitsland en daar is de regering van de cabaretier zo van geschrokken, dat vervolging nu serieus wordt onderzocht.

Pats! Drie-nul voor de dictator. Duits openbaar ministerie aan het werk gezet, cabaretier van de buis en opgesloten in zijn huis. Sinds wanneer initieert een buitenlands staatshoofd vervolging in een land waar ie niks over te zeggen heeft? Sinds de Turkse president Erdogan iets te zeggen heeft over Duitsland.

Lees deze column van Roderick Veelo verder op RTL

Brexit biedt juist voordelen

Geplaatst op by 0 reacties

Binnenkort vindt het gevreesde Brexit referendum in het Verenigd Koninkrijk plaats. Wat en hoe gaat dit in zijn werk en wat voor mogelijke impact een eventuele Brexit heeft op de desbetreffende economieën, zijn vragen die ik in deze column zal proberen te beantwoorden.

Na lang gesteggel heeft de Britse regering dan toch besloten om een referendum te houden over de vraag of Engeland uit de EU moet stappen. Het referendum zal op 23 juni gaan plaatsvinden, maar zelfs dit is niet helemaal zeker. Door het wat aparte Britse regels omtrent referenda is er deze week een beslissing gevallen die wat beroering heeft veroorzaakt bij het pro Brexit kamp. Het is namelijk zo dat er door een soort kiescommissie twee organisaties worden aangewezen (eentje voor pro Brexit en de ander voor de anti Brexit) die de campagne mogen leiden. Dit betekent dat zij een ander maximum aan campagnebudget krijgen opgelegd, namelijk GBP 7 miljoen in plaats van GBP 700.000. Verder krijgen de twee verkozen organisaties elk de gratis mogelijkheid om één folder naar ieder huishouden te sturen met hun standpunten, mogen zij gebruik maken van bepaalde publieke ruimtes, krijgen zij TV zendtijd en tot GBP 600.000 aan kosten vergoed voor het leiden van de campagne.

Het anti-Brexitkamp heeft maar één organisatie, dus die werd dan ook verkozen om de anti campagne te leiden met bovengenoemde voordelen. Het pro-Brexit kamp bestond echter uit twee grote organisaties met aan de ene kant het door UKIP geleidde Leave.EU/ Grassroots Out en aan de andere kant het door Boris Johnson en Michael Gove geleidde Vote Leave. Ondanks de grotere support van de kiezer (of juist daarom…), kreeg Leave.EU/Grassroots Out niet de nominatie. Het feit dat de Leave EU organisatie geleid wordt door leden van de regerende conservatieve partij zal ook niet nadelig zijn geweest voor het Leave EU-kamp in dezen.

Een fervente supporter en sponsor van UKIP was echter furieus en heeft met juridische stappen gedreigd. Dit zou het referendum tot oktober kunnen vertragen. Het lijkt er vandaag op dat Nigel Farage van UKIP de vrede binnen het pro Brexit kamp heeft weten te herstellen, maar de kans op een uitstel van het referendum is nog steeds aanwezig.

Lees deze column van Alexanders Sassen van Elsloo verder op DFT