30.000 lobbyists and counting: is Brussels under corporate sway?

From mobile phone charges to nations’ interests, these shadowy agitators are estimated to influence 75% of European legislation.

When the Polish MEP Róża Thun was elected five years ago, she thought the job would be fairly straightforward. She hadn’t reckoned with the lobbyists.

Take mobile phone charges. She saw the fact that EU citizens pay eye-watering sums in other EU states as an anomaly that needed fixing. But it wasn’t that simple. “We had telephone companies and lobbyists who started to invade us,” she recalls. “They obviously didn’t want to reduce roaming charges because it would hit them in the pocket.”

To stroll around the vast, ugly and permanent building site that is Brussels’ European district is to brush up against the power of the lobbies. Every office block, every glass and steel construction within a kilometre of the European commission, council and parliament is peopled by Europe’s biggest corporate names.

Thousands of companies, banks, law firms, PR consultancies and trade associations are there to bend ears and influence the regulations and laws that shape Europe’s single market, fix trade deals, and govern economic and commercial behaviour in a union of 507 million.

Lees verder op The Guardian

Euro-kritiek in Nederland neemt toe

Binnen het tijdsbestek van één maand verschenen vier euro-kritische boeken voor de Nederlandse markt.

Op 16 april jongstleden trapte ik zelf af met ‘Het Eurobedrog, waarom NL uit de euro moet’; op 23 april presenteerde hoogleraar Arjo Klamer zijn nieuwste boek ‘De euro valt! En wat dan?’; eind april volgde het boek van Bruno de Haas ‘Laat de Leeuw niet in z’n hempie staan, waarom de euro ons zal opbreken’; en afgelopen week kwam het boek uit van Victor Broers: ‘Europa in het Rood, hoe de crisis Europa in een stuurloos continent verandert’. Vier euro-kritische boeken, geschreven door vier verschillende auteurs, onafhankelijk van elkaar. Van Victor Broers had ik zelfs nog nooit gehoord, maar deze heeft, namens het Ministerie van Financiën, destijds een bijdrage geleverd aan de Expert Group ‘Financial Markets’ voor de Europese Raad. Inmiddels hebben we dat verzuim goedgemaakt en zullen we elkaar treffen bij het Studium Generale: Europa – Use it or lose it?

Lees dit artikel door Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Monsterverbond tussen linkse elite en het grootkapitaal

Zowel in de Verenigde Staten als in de EU zien we de laatste jaren een merkwaardig monsterverbond ontstaan tussen linkse of “progressieve” politieke stromingen en vertegenwoordigers van grote bedrijven en beleggers.

Hoewel deze twee kampen zich in woord fel tegen elkaar verzetten, hebben ze elkaar gevonden in het idee van een van bovenaf gestuurde samenleving, waarin individuele burgers en kleine bedrijven niets meer te zeggen hebben.

Terwijl de Amerikaanse president Obama zich voordoet als de kampioen van de middenklasse, is het gemiddelde inkomen van het Amerikaanse middenklasse gezin sinds 2005 met minstens 5% achteruit gegaan, terwijl de allerrijksten – dankzij de gulle politiek van “quantative easing” door de Democraten – er fors op vooruit zijn gegaan.

Er is meer aan de hand. Volgens de 2014 Index of Economic Freedom, een publicatie van de Heritage Foundation in samenwerking met de Wall Street Journal, staan de Verenigde Staten niet eens meer in de top 10 van meest vrije economieën. De V.S. scoren steeds slechter als het gaat om eigendomsrechten, verspilling van overheidsgeld en corruptie. Belastingen worden er steeds hoger en de bureaucratie neemt toe. Ook wat betreft de persvrijheid gaat het niet goed, de V.S. van Obama staan op een bedroevende 46e plaats op de ranglijst van Reporters Without Borders. Nog nét voor Haïti.

De maakbaarheid van de samenleving, dat is het geloof of misschien de illusie die door politici in zowel de USA als de EU gebruikt wordt om steeds meer economische en politieke vrijheden af te pakken. Wat de EU betreft komt daar nog bij, dat de democratie steeds meer buitenspel wordt gezet. 70% van alle wetten komt inmiddels van de EU, waar niet democratisch gekozen bureaucraten zoals Herman van Rompuy of Viviane Reding een verbijsterend “tsaristisch” gedrag vertonen, terwijl nationale parlementen zijn verworden tot een poppenkast.

Ook de grote beleggers – adepten van liberalisme en kapitalisme, zou je denken – zijn volledig afhankelijk geworden van het gereguleerde economische systeem waarbij Centrale Banken een belangrijke rol spelen, door het injecteren van steeds meer geld in het monetaire systeem en het kunstmatig laag houden van de rente. Linkse politici en economen zoals Krugman en de lobbyisten van Wall Street, zijn in een merkwaardige symbiose verstrikt geraakt. Zoals Alex Sassen van Elsloo het treffend beschrijft in zijn columns, zijn veel beleggers als junkies verslaafd geraakt aan het gratis geld.

De slachtoffers van dit monsterverbond zijn gewone burgers, die steeds meer belast worden en hun klassieke burgerlijke vrijheden kwijtraken.

Lees deze column van Jan Gajentaan verder op De Dagelijkse Standaard

Frankrijk heeft ballen

Wij hebben Hans van Baalen. Die zegt in een interview met De Telegraaf dat Rutte ballen heeft. Maar die heeft zijn ballen bij de PvdA neergelegd. Politici schuiven elkaar de bal toe. En zo lijkt politiek steeds meer op een spelletje balletje-balletje: Waar zijn de euro’s gebleven? Ik houd steeds meer van Frankrijk. Al was het alleen maar voor de naam van de aanvoerder van dat land.

In datzelfde interview bekent VVD-europarlementariër Van Baalen dat het in Brussel en Straatsburg met die Fransen kwaad kersen eten is. “Frankrijk let namelijk vooral op de politieke belangen van het eigen land”, klaagt Van Baalen. Chapeau!

Frankrijk heeft ook een stevige vinger in de pap bij de verkoop van haar kroonjuweel Alstom. Deze fabrikant van de oer-Franse TGV-treinen ziet monsieur Hollande liever naar een Europese partner als het Duitse Siemens verhuizen, dan naar het Amerikaanse General Electric.

“Mag hij zich niet mee bemoeien!” roepen de marktwerkers. “Je m’en fous!” (“Kan me niet bommen”) steekt Hollande de rechter-wijsvinger op. In veel directies van Franse topbedrijven wordt de maat geslagen door ex-regeringsfunctionarissen. Chapeau plus diepe buiging!

Ik pleit voor Hans Klok in het Europees Parlement. Onze mondiale meester-illusionist sluit zich onmiddellijk aan bij de kaartclub van president Hollande. Daar leert hij hoe je als grote mogendheid de illusie kan wekken dat je meedoet aan een landenclub, maar intussen je troeven achter de hand houdt en richting het Elysée-paleis laat verhuizen. Engeland en Duitsland hebben daar ook zo’n handje van. Eigenbelang eerst. De kleintjes mogen meepraten, maar beslissen kunnen ze niets.

Lees deze column van Peter Beszelsen verder op De Telegraaf

Geachte Heer Wientjes, Nederland maakt verlies op de export naar Zuid Europa (2)

Geachte Heer Wientjes, beste Bernard (met uw welnemen), Uw aanname dat Nederland haar welvaart aan de Euro te danken heeft klopt niet. Als we de handel met bijvoorbeeld Griekenland als een investering zouden zien, dan maakt de samenleving een verlies van €4,2 miljard. Die last is scheef verdeeld. Uw achterban zal slechts een fractie van de pijn dragen.

Het positieve beeld dat u schets is dus ongenuanceerd en cijfermatig onjuist, precies de verklaring van de hoon die u sinds gisteren over u heen heeft gekregen. Het kost helaas meer woorden dan er op een bierviltje passen om dat voor te rekenen, excuus daarvoor.

Zonder export is er geen Nederland. Het is een vaak gehoorde fabel: Nederland verdient 70% van het inkomen aan export en die hebben we te danken aan de euro. Daarom: euro verloren, rampspoed geboren. Dat ’blijkt’ ook uit het rapport van VNO-NCW:

‘We verdienen aan Europa ten eerste door onze exporten. Driekwart van de Nederlandse export gaat naar landen in de Europese Unie… Wist u trouwens dat de export van Nederland naar de Europese Unie in 2011 maar liefst bijna 4 keer zo groot was als in 1990?’

Daaruit klinkt door dat die export hetgeen is wat we verdienen, maar ook dat die inkomsten er zijn dankzij de Euro. Dat is een stelling die niet te bewijzen, maar ook niet te ontkrachten is. In deze grafiek (van VNO-NCW) is Griekenland de oranje lijn (Blok 1981, toetreding tot de EU). Sinds de euro stijgt de handel inderdaad, maar dat gebeurde daarvoor ook al.

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925

Hoe Bernard Wientjes tegen het stemvee jokt

Babyboomer predikt Europese droom voor eigen parochie en laat volgende generatie bloeden. Het klinkt boud, maar het is toch de makkelijkste duiding van de beweringen die de werkgeversvoorzitter maakte.

En nee, die kloppen aantoonbaar niet. De euro creëert geen welvaart. Laten we kijken naar economische groei en banen. De werkgeversvoorzitter doet uitspraken over die macro-economische variabelen, die het nut van de euro moeten aantonen. Helaas kijkt hij niet voorbij zijn eigen vut-leeftijd.

Die kortzichtigheid blijkt ook uit het bijbehorende persbericht. Als de euro uiteen valt, dan daalt de export naar de zuid-Europese landen. Die kreet is juist. Laten we Griekenland als illustratie nemen, maar bij de andere landen die nooit de euro hadden moeten invoeren zien we hetzelfde.

In een grafiek zetten we de current-account-to-gdp (relatieve handelsbalansen) en de werkeloosheid onder elkaar en vergelijken we die met Duitsland. Wientjes c.s. hebben gelijk. Dankzij de euro hebben we meer handel in de eurozone, maar het laatste wat we daarmee moeten doen is blij zijn.

Lees dit artikel van Arno Wellens verderop 925

Hollande and Merkel to discuss future EU Commission President

The two heads of state will meet on 9-10 May in Stralsund, Germany, for an informal discussion on the future President of the European Commission. EurActiv France reports.

The European elections are just around the corner, and the Franco-German duo will have an informal meeting in Stralsund on the Baltic Sea, the Chancellor’s electoral stronghold.

Invited by the German Chancellor, François Hollande will be present to discuss a number of European issues with his German counterpart, including the Ukrainian crisis, relations with Russia, Europe’s energy independence and the upcoming European elections. The proposed takeover of French energy company Alstom will only be discussed “if the chancellor raises the matter”, stated the Élysée.

Lees verder op EurActiv >>>