Kamer torpedeert referendum over TTIP!

Vaag. Een referendum over Oekraïne of een parlementaire enquête naar de invoering van de euro, dat is allemaal onzin waar 925 zich niet aan moet verbinden, krijgen we wel eens in de comments of de mail; doe het dan over iets dat wel belangrijk is. Een referendum over TTIP, het verstrekkende handelsverdrag met de VS, dat is pas referendumwaardig! Akkoord, laten we even meegaan in die gedachte.

De Partij voor de Dieren pleit er ook al langer voor, een volksraadpleging over TTIP. Tussen en neus en schaam door druppelt het gerucht binnen dat ons parlement reeds hééft gestemd over een mogelijk referendum. Uitkomst: dat referendum komt er NIET.

Lees verder op 925.nl

Europese Commissie dreigt TTIP met ISDS in te voeren zonder democratische toets

Ook zonder dat het Europees Parlement erover heeft kunnen stemmen, kan de Europese Commissie handelsverdragen zoals TTIP, CETA en TiSA voorlopig in werking laten treden.

De SP vindt dat onacceptabel, en doet daarom een dringend beroep op de voorzitter van de Europese Raad, Donald Tusk, om dergelijke verdragen niet te ratificeren voordat het Europees Parlement zich erover heeft kunnen buigen. SP-Europarlementariër Anne-Marie Mineur roept haar collega’s op om de brief mede te ondertekenen: “Wij pleiten ervoor om dergelijke verdragen in hun geheel voor te leggen aan de nationale parlementen, en we vinden ook dat er een referendum over moet komen. De handelsbarrières die nu worden weggehaald, zijn in feite de regels die onze vakbondsrechten, onze gezondheid en ons milieu beschermen. Daar moet onze bevolking over kunnen meepraten. Het lijkt er nu op dat deze verdragen zelfs zonder instemming van het Europees Parlement al kunnen worden ingevoerd. Dat mogen de regeringsleiders, verenigd in de Europese Raad, niet laten gebeuren.”

Na het inwerkingtreden van het Verdrag van Lissabon in 2009 is het afsluiten van handelsverdragen een bevoegdheid geworden van de Europese Commissie. Over de vraag of dat ook geldt voor de uitgebreide vrijhandelsverdragen waarover de Commissie op dit moment onderhandelt met onder andere Canada (CETA) en de Verenigde Staten (TTIP), is nog geen jurisprudentie. Mogelijk is er sprake van een gemengde bevoegdheid, en in dat geval moeten ook de nationale parlementen zich over onderdelen kunnen uitspreken. Het advies dat gevraagd is aan het Europees Hof van Justitie over het reeds voltooide verdrag met Singapore kan anderhalf tot tweeënhalf jaar op zich laten wachten. Tot die tijd kan het Europees Parlement zich niet over dit of andere verdragen uitspreken. Het verdrag kan wel al voorwaardelijk in werking treden, inclusief het omstreden ISDS-mechanisme.

Bron: SP

TTIP-critici: u zit ernaast, het wordt véél erger

Er is geen enkele reden om te denken dat het TTIP-verdrag tussen de VS en de EU anders zal zijn dan het TPP-verdrag. De tot nu geheim gehouden tekst van dit verdrag (tussen de VS en landen rond de Stille Oceaan) is openbaar geworden nu het verdrag is ondertekend. De critici blijken het bij het verkeerde eind te hebben: het is veel erger dan ze voorspeld hadden.

Het TTIP-handelsakkoord (Transatlantic Trade and Investment Partnership) tussen de VS en de EU wordt nog steeds onderhandeld. Ondertussen heeft de VS aan zijn andere kustlijn aan de Stille Oceaan zopas een identiek vrijhandelsakkoord afgesloten.

Het TPP-handelsakkoord (Trans Pacific Partnership) omvat 12 landen die samen goed zijn voor 40 procent van de wereldhandel: de VS, Canada, Mexico, Chili, Peru, Nieuw-Zeeland, Australië, Singapore, Brunei, Vietnam en Maleisië. Ook dit akkoord werd in de grootste geheimhouding onderhandeld, dat wil zeggen geheim voor de betrokken bevolking, niet voor de grote bedrijven die met 500 eigen consultants rechtstreeks de teksten van dit verdrag konden schrijven.

Uit het TPP-verdrag blijkt dat het ISDS-mechanisme (Investor State Dispute Settlement) de kern van alles is. Al de rest is bijzaak. Zowat alle vage beloftes die in andere hoofdstukken zijn opgenomen, kunnen (en zullen dus) door de betrokken bedrijven betwist worden in arbitragerechtbanken waarbij nationale wetten (en voor de EU ook de Europese richtlijnen) kunnen opzij geschoven worden als ‘illegale marktverstorende’ mechanismen.

Ook TTIP wordt volledig achter gesloten deuren behandeld. Zelfs de leden van het Europees Parlement krijgen de teksten niet te zien. Onder druk van de publieke opinie heeft de Europese Commissie ermee ingestemd een aangepaste versie van het ISDS-mechanisme voor te stellen (niet ‘op te eisen’) tijdens de volgende onderhandelingsronde.

Het is zo goed als zeker dat de onderhandelaars van de VS een voorstel van de Europese Commissie om ISDS af te zwakken volledig zullen verwerpen. Net als bij het TPP-verdrag is ISDS immers de essentie, de kern waar het echt om draait: de instelling van een mechanisme dat bedrijven het recht geeft om unilateraal democratische wetten naast zich neer te leggen.

Lees verder op De Wereld Morgen

TTIP brengt publieke diensten in gevaar

Publieke diensten komen in gevaar door de internationale handels verdragen zoals TTIP en CETA, stellen vele maatschappelijke organisaties in een nieuw rapport. In het ergste geval worden onze overheden gedwongen om diensten als gezondheidszorg, onderwijs, water en energie te privatiseren.

Liberalisering van overheidsdiensten is een onderdeel van de TTIP onderhandelingen, maar er is tot nu toe weinig over bekend wat de vorderingen zijn. Volgens de Europese Commissie worden publieke diensten in TTIP beschermd en kunnen overheden niet gedwongen worden om diensten te privatiseren als ze dat niet willen. Er wordt een uitzonderingsbepaling in de verdragen opgenomen (‘carve-out’ bepaling) die er voor moeten zorgen dat diensten zoals water, energie en gezondheidszorg in publieke handen blijven.

Het al onderhandelde CETA-verdrag moet als voorbeeld dienen voor het handelsverdrag met de Verenigde Staten dat nog in de maak is. Volgens de maatschappelijke organisaties die het onderzoeksrapport ‘Public services under attack‘ (pdf) hebben opgesteld, laat CETA zien dat de uitzonderingspositie voor publieke diensten overheden onvoldoende beschermt. Alleen voor overheidsdiensten die voor de volle 100 procent publiek zijn wordt een uitzondering gemaakt. En de dienst mag niet tegen betaling worden geleverd of concurreren met een andere aanbieder.

Volgens Roeline Knottnerus van denktank TNI bestaan dit soort publieke diensten niet meer en wordt er vrijwel altijd samengewerkt met bedrijven. “Onder verdragen als TTIP mag je niet van commerciële aanbieders eisen dat ze iedereen bedienen. Op die manier wil je je postbezorging, onderwijs, gezondheidszorg of watervoorziening niet regelen. Maar door allerlei bepalingen in TTIP zal het heel moeilijk worden om diensten publiek te houden.

Lees dit artikel van Hella Hueck verder op RTLZ

De democratie dood? Oekraïne en TTIP bewijzen het tegendeel

Het is het jaar van de handelsverdragen. Of beter: van de weerstand ertegen. Het associatieverdrag tussen de EU en Oekraïne, wat met name de handelsbetrekkingen met het land moet aanhalen (want anders doet Rusland dat, volgens de voorstanders) wist ruim 450.000 Nederlanders in beweging te krijgen. Een referendum over het associatieverdrag is inmiddels afgedwongen, nu neemt ook de weerstand tegen TTIP, het handelsverdrag tussen de EU en de Verenigde Staten, grootse vormen aan.

In Nederland zwengelde Arjen Lubach de discussie aan via dit item (video).

De aandacht voor TTIP (Transatlantic Trade & Investment Partnership) nam als gevolg van de uitzending sterk toe, enkele wijzigingen aan het verdrag werden bovendien doorgevoerd, maar die zijn volgens tegenstanders vooral cosmetisch. ISDS, een onderdeel in TTIP dat in een tribunaal voorziet waar bedrijven onder meer landen en overheden kunnen aanklagen, is het grootste kritiekpunt – het zou TTIP en daarmee bedrijven boven het democratisch gezag stellen. De Amerikaanse claimcultuur zal zijn intrede doen, zo is de verwachting. (En wie dacht dat het heus wel meevalt met de kwaadaardigheid van bedrijven: denk even aan Volkswagen.)

Vandaag worden er in Brussel drie miljoen handtekeningen tegen TTIP ingeleverd, waarvan er 100.000 in Nederland zijn gezet. Voor een anti-TTIP-betoging, die staat gepland voor komende zaterdag, zijn al 10.000 aanmeldingen, waar in mei dit jaar slechts een honderdtal op de been was te brengen.

Lees deze column van Edwin van Sas verder op HP/De Tijd >>>

Verdrag EU-Canada is TTIP via de achterdeur

De schadelijke investeringsbescherming in TTIP, is al opgenomen in het CETA-verdrag met Canada.

De onderhandelingen over CETA werden precies een jaar geleden afgerond. Dit verdrag tussen de EU en Canada bevat precies dezelfde omstreden clausules als het veel bekendere TTIP, waaronder het mechanisme waarmee buitenlandse investeerders landen voor miljarden kunnen aanklagen als nieuw beleid hun winsten aantast.

TTIP, het handelsverdrag waarover de EU en de Verenigde Staten in het geheim onderhandelen, is het afgelopen jaar steeds meer in de schijnwerpers komen staan. Vooral investeringsbescherming binnen TTIP doet de gemoederen hoog oplopen.

Investeringsbescherming is een geschillenbeslechtingsmechanisme (ISDS, Investor to State Dispute Settlement) dat buitenlandse investeerders vergaande rechten geeft om staten aan te klagen als de winsten van een bedrijf benadeeld worden door overheidsbeleid.

De investeerder kan het nationale recht omzeilen. Een ad hoc-tribunaal van commercieel juristen beslist of een claim gegrond is. Hierbij hebben ze maar beperkt oog voor het bredere algemeen belang van overheidsbeleid, omdat ze vooral oordelen over aantasting van eigendomsrechten. Het tribunaal kent schadevergoedingen toe die vele honderden miljoenen euro’s kunnen bedragen. Vorige week presenteerde Eurocommissaris Cecilia Malmström een vernieuwde versie van ISDS om deze angel uit de discussie te halen.

Zo kunnen staten voortaan in beroep gaan tegen een ISDS-beslissing en kunnen arbiters niet meer ad-hoc worden aangesteld, of tegelijkertijd als rechter en advocaat werken. Het beestje krijgt zelfs een nieuwe naam: het ICS (Investment Court System).

De voorgestelde hervormingen zijn echter vooral cosmetisch van aard en veranderen niets aan de kern van het probleem: we hebben hier te maken met een privaat systeem dat boven de nationale jurisprudentie staat en waarvan alleen buitenlandse investeerders gebruik kunnen maken. Binnen de Britse stop-TTIP campagne wordt ICS ‘lipstick on a pig’ genoemd.

Lees verder op de Volkskrant >>>

Na Duitsland eist ook Nederland openheid over TTIP

Na woedende reacties van Duitse politici, eisen nu ook Nederlandse politici van onder meer VVD, SP en GroenLinks meer openheid over het grootste handelsverdrag ooit, TTIP genaamd. Het schiet de volksvertegenwoordigers in het verkeerde keelgat dat zij de stukken over het nog te sluiten handelsverdrag tussen de Europese Unie en de VS alleen mogen inzien in een beveiligde ‘leeskamer’ in Brussel. Daar mogen ze geen notitieblokjes of telefoons mee naar binnen nemen; niks mag elektronisch worden opgeslagen.

Vrijwel nooit maakt iemand zich druk over handelsakkoorden, zeker niet als er nog over onderhandeld wordt. Maar het Transatlantic Trade and Investment Partnership (TTIP) roept veel emoties op.

Voorstanders benadrukken dat het akkoord veruit het grootste en machtigste handelsblok in de wereld zou opleveren, waarin bijna de helft van het inkomen in de wereld wordt verdiend. Tegenstanders zijn bang dat de Amerikanen het verdrag gaan misbruiken om producten met lage kwaliteitseisen op de Europese markt te dumpen, zoals chloorkippen of hormoonvlees.

Tot ongenoegen van politici uit de Europese lidstaten kunnen diverse onderhandelingsteksten tot nu toe alleen vertrouwelijk worden ingezien in een leeskamertje in Brussel. Zij moeten daarvoor dus naar België reizen. Alleen Duitse politici hadden het privilege bedongen dat zij met een druk op de knop in Berlijn ook geheime TTIP-stukken elektronisch konden inzien.

De ophef over het nog niet bestaande akkoord is afgelopen maand aangezwollen doordat eurocommissaris Cecilia Malmström half augustus het privilege van de Duitsers onmogelijk maakte, nadat diverse onderhandelingsteksten waren gelekt aan de pers. Voortaan zouden er geen rapporten meer direct naar de nationale parlementen worden gestuurd, zei ze. Hoewel Malmström haar keutel afgelopen vrijdag alweer deels heeft ingetrokken, blijft er onvrede over de geheimzinnigheid rondom TTIP.

‘In de praktijk zien we dat de doofpot rondom TTIP groter wordt’, zegt SP-Kamerlid Japser van Dijk. Hij vraagt minister Lilianne Ploumen (Buitenlandse Handel) vandaag via Kamervragen om opheldering. Hij vindt dat TTIP-stukken sowieso allemaal openbaar moeten zijn. ‘Ik wil niet naar een soort Brusselse darkroom om die stukken te lezen. De actie van Malmström laat zien dat alle woorden over openheid vooral voor de bühne zijn. In plaats van meer openheid, krijgen we meer geheimzinnigheid.’

Lees verder op de Volkskrant >>>

Handel boven alles!

Er komt steeds weer slecht nieuws boven over TTIP, het Transatlantic Trade and Investment Partnership en TPP, het Trans-Pacific Partnership, waarin de handelsbetrekkingen tussen de VS en Europa, respectievelijk Australië en een aantal Aziatische en Amerikaanse landen moeten worden geregeld.

De tekst van de verdragen is geheim. Wat de afgelopen maanden is gelekt, suggereert echter dat bedrijven een grotere vinger in de pap krijgen en ze nationaal beleid behoorlijk in de wielen mogen rijden. Zo kunnen internationale bedrijven een financiële claim indienen wanneer overheidsbeleid hun ‘voorziene’ winst schaadt. Denk bijvoorbeeld aan milieu-eisen en regels rond voedselveiligheid die de ondernemersvrijheid van multinationals nationaal aan banden leggen, of die een bedrijf striktere eisen opleggen om in bijvoorbeeld de Europese markt actief te mogen zijn dan in de Verenigde Staten gebruikelijk is.

De verdragen voorzien in een internationaal orgaan waar bedrijven zulke claims, zogeheten Investor-State Dispute Settlements (ISDS), kunnen indienen. Zaken die bij dit orgaan worden ingediend, worden volgens de gelekte plannen via arbitrage en onder geheimhouding afgehandeld. Er zal geen mogelijkheid tot beroep zijn, en er komt geen rechter aan te pas. Evenmin iemand die de rechten van burgers in de gaten houdt, trouwens.

De clausule over ISDS was zo controversieel dat het Europees Parlement – dat in de rest van de TTIP-besprekingen vrij mak is – daar een stokje voor heeft gestoken. Of nou ja: ze stelden bespreking daarvan uit tot later. Wat bepaald niet hetzelfde is als tegenstemmen, helaas.

Burgerorganisaties en NGO’s maken zich grote zorgen wat TTIP en TPP voor burgerrechten en nationaal beleid gaan betekenen. Auteursrechtenregels lijken ferm te worden aangesnoerd, niet met het oog op het belang van de makers, maar in het voordeel van de distributeurs.

Er zijn grote zorgen over de gezondheidsclausules: bedrijven krijgen het recht zich vergaand met het volksgezondheidsbeleid te bemoeien. Goedkope generieke medicijnen bevoordelen in plaats van dure, geregistreerde middelen tast immers de potentiële winst van bedrijven aan.

Onlangs bleek dat farmaceutische bedrijven staan te trappelen om onderzoeksgegevens via deze handelsverdragen af te schermen. Cijfers van wetenschappelijk onderzoek naar het effect van medicijnen willen ze onder het strenge auteursrecht van de verdragen scharen. Metingen worden dan niet openbaar gemaakt en mogen niet door anderen worden gebruikt: dat zou immers hun winst kunnen aantasten.

Wat dat betekent? Claims over de effectiviteit van nieuwe medicijnen kunnen niet langer door derden worden gecontroleerd, en de Europese Unie wordt gedwongen elk oordeel van de Amerikaanse FDA over nieuw te vermarkten medicijnen kritiekloos te slikken.

Artikel van Karin Spaink in het Parool van dinsdag 19 augustus 2015