Breaking Greece

I’ve been staying fairly quiet on Greece, not wanting to shout Grexit in a crowded theater. But given reports from the negotiations in Brussels, something must be said — namely, what do the creditors, and in particular the IMF, think they’re doing?

This ought to be a negotiation about targets for the primary surplus, and then about debt relief that heads off endless future crises. And the Greek government has agreed to what are actually fairly high surplus targets, especially given the fact that the budget would be in huge primary surplus if the economy weren’t so depressed. But the creditors keep rejecting Greek proposals on the grounds that they rely too much on taxes and not enough on spending cuts. So we’re still in the business of dictating domestic policy.

Lees de column van Paul Krugman verder op The New York Times >>>

Tsipras: Grieks voorstel niet aanvaard

De Griekse premier Alexis Tsipras heeft zijn kabinet gezegd dat de onderhandelaars van de crediteuren in Brussel de laatste Griekse voorstellen die verlenging van de steun aan zijn land mogelijk moeten maken, niet hebben aanvaard. Dat heeft een Griekse regeringsfunctionaris gezegd in Athene.

Tsipras zelf twitterde dat hij twijfelt of zijn tegenspelers echt een akkoord willen of dat ze misschien ‘specifieke belangen dienen’ in Griekenland.

Griekenland presenteerde maandag aan de Eurogroep van ministers van financiën nieuwe voorstellen om zijn begroting op orde te krijgen en schuld te kunnen aflossen, die als een basis voor verdere onderhandelingen werd aanvaard. Woensdag moet de Eurogroep daar van de leiders van de eurolanden overeenstemming over bereiken.

Maar woensdagmorgen werd Tsipras al naar Brussel ontboden voor een ontmoeting met voorzitter Jeroen Dijsselbloem en de top van de drie instellingen die het Griekse bezuinigingsplan moeten goedkeuren: Mario Draghi van de ECB, Jean-Claude Juncker van de Europese Commissie en Christine Lagarde van het IMF. Ook de directeur van het noodfonds ESM, Klaus Regling, zou bij het gesprek aanwezig zijn.

De Eurogroep, die woensdag voor de derde keer in een week bijeenkomt voor crisisoverleg, heeft eerder deze week gevraagd om het oordeel van de drie instellingen, vroeger bekend als trojka, over de Griekse voorstellen die Griekenland weer toegang zou geven tot mogelijk €18 miljard aan reeds gereserveerde kredieten.

Woensdagmorgen zou de Griekse regering nieuwe tegenvoorstellen hebben ontvangen van de onderhandelaars van de instellingen. Over de inhoud daarvan is nog niets bekend, maar wel was eerder al duidelijk dat vooral het IMF moeite heeft met de lastenverzwaringen in het Griekse plan.

De leenovereenkomst met Griekenland moet voor uitkering van steun aan Griekenland voor de derde keer moeten worden verlengd, naar verluidt met zes maanden. Maar voordat het zover is, wil de Eurogroep ook een door de instellingen getoetste lijst zien van de ‘prioritaire acties’ die Tsipras aan zijn parlement zal voorleggen, zo zei Dijsselbloem maandag.

Tsipras rechtse coalitiepartner, Anel, heeft gezegd dat hij geen akkoord kan steunen zonder schuldverlichting. Ook verhoging van de btw op de Griekse eilanden is voor hem onbespreekbaar. De schuldeisers zullen Tsipras woensdag nog eens op het hart drukken dat schuldverlichting op dit moment een politiek onbegaanbare weg is.

Kortom: There’s no way out. En waar dit toe moet leiden? Naar dit artikel van 20 juni jl: Not a Grexit but a slow motion coup d’etat for Greece

Bron: Financieele Dagblad

Hoe 250 miljard noodsteun voor Griekenland vooral Westerse banken rijker maakt

Hoe kan dat? Griekenland heeft van Europa en het IMF al bijna 250 miljard aan noodsteun kregen, en toch zit dat land in de penarie. Volgens de ‘Waarheidscommissie’ is dat geld vooral de Westerse banken ten goede gekomen, en niet de Grieken in de straat.

Amper 27 miljard euro. Amper een tiende van de totale noodsteun is bij de Griekse bevolking terechtgekomen, zo leert onderzoek. De rest van het geld is vooral naar de banken, zowel Griekse als andere Europese, gevloeid. Dankzij de Europese steun zijn Duitse, Franse en Nederlandse banken zonder al te grote verliezen uit hun Griekse beleggingen gestapt. En tegelijk werden de Griekse banken gered. Het resultaat is wel dat de Griekse schuldenberg grotendeels is verschoven, van de financiële sector naar de Europese instellingen, zoals de ECB en het IMF. Voor een goede verstaander: de belastingbetaler in alle Europese landen.

Intussen wordt op politiek vlak de druk op de Griekse regering opgevoerd. In een zelden geziene videoboodschap heeft Europees president Donald Tusk de Griekse regering gisteravond opgeroepen om te kiezen. Ofwel voor een faillissement ofwel in te gaan op het aanbod van de geldschieters. “Maar op een magische oplossing moet niet gerekend worden”, aldus Tusk.

Bron: HLN
Lees het hele verhaal hier >>>

En weer verstreek een deadline die geen deadline bleek

Er komt vandaag nog geen akkoord over de Griekse schulden. De Europese ministers van financiën, die vandaag bijeenkwamen, bereikten geen overeenstemming, en hopen nu dat die er later in de week wel komt.

Weer een ontmoeting, en weer geen duidelijke Griekse voorstellen, verzuchtte de Duitse minister van financiën Wolfgang Schäuble vandaag, voorafgaand aan de topontmoeting die eigenlijk op het affiche stond als de definitieve oplossing voor de Griekse schuldencrisis.

De Griekse minister-president Tsipras had, voorafgaand aan de top van vandaag, een nieuw voorstel ingediend. Volgens Griekse media wordt het vervroegde pensioen grotendeels afgeschaft, komt er een btw-verhoging en kunnen de rijke Grieken een extra belastingaanslag verwachten.

De kabinetschef van Jean-Claude Juncker, voorzitter van de Europese Commissie, liet evenwel al weten dat het voorstel een ‘goede basis’ vormt voor de eurotop. Eurocommissaris Pierre Moscovici (Economische en Monetaire Zaken) sprak van ‘serieuze’ voorstellen, die optimistisch stemmen. Maar de Europese ministers van financiën klaagden vandaag dat de voorstellen alweer niet concreet genoeg waren. “We zitten nog steeds in dezelfde situatie als afgelopen donderdag”, zei Schäuble.

“Een verkwisting van onze airmiles” had de Finse minister Alexander Stubb het zelfs genoemd om zowel de ministers als de regeringsleiders naar Brussel te laten komen.

Want na de ontmoeting tussen de ministers van financiën eerder vandaag, staat vanavond nog een ontmoeting tussen de Europese regeringsleiders op het programma. Het scenario was eigenlijk: de vakministers bereiden voorstellen voor, en vervolgens is de oplossing Chefsache: de presidenten, kanseliers en premiers hakken dan later vandaag de knoop door.

Niet dus.

Lees verder op Trouw >>>

Vijf jaar voorgelogen over Griekenland

Burgers van Nederland, vijf jaar lang bent u voorgelogen over de Griekse crisis. Vijf jaar lang hebben pers en politiek u steeds maar weer dezelfde halfwaarheden en leugens op de mouw gespeld (uitzonderingen daargelaten).

De leugens:

  • Wij, Nederlandse belastingbetalers, hebben de Grieken ‘gered’ door hen 240 miljard euro te lenen toen de internationale kapitaalmarkten voor de Griekse staat op slot ging.
  • Grieken zijn luie, verwende hedonisten, die met 55 met pensioen gaan, een onderontwikkeld arbeidsethos hebben en liever aan het strand liggen dan werken.
  • Grieken hebben, ondanks onze generositeit en ondanks de gemaakte afspraken, nagelaten hun begroting op orde te krijgen en hun economie te hervormen.
  • Grieken moeten niet zeuren, want ze hebben hun huidige ellende toch echt aan zichzelf te danken; door corruptie, clientelisme en een belabberde belastingmoraal is de schuldenlast enorm, het begrotingstekort gapend en het verdienvermogen beroerd.

De feiten:

  • Niet de Grieken, Griekenland of de Griekse staat hebben wij ‘gered’, maar onze eigen banken hebben wij gered. Ruim 90 procent van de 240 miljard aan reddingskredieten is uiteindelijk terecht gekomen bij banken, grotendeels Nederlandse, Franse en vooral Duitse banken. Oftewel, de kredieten zijn gebruikt om private crediteuren in staat te stellen zich terug te trekken uit Griekse staatsobligaties en het eventuele faillissementsrisico in de schoot te werpen van Europese belastingbetalers. Klinkt bekend, niet?
  • Cijfers van de OESO en de ILO leren dat Grieken de langste werkweken van alle lidstaten maken, dat ze de meeste weken per jaar werken en dat de gemiddelde pensioenleeftijd tot 2010 62 bedroeg. Inderdaad konden ambtenaren eerder met werken stoppen, maar dat is in veel Eurozone lidstaten het geval (Italië, Frankrijk). Maar dat geldt niet voor werknemers in de private sector en al helemaal niet voor de kleine middenstand, die in een land als Griekenland een omvangrijk deel van de beroepsbevolking omvat. Hoezo lui?
  • In vijf jaar tijd is de Griekse overheid er in geslaagd een tweecijferig begrotingstekort om te buigen in een klein (primair, d.w.z. voor rentelasten) overschot. Vooral door historisch ongekende bezuinigingen en lastenverzwaringen. De gevolgen lieten zich raden (en werden door de IMF ook voorspeld): een totaal in elkaar gestorte economie, die in vijf jaar tijd met 25 procent is gekrompen, met scherp opgelopen werkloosheid (pakweg 25 procent en 60 procent jeugdwerkloosheid), massale verpaupering en massieve hersenvlucht tot gevolg. En o ja, er is volgens de OESO geen land dat zijn pensioengerechtigde leeftijd zo drastisch heeft verhoogd als Griekenland: van 62 naar 67. Hoezo niet hervormd?
  • Griekenland is net als Nederland, Duitsland of welk land ook een homogene enititeit. Wat klinkt als ‘wij’ is voor veel burgers eigenlijk ‘jullie’. Dat geldt voor Nederland, maar dus ook voor Griekenland. Niet dé Grieken hebben er een puinhoop van gemaakt, maar de Griekse elite heeft dat gedaan. Bankiers, bouwbedrijven, politici en sommige ambtenaren zijn degenen geweest die rijk geworden zijn van de immense Duitse en Franse kapitaalstromen die in de europeriode Griekenland binnenstroomde ter financiering van infrastructurele projecten, vastgoed en uitbreiding van het defensieapparaat. De gemiddelde Griek heeft er weinig tot niets van gezien. Hoezo hebben dé Grieken er zelf een puinhoop van gemaakt? Bedoelt u dat u ook medeschuldig bent aan Amarantis, Vestia, Fyra en het Nederlandse belastingparadijsschandaal? Nou dan!

Waarom vertellen pers en politiek ons deze leugens?

Lees deze geweldige column verder op de blog van Ewald Engelen >>>

Waar hebben de Grieken al die steun eigenlijk aan uitgegeven?

Wat is er gebeurd met de miljarden euro’s die de eurolanden de afgelopen jaren al overmaakten naar Athene?

In totaal gaat het om 244,6 miljard euro die het Internationaal Monetair Fonds (IMF) en de eurolanden uitleenden. Van dat bedrag komt 196,5 miljard uit de eurolanden, waarvan 17,8 miljard uit Nederland. De rest, 48,1 miljard, komt van het IMF. Daar zit ook Nederlands geld bij, want Nederland draagt jaarlijks 2 à 3 procent bij aan de begroting van het IMF, dat 188 lidstaten heeft.

De lening wordt sinds 2010 in tranches aan Griekenland overgeboekt. Voorwaarde voor iedere overboeking is dat Griekenland de bezuinigingsmaatregelen doorvoert die de eurolanden eisen. De instanties die daar gezamenlijk toezicht op houden zijn de Europese Centrale Bank (ECB), de Europese Commissie en het IMF – samen bekend als ‘de trojka’. Als de laatste tranche van 7,2 miljard euro binnenkort overgemaakt wordt, heeft Griekenland de gehele lening van 244,6 miljard ontvangen.

De zoektocht naar het geld begint in Nederland, bij het ministerie van Financiën, verantwoordelijk voor het Nederlandse overheidsgeld dat naar Griekenland ging. Volgens een woordvoerder is “een deel van de steun gereserveerd voor de Griekse banken.” De rest is “algemene begrotingssteun”. Hoe het precies zit, weet het ministerie niet.

Ook het IMF weet het niet. Het hoofdkantoor in Washington laat telefonisch weten dat het fonds niet bijhoudt waar de Grieken het geleende geld aan uitgeven. Daar gaat de Griekse overheid zelf over, aldus het IMF.

De Grieken zelf dan, weten die het? In de statistieken van de Griekse overheid zie je de Europese miljarden wel binnenstromen, maar ze belanden gewoon in de grote pot van de overheid, zo lijkt het.

De Europese Unie, weet de unie wél waar het geld gebleven is? Een woordvoerder van de Europese Centrale Bank mailt:

“Dit is geen vraag voor de ECB. Het is niet ons geld, maar geld van de lidstaten.”

Lees verder op NRCQ >>>

De drachme is de zoete smaak van de vrijheid

Op het Syntagmaplein in Athene is de sfeer woensdagavond ontspannen. Duizenden mensen reageerden op een Facebookoproep en zijn voor het parlementsgebouw bijeengekomen om te demonstreren tegen het harde bezuinigingsbeleid van de afgelopen jaren en om de regering van premier Alexis Tsipras een steuntje in de rug te geven bij de onderhandelingen met de eurolanden.

Van angst voor een vertrek uit de euro is weinig te merken. ‘Wij zijn hier om de regering aan te sporen om niet toe te geven’, zegt Syriza-lid Katia Papanikolaou. Ze is absoluut niet bang voor de consequenties van een eventuele breuk met Europa. ‘Wat is er nog te vrezen? We hebben niets te verliezen. Twee miljoen mensen zijn werkloos, onze magen zijn leeg, onze economie verwoest. Vanaf 2012 zijn we al feitelijk failliet.’

Een eventuele overgang naar de drachme zal volgens haar in het begin moeilijk zijn maar daarna is er ‘de zoete smaak van vrijheid’. Ook Evangelia Bakoli vindt het welletjes geweest met de bezuinigingen. Zij is samen met haar dochter en vrienden naar de demonstratie gekomen. ‘Ze moeten geen centimeter inbinden’, zegt ze. ‘Wat mij angst inboezemt is de voortdurende vernedering die we doormaken, niet de terugkeer naar de drachme. Wij zullen weer uit onze as herrijzen.’

Anderen maken zich meer zorgen om de ellende die een terugkeer naar de drachme met zich meebrengt, maar blijven met fatalistische berusting de regering te steunen. ‘Geen enkel weldenkend persoon met kinderen wil terug naar de drachme’, vertelt Stavros die een kioskje met versnaperingen heeft. Hij blijft vertrouwen houden in Tsipras. ‘Ik geloof in hem omdat hij integer is en niet zijn eigen zakken vult.’

Hoewel nog altijd een overgrote meerderheid van de Grieken in de eurozone wil blijven, lijkt een steeds groter percentage zich te kunnen verzoenen met een terugkeer naar de drachme.

Lees verder op het Financieele Dagblad >>>

Griekse gezondheidszorg is rampgebied

Griechenland 2015: Ein Drittel der Bevölkerung hat keine Kranken-versicherung mehr.

Zum Beispiel Dimitri. 65 Jahre. Keine Krankenversicherung. Dimitri ist so schwer herzkrank, dass er alle vier Wochen zur Untersuchung kommen muss. Irgendwann tauchte er nicht mehr auf. “War mir nicht aufgefallen”, sagt sein Arzt Giorgos Vichas, “bei den vielen Hundert, die ich hier untersuche.” Erst nach sechs Monaten saß Dimitri wieder bei Vichas im überfüllten Wartezimmer – und sah schrecklich aus.

Kein Wunder, das Gefängnis ist kein guter Orte für einen Herzkranken: Dimitri war in der Stadt mit einem Herzinfarkt zusammengebrochen. Notarzteinsatz. Intensivstation. Kostet Geld. Dimitri konnte nicht zahlen, das ist ja der Grund, warum er keine Versicherung mehr hat. Er kam wegen der nicht bezahlten Krankenhausrechnungen in Untersuchungshaft. Viereinhalb Monate. “Das ist Griechenland 2015”, sagt Giorgos Vichas mit ruhiger Stimme.

Willkommen also in Griechenland. Willkommen in der Arztpraxis Elliniko, am Rand von Athen, im Zentrum der Krise. Willkommen im Katastrophengebiet.

Klingt nach Übertreibung? Ist amtlich beglaubigt: Die griechische Sektion der “Ärzte der Welt” hat 2012 all ihre Ärzte aus Uganda, Afghanistan und anderen Dritte-Welt-Ländern abgezogen, weil Griechenland seit den Kürzungen im Gesundheitsbereich vom offiziellen Kriterienkatalog her selbst zu den Katastrophengebieten zählt. Mehr als 30 Prozent der Bevölkerung haben keine Krankenversicherung mehr, die Hälfte der Ärzte wurde entlassen, ganze Krankenhausstationen können nicht mehr arbeiten, die Kindersterblichkeit ist zwischen 2008 und 2010 um 43 Prozent gestiegen, die Zahl der Suizide in Griechenland hat sich mehr als verdoppelt.

Lees verder op de Süddeutsche Zeitung >>>