Laatste Nieuws

De Europese Unie en de Breznjev-doctrine

Verwoestende speech van Nigel Farage. De EU is de nieuwe Sovjet-Unie en verwoest de democratie.

Bij de verkiezingen deze maand in Portugal boekte uiterst links een kleine overwinning. Deze partij wil geen bezuinigingen meer.

Ondanks de verkiezingsoverwinning van deze linkse partij, heeft de president er toch voor gekozen de centrumrechtse alliantie als eerste de kans te geven om een nieuwe regering te vormen. Kees de Kort: “Want – let wel – we moeten de financiële markten niet nerveus maken.”

Dat gaat wel erg ver, vindt hij. “Nou snappen we allemaal dat de financiële markten belangrijk zijn in Portugal – schulden, tekorten en wat dies meer zij – maar om nou te zeggen: ‘we schuiven de democratie aan de kant om op onze rug te gaan liggen voor de financiële markten’ is wel echt een volgende stap.”

Het gebeurt wel vaker, maar het voorbeeld van Portugal is extreem, vindt De Kort. “Het buigen voor de financiële markten is natuurlijk overal wel tot een kunstvorm verheven, maar dat we ook de democratie opofferen, dat is wel een volgende, nieuwe stap in het hele proces. En geen goede, laten we het voorzichtig formuleren.”

Bron: Kees de Kort bij BNR

Europa wil onze verkiezingen gaan organiseren

Met kiesdrempels, stemcomputers en gendergelijkheid.

Met update – Het Europees parlement wil woensdag 28 oktober nieuwe regels gaan stellen voor de Europese verkiezingen. Nederland zal dan een kiesdrempel moeten invoeren, waardoor kleine partijen minder kans maken op een zetel in het Europees parlement. Ook wil Europa dat we stemcomputers gaan gebruiken, die we een paar jaar terug juist hebben afgeschaft, omdat ze fraudegevoelig zijn. Europa stelt ook eisen aan de samenstelling van de kieslijsten, die ‘gendergelijk’ moeten zijn. Op deze manier wil Europa voortaan onze verkiezingen organiseren. Nederland kan nog ‘nee’ zeggen tegen deze inmenging, zo blijkt uit een brief die minister Plasterk ons vorige week stuurde. Maar van onze regering kunnen we niet al te veel verwachten, omdat we rekening moeten houden ‘met de rol van Nederland als inkomend voorzitter’.

Het is niet voor het eerst dat Europa zich verregaand bemoeit met de inrichting van onze democratie. Eerder was er het plan om partijen die deelnemen aan de verkiezingen voor het Europees parlement vooraf te toetsen, of ze wel ‘Europees’ genoeg zijn – en zo niet, de ondersteuning aan die partijen stop te zetten. Sommige landen in Europa hebben een kiesdrempel, om het voor nieuwe partijen moeilijker te maken om in het parlement te komen. In ons land is de VVD dit jaar nog een discussie gestart om een kiesdrempel in te voeren, maar dat voorstel kreeg heel weinig steun. Over het gebruik van stemcomputers wordt in ons land al vele jaren discussie gevoerd, maar steeds blijken die te fraudegevoelig. Nu wil Europa ons dwingen om al die bezwaren opzij te schuiven en deze zaken alsnog in te voeren.

Lees dit artikel van Ronald van Raak verder op TPO

Leuk, Turkije binnenkort ook EU-lid!

En ja hoor, ondertussen meldt Der Spiegel, toch niet zomaar een weekblad, dat de Europese Commissie zo snel mogelijk met Turkije wil gaan onderhandelen over toetreding. Tsja, en onze tegenstanders de afgelopen weken maar bazelen dat ‘Turkije al decennia een associatieverdrag heeft maar nog steeds geen lid is’. Inderdaad, nog niet……..

Die EU-Kommission will die Verhandlungen über einen EU-Beitritt der Türkei nach Informationen des SPIEGEL so schnell wie möglich wieder aufnehmen. Der neue Elan gilt als Entgegenkommen für den türkischen Staatspräsidenten Recep Tayyip Erdogan, der Brüssel bei der Lösung der Flüchtlingskrise helfen soll.

Bron: Der Spiegel

Hoe goed is het associatieverdrag eigenlijk gelezen?

Juist de ‘zinloze franje’ erin maakt het akkoord met Oekraïne gevaarlijk. Goed dat het volk mag spreken, zegt Pepijn van Houwelingen, lid van het Burgercomité-EU.

Zinloze franje‘, zo betitelt Adriaan Schout gisteren in de Volkskrant het politieke deel van het Associatieverdrag dat de EU met Oekraïne heeft gesloten. Het zou niet meer dan een ‘omhulsel’ zijn zonder veel betekenis. Tegelijkertijd citeert Schout verdragsteksten die er niet om liegen en waarin wordt gesproken over ‘geleidelijke convergentie op het vlak van buitenlands beleid en veiligheid’ en de ‘Europese ambities’ van Oekraïne. Deze teksten zouden er niet toe doen omdat er ‘concreet weinig staat’.

Was dat maar zo. Juist door sommige (niet alle!) delen van het verdrag in dergelijke algemene termen te omschrijven, kan de uitvoerende macht van de Europese Unie het verdrag straks interpreteren zoals ze maar wil, immers ‘vaagheid is de moeder van alle misleiding’.

Er mag geen enkele twijfel meer over bestaan wat het einddoel van die Europese Unie is: volledige economische en politieke integratie van Oekraïne in de Europese Unie. Zo staat het niet alleen, algemeen omschreven, in het verdrag zelf, dit hebben Barroso, Van Rompuy en andere EU-functionarissen ons in alle openbaarheid laten weten. Als we dit verdrag volgend jaar in een referendum goedkeuren dan tekenen we daar dus voor en dat is alles behalve ‘zinloze franje’. In de verdragstekst staat wat er staat. Dat er nu blijkbaar geluiden opgaan dat we de tekst niet zo serieus moeten nemen en dat het allemaal wel meevalt en slechts ‘politieke mooipraat’ en ‘symbolische retoriek’ zonder waarde is natuurlijk te dol voor woorden. Geen verstandig mens zou een koopcontract tekenen vol met dergelijke dreigende algemene bewoordingen waarmee de bank of makelaar alle kanten op kan.

Lees verder op de Volkskrant

TTIP brengt publieke diensten in gevaar

Publieke diensten komen in gevaar door de internationale handels verdragen zoals TTIP en CETA, stellen vele maatschappelijke organisaties in een nieuw rapport. In het ergste geval worden onze overheden gedwongen om diensten als gezondheidszorg, onderwijs, water en energie te privatiseren.

Liberalisering van overheidsdiensten is een onderdeel van de TTIP onderhandelingen, maar er is tot nu toe weinig over bekend wat de vorderingen zijn. Volgens de Europese Commissie worden publieke diensten in TTIP beschermd en kunnen overheden niet gedwongen worden om diensten te privatiseren als ze dat niet willen. Er wordt een uitzonderingsbepaling in de verdragen opgenomen (‘carve-out’ bepaling) die er voor moeten zorgen dat diensten zoals water, energie en gezondheidszorg in publieke handen blijven.

Het al onderhandelde CETA-verdrag moet als voorbeeld dienen voor het handelsverdrag met de Verenigde Staten dat nog in de maak is. Volgens de maatschappelijke organisaties die het onderzoeksrapport ‘Public services under attack‘ (pdf) hebben opgesteld, laat CETA zien dat de uitzonderingspositie voor publieke diensten overheden onvoldoende beschermt. Alleen voor overheidsdiensten die voor de volle 100 procent publiek zijn wordt een uitzondering gemaakt. En de dienst mag niet tegen betaling worden geleverd of concurreren met een andere aanbieder.

Volgens Roeline Knottnerus van denktank TNI bestaan dit soort publieke diensten niet meer en wordt er vrijwel altijd samengewerkt met bedrijven. “Onder verdragen als TTIP mag je niet van commerciële aanbieders eisen dat ze iedereen bedienen. Op die manier wil je je postbezorging, onderwijs, gezondheidszorg of watervoorziening niet regelen. Maar door allerlei bepalingen in TTIP zal het heel moeilijk worden om diensten publiek te houden.

Lees dit artikel van Hella Hueck verder op RTLZ

Europese ambtenaren vervelen zich

Al eerder wijdde ik mijn weeklog aan de gouden kooi waar Europese ambtenaren in vast zitten: ze verdienen zoveel dat ze nergens anders voor hetzelfde salaris terecht kunnen. Deze week las ik in de Volkskrant dat er ook veel Europese ambtenaren zijn die zich enorm zitten te vervelen. Ze gaan daarom met bosjes in therapie. Daarom opnieuw mijn oproep: herzie de salarissen van de hogere ambtenaren, al is het maar voor hun eigen gezondheid.

In de Volkskrant van 30 september jl. zegt de Brusselse psycholoog Steve Savels dat hij regelmatig mensen in de hogere posities bij Europese instellingen langs krijgt ‘die al 20, 30 jaar hetzelfde doen en helemaal geen uitdaging meer in hun werk vinden, zelfs de zin ervan in twijfel trekken’. Het is een feit: Europese ambtenaren blijven meestal tot hun pensioen zitten waar ze zitten. Laatst antwoordde de baas van de ambtenaren die bij het EP werken, secretaris-generaal Klaus Welle, op een van mijn vragen dat het afgelopen jaar niemand een andere baan buiten het EP heeft aanvaard. Er waren alleen wat ambtenaren met pensioen gegaan.

Lees verder op de weeklog van Dennis de Jong

Op z’n Duits

Op 18 september werd bekend dat Volkswagen de samenleving op grote schaal heeft opgelicht.

Het automerk – ambassadeur van het Duitse model – had elf miljoen dieselbakken uitgerust met een staaltje elektronica dat er niet om loog. In testsituaties noteerden de wagens verbluffend lage scores op de uitstoot van stikstofoxide terwijl in werkelijkheid de uitstoot maar liefst veertig keer hoger was.

Drie weken later is zowat alles wat erover te zeggen valt wel gezegd. De verwijzing naar Libor is gemaakt. De gebrekkige corporate governance bij Volkswagen is besproken. De doop­celen van de voornaamste betrokkenen zijn gelicht. De vergelijkingen met Enron, Toyota, General Motors en BP zijn gemaakt. Er is gespeculeerd over de consequenties voor Volkswagen, voor Duitsland, de eurozone en zelfs voor het kapitalisme in zijn geheel.

Wat echter nauwelijks aan bod is gekomen is de vraag of dat roemruchte Duitse model waar Volkswagen de vaandeldrager van is überhaupt nog bestaat. Eerst een ruwe schets van dat model. Anders dan in de Anglo-Amerikaanse wereld, waar de relaties tussen ondernemingen en tussen kapitaal en arbeid bestaan uit markttransacties, zijn deze trans­acties in Duitsland ingebed in sociale vertrouwensrelaties. Daaruit volgt een veel grotere mate van samenwerking tussen arbeid en kapitaal, een veel grotere betrokkenheid van aandeelhouders bij de onderneming en een veel grotere bereidheid tot het uitwisselen van informatie tussen eindafnemer en toeleverancier. En dat leidt, anders dan in de Anglo-Amerikaanse wereld, tot ­ondernemingen die uitblinken in het verder verfijnen van technologie en die een grote afkeer koesteren van typisch Anglo-Amerikaanse verschijnselen als massaontslagen, fusies, overnames en excessieve beloningspakketten voor managers. Ziehier de papieren verklaring voor het Duitse industriële succes.

Het is lariekoek, al heel lang.

Lees deze column van Ewald Engelen verder op de Groene

Associatieverdrag is kolonisatie

De spanning richting woensdag 14 oktober, als de Kiesraad ’s morgens om 10:00 uur live in Nieuwspoort bekend gaat maken of we een referendum afgedwongen hebben, loopt hier op GeenPeilHQ langzaam op. LOL niet echt natuurlijk, want met 451.666 digitale en enkele tienduizenden analoge handtekeningen in de pocket, moet Mark Rutte wel een héle ingewikkelde staatsgreep kunstgreep bedenken om de internetachtige constructie van het GeenPeil-referendum te blokkeren. Maar: it ain’t over till the fat lady sings. Dus we houden de champagneglazen nog even droog. In de tussentijd plempen we wél even de drie minuutjes powerbetoog die Arjan van Dixhoorn (van onze vrienden van het Burgercomité-EU) vandaag in een Haags achterafzaaltje afstak tegen de Commissie Buitenlandse Zaken. Allemaal glasharde waarheden alsook oprechte zorgen over de staat van de Nederlandse democratie: “Het zijn diepgewortelde gevoelens bij ons dat de Nederlandse Tweede Kamer, het Nederlandse parlement, het Nederlandse kabinet in steeds sterkere mate een uitvoerende arm zijn van de Europese Unie en niet langer het Nederlandse volk vertegenwoordigen.”

Duid het, Van Dixhoorn, dit gloedvolle gospel van GeenPeil!

Lees verder op GeenStijl