Laatste Nieuws

De EU, ook voor al uw cultuur

Nederland is volgend jaar EU-voorzitter. Vanavond wordt het culturele programma dat daarbij hoort bekendgemaakt.

Europese Unie en het marineterrein aan de Kattenburgerstraat is de plek waar alle politieke en ambtelijke vergaderingen plaatsvinden. In de loop van zes maanden worden er zo’n 25.000 ministers en ambtenaren uit de Europese lidstaten verwacht.

Rondom dit voorzitterschap wordt in Amsterdam een uitgebreid cultureel programma neergezet. Voor en langs de muur rondom de marinebasis verrijzen kunstinstallaties en vinden artistieke performances plaats. Op de kop van het Java-eiland wordt een tijdelijke campus gebouwd, FabCity, waar kunstenaars en studenten samen met bedrijven bouwen aan hun ideale samenleving van de toekomst. Elders in Amsterdam vinden debatten, congressen en voorstellingen plaats die aan het Europese voorzitterschap gelinkt zijn. De details van dit programma, dat ‘Europe by People’ heet, worden vanavond bekendgemaakt door een driemanschap dat is aangesteld als cultureel intendant. In Pakhuis de Zwijger, gelegen tussen tussen Java-eiland en marineterrein, zullen veel evenementen plaatsvinden.

De Europees Commissaris voor Onderwijs, Cultuur, Jeugd en Sport, de Hongaar Tibor Navracsics (foto), hield een toespraak, waarin hij vertelde dat culturele diplomatie een prioriteit wordt in het buitenlandbeleid van de EU.„Onderwijs en cultuur zijn belangrijke instrumenten om de dialoog te voeren met andere landen, zowel binnen als buiten Europese Unie.”

De Europese Unie steekt in 2014-2020 1,46 miljard euro in cultuur.

Lees het hele artikel in NRC Next

The world’s happiest, richest, healthiest, and most crime-free countries revealed

The Legatum Institute, a think tank based in London, on Mondayreleased its annual global Prosperity Index, a huge survey that ranks what it calls the most prosperous countries in the world.

The amount of money a country has is one factor of prosperity, but the Legatum Institute considered more than that in its ranking.

The organisation compared 89 variables to come up with its list. These variables include traditional indicators like per-capita gross domestic product and the number of people in full-time work, but also more interesting figures such as the number of secure internet servers a country has and how well rested people feel on a day-to-day basis.

The variables are then split into eight subindexes: economy, entrepreneurship and opportunity, governance, education, health, safety and security, personal freedom, and social capital. The index looked at the 142 countries in the world that have the most available data.

3. Denmark — Danes can enjoy great governance, top-level education, and a high social-capital score. If not for its relatively poor health score (16th), the country might top the whole Index. It climbed one place this year.

2. Switzerland — Switzerland has been second in the Prosperity Index for three consecutive years. The Alpine nation ranks top of the governance subindex and has the second-highest-rated economy.

1. Norway — The Scandinavian country tops the Prosperity Index once again in 2015. It has been first in each of the past seven years. Norway is the only country ranked in the top 10 of every subindex.

Lees het hele artikel op The Independent

David Van Reybrouck tot Hollande: ‘In uw poging de natie te sussen heeft u de wereld onveiliger gemaakt’

Auteur David Van Reybrouck reageert in een open brief aan ‘monsieur le président’ op de speech die François Hollande gisterenmiddag gaf. Daarin omschreef de Franse president de aanslagen in Parijs als een oorlogsdaad van IS. Volgens Van Reybrouck gaf Hollande daarmee een verkeerd signaal. Hieronder vindt u de integrale brief zoals Van Reybrouck die op Facebook publiceerde.

Monsieur le Président,

Wat een buitengewoon roekeloze woordkeus was dat van u om in uw speech van zaterdagmiddag het voortdurend over een ‘oorlogsdaad’ te hebben, uitgevoerd door ‘terroristisch leger’. Letterlijk zei u:

‘Wat gisteren is gebeurd in Paris en Saint-Denis is een oorlogsdaad, en tegenover een oorlog moet het land gepaste maatregelen treffen. Een daad die werd begaan door een terroristisch leger, Daesh (IS), tegen datgene wat wij zijn, een vrij land dat met de hele planeet praat. Een oorlogsdaad die werd voorbereid en gepland, van buitenaf, met externe steun die het onderzoek zal uitwijzen. Een daad van totale barbarij.’

Met die laatste zin ben ik het volkomen eens, maar de rest van uw discours is een griezelige, bijna woordelijke herhaling van wat GW Bush in het Amerikaanse Congress zei kort na de aanslagen van 11 september: ‘De vijanden van de vrijheid hebben een oorlogsdaad tegen ons land gesteld.’

De gevolgen van die historische woorden zijn bekend. Wie als staatshoofd een gebeurtenis als een oorlogsdaad kwalificeert, moet er gepast op reageren. Het leidde Bush tot de invasie van Afghanistan, wat nog te billijken viel, omdat het regime onderdak had geboden aan Al Qaeda – daar was zelfs de VN het over eens. Daarna volgde de volslagen krankzinnige invasie van Irak, zonder VN-mandaat, enkel en alleen omdat Amerika er massavernietingswapens vermoedde. Die waren er niet, maar die inval leidde tot een volkomen destabilisering van de regio, tot op vandaag. Na het vertrek van de Amerikaanse troepen in 2011 ontstond er een machtsvacuüm. Toen kort daarna in buurland Syrië een burgeroorlog losbarstte in de nasleep van de Arabische Lente, werd pas echt duidelijk hoe ondermijnend het Amerikaans militair optreden was geweest. In het noordwesten van het ontwortelde Irak en het oosten van het kapotte Syrië was er kennelijk voldoende ruimte om naast het regeringsleger en het Free Syrian Army een grote, derde speler te laten opstaan: ISIS, later IS.

Kortom, zonder Bush’ idiote invasie van Irak was er nooit sprake geweest van IS.

Lees verder op de Standaard

Tien vragen voor parlementaire enquête naar de euro

De Tweede Kamer moet onderzoek doen naar de totstandkoming, de ontwikkeling en de toekomst van de eenheidsmunt. Breek het evangelie van de euro, betogen Thierry Baudet, Jort Kelder en Arno Wellens.

Donderdag 19 november maken wij onze opwachting bij de Vaste Kamercommissie voor Financiën. Meer dan veertigduizend landgenoten steunden de burgerpetitie waarin de politiek wordt opgeroepen om een parlementaire enquête te starten naar de invoering van de euro.

In tijden van vluchtelingennood, klimaatopwarming en geopolitieke spanning ogenschijnlijk een matig getimed appèl aan politici. Maar laat niemand zich vier maanden na de laatste Griekse crisis in slaap sussen en denken dat de problemen onder controle zijn. Griekenland is niet meer dan twee procent van de Eurozone. De echte malheur in de muntunie moet nog losbarsten.

De invoering van de Europese eenheidsmunt op 1 januari 2002 was een van de meest verstrekkende besluiten uit de moderne vaderlandse geschiedenis. Maar wat begon als ambitie om vrede en voorspoed in Europa via de euro te munten, is verworden tot splijtzwam waar we niettemin blindelings aan vast houden – ongeacht de kosten.

De risico’s zijn beangstigend en de bedragen huiveringwekkend. Voor zover we kunnen afgaan op cijfers – alweer daterend van vóór de laatste steunronde à 85 miljard euro – zijn de totale Nederlandse kosten (volgens de Rekenkamer) minimaal 137 miljard euro. De Miljoenennota 2015 heeft zelfs over 155 miljard euro. Bij deze bedragen vallen de beweende bezuigingsmaatregelen van de afgelopen jaren in het niet.

Wat begon als politiek idealisme – één continent, één beschaving, één munt – is ontaard in financieel-economisch avonturisme. Een debat over feiten blijkt nauwelijks mogelijk: de euro is een quasi-religieus project, een evangelie.

Wij breken met dat gesloten denken. We willen de waarheid boven tafel. Is de euro in ons voordeel, in ons belang? Is het in het belang van de andere Europese landen? Zo nee, waarom gaan we er nog mee door?

Lees verder op het NRC

Paris: You don’t want to read this

You don’t want to read this, and I take no pleasure in writing it, and no one really wants to hear it right now. But I believe it needs to be said.

I join the world in grieving for the dead in Paris. I have grieved for the dead from 9/11 forward — the Australians who died in terror attacks on Bali in 2005, Londoners who died in terror attacks in 2005, the French citizens who died in the Charlie Hebdo attacks in January of this year, the Russians whose plane went down over the Sinai a week or so ago. I grieve also for those killed in smaller attacks already smuggled deep into the obscurity of our memory.

And so we Tweet hashtags and phrases in high school French and post GIFs to Facebook. We know what to do; we’ve done this before.

But it has to be said, especially looking at the sick repetition of the same story, that despite fourteen plus years of a war on terror, terror seems to be with us as much as ever, maybe even more. It is time to rethink what we have done and are doing.

Since that day in 2001, the one with those terrible sparkling blue skies in New York, we have spied on the world, Americans at home and foreigners abroad, yet no one detected anything that stopped the Paris attacks. We gave up much to that spying and got nothing in return.

Since 2001, the United States has led nations like Britain, France, Australia and others into wars in Iraq, Afghanistan, Libya and Syria, with drone attacks on people from the Philippines to Pakistan to all parts of Africa. We have little to nothing to show for all that.

Since 2001 the US has expended enormous efforts to kill a handful of men — bin Laden, al-Zarqawi, al-Awlaki, and this weekend, Jihadi John. Others, many without names, were killed outside of media attention, or were tortured to death, or are still rotting in the offshore penal colony of Guantanamo, or the dark hell of the Salt Pit in Afghanistan.

And it has not worked, and Paris this weekend, and the next one somewhere else sometime soon, are the proof.

Lees deze column van Peter van Buren verder

Paris attacks spur fresh calls for new EU border controls

Europe’s already charged debate over the influx of Middle East refugees was given fresh fuel by the attacks on Paris, with rightwing politicians and governments arguing for new border controls as EU leaders chided them for conflating terrorism and migration.

Jean-Claude Juncker, European Commission president, on Sunday rebuked those attempting to use the attacks to change EU policy as populists who are improperly equating asylum-seekers with outlaws. “We should not mix the different categories of people coming to Europe. The one responsible for the attacks in Paris . . . is a criminal and not a refugee and not an asylum-seeker,” Mr Juncker said at the G20 summit in Turkey. He added: “I would invite those in Europe who try to change the migration agenda we have adopted . . . to be serious about this and not to give in to these basic reactions that I do not like.”

Mr Juncker’s comments came amid calls from a growing number of politicians, including mainstream leaders as well as far-right populist fringes, for an immediate rethinking of Europe’s migration policy. The tensions were particularly fraught in Germany, where Chancellor Angela Merkel is already under fire from within her own centre-right grouping for her open stance on immigration.

Markus Söder, the Bavarian finance minister and a member of Ms Merkel’s CSU sister party, on Sunday called for more checks on the German border and said his southern border region would take matters into its own hands if Berlin did not do more. “Paris changes everything,” Mr Söder told the Welt am Sonntag newspaper. If Germany cannot secure its borders . . . then Bavaria can take on this task”.

Horst Seehofer (foto), the Bavarian prime minister, on Sunday called for federal police to impose controls on all border crossings with Austria.

Lees verder op The Financial Times

President Ierland: ‘Unaccountable forces are running EU”

President says democratic structures at risk from new financialised global order.

Unaccountable forces removed from democratic control are today in control in the European Union, President Michael D Higgins has declared in one of the most pointed speeches of his term in office.

“The present institutional structure of the European Union can be seen as reflecting the distribution of political power in recent decades, decades that have seen the emergence of a new financialised global order, where unaccountable agencies and forces removed from democratic oversight or control are in the ascendancy,” he said.

He made the speech as he opened the Royal Irish Academy’s Centre for the Study of the Moral Foundations of Economy and Society. The centre is a joint venture between University College Cork and Waterford Institute of Technology.

The anti-austerity street protests in many EU states, he said, could be seen as “not just the mechanical result of deplorable levels of unemployment and deteriorating material circumstances”, but also a reflection of a “breakdown of trust between citizens and their institutions”.

Lees verder op The Irish Times

Een kalasjnikov voor 412 euro

De recente aanslagen in Parijs en Kopenhagen werden gepleegd met oorlogswapens. Kalasjnikovs uit de oorlogen op de Balkan duiken nu op in West-Europa. Het wegvallen van de controles aan de grenzen tussen 26 Europese landen in het kader van de Schengenovereenkomst maakt het transport van illegale wapens een fluitje van een cent.

Maandenlange regens zetten vorig jaar zomer Bosnië onder water. Straten en landjes stonden blank. Kelders liepen onder. Het water duwde achtergebleven mijnen uit de grond omhoog. Het spoelde machinegeweren uit de huizen.

„Niemand hier was daar verbaasd over”, zegt Ivan Zverzhanovski. Hij is coördinator van SEESAC, een aan de VN gelieerde organisatie die het aantal vuurwapens in de Balkanlanden probeert terug te dringen. „De wapencultuur is hier zo wijdverbreid, de oorlogen zo recent – er is en blijft hier een verbijsterende hoeveelheid wapens.”

Alleen al in Bosnië zwerven volgens SEESAC nog zo’n 1,1 miljoen vuurwapens rond. Kabinetschef Brian Donald van Europol noemt twee miljoen voor de hele Balkan „een conservatieve schatting”.

De oorlogswapens uit de Balkan komen nu boven water in West-Europa. In Amsterdam bijvoorbeeld, waar ze gebruikt worden bij criminele afrekeningen. In vier maanden tijd nam de Amsterdamse politie 33 kalasjnikovs in beslag. Het topje van de ijsberg, zegt Monique Bruinsma, die meewerkte aan een politierapport over illegale wapenhandel uit 2012. „De aanname is dat ongeveer een op de tien illegale vuurwapens door de politie wordt gevonden.” In 2014 nam de politie in heel Nederland ook nog 77 antitankwapens en drie raketwerpers in beslag, zegt een woordvoerder van de Nationale Politie.

Lees verder op het NRC