Laatste Nieuws

Porosjenko: GeenPeil is ‘koren op molen Poetin’

Geplaatst op by 0 reacties

Aan de vooravond van zijn bezoek aan Den Haag uit president Porosjenko kritiek op het referendum over ‘zijn’ Oekraïne in Nederland.

Het referendum in Nederland over het associatieverdrag van de EU met Oekraïne is volgens de Oekraïense president Petro Porosjenko „koren op de molen van Poetin”. In een exclusief interview met NRC zegt Porosjenko dat de initiatiefnemers voor het referendum (‘GeenPeil’) „bewust of onbewust” de Russische „agressie” in de kaart spelen. Porosjenko is vandaag en morgen in Nederland voor overleg met premier Rutte en een audiëntie bij koning Willem-Alexander op de Eikenhorst.

President Petro Porosjenko is vandaag en morgen in Nederland, dat in 2016 een half jaar roulerend voorzitter is van de Europese Unie. Porosjenko wordt vanavond door koning Willem-Alexander ontvangen. De Oekraïense president spreekt ook met premier Rutte, de voorzitters van de Tweede en Eerste Kamer en ondernemers. Vrijdag houdt Porosjenko een lezing voor de Universiteit van Leiden.

Het is de tweede keer sinds de val van de Sovjet-Unie in 1991 dat een Oekraïens staatshoofd in Nederland is. In 1997 bezocht president Leonid Koetsjma ons land.

„Poetins politiek is een probleem voor de hele wereld. Iedereen moet weten dat een stem in het referendum ook een stem is voor of tegen de Oekraïeners die hun leven hebben gegeven voor Europese waarden. Ik verafschuw het idee dat de Nederlanders gijzelaars worden van een politiek spel”, aldus Porosjenko.

Het referendum is formeel slechts raadplegend, maar een meerderheid in de Tweede Kamer is bereid om de uitslag over te nemen. PvdA en CDA, beide voorstander van het associatieverdrag, hebben dat gezegd. De VVD heeft nog geen standpunt.

De president hoopt dat hij nog meemaakt dat Oekraïne lid wordt van de EU. „Na mijn eerste of tweede termijn als president, droom ik ervan lid te worden van het Europese Parlement namens Oekraïne”, zegt Porosjenko.

Lees verder op het NRC

Dijsselbloem legt bom onder Schengen

Geplaatst op by 0 reacties

Nederland overweegt serieus om de vluchtelingencrisis het hoofd te bieden met een kleinere groep landen achter gesloten grenzen. Dat zegt Jeroen Dijsselbloem in een gesprek met het FD en enkele Europese media. Hij ziet de toekomst van Schengen, de ruimte zonder interne grenzen, somber in. ‘Als het niet met 28 landen gaat, vallen we terug op Schengen of zelfs mini-Schengen. Ik ben niet optimistisch.’

Woensdag had de voorzitter van de Europese Commissie, Jean-Claude Juncker al in het Europees Parlement gezegd dat Schengen zich in comateuze toestand bevindt. Als de grensvrije zone teloorgaat, heeft ook de euro geen zin meer, vindt de Luxemburger.

De PvdA-minister van Financiën waarschuwt dat de welvaartsstaat op springen staat, als vluchtelingen in groten getale en ongehinderd naar het noorden van Europa blijven trekken, terwijl de landen in Oost-Europa weigeren zich hun lot aan te trekken. Volgens Dijsselbloem dragen Zweden, Oostenrijk, België, Duitsland en Nederland nu alle lasten. Deze landen vragen hulp, maar krijgen die niet. ‘Landen die zeggen dat het niet hun probleem is, wens ik veel geluk. We hebben veel solidariteitsmechanismes in de EU.’

Met dat nauwelijks verholen dreigement legt de voorzitter van de Eurogroep een bom onder de samenwerking tussen de EU-landen. Hij bevestigt dat ministers van binnen- en buitenlandse zaken serieus kijken naar ‘suboptimale’ opties, uit vrees dat ze de bestaande sociale voorzieningen en de maatschappelijke rust anders niet in stand kunnen houden.

Lees verder op het FD

When will we face up to the truth that the EU is a gigantic sham?

Geplaatst op by 0 reacties

The ideas behind the European project look even more hollow in the wake of the devastating terrorist attack in Paris.

What is left of the European idea? Whatever indeterminate reassurances emerge from however many EU “summits” on security and shared intelligence, everybody must know that Paris was the end.

The disastrously uncoordinated response to the refugee crisis had already discredited the notion that this was a unified federation in which all member states had an equal voice. The grand verbiage of solidarity and cooperation simply dissolved when faced with a global humanitarian disaster – precisely the sort of event which the whole edifice was originally constructed to avert. And then, with Paris, it became horrifyingly obvious that the open borders policy – the most sacred of the EU founding principles – was unsustainable. As Abdelhamid Abaaoud and his army of butchers had clearly known all along, and the migrant-traffickers were able to promise their desperate customers, once you set foot on the holy ground of Europe you may as well be invisible.

The failures of intelligence – about which European security agencies are now so exercised – may have been egregious but they were also inevitable. How can you track suspected terrorists across a continent which has not only dismantled boundaries but deconstructed the apparatus which allows nation states to monitor transit across their territory? When individual member states can unilaterally throw out the most basic agreements – as Germany did with the Dublin rules on asylum-seekers – why should anyone expect consistent, reliable cooperation on intelligence-gathering across national borders? Let alone any coherent, mutually agreed stand on the policing of external borders. After all, if there was such profound disagreement on migrant numbers – as there was between Germany and Hungary, for example – how likely was it that there could have been a policy on controlling external borders that would be acceptable to all member states?

The shambles that was the migrant crisis was predictably exploited by terrorists, but the chaos itself might have been avoided if separate nations had been dealing with migration instead of being forced to accept the consequences of the EU’s failure to act.

Lees deze column van Janet Daley verder op The Telegraph

Journalisten dagen Europees Parlement voor de rechter

Geplaatst op by 0 reacties

Een team van journalisten uit alle landen van de Europese Unie sleept het Europees Parlement voor de rechter. Ze spannen een zaak aan bij het Europese Hof van Justitie omdat het parlement weigert inzage te geven in de manier waarop de 751 Europarlementariërs de toelages besteden die ze ontvangen naast hun salaris.

De journalisten hadden voor hun respectievelijke landen verzoeken gedaan op basis van de Wet openbaarheid van bestuur. Die verzoeken zijn in september afgewezen. Voor Nederland is de NOS bij het project betrokken.

Naast hun vaste maandelijkse (salaris-)vergoeding krijgen de leden van het Europees Parlement ook toelagen voor algemene kosten, voor reis- en dagvergoedingen en om medewerkers te betalen. Het internationale team van 29 journalisten, werkend voor radio, tv, kranten, internet en tijdschriften, wil inzage krijgen in de onderliggende documenten voor die vergoedingen. Maar het EP weigert om deze uitgaven te onderwerpen aan een openbaar onderzoek.

Volgens het parlement werd vorig jaar 474 miljoen euro uitgegeven aan de parlementsleden, meer dan een kwart van de begroting. Het gaat dan om salarissen, reiskosten, algemene kosten, kantoorkosten en kosten voor de persoonlijke staf. Het Europees Parlement besteedt per maand alleen al 3,2 miljoen euro aan vergoeding voor algemene uitgaven, zonder dat daar toezicht op is. Pogingen om dit te regelen, zijn herhaaldelijk door de Europarlementariërs weggestemd.

Het Europa-brede WOB-initiatief begon in juni, toen journalisten van alle lidstaten van de Europese Unie toegang vroegen tot declaraties, bonnen en facturen. Het Europees Parlement wees de verzoeken af vanwege privacybescherming en omdat het honoreren ervan te veel werk met zich zou meebrengen. Ook zei het EP dat het niet beschikt over documenten die gaan over de besteding van de algemene toeslagen.

Bron: NOS

Kamer torpedeert referendum over TTIP!

Geplaatst op by 0 reacties

Vaag. Een referendum over Oekraïne of een parlementaire enquête naar de invoering van de euro, dat is allemaal onzin waar 925 zich niet aan moet verbinden, krijgen we wel eens in de comments of de mail; doe het dan over iets dat wel belangrijk is. Een referendum over TTIP, het verstrekkende handelsverdrag met de VS, dat is pas referendumwaardig! Akkoord, laten we even meegaan in die gedachte.

De Partij voor de Dieren pleit er ook al langer voor, een volksraadpleging over TTIP. Tussen en neus en schaam door druppelt het gerucht binnen dat ons parlement reeds hééft gestemd over een mogelijk referendum. Uitkomst: dat referendum komt er NIET.

Lees verder op 925.nl

Michel Houellebecq: Franse politieke klasse faalt

Geplaatst op by 0 reacties

De Franse schrijver Michel Houellebecq schreef in Il corriere della sera een commentaar op de aanslagen in Parijs en de Franse politieke klasse. De beschuldigingen zijn hard.

“Na de aanslagen van januari zat ik twee dagen aan het nieuws gekluisterd, zonder dat ik een blik kon afwenden. Na de aanslagen van 13 november heb ik geloof ik niet eens de televisie aangezet. Ik heb me beperkt tot het bellen van vrienden en bekenden die in de getroffen buurten wonen (dat zijn meerdere personen). Je went eraan, zelfs aan aanslagen. In 1986 werd Parijs getroffen door een serie bomaanslagen op verschillende openbare plekken (het ging om de Libanese Hezbollah, geloof ik, die toen de verantwoordelijkheid opeiste).

Er waren vier of vijf aanslagen, met een interval van enkele dagen, soms een week – ik herinner het me niet zo goed meer. Maar wat ik me wel heel goed herinner was de sfeer die de dagen erna heerste in de metro. De stilte in de ondergrondse gangen was totaal, en de reizigers bekeken elkaar vol wantrouwen. Dat was de eerste week het geval. Daarna begonnen de gesprekken weer redelijk snel en werd de sfeer weer normaal. Het idee van een dreigende explosie bleef in de lucht hangen, drukte op ieders borst, maar toch was het al naar de achtergrond verschoven. Je went eraan, zelfs aan aanslagen. Frankrijk zal niet bezwijken. De Fransen zullen niet bezwijken, ook al ontbreekt het hen aan heldenmoed, ook al hebben zij geen behoefte aan een collectieve reactie van nationale trots.

Zij zullen niet bezwijken want ze kunnen niet anders, en omdat je overal aan went. En geen menselijke emotie, zelfs niet de angst, is sterker dan de gewoonte. Keep calm and carry on. Rustig blijven en doorlopen. Natuurlijk, zo zal het gaan (ook al hebben we, helaas, geen Churchill om ons land te leiden). In weerwil van wat men denkt zijn de Fransen nogal braaf en laten zich makkelijk regeren, maar dat wil niet zeggen dat het complete idioten zijn. Hun belangrijkste gebrek zou je kunnen omschrijven als een soort oppervlakkigheid die neigt naar vergeetachtigheid, en dat betekent dat je van tijd tot tijd hun geheugen moet opfrissen. De erbarmelijke situatie waarin wij ons bevinden is te wijten aan concrete politieke verantwoordelijkheden; en die politieke verantwoordelijkheden zullen vroeg of laat door de zeef gehaald moeten worden. Het is erg onwaarschijnlijk dat de onbeduidende opportunist die de presidentszetel bekleedt, of de ingeboren zwakzinnige die de functie van premier bezet, om nog maar te zwijgen over de ‘tenoren van de oppositie’ (LOL), dit examen eervol zullen afleggen.

Lees de vertaling van Geerten Waling verder op TPO

Verslag van de hoorzitting over de Peuro

Geplaatst op by 0 reacties

Donderdag 19 november 2015 maakten Thierry Baudet, Jort Kelder en Arno Wellens hun opwachting in de Tweede Kamer om een Parlementaire Enquête naar de invoering van de euro te bepleiten. Dit naar aanleiding van het gezamenlijke burgerinitiatief “Peuro” door Forum voor Democratie, 925.nl en Burgercomité-EU dat meer dan 45.000 handtekeningen verzamelde van Nederlanders die een onderzoek willen naar de motivatie, ontstaansgeschiedenis en de toekomstige kosten van de euro. De Kamercommissie reageerde met vragen en er ontwikkelde zich een felle discussie.

Op 2 december 2015 besluit de Commissie Financiën van de Tweede Kamer of er een Kamerdebat gaat volgen. Wordt vervolgd.

Finland’s depression is the final indictment of Europe’s monetary union

Geplaatst op by 0 reacties

Finland is sliding deeper into economic depression, a prime exhibit of currency failure and an even more unsettling saga for theoretical defenders of the euro than the crucifixion of Greece.

A full six-and-a-half years into the current global expansion, Finland’s GDP is 6pc below its previous peak. It is suffering a deeper and more protracted slump than the post-Soviet crash of the early 1990s, or the Great Depression of the 1930s. Nobody can accuse Finland of being spendthrift, or undisciplined, or technologically backward, or corrupt, or captive of an entrenched oligarchy, the sort of accusations levelled against the Greco-Latins. The country’s public debt is 62pc of GDP, lower than in Germany. Finland has long been held up as the EMU poster child of austerity, grit, and super-flexibility, the one member of the periphery that supposedly did its homework before joining monetary union and could therefore roll with the punches.

Finland tops the EU in the World Economic Forum’s index of global competitiveness. It comes 1st in the entire world for primary schools, higher education and training, innovation, property rights, intellectual property protection, its legal framework and reliability, anti-monopoly policies, university R&D links, availability of latest technologies, as well as scientists and engineers. Its near-perfect profile demolishes the central claim of the German finance ministry – through its mouthpiece in Brussels – that countries get into bad trouble in EMU only if they drag their feet on reform and spend too much. The country has obviously been hit by a series of asymmetric shocks: the collapse of its hi-tech champion Nokia, the slump in forestry and commodity prices, and the recession in Russia.

The relevant point is that it cannot now defend itself. Finland is trapped by a fixed exchange rate and by the fiscal straightjacket of the Stability Pact, a lawyers’ construct that was never intended for such circumstances. The Pact is being enforced anyway because rules are rules and because leaders in the Teutonic bloc have an idee fixee that moral hazard will run rampant if any country in the EMU core sets a bad example.

Lees deze column van Ambrose Evans-Pritchard verder op The Telegraph