IS en Timmermans’ selectieve emoties

Als antwoord op de bezorgdheid van het parlement over de afslachting van christenen in Irak door ISIS, bedacht Frans Timmermans een dooddoener. Een formule die moest afleiden van martelingen en onthoofdingen. Uw minister meldde dat Bagdad geen christenen vervolgt. De Iraakse grondwet beschermt ze. Basta.

Wat een doorzichtig cynisme. Alsof je op een strand gelaten staat te oreren dat op zee het zeerecht geldt, terwijl voor je ogen zwemmers door haaien worden vermorzeld.

Het is in Irak inmiddels zo gruwelijk, dat sommige verdreven Yezidi hun wegkwijnende kinderen zelf doden om hen het geweld van ISIS te besparen. Wanhoopsdaden die we niet kunnen beoordelen met onze vertrouwde, in welvaart en veiligheid gekoesterde moraal. Ze behoren tot de zwartste bladzijdes van de wereldgeschiedenis en, afgrijselijk genoeg, tot het heden. Maar Timmermans heeft ineens geen tekst.

Kort geleden stond de PvdA’er nog nabestaanden van inzittenden van MH17 te omhelzen – geraakt, leek het. Was dat echt of vals, vraag je je nu af, door zijn stilte over de uitroeiing van christenen. Hoe ook terug te kijken op de speech die Timmermans over MH17 bij de Verenigde Naties hield? Die was belangrijk. Niet om het emotionele gehalte. Elke politicus kan emotie tonen en emotie leidt lang niet altijd tot nuchtere oplossingen. De speech was belangrijk om de retorische truc die aangaf welke geestelijke ramp de mensheid met terreurdaden mee treft. Wat zei hij precies? ’Tot mijn sterfdag zal ik niet begrijpen waarom het zo lang duurde voordat de reddingswerkers toestemming kregen hun moeilijke werk te doen (…).’ Uit alle harten gegrepen. Maar als politiek statement klopt het niet. Want natuurlijk kan een zichzelf respecterende minister van Buitenlandse Zaken begrijpen hoe rebellen in Oost-Oekraïne huishouden. Welke tribale driften er heersen in dat wetteloze domein van warlords die niets om mensenlevens geven. Natuurlijk begrijpt de ervaren politicus Timmermans de bedorven logica van Poetins tuig.

Maar bij de VN maakte hij duidelijk dat hij die logica niet wil accepteren – als mens met een hart. Daarmee trok Timmermans een grens tussen het behapbare en het onvergeeflijke. Tussen wat tot keiharde diplomatie behoort en de barbaarse schaamteloosheid van terroristen, waar geen beschaafd land zich raad mee weet.

Omdat hij dat onderscheid kent, is het kwalijk dat hij niet eenzelfde humane vertwijfeling toont nu ISIS christenen en moslims vermoordt, om fascistische waanidealen die ook bij adepten in de EU aftrek vinden.

Lees deze column van Nausicaa Marbe verder op De Telegraaf

3 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

  1. Het is nog erger.
    We hebben heel weinig gehoord door de media van de op verzoek van de luchtverkeersleiding in Kiev 300 km meer noordelijk gestuurde vlucht MH17 en de constatering van de Spaanse luchtverkeersleider Carlos Buca in Kiev van de aanwezigheid van enkele minuten bij MH17 van een gevechtsvliegtuig voor het verdwijnen op de radar van MH17. Carlos Buca is verdwenen.
    Ook de BBC tv was zeer snel op de rampplek en gaf het verhaal van een aantal getuigen weer die een gevechtsvliegtuig bij het neerkomen van MH17 gezien hadden. Deze tv uitzending is daarna niet meer uitgezonden.
    Wanneer er geen raketspoorbeelden van de Amerikaanse satellieten zijn, kunnen we spreken van een absolute morele diepte van veel regeringen, parlementen, media en heel veel mensen.
    De nabestaanden van de slachtoffers van vlucht MH17 zullen dit dan zeker beamen.

  2. ‘De afgelopen dagen hebben we zeer verontrustende rapporten binnengekregen over Verhongerende mannen, vrouwen en kinderen die elk moment vermoord kunnen worden. Stelt u zich eens voor, en ik spreek u nu niet aan als vertegenwoordigers van uw land, maar als echtgenoten en echtgenotes, als vaders als moeders, stelt u zich eens voor dat u eerst hoort dat uw echtgenoot vermoord is en dat u twee of drie dagen later een foto ziet van het zoontje van een of andere schurk de het hoofd van uw echtgenoot in zijn handen heeft.’

    IS DIT GEEN MISDAAD TEGEN DE MENSELIJKHEID.