Categorie: PhpList

Premier Oekraïne overleeft motie van wantrouwen c.q. de strijd tussen de oligarchen

Geplaatst op by 0 reacties

Vrijwel iedereen wil van hem af, maar toch overleefde de Oekraïense premier Arseni Jatsenjoek dinsdagavond een motie van wantrouwen in het parlement. Slechts 194 van de 450 parlementariërs steunden de motie. Maar na de stemming is de Oekraïense regering nog wankeler dan ze al was.

Jatsenjoek moest zich dinsdag in het Oekraïense parlement verantwoorden voor zijn beleid. De verwachting was dat hij dat debat niet zou overleven.

President Petro Porosjenko, wiens partij deel uitmaakt van de regeringscoalitie, had Jatsenjoek dinsdag ook al gevraagd op te stappen. Maar Jatsenjoek overleefde de motie van wantrouwen. In de Rada stemde 194 parlementariërs voor de motie, terwijl 226 stemmen nodig waren.

Woensdag klaagde directeur Christine Lagarde van het Internationaal Monetair Fonds (IMF) steen en been over Oekraïne. Lagarde zei dat de hulp van het IMF aan het land in gevaar komt als er niets gedaan wordt. Ze is bezorgd over belangenverstrengeling bij de beleidsmakers. Oekraïne loopt volgens haar het risico terug te vallen naar ‘het patroon van falend economisch beleid’ dat het land heeft geplaagd.

Jatsenjoek kwam twee jaar geleden aan de macht nadat de pro-Russische president Janoekovitsj door een volksopstand ten val was gebracht. De afgelopen tijd daalde de populariteit van de premier echter tot het nulpunt. Veel Oekraïners zijn teleurgesteld dat de regering vrijwel niets heeft gedaan om de corruptie te bestrijden.

Bron: Volkskrant

Associatieverdrag gaat wel ergens over

Geplaatst op by 0 reacties

Bert Lanting is niet onder de indruk van wat Jan Roos van GeenPeil tegen het associatieverdrag van de EU met Oekraïne inbrengt (Vonk, 6 februari). Dat is te billijken. Roos gaat er prat op het verdrag nooit gelezen te hebben. Nogal onnozel. Maar dat Lanting ons vertelt dat er niks mis is met dat associatieverdrag, zonder kennis genomen te hebben van het parlementaire debat over het verdrag, is niet te billijken, schrijft Tiny Kox, fractievoorzitter van SP in de Eerste Kamer.

Had Lanting de Handelingen van 30 juni 2015 van de Eerste Kamer gelezen [deel 1 en deel 2], dan had hij gezien dat volgens minister Koenders het verdrag veel verdergaand is dan andere associatieverdragen en ook veel meer is dan een gewoon vrijhandelsakkoord. Dan had hij ook gelezen dat er, niet alleen bij mijn fractie, maar ook bij andere fracties, grote zorgen leven over de staat waarin Oekraïne momenteel verkeert.

Over de vraag of het voorliggende associatieverdrag al dan niet zal bijdragen aan verbetering van die betreurenswaardige toestand, verschilden de fracties van mening. Dat kan. Maar niemand deed het verdrag af als een ‘zoethoudertje’, zoals Lanting. Het verdrag afdoen als geneuzel over nep-feta, zoals Lanting doet, is eigenlijk net zo dom als het verdrag afwijzen zonder het ooit gelezen te hebben, zoals Jan Roos doet.

Dit associatieverdrag speelt een grote rol in Oekraïne, alsook in de relatie tussen EU en Rusland. Het speelt een rol in de burgeroorlog die nu al sinds 2014 bezig is en bijna 10.000 doden heeft gekost en meer dan een miljoen mensen op de vlucht heeft gejaagd.

Ik ben in de gelegenheid geweest vrijwel alle hoofdrolspelers in Oekraïne te ontmoeten. Zij hebben mij een ding heel duidelijk gemaakt: Oekraïne ziet dit verdrag als een onomkeerbare stap richting EU-lidmaatschap. Dat botst op de opvatting van onze regering, maar sluit aan bij de opvattingen in Polen en de Baltische staten, zoals ook onze regering weet.

Lees deze column van Tiny Kox, fractievoorzitter van de SP in de Eerste Kamer verder

Moe van de EU-propaganda in de Tweede Kamer

Geplaatst op by 0 reacties

SP-Kamerlid Ronald van Raak:

“Ik word er een beetje moe van, al die EU-propaganda in de Tweede Kamer. Als ik binnenkom, op de deur. Als ik mijn jas ophang, bij de garderobe. Maar ook als ik door de gang loop, in de hal kom, of bij de koffiehoek. Zelfs als ik een kopje koffie wil halen uit de automaten, staat er EU-propaganda op mijn beker. In de Tweede Kamer worden de hele dag door debatten gevoerd en meningen verkondigd. Maar het gebouw zelf moet politiek helemaal neutraal zijn. Goede doelen mogen zich niet presenteren, Kamerleden mogen geen collectes doen. In de gebouwen mogen buiten de werkkamers geen politieke boodschappen worden opgehangen. Alles moet zo neutraal mogelijk. Maar nu we voorzitter zijn van de EU, lijkt het niet op te kunnen.

Lees verder op TPO

Journalisten Ja-kamp krijgen staatssteun van Koenders

Geplaatst op by 0 reacties

Dat u het maar weer eens weet: niet alleen in Rusland trekt de regering aan de touwtjes van de media. Bij NRC zijn ze d’r ook niet vies van.

Wat krijg je als de regering eigenlijk geen campagne wil voeren voor het referendum, en een paar (oud-) journalisten van NRC en Volkskrant zich te goed voelen om met het gepeupel in de rij te gaan staan voor een zakje speelgeld uit de subsidiepot? Dan koopt Bert Koenders met 300.000 euro taxpoet een journalistiek project ‘Raam op Rusland’. De journalisten Hubert Smeets (NRC, erkend GeenPeil-hater, Laura Starink (ex-NRC) en Hella Rottenberg (ex-VK) staan op de lijst om onderhands 294.000 euro campagnesubsidie te krijgen, zo ontdekte schrijver en Ruslandcorrespondent Pieter Waterdrinker, die het vandaag opschrijft in De Telebloid. Ook Harry van de SP zag de aanvraag op een bureau liggen (lol).

Lees verder op GeenStijl

Minder stembureaus bij het Oekraïne-referendum

Geplaatst op by 0 reacties

Burgercomité-EU heeft de minister van Binnenlandse Zaken en de Nationale Ombudsman aangeschreven. Beiden zeggen: dat is een zaak van de gemeenten, u moet niet bij ons zijn. Opmerkelijk! Niemand is er op aan te spreken als verkiezingen bijna onmogelijk zouden worden gemaakt. Als een gemeente 1 stembureau neerzet, hebben ze al aan hun verplichting voldaan.

Bij het Oekraïne-referendum in april zijn in sommige gemeenten fors minder stembureaus beschikbaar. Dat blijkt uit een enquête van de NOS waaraan 311 van de 390 Nederlandse gemeenten meewerkten. Gingen in die 311 gemeenten bij de provinciale verkiezingen vorig jaar nog ruim zevenduizend stembureaus open, nu zijn dat er zevenhonderd minder.

De daling komt neer op een op de tien stembureaus, maar de verschillen tussen gemeentes onderling zijn groot. Zo gingen in de gemeente Oldenzaal bij de afgelopen vier verkiezingen 17 of 18 stembureaus open, maar bij het referendum in april slechts vijf.
Volgens die gemeente is dat om het referendum “kostenefficiënt te organiseren”. In zes op de tien gemeenten verandert er helemaal niets. Nog een paar grote dalers: Stein (van 19 naar 6), Nuenen (van 15 naar 5), Kaag en Braassem (van 14 naar 6), Waalre (van 9 naar 4).

Het aantal stembureaus fluctueert sowieso per verkiezing, maar bij het Oekraïne-referendum daalt het aantal stembureaus wel opvallend hard. Tussen de Europese en de provinciale verkiezingen daalde het aantal stembureaus met slechts 99.

“Door minder stembureaus in te richten, halen gemeenten zich de verdenking op de hals dat het voor mensen lastiger wordt gemaakt te gaan stemmen”, zegt Marcel Boogers, hoogleraar Innovatie en Regionaal Bestuur aan de Universiteit Twente. “Dat is vooral een probleem omdat de geldigheid van het referendum afhangt van de hoogte van de opkomst.”

“De resultaten verbazen mij in zoverre dat er meestal een vast aantal stembureaus wordt aangehouden.” Boogers verwijst naar de Provinciale Staten verkiezingen in 2015 en de verkiezingen voor het Europees Parlement in 2014. De 311 gemeenten die reageerden, richtten destijds 7081 respectievelijk 7180 stembureaus in. Daartussen bestond een veel kleiner verschil dan nu met het aanstaande referendum, waar de gemeenten bij elkaar 6388 stembureaus in zullen richten. “Soms wordt ervan afgeweken, maar dat is dan meestal te wijten aan demografische veranderingen.”

Lees het hele bericht op de NOS

Associatieverdrag met Oekraïne bevordert sociale dumping

Geplaatst op by 0 reacties

Discussiëren met voorstanders van een verdrag dat ze niet hebben gelezen, het blijft lastig, zo zagen we net maar weer in Buitenhof.

Het associatieverdrag met Oekraïne biedt alle mogelijkheden voor oneerlijke concurrentie, voor degenen die het willen zien. Dat is voor ons reden genoeg om een campagne te voeren voor een beter verdrag met echte waarborgen voor de bestrijding van corruptie en mensenhandel, en bescherming van de eerlijke handel en het milieu.

De komende twee weken presenteren we u ons verbeterplan op zeven punten. Niemand die we het voor hebben gelegd is ertegen, de grootste hippie of de hardste bankier niet. Laten we eens concreet worden: wat staat er dan in het verdrag dat zo schadelijk is, waardoor we er een heel referendum voor moeten optuigen? Zojuist zagen we Kathleen van Brempt, sociaaldemocratisch europarlementariër in debat gaan met collega Dennis de Jong van SP. De laatste noemt zaken als sociale dumping en komt met een aantal voorbeelden: precies wat de interviewer liever afkapt. Laten we het er eens wel over hebben.

Meestal staat 925 niet echt aan de kant van de tomatensmijters, maar hier hebben ze een punt. Neem dierenwelzijn. Deze casus gaan we deze week volledig presenteren, met bewijs en al. Het verdrag heeft het over dierenrechten en wel in artikel 59: partijen moeten ‘consensus’ bereiken over dierenwelzijn. Bepaald geen eenduidige tekst, er is bijvoorbeeld gaan tijdspad. In Nederland moeten kippenboeren aan massa’s regels voldoen: het aantal beestjes per vierkante centimeter, vloerverwarming voor de kippenvoetjes, enzovoort. Die regels gaan in de kiloprijs zitten. Oost-Europese collega’s hebben het makkelijker, dus het risico bestaat dat Nederlandse producenten worden weggevaagd, simpelweg omdat ze zich netjes aan de door de overheid opgelegde regels houden.

Daarom zijn er importrestricties voor kippendijen uit Lviv. In 2014 heeft de Europese commissie die teruggedraaid, onderdeel van het associatieverdrag. Oekraïense kippen liggen nu niet alleen in Duitse schappen, traditioneel onze afzetmarkt, maar overspoelen ook de Nederlandse markt.

Lees verder op 925.nl

Waarom de EU moet decentraliseren

Geplaatst op by 0 reacties

Dit stuk verscheen op 23 Januari als Mises Daily onder de titel: ‘Why Europe Must Decentralize’ en is geschreven Door Ryan McMaken. Waar de vertaling is aangevuld, is dit duidelijk aangegeven.

Toen Zweden haar grenzen sloot voor het Schengen gebied en weer paspoort controles invoerde creëerde dat een flessenhals voor Denemarken. Migranten en vluchtelingen trokken in grote aantallen door Denemarken, maar toen Zweden de grens sloot besloten veel van die migranten dan maar in Denemarken te blijven. Als gevolg daarvan heeft Denemarken nu ook de grens gesloten en stuurt het mensen terug aan de Deens-Duitse grens. Als reactie hierop zijn Zweden, Duitsland en Denemarken “nood-overleg” aan het voeren in Brussel in een poging om het idee van Schengen niet naar de vuilnisbelt van de geschiedenis te laten verdwijnen. Het vertoonde de eerste barsten na de terreur-aanslagen in Parijs van afgelopen november. De Franse grens wordt tot op de dag van vandaag bewaakt. Nicolas Sarkozy verklaarde:

Schengen is dood.

De Facto decentralisatie zichtbaar
Het is gevolg van deze ontwikkelingen is een de facto centralisatie van de grenscontrole in de EU en dus meer decentralisatie in de praktijk. Om dit gevaar tegen te gaan heeft de EU gepoogd haar centralistische grip op Europa te vergroten met een gecentraliseerde bureaucratie en politiemacht die de grenscontroles EU-breed moeten gaan overzien. Dat betekent dat politici in Brussel zullen gaan bepalen hoe de grens bemand wordt in het, voor hen, verre Polen en Hongarije. Uiteraard hebben lidstaten hun zorgen geuit. Hen werd door het hoofd van deze nieuwe bureaucratie verzekerd zich vooral geen zorgen te maken en dat de lokale soevereiniteit niet in het geding zal zijn, waarmee in dit geval uiteraard de lokale controle bedoeld wordt. Deze poging de grens binnen de sfeer van de EU te trekken is vooral tekenend voor de realiteit dat de EU vooral geïnteresseerd is in de verdere centralisatie van de politieke macht in Europa.

Vrijheid heeft geen gecentraliseerde staat nodig
Deze laatste zet van de EU toont hoe leeg de vaak herhaalde claim is dat het de EU om open grenzen, vrije handel en andere principes van een daadwerkelijk liberale overheid gaat. Dit ondanks dat een gecentraliseerde Europese staat nog nooit nodig is geweest om dat doel te bereiken. Bovendien zijn de landen die de EU controleren, Duitsland en Frankrijk, altijd vrij geweest om unilateraal open grenzen en handel in te stellen.

Echter, de verzorgingsstaat, een centraliserende overheid en bureaucratische controle zijn zo verweven in het DNA van de hedendaagse EU-elites dat het practisch niet meer bij ze opkomt om ook maar iets te regelen zonder een gecentraliseerde bureaucratische staat op te dringen aan haar lidstaten onder de naam van “vrijheid”, “eenheid” of “mensenrechten”.

Hoe het ook zij, zou iemand werkelijk voor grotere vrijheid voor mensen en handel zijn, dan zijn de pogingen om de verplaatsing van mensen, kapitaal en goederen via internationale afspraken te regelen contrair aan de gestelde doelen. Het is hierom dat liberalen, waaronder Vilfredo Pareto, J.B. Say en de vroege Richard Cobden allen tegen dit soort internationale afspraken waren. Maar, niet tevreden met daadwerkelijk laissez faire behandelen van hun buren, creëerden de architecten van de EU slechts de mogelijkheid om de wil van de dominante staten binnen de EU op te leggen aan de overige lidstaten.

Decennialang hebben zij de steun kunnen kopen van de minder krachtige regimes met het geld dat zij verkregen van de ongelukkige belastingbetalers van de meer machtige EU-landen. Het resultaat is een door de overheid gedwongen transfer van rijkdom geweest van de belastingbetalers in Duitsland, Frankrijk en het Verenigd Koninkrijk naar minder gefortuneerde staten als Polen, Griekenland, Portugal en Ierland. Die minder gefortuneerde staat waren weliswaar blij met dat “gratis” geld, sommigen van hen zijn toch beschermend gebleven ten aanzien van hun lokale controle (lees: soevereiniteit). Net als in de Verenigde Staten werkt het zo dat wanneer de minder krachtige staten eenmaal afhankelijk zijn van het geld van de centrale overheid, ze steeds makkelijker zijn over te halen de lokale controle op te geven aan de centrale overheid. Echter, in de afgelopen tijd lijkt ook dit mechanisme niet meer toereikend te zijn.

Lees verder op de website van Willem Cornax

We zijn toch geen vazalstaat van VS?

Geplaatst op by 0 reacties

Er begint een publiciteitsoffensief op stoom te komen om de Nederlandse kiezer op 6 april maar vooral voor het associatieverdrag met Oekraïne te laten stemmen (zie in Leeuwarder Courant o.a. 6 en 8 februari, ook uitvoerige aandacht voor de flyerende Alexander Pechtold).

Steeds hoort men het argument dat de kiezer helemaal niet weet waar dat verdrag over gaat en dat men vooral niet bang hoeft te zijn dat Oekraïne snel tot de EU zal toetreden. Intussen wapperen bij alle overheidsgebouwen in Kiev de EU-vlaggen. En dan moeten wij dergelijke beloften maar geloven? Als men alleen de preambules van het verdrag leest slaat het wantrouwen al toe.

Bij de meeste Nederlandse kiezers (ook bij mij) gaat het in feite over de ongeremde en roekeloze uitbreiding van de EU sinds 2004. Met Cyprus hebben we een conflict met Turkije binnengehaald; met Estland, Letland en Litouwen zijn we blijven zitten met een Russische enclave (Kaliningrad/Koningsbergen) en Roemenië en Bulgarije zijn en blijven corrupte en criminele landen.

Als de EU nou eerst eens in deze landen orde op zaken zou stellen, voordat er gedacht wordt aan verdere uitbreiding, zou dat niet een goed idee zijn? En als het eerst eens zou lukken om rechtstaat en mensenrechten in Hongarije, Polen en Griekenland te waarborgen?

En als wij als EU-burgers ook nog iets te zeggen mochten krijgen over verdere uitbreidingen die ons diepgaand beïnvloeden (onder andere in termen van financiën en werkgelegenheid)? Kan de democratie in de EU misschien iets verder gaan dan eens in de vier jaar een Europarlement kiezen dat niets heeft in te brengen dan lege briefjes? Moeten wij blijvend geregeerd worden door 28 megalomane zonnekoninkjes met Hans van Baalen als slippendrager?

Juncker kwam onderlaatst met de opmerking dat een ‘nee’ tegen het associatieverdrag een geschenk zou zijn voor Poetin. Nou en? Gun die man ook eens een meevaller. EU en NATO hebben Rusland schandelijk behandeld. Bij de toetreding van de Balten was afgesproken dat er geen verdere oostwaartse uitbreiding van de NATO zou plaatsvinden. Die afspraak is op flagrante wijze geschonden. Het nieuwste: Montenegro zou moeten toetreden.

Wat de EU in feite doet: de geopolitieke aspiraties van de VS faciliteren. Waarom eigenlijk? We zijn toch geen vazalstaat van de VS? We hebben in feite veel grotere belangen bij een goede relatie met Rusland dan met Oekraïne.

Ziehier enige redenen voor mij om op 6 april tegen te stemmen.

Jan A. Schulp
Sneek

Bron: Leeuwarder Courant van 13 februari 2016