Komen er Europese belastingen aan?

Gisteren kwam het Europese statistiekbureau Eurostat met cijfers over de belastingdruk in de verschillende EU-landen.

Hieruit bleek, dat de gemiddelde belastingdruk licht gestegen is van 38,8% naar 39,4% (in 2002 was die nog 37,7%). De onderlinge verschillen zijn echter groot. Zo is de belastingdruk in Litouwen slechts 27,2% en wordt de top drie gevormd door Denemarken (48%), België (45,2%) en Frankrijk (45%). Nederland staat op 39%.

Nu gaat het me niet eens zozeer over de vraag welk deel van de bevolking de meeste belasting binnenbrengt, die vraag heb ik hier op DDS wel vaker behandeld en geeft geen reden tot vrolijkheid. Zelfs Willem Vermeend, gisteren weer eens te gast bij Buitenhof, was van mening dat die tien procent die het grootste deel van de belastingen opbrengt, niet nóg verder belast zou moeten worden. Maar wat Vermeend óók suggereerde was dat Europese belastingen onvermijdelijk zijn. Hij gebruikte kwalificaties als ‘dat is onvermijdelijk’ en ‘kan niet anders’. Alléén een Europese aanpak werkt.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op de Dagelijkse Standaard

IMF en ECB 2 handen op 1 eurobuik?

Het wordt steeds gekker in euroland. Bij de ECB dreigt een roulerend leden lidmaatschap en het IMF wil haar beproefde aanpak van schuldenlanden ‘heroverwegen’.

Deze ontwikkelingen stemmen mij niet bijster vrolijk, de euro lobby is nog sterker dan ik gedacht (en gehoopt) had. Laten we eens beginnen met dat IMF. Wat betekent dat bericht eigenlijk?

Volgens de Financial Times, die zich baseert op interne documenten van het IMF, onderzoekt het fonds thans mogelijkheden om ‘anders’ om te gaan met de schuldenlast van landen die financiële steun nodig hebben. Voorbeelden van die aanpak uit het recente monetaire verleden, zoals de valutacrises in Zuid-Korea, Mexico,Thailand en Brazilië, hebben aangetoond, dat dergelijke crises met succes en relatief snel opgelost kunnen worden. De beproefde IMF-aanpak bestaat uit een combinatie van de volgende maatregelen:

1. monetaire devaluatie van de nationale munt;
2. publieke en private hervormingen;
3. besparingen;
4. waar noodzakelijk, afboeking van staatsschulden tot een draagbaar niveau.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op de Dagelijkse Standaard

Rusland zet levering van gas aan Oekraïne stop

Dat hebben het Russische staatsgasbedrijf Gazprom en de Oekraïense minister van Energie Joeri Prodan maandag laten weten. De landen zijn het niet eens geworden over de prijs van het Russische gas en de afbetaling van de schuld.

Eerder maakte Gazprom al bekend dat het overleg over de gaslevering in de nacht van zondag op maandag niets heeft opgeleverd. Oekraïne moest, zo stelde Gazprom, het gas vanaf nu vooruitbetalen, omdat het land het laatste deel van zijn gasschuld niet voor de deadline heeft betaald.

In een reactie laat het Oekraïense staatsgasbedrijf Naftogaz weten dat het tot in december in de energiebehoefte kan voorzien.
De Oekraïense premier Arseni Jatsenjoek beschuldigde Rusland ervan dat het Kiev komende winter in de problemen wil brengen. “Maar het gaat niet om gas. Het is een Russisch plan om Oekraïne te vernietigen” aldus Jatsenjoek.

Lees verder op Nu

Like lambs to the slaughter – herkapitalisatie eurozonebanken op komst

In Nederland heerst apathie over de EU en de eurozone. Bij de EP-verkiezingen verkoos 63% van de stemgerechtigden thuis te blijven.

Door de 37% die wel stemden, kreeg o.a. het CDA (pro-EU maar met iets minder macht) 5 zetels, D66 (meer EU) 4 zetels, en VVD (volwaardig pro-EU) 3 zetels, PvdA (meer EU) 3 zetels, SP (wat wil die nu eigenlijk met de EU?) 2 zetels en de enige echte anti-EU partij PVV, kreeg 4 zetels in dat 751 leden tellende EP.

Conclusie: óf Nederland vindt de EU en eurozone wel best, óf ze hebben gestemd zoals ze bij landelijke verkiezingen zouden hebben gedaan. Van een echt anti-EU/eurozone stemgedrag was althans bij deze verkiezingen geen sprake. Door de gehele EU was er trouwens geen enthousiasme voor deze verkiezingen: 43,69% opkomst (terwijl er in sommige landen nota bene stemplicht is). Het gevolg is dat het EU en eurozone circus als vanouds gewoon door dendert, zij het lichtjes gestoord door wat meer kritische EP-leden, maar voornamelijk door het gekrakeel over de verdeling van de voorzitters en commissarissen. En daarna volgt vanzelfsprekend same business as usual.

Lees verder op de Dagelijkse Standaard

IMF heroverweegt aanpak schulden

Het Internationaal Monetair Fonds (IMF) kijkt naar mogelijkheden om anders om te gaan met de schuldlast van landen die financiële steun nodig hebben.

Dat meldt de Britse krant Financial Times op basis van documenten van het fonds.

Momenteel kan het IMF alleen steun verlenen als de schuldenlast van een land op termijn houdbaar wordt geacht. Dat betekent dat het fonds alleen kredieten kan verstrekken zonder iets aan de schuldenlast te doen of door eerst schuldeisers hun uitstaande leningen (deels) te laten afschrijven, zodat de last houdbaar wordt. Als middenweg zou het IMF nu kijken naar de mogelijkheid om looptijden van bestaande leningen van een land te verlengen als er twijfels zijn over de houdbaarheid van de schuld.

Lees verder op RTL Nieuws

Bundesbank ziet niets in devaluatie euro

President Jens Weidmann van de Bundesbank verwerpt de roep uit een aantal Europese landen om de euro te devalueren om exporterende bedrijven te helpen. Dat zei de topman van de Duitse centrale bank in een zondag gepubliceerd interview met het Duitse blad Focus.

Een afzwakking van de dure euro kan andere centrale banken volgens Weidmann ook bewegen tot ingrijpen waardoor een ‘devaluatiestrijd’ onstaat die alleen maar verliezers kent. “Concurrentieposities worden niet versterkt door te devalueren maar door het op de markt brengen van aantrekkelijke producten”, aldus Weidmann. “Een sterke economie kan ook een sterke munt aan.”

Een aantal landen, waaronder Frankrijk, willen later dit jaar als het nieuwe Europees Parlement is geïnstalleerd praten over wat zij beschouwen als een excessieve kracht van de euro. De munt is circa 1,35 dollar waard, iets minder dan 1,40 dollar begin mei.

Lees verder op De Financiële Telegraaf

Juncker is nog helemaal geen voorzitter van de Europese Commissie

Merkel duwt Juncker erdoor.

Aldus de voorpagina van de Volkskrant van vrijdagmorgen 13 juni. Met als bovenkop: Keuze voor Luxemburger als voorzitter vergroot de kans op exit Groot-Brittannië uit de EU.

Dat is groot nieuws, zeker als de bovenkop ook nog wordt bewaarheid. Laat dit even tot u doordringen: een Luxemburgse voorzitter van de Europese Commissie zorgt met Duitse rugdekking op voordracht van het Europees Parlement voor een Britse aftocht van het Europese continent. De tabloids zouden onmiddellijk van een ’tweede Duinkerken’ spreken. Realistisch? Dacht het niet.

Maar wie het bericht leest, leest iets heel anders. Jean-Claude Juncker is nog geen EC-voorzitter, maar op basis van gesprekken met Europese regeringsleiders – onder wie de Duitse bondskanselier Merkel, de Franse president Hollande en de Britse premier Cameron – trekt informateur Herman Van Rompuy op dit moment de conclusie dat de Luxemburgse oud-premier als enige kansrijk en acceptabel is voor de functie. Tenzij zich nog iemand anders van gewicht aandient, een kans die klein wordt geacht. ‘De teerling in Berlijn is geworpen,’ lezen we. Merkel, lezen we ook, is geen vriend van Juncker (een partijgenoot), maar ziet zich in eigen land met zware politieke druk geconfronteerd om hem te steunen. Juncker was Spitzenkandidat voor de Europese christendemocraten, de grootste fractie in het Europees parlement dat een zware stem in het chapiter heeft weten te bedingen bij de keuze van de EC-voorzitter. Dat is nieuw. Alleen berust de uiteindelijke keuze nog altijd bij de regeringsleiders, die anders dan vroeger geen vetorecht meer hebben. Cameron, die mordicus tegen Juncker is, staat met zijn verzet alleen, terwijl Merkel (die altijd wordt verweten ’te aarzelend’ te zijn) zou hebben aangedrongen om de knoop snel door te hakken. De kans dat de benoeming van Juncker een Brits vertrek uit de EU vergroot, is de regeringsleiders bekend, maar zou als ‘collateral damage’ worden gezien.

Lees verder op de Dagelijkse Standaard

Bestuur door bureaucratie

Europese presidenten, commissarissen en vooral parlementariërs hebben een schijnfunctie zonder echte macht. Zij besturen het systeem niet echt maar omgekeerd. De EU is het schoolvoorbeeld van bestuur door bureaucratie.

Veelzeggend is het verhaal van een Britse minister die voor het eerst een vergadering van de Europese Raad bijwoonde. De avond voordien had hij een etentje met alle andere ministers, maar iedereen was protocollair verplicht zijn eigen taal te praten in de aanwezigheid van tolken (Grieks tot Zweeds) waardoor eigenlijk geen gesprek mogelijk was. De dag nadien, toen men samenkwam voor de formele gesprekken, bleek enkel de ondertekening van het communiqué op de agenda te staan. De Britse minister merkte op dat een communiqué na de bespreking van de agenda kwam, niet omgekeerd. Een topambtenaar antwoordde dat “alle beslissingen reeds vorige week werden genomen door COREPER” (Comité des représentants permanents, bereidt de werkzaamheden van de Europese Raad voor)…

Lees dit artikel door Katrien Spruyt verder op de Dagelijkse Standaard