Niet een Grexit, maar een Finnxit

A petition to hold a referendum on Finland’s exiting the Eurozone has been signed by more than 27,000 residents, as of Tuesday, after it went live for voting on July 16.

The author of the initiative is Paavo Vayrynen, former foreign minister of Finland, who is currently a member of the Centre Party, the largest parliamentary party in the country.

In his blog, the politician wrote that the Finns should follow the path of the Nordic nations, which did not give up their national currencies upon joining the European Union and thus have the freedom to pursue a more flexible fiscal policy.

According to Vayrynen, the issue of withdrawal from the monetary bloc is not yet on the government’s agenda, However, he recommends that it should be decided through a referendum proceeded by a public debate to weigh up all the pros and cons.

In order to submit the petition for the parliament’s consideration, the initiative must receive at least 50,000 signatures, collected within the term of six months.

The Nordic nations of Denmark and Sweden are EU members but do not use the euro.

Bron: Sputnik

Van uw belastingcentjes: een druivenschilmachine in de kantine van het europarlement

Wij vragen u: wie eten er druiven zonder velletjes? Wie?

Brusselse politici en ambtenaren wensen geen velletjes. Dat is bah. En de EU-politici en ambtenaren zijn blijkbaar ook nog te lui om zelf hun druiven te pellen, die willen ze het liefst gepeld en al op porseleinen servies met gouden EU-vlaggen geserveerd krijgen… Als deze twee voorbeelden niet illustreren dat de kloof tussen belastingverspillers en belastingbetalers echt gekmakende proporties heeft aangenomen, dan weten wij het ook niet meer.

Het personeel van de met ruim drie miljoen subsidie gefinancierde kantine wil uiteraard ook geen druiven pellen. Dat is slavenarbeid. Dus ambtenaren hebben hun oog laten vallen op een dure machine. Want een druiven met een velletjes: het zou verboden moeten worden! Net als rechte bananen, rare komkommers en kleine aardbeien (terwijl iedereen weet dat die juist het lekkerst zijn). Hebben die mensen geen ‘echte’ problemen aan hun hoofd?

Lees het artikel op de Daily Express >>>

Spanje is diep de afgrond ingedoken

Zeven jaar na het begin van de huizencrisis zijn huisuitzettingen in Spanje nog aan de orde van de dag. De nieuwe linkse burgemeesters mengen zich persoonlijk in de strijd, maar vaak tevergeefs.

‘Tien jaar heb ik trouw afgelost; als ik nu mijn huis inlever, moet ik nog een ton aan de bank bijpassen’, stelt een man bedremmeld vast. Het inloopspreekuur voor de lokale afdeling van het Platform van Hypotheekslachtoffers is volgestroomd. Op een kale bovenverdieping van het schamel ingerichte buurthuis Pumarejo, in de centraal gelegen volkswijk van Sevilla, vertellen twaalf kandidaten voor een huisontruiming van hun gevecht met de banken. ‘Iedere dag werden we gebeld door de bank, verschrikkelijk’, zegt een vrouw.

‘Voor de meesten van ons geldt: eerst eten, dan de hypotheek betalen’, vat Mariluz Perujo (45) de verhalen samen. ‘De banken willen precies het omgekeerde, zelfs als je niets meer hebt.’ Maar, zo houdt zij haar publiek voor, ‘als wij gezamenlijk de onderhandelingen over jullie schuld organiseren, zal je zien dat er vaak toch een oplossing valt te regelen’. Zo blijken banken onder druk toch meer bereid tot mildere betalingsregelingen. ‘Het doel is: ontruiming voorkomen en als het niet anders kan, geen restschuld.’ Aan de tafel wordt verwachtingsvol geknikt.
Grove schending

Zeven jaar na het knappen van de bubbel zit Spanje nog altijd middenin de ravage die de huizencrisis heeft veroorzaakt. Sinds de crisis in 2008 toesloeg, vonden rond de 600.000 ontruimingen plaats, vooral van gezinnen die de hypotheek niet konden betalen, zo meldde Amnesty International deze week. Volgens de mensenrechtenorganisatie, die de ontruiming een grove schending van het recht op goed onderdak noemt, liggen nog eens 215 duizend zaken bij de rechter te wachten op een ontruimingsbevel.

Het platform, dat huisuitzettingen probeert te voorkomen, geldt als het meest succesvolle initiatief van de straatbeweging waar de nieuwe Podemospartij uit voortgekomen is. Je kunt er terecht voor een tiendelige stoomcursus in hypotheekrecht, aflossingssystemen en sociale huur, vertelt Perujo. Nadat zij en haar man hun baan verloren, dreigde ze twee jaar terug uit haar huis gezet te worden. Door de onderhandelingen met de bank samen met lotgenoten via het platform te doen, wist ze een oplossing af te dwingen. Nu helpt ze anderen op weg.

Lees dit artikel van Steven Adolf verder op de Volkskrant >>>

Greece deal was designed not to be accepted

German Finance Minister Wolfgang Schäuble had a plan to push Greece out of the euro zone. Chancellor Merkel wasn’t sure what to do about it. The result is widespread resentment of Germany and a damaged Franco-German relationship.

There are days when Wolfgang Schäuble’s staff would prefer to be somewhere else. In Timbuktu perhaps, or up on the Acropolis. In any case, far, far away.

Last Thursday, the German finance minister rolled into an elevator in the Reichstag in Berlin. He was irritated, for he soon had to appear before the Affairs of the European Union Committee to defend a bailout plan for Greece that he didn’t even believe in. “Grottenfalsch,” as he would say — “dreadfully wrong.”

In his wheelchair, Schäuble leaned to one side and rubbed his face. “What about the appointment at 5:30 p.m.?” he wanted to know. “It’s in the schedule,” a staffer responded, immediately wishing he was somewhere else. “In the schedule?” When Schäuble gets irritated, he doesn’t raise his voice. Instead he stretches out his vowels like a rubber band. “Scheeeeeeedule,” he said, and then issued an order: “Call the chancellor’s secretary and ask where it is.”

He then inhaled, flashing a pugnacious smile and turned his wheelchair around. He then prepared for battle of a kind he had never before fought in his long political career — a battle against the Greek government, against American economists, against large swathes of European public opinion and also, to some extent, against the chancellor herself.

Had it been up to Schäuble, Germany would have shown the Greeks the euro-zone door long ago. His problem, however, is that the chancellor doesn’t share this sentiment. Merkel rejects his insistence because she doesn’t want to go down in history as the government leader responsible for the disintegration of Europe.

Lees verder op Der Spiegel >>>

EU-miljarden maken Polen nog allesbehalve innovatief

De afgelopen zeven jaar besteedde Polen miljarden euro’s EU-steun aan innovatie. Ondanks deze manna bungelt het land samen met Roemenië en Bulgarije helemaal onderaan de Europese ranglijsten van innovatiekracht. Een nieuwe injectie van bijna tien miljard moet daar de komende jaren verandering in brengen.

Die verandering is hard nodig. Economen waarschuwen dat het huidige groeimodel, gebaseerd op lage lonen, op termijn niet houdbaar is. Zeker niet nu de politieke druk groeit om de salarissen te verhogen. Daarom klinkt in Polen overal het toverwoord ‘innovatie’. Dit keer moet het geld uit Brussel beter worden besteed.

Het Europese geld is goed zichtbaar. Bijvoorbeeld in Rzeszow, een provinciestad zo groot als Groningen in het zuidoosten van Polen. De afgelopen jaren maakte ruim een half miljard euro subsidie als een toverstokje alles fris en nieuw: het museum onder de markt, de imposante brug over de Wislok, de snelweg naar het westen, maar vooral het technologiepark bij de gemoderniseerde luchthaven.

Piotr Zawada stuurt zijn hybride auto vrijwel geruisloos tussen de glanzende nieuwbouw door. Als vice-voorzitter van het lokale ontwikkelingsagentschap RARR zag hij vanaf 2008 hoe de kavels die met Europese steun bouwrijp werden gemaakt een voor een werden volgebouwd. Vooral door de luchtvaartindustrie, die hier traditioneel sterk is.

“Aeropolis is 166 hectare groot en telt 38 productiebedrijven”, vertelt hij. Op het technologiepark staat ook een ‘incubator’ voor startende ondernemers. Een lege hal, een lege conferentieruimte, een lege gang met daaraan kantoren die allemaal op slot zitten. Een bewaker en een schoonmaakster zijn het enige teken van leven in het gloednieuwe pand.

“Alle ruimte is verhuurd”, verzekert de RARR-vice-voorzitter. “Er zijn hier 28 startups gevestigd.” Blijkbaar wordt er deze vrijdag elders geïnnoveerd. Het geld voor het technologiepark komt uit de EU-potten voor innovatie. Hoeveel innovatie al die nieuwbouw oplevert, blijft vaag.

Lees verder over de EU-illusie van maakbaarheid en gekochte ‘vriendschap’ op Trouw >>>

In Griekenland armoe troef, maar EU-diplomaten dineren keizerlijk

Diplomaten van de Europese Unie zijn van zins te dineren in keizerlijke stijl. Men is van plan daarvoor het nodige gereedschap aan te schaffen voor maar liefst maar liefst € 2.875.000.

De Europese dienst voor extern optreden (EEAS), het buitenlandse bureau van de EU, zal een “sprankelende” reeks van kristal glaswerk, zilver bestek en fijn Chinees porselein kopen om banketten en diners te organiseren voor bezoeken van hoogwaardigheidsbekleders, meldt de Daily Telegraph.

Het servies – voor maximaal 3.360 ambtenaren en gasten bij de EEAS hoofdkantoor in Brussel en 140 ambassades over de hele wereld – zal worden versierd met de vlag van Europa, in goud gegraveerd en geschilderd en alles op “top kwaliteit”.

Ook wil men honderden zilveren ijsemmers, dienbladen en kandelaars, evenals duizenden glazen aanschaffen voor whisky, cognac en champagne.

Het servies, dat groter is en tien keer zo duur als dat van het Witte Huis dat onlangs is gekocht, zou de ‘volwassenwording” van de EEAS als een volwaardig diplomatiek corps moeten markeren.

De Europese dienst voor extern optreden (EEAS) is een orgaan van de Europese Unie, ingesteld door het Verdrag van Lissabon in 2009 en wordt geleid door de Hoge Vertegenwoordiger Federica Mogherini, een voormalige lid van de Jonge Communisten, die de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken werd. De dienst heeft een personeelsbestand van 3.400, een budget van € 793.000.000 en buitenposten in de Seychellen, Australië, Canada en Kazachstan.

De EEAS heeft lidstaten aangemoedigd om nationale ambassades te sluiten (en dat heeft Nederland natuurlijk braaf gedaan) en deze diplomaten laten “embedden” in haar eigen buitenposten.

Bovendien heeft de dienst heeft grootse plannen voor uitbreiding.

Lees en huiver verder over de Europese Staat (ja, hij is er al dames en heren!) op de Daily Telegraph >>>

A spectre is haunting Europe — the spectre of Grexit

And, as Marx would have noted with a smile if he were still alive, Europe’s leaders are now, unusually, openly worrying about whether the high cost of the Greece bailout might lead to “violence” or “revolution.”

German Chancellor Angela Merkel on Friday urged the Bundestag to pass the bailout and keep Greece in, using these words, the Financial Times said: She emphatically rejected the alternatives of stretching further the EU laws until they lost their meaning, and a sudden Grexit which could bring “chaos and violence” to Greece.

Late Thursday night, European Council leader Donald Tusk told the Financial Times: “I am really afraid of this ideological or political contagion, not financial contagion, of this Greek crisis,” said Mr Tusk. … “For me, the atmosphere is a little similar to the time after 1968 in Europe,” he said.
“I can feel, maybe not a revolutionary mood, but something like widespread impatience. When impatience becomes not an individual but a social experience of feeling, this is the introduction for revolutions.”

That is extraordinary.

It was one thing when the Greeks, internally, began wondering aloud whether the fight over staying in the European Union would lead to a second Greek civil war. The Greeks have always had a strong leftist side to their internal politics, a flank Britain and Germany discarded 15 or 20 years ago.

But now politicians are starting to worry that the anti-EU threat comes not from the right — where nationalist parties such as the UK’s UKIP get their votes — but from the left.

Lees deze column van Jim Edwards verder op Business Insider >>>