Tag: frankrijk

Frankrijk lapt begrotingsregels aan de laars, pikken andere landen dat?

Geplaatst op by 0 reacties

De Europese economie lijkt weer in het slop te raken en Frankrijk lapt alle begrotingsregels aan zijn laars. Hoogste tijd voor Europese leiders om weer eens de koppen bij elkaar te steken. Dat doen ze dan ook, vandaag in Brussel. Verslaggever Bart Reijnen legt uit wat we van die Eurotop moeten verwachten.

Bart, wordt het een spannende top?
Nou, het zijn vooral de onderwerpen die níet op de officiële agenda staan die pikant zijn. Zo dreigt er een hoogoplopende ruzie over de begrotingsregels. Met name Frankrijk lijkt alle regels aan zijn laars te lappen.

Kan dat dan zomaar?
Eigenlijk niet. Drie jaar geleden zijn speciaal de regels aangescherpt zodat landen niet meer te veel geld kunnen uitgeven. Daarom bezuinigden wij in Nederland ook zoveel de afgelopen jaren. Ook Frankrijk ondertekende het verdrag. Maar de Fransen komt dat verdrag nu niet meer zo goed uit en dus willen ze er niet meer aan voldoen.

Pikken de andere landen dat?
Dat wordt het spannende. Er is een heel pokerspel gaande achter de schermen. Franse ministers reisden deze week al af naar Berlijn om het met de Duitsers op een akkoordje te gooien en zo de Europese Commissie buitenspel te zetten. Andere landen, zoals Nederland, zien zo’n bilateraal akkoord niet zitten. Er was nou juist afgesproken dat voortaan de Commissie als onafhankelijke scheidsrechter zou fungeren.

Lees verder op RTLZ

Nederland mag soepelere begrotingsregels niet accepteren

Geplaatst op by 0 reacties

De Nederlandse regering mag niet accepteren dat EU-lidstaten soepeler mogen omgaan met de begrotingsregels.

Dat stelt VVD-Kamerlid Mark Verheijen in aanloop naar de Europese Top van aanstaande donderdag.

Een aantal Europese landen, zoals Italië en Frankrijk, hebben moeite om aan de begrotingsafspraken te voldoen gezien de achterblijvende economische groei.

Andere landen willen juist de komende commissieperiode werken aan verdere economische versterking en daar past geen versoepeling van het Stabiliteits- en Groeipact bij.

Ook Nederland heeft afgelopen jaren meermaals extra moeten bezuinigen om aan de norm van maximaal 3 procent begrotingstekort te kunnen voldoen.

Lees verder op Nu

Waarom de Fransen een zwakkere euro gaan afdwingen

Geplaatst op by 0 reacties

‘Europa, dat is Frankrijk en Duitsland; de rest is garnituur.’ Deze uitspraak van Charles de Gaulle klinkt weer door in Frankrijk. En Fransen die de regie grijpen, zullen het monetaire beleid gaan beïnvloeden.

Een paar dagen voor de politieke aardverschuiving bij de Franse verkiezing voor het Europees Parlement riep oud-president Nicolas Sarkozy op tot de creatie van een grote Frans-Duitse economische zone. Op het oog was dit een doorzichtige, en naar wij nu weten vergeefse poging om zijn rechts-conservatieve UMP te laten winnen van het anti-Europese Front National, maar er steekt meer achter. Sarkozy’s uitspraak dat binnen de eurozone geen sprake kan zijn van gelijke rechten voor kleine landen toonde de ware aard van het Europese eenheidsproject. Vergeet idealistische vergezichten over Europese samenwerking, de Europese Unie dient volgens Frankrijk in de eerste plaats de belangen te behartigen van de grootste lidstaten, Frankrijk voorop.

Sarkozy staat daarmee in een lange traditie. In de jaren zestig zei de Franse president Charles de Gaulle: ‘Europa, dat is Frankrijk en Duitsland; de rest is garnituur.’ Helaas voor Frankrijk is het land in economisch opzicht geen partij meer voor Duitsland, wat het lastig maakt om in politiek opzicht gelijkwaardig te blijven. Langzaam maar zeker glijdt Frankrijk af naar de status van garnituur, iets wat Sarkozy wil voorkomen door af te spreken dat Frankrijk voortaan samen met Duitsland de dienst uitmaakt in de eurozone. Na de afgetekende overwinning van het Front National bij de Franse verkiezingen voor het Europees Parlement, zullen de gevestigde Franse partijen – naast Sarkozy’s UMP is dat de aangeslagen socialistische partij van president François Hollande – zich tot het uiterste inspannen om hun bevolking te laten zien dat Frankrijk het voor het zeggen heeft in Europa. Immers, de overwinning van het Front National is vooral te danken aan het gevoel van steeds meer Fransen dat zij hun lot niet meer in eigen hand hebben. Om te voorkomen dat Marine Le Pen hoge ogen gooit bij de presidentsverkiezing in 2017 zal Hollande moeten bewijzen dat Europa doet wat Frankrijk wil in plaats van andersom.

Lees deze column van Bruno de Haas verder op Follow the Money

The eurozone is starting to recover. Now the new phase of its crisis begins

Geplaatst op by 0 reacties

A toxic combination of slow growth, deflation, weak banks and political unrest in the east still haunts the continent.

Brace yourself for the next phase in the eurozone crisis, due to come around any time soon. That might seem an odd thing to say. After all, Portugal has just emerged from its bailout programme; Greece has dipped its toe into the bond market; while Ireland’s export-slanted economy is growing at a fair lick. Crisis over, you could say.

But hang on a minute. All is not well in Europe, as the votes for fringe and extremist parties in Sunday’s European parliament elections will testify. There are five good reasons why the crisis could flare up again at any time.

Problem one is that growth remains painfully weak. Across the 18-nation single currency zone as a whole, activity increased by just 0.2% in the first three months of 2014. That was disappointing in view of the unusually mild winter, and would have been even worse had it not been for the strong 0.8% expansion in Germany.

Problem two is that weak growth is no longer confined to the euro’s fringe. Italy’s performance has been woeful ever since the creation of the euro a decade and a half ago, and the 0.1% contraction in the first three months of 2014 was the 10th decline in the last 11 quarters. The Netherlands posted an even bigger decline of 1.4%, but the biggest problem of all is France, which has failed to deliver two consecutive quarters of growth during François Hollande’s presidency.

This matters not just because of its impact on France, where one in eight of the working population is jobless, but because of the gap emerging between the eurozone’s two biggest economies.

Over the past 50 years, the smooth running of Europe has relied on the Paris-Berlin axis, but strong growth in Germany and weak growth in France complicates matters. Hollande clearly wants the European Central Bank to pull out all the stops to boost growth; Angela Merkel will favour a more cautious approach.

The third problem is deflation and its impact on heavily indebted eurozone countries. The cost of living is rising by less than 1% a year across the eurozone, but the average masks the fact that certain countries, such as Greece and Spain, are already experiencing falling prices.

What that means is that the real value of those countries’ considerable debts are increasing. At some point, financial markets are going to cotton on to the fact that weak growth plus deflation equals unsustainable debt-to-GDP ratios, and bond yields will start to rise once more.

The fourth problem is Europe’s zombie banks, which have been kept alive thanks to support from the European Central Bank but have proved unable, or unwilling, to provide the credit to businesses and households that would push the eurozone’s nascent recovery on to the next level. Without a functioning banking system, the risks of a relapse are high.

Lees verder op The Guardian

Ontploft de eurobom in Frankrijk?

Geplaatst op by 0 reacties

Afgelopen week las ik in De Volkskrant enkele opinieartikelen over Frankrijk. De éne van een VK redacteur, het andere van een Nederlandse ondernemer die in Frankrijk woont.

Volgens die ondernemer, met de toepasselijke naam Alex Francino, is Frankrijk de lont in het Europese kruitvat. Hij motiveerde dat als volgt, ik citeer:

“Frankrijk is het zorgenkindje van de Unie. Iedereen groeit behalve Frankrijk. Concurrentiekracht, werkloosheid en handelstekort verbeteren niet of nauwelijks. Dat de pensioenleeftijd onder François Hollande omlaag ging is een teken aan de wand, Frankrijk heeft zijn eigen agenda. Hollande en zijn volk hebben andere prioriteiten dan economische. Kort werken, vroeg met pensioen, een machtig ambtelijk apparaat, ze kosten handen vol geld, maar zitten even diep geworteld in de cultuur als de revolutie die ondanks het tijdsverloop nooit ver weg is.”

Let wel, we hebben het hier over een bedrijfseconoom, die in Frankrijk woont en werkt en dus uit eigen concrete ervaring put. Ik woon en werk er niet, maar door simpelweg te kijken naar de Franse economie en het Franse staatsbestel, kom ik tot dezelfde conclusie, zoals ik die hier al wel vaker heb opgeschreven, afgelopen week nog zelfs. Francino trekt de terechte conclusie, dat Frankrijk zich van niets en niemand wat aan zal trekken, ook van de Europese Commissie niet. Tegelijkertijd hebben de Fransen een enorm financieel probleem, dat nu weggemasseerd wordt door torenhoge Europese subsidies. Maar van hervormingen zal niets komen: niet op pensioengebied, niet van de arbeidsmarkt (vakbonden!) en niet van de archaïsche landbouw (subsidies!).

Een mooi voorbeeld van deze spreekwoordelijke ‘Franse slag’ is, dat de Franse spoorwegen 2000 stations moeten aanpassen, omdat anders de nieuw bestelde treinen er niet in kunnen: ze zijn te breed. Dit is natuurlijk zowel buitengewoon komisch als tragisch, maar het tekent de manier waarop Frankrijk functioneert. Kosten: 50 miljoen euro (conservatief geschat, als u het mij vraagt). De economie van Frankrijk is zwak, het ontmoedigt ondernemerschap en het land kampt met een veel te dure munt. Frankrijk, zo besluit Francino zijn column, ‘is de lont in het Europese kruitvat, en wie dat wil, kan hopen dat de Europese bezetter in Frankrijk zijn Waterloo vindt‘.

Lees verder op De Dagelijkse Standaard

Frankrijk kiest weg van de minste weerstand

Geplaatst op by 0 reacties

De Franse overheid is maar niet in staat om de broodnodige bezuinigingen te implementeren en economische koersveranderingen op touw te zetten.

Ondanks alle beloften van de socialistische President Hollande, is de werkloosheid met zo’n 140.000 gestegen sinds hij aan de macht kwam. Het Franse overheidsapparaat behoort tot de grootste ter wereld en het begrotingstekort zal ook dit jaar weer niet onder de 3% komen. De nieuwe premier van Frankrijk, Manuel Valls, heeft inmiddels weer een beproefd middel aangedragen namelijk een verlaging van de koers van de Euro. De Zuid-Europese landen en Frankrijk hebben in het verleden vaker hun financiële wanbeleid gecompenseerd door een devaluatie van hun valuta. Goed voor de export en goed voor netto schuldenaren. De laatste Franse Frank die in roulatie was stamde uit 1960. In huidige eurowaarden gerekend was die zogenaamde nieuwe Frank tussen 1960 en 2002 met 85% in waarde gedaald.

Premier Valls stelt dat na de verkiezingen voor het Europese parlement President Hollande met kracht zal aandringen op een lagere eurokoers. De hulp moet dus van buitenaf komen.

Lees deze column van Michael Toorop verder op de Dagelijkse Standaard