Tag: associatieverdrag

Joehoe PvdA! Referendum?

Geplaatst op by 0 reacties

Rene van Leeuwen van GeenStijl en Thierry Baudet samen naar het hol van de leeuw, naar de PvdA, in casu Hans Spekman. Eerst nog argeloos zwaait hij door het raam naar buiten. Als Van Leeuwen en Baudet eenmaal binnen staan (zie de NRC-tjes), moet de perswoordvoerder praten als Brugman om Spekman uit zijn kamer te krijgen. Eenmaal op de stoep geeft hij een zure performance die sterk doet denken aan een ‘Ad Melkertje’. Niet zo professioneel. Kom op, PvdA. Jullie kunnen beter!

De zenuwen slaan toe op het Binnenhof

Geplaatst op by 0 reacties

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

De teller stond gistermiddag op tachtigduizend handtekeningen. Nog geen derde van het totale aantal dat op termijn aan de Kiesraad moeten worden overhandigd. Maar op voorhand voldoende om het Binnenhof de stuipen op het lijf te jagen. Daar schuiven ze nu al zenuwachtig met de bleke kantoorbillen over hun zetels, in de wetenschap dat áls het Geenstijl lukt een referendum af te dwingen, de uitslag eigenlijk wel vaststaat. En als die vervolgens terzijde wordt geschoven, omdat alles al is afgetikt in Brussel, staan ze er gekleurd op. Precies wat Geenstijl voor ogen staat.

Het onderwerp dat de professionele belletjestrekkers van het shockblog referendabel willen maken – het ‘associatieverdrag’ tussen Oekraïne en de Europese Unie – is er geen waarvan je op voorhand verhitte publieksparticipatie verwacht. Ik heb althans geen mensenmassa’s op het Malieveld zien staan die zich met spandoeken en spreekkoren voor of tegen het verdrag uitspraken. De enigen die er de barricaden voor opgingen, waren Hans van Baalen en Guy Verhofstadt, de Helden van Maidan. Nadat de Russisch-gezinde Oekraïense president was verdreven, waren Bulletje en Bonenstaak er als de kippen bij om op het Onafhankelijkheidsplein in Kiev de overwinning namens de EU op te eisen.

De lont waarmee het Oekraïense kruitvat tot ontploffing kwam, was toen al dat gewraakte associatieverdrag. Bij ondertekening zou de voormalige Sovjetrepubliek binnen de invloedssfeer van Europa komen te liggen, en op termijn volwaardig EU-lid kunnen worden. Wat die arme Oekraïners van harte gegund was, maar ook een provocatie van Vladimir Poetin. De rest is, zoals dat heet, geschiedenis. De annexatie van de Krim, de burgeroorlog en het neerhalen van MH17 zijn het rechtstreeks gevolg.

Bron: AD van vandaag.

Referendum

Geplaatst op by 0 reacties

Met steeds vrolijker gemoed sla ik momenteel gade hoe de keetschoppers van GeenStijl de Binnenhof-kongsi van politici, ambtenaren en traditionele pers aanpakken. Ze dansen eromheen zoals de non-conformistische taoïsten in het oude Chinese rijk rondom de betweterige moralisten van het confucianisme. Daar kan ik slechts om grinniken.

Jantje Roos en zijn collega’s willen een referendum. Samen met het Burgercomité-EU willen ze een volksraadpleging over het associatieverdrag dat de EU in juni vorig jaar met Oekraïne sloot. Ze vrezen dat Nederland, dat door de aanslag op de MH17 toch al tot betrokkenheid gedwongen werd, daardoor nog meer verwikkeld raakt in het conflict tussen Rusland en Oekraïne. Daar willen ze een stokje voor steken, al beseffen ze dat zo’n referendum niet bindend zal zijn, maar slechts raadgevend.

Mijn steun hebben ze.

Onvoorwaardelijk.

Daar zouden ze ook verzekerd van zijn geweest wanneer het referendum een ander doel had beoogd. Ik ben daar eerlijk in. Al hadden ze het volk willen vragen om zich uit te spreken over het drinkgedrag van EC-voorzitter Jean Claude Juncker, dan nog had ik het prima gevonden. De arrogantie die in Den Haag – nogmaals: bij politici, ambtenaren én veel media – heeft postgevat over de mening van de talloze Nederlanders die terecht vinden dat de EU een ondemocratische club is die zich veel te veel macht heeft toegeëigend, ergert me mateloos.

Neem Alexander Pechtold. Hij is nota bene leider van de partij die bij haar oprichting, door Hans van Mierlo en Hans Gruijters, het mogelijk maken van referenda tot een van haar kroonjuwelen benoemde. Maar hij wil er niet van weten. „Europa is te ingewikkeld om in een referendum te proppen”, sprak de huidige D66-aanvoerder hautain. Met andere woorden: hij beschouwt het Nederlandse volk als te dom om daarover te kunnen oordelen. En dat vinden heel veel andere politici en mediavertegenwoordigers ook.

In Denemarken heeft de regering vorige week juist besloten om de burger méér beslissingsbevoegdheden bij dit soort vraagstukken te geven.

Het kan dus wel.

’t Wordt een hele klus, dat GeenPeil, zoals ze bij GeenStijl de vereiste actie die nu op touw is gezet noemen. Eerst moesten ze, voor het ’inleidende verzoek’ bij de Kiesraad, 10.000 steunverklaringen verzamelen. Dat lukte binnen een mum van tijd. Maar om het daadwerkelijk tot een referendum te kunnen laten komen, moeten vóór 28 september 300.000 Nederlandse kiesgerechtigden zich officieel achter het plan hebben opgesteld. En dat is een ander, zij het niet onmogelijk verhaal.

Doe mee, gepeupel!

Laat me nóg harder lachen!

Column van Rob Hoogland uit de Telegraaf van donderdag 28 augustus 2015

Kiesraad: veel extra werk door referendumverzoeken

Geplaatst op by 0 reacties

De Kiesraad is veel extra tijd kwijt aan het behandelen van verzoeken van burgers die een referendum willen. Sinds 1 juli 2015 kan iedere kiesgerechtigde een verzoek indienen over een wet die al wel is aangenomen, maar nog niet in werking is getreden.

“We hebben vier extra mensen aangenomen om de verzoeken te verwerken,” zegt Melle Bakker, directeur van de Kiesraad. Bakker had niet verwacht dat de wetsverandering tot zo veel reacties zou leiden. De tienduizend verzoeken die binnenkwamen om het het initiatief GeenPeil te ondersteunen, moesten handmatig worden gecontroleerd. “We zijn bezig met het ontwikkelen van een applicatie om dat proces te digitaliseren.”

Sinds twee maanden kan de minister van Binnenlandse Zaken een aangenomen wet referendabel verklaren. Dat betekent dat er in principe een referendum mogelijk is als er genoeg animo voor bestaat. “In praktijk zal ongeveer negentig procent van de nieuwe wetten referendabel worden verklaard”, licht Bakker toe. “De thema’s Koningshuis, Grondwet en begroting zijn uitgezonderd”.

Iedere kiesgerechtigde burger mag zich melden met een referendumverzoek. Dat kan over van alles gaan. Van zorg tot defensie, tot werk en inkomen. Binnen vier weken moeten er vervolgens tienduizend handtekeningen worden ingeleverd. De Kiesraad controleert of deze geldig zijn. “We toetsen of de handtekeningen daadwerkelijk van bestaande mensen zijn.”

Als de Kiesraad een akkoord geeft, gaat de tweede fase in. Binnen zes weken moeten er dan 300.000 handtekeningen verzameld worden. Als dat lukt, volgt er binnen een half jaar een referendum. Iedereen krijgt dan een oproep om voor of tegen te stemmen. De Kiesraad controleert de uitslag.

“De kosten van zo’n referendum zijn minimaal dertig miljoen euro,” zegt Bakker. “Als er verkiezingen gepland staan kunnen we het referendum daaraan koppelen, maar als dat niet zo is moet het zelfstandig.”

“Vandaag tikken we de vijftigduizend handtekeningen aan”, zegt Jan Roos van GeenStijl. GeenPeil is ontstaan uit een samenwerking tussen GeenStijl en het Burgercomité EU. De initiatiefnemers willen dat er een referendum komt over het Associatieverdrag dat de EU in juni 2014 gesloten heeft met Oekraïne. Ze zijn bang dat Nederland zich daardoor mengt in de spanningen tussen Oekraïne en Rusland.

Volgens Roos is de keuze voor een referendumverzoek simpel. “In Den Haag zijn partijen aan de macht die niet waarmaken wat ze beloofd hebben. De burger moet weer inspraak krijgen op wat er gebeurt. Als de Nederlandse bevolking bij een referendum een nee laat klinken en de politiek doet daar niets mee, dan tonen we aan dat Den Haag de stem van het volk negeert.”

Het Burgercomité-EU geeft aan zich al jaren met de rol van Nederland in Europa bezig te houden. “We hebben een redelijke achterban, maar GeenStijl heeft natuurlijk een groter bereik. Door deze samenwerking hopen we zoveel mogelijk mensen te bereiken om een referendum van de grond te krijgen”, zegt Pepijn van Houwelingen van het Burgercomité-EU.

GeenPeil en Burgercomité-EU hebben tot 28 september de tijd om in totaal driehonderdduizend handtekeningen te verzamelen.

Bron: NOS

Versterk de democratie, steun het raadgevend referendum

Geplaatst op by 0 reacties

Een volksraadpleging kan een debat stimuleren over de expansie van de Europese Unie. Daarbij kan worden uitgelegd dat expansie van de omvang van de Unie en van de bevoegdheden van Brussel niet per se in het voordeel van Nederland is.

De sympathie ging vanzelf uit naar Ard van der Steur. De VVD-minister van Veiligheid en Justitie was vorige week de enige die zijn gevoel voor decorum had behouden tijdens het kabinetsdagje op het strand van Wassenaar en met zijn pak en das aangenaam afstak bij zijn collega’s in hun vale spijkeroutfit.

De premier zelf had gekozen voor een hoodie, een vest met capuchon dat vooral geliefd is bij rappers, boksers en overvallers van supermarkten. Toen hij partijgenoot Van der Steur aan zijn das trok, moest hij heel hard lachen. Zoals zo vaak.

Een stuk minder goedlachs was Mark Rutte de dag erna. Toen moest hij ten overstaan van de Tweede Kamer uitleggen dat hij weer eens een verkiezingsbelofte had gebroken. Het ging deze keer om de stellige mededeling tijdens de verkiezingscampagne dat de VVD geen geld meer zou geven aan de Grieken. Toch ging het kabinet onder leiding van Rutte akkoord met een nieuw steunpakket.

Het was een moment van de waarheid voor de VVD-fractie. Zij had laten weten eigenlijk niets te zien in extra hulp voor een Griekse regering die zich zelden aan afspraken houdt. Maar het steunen van het kabinet kreeg prioriteit boven het volgen van de eigen inzichten.

Slechts één liberaal Kamerlid, Joost Taverne, durfde vast te houden aan zijn principes. De beginselvaste eenling zal bij de volgende verkiezingen vast op een lage plek op de kandidatenlijst belanden.

Lees deze column van Gerry van der List verder op Elsevier >>>

Den Haag heeft een contract met de burger en niet met Brussel

Geplaatst op by 0 reacties

Tijd dat we politici daar weer aan herinneren!

De Eerste Kamer stemde op 7 juli jongstleden in met drie associatieverdragen tussen de Europese Unie en Moldavië, Georgië en Oekraïne. Weblog Geenstijl en het Burgercomité-EU grijpen deze eerst mogelijke gelegenheid aan om de nieuwbakken referendumwet, die op 1 juli van kracht ging, uit te testen in de praktijk en op te roepen om zoveel mogelijk handtekeningen te verzamelen. Bij 300.000 handtekeningen worden de associatieverdragen onderwerp van een referendum. Al snel klonk kritiek. “Gebruik het referendum als er écht iets aan de hand is, en niet nu”, “Richt je liever op de Griekse situatie” en natuurlijk “Associatieverdragen leiden niet per se tot toetreding tot de EU dus dit is zinloos.”

Maar daar gaat het natuurlijk niet om.

Deze roep om inspraak gaat om het signaal dat je afgeeft als burger wanneer je binnen een week nadat een nieuwe referendumwet is aangenomen, hier direct gebruik van probeert te maken. Het signaal dat burgers ondanks het mooie weer en de zomerperiode laten horen, is dat zij zich graag zelf willen uitspreken over de ontwikkeling van de Europese Unie. Tegelijkertijd kunnen Nederlandse burgers zich niet de naïviteit veroorloven dat ze ooit iets te zeggen zullen hebben over geld naar Griekenland: fiscale en sociale zaken (toch zaken die de identiteit van een natiestaat bepalen) zijn uitgesloten van een referendum. De roep om meer inspraak en democratie dient te allen tijde te worden omarmd. Laten wij elkaar geen democratische beperkingen opleggen. De overheid doet dat wel voor ons door middel van allerhande sub-clausules, vage verwijzingen en ridicule randvoorwaarden in de referendumwet.

Het heeft tenslotte lang genoeg geduurd: bijna zeventig jaar lang heeft de Europese Unie zich in toenemende mate buiten het zichtveld van de Nederlandse burger ontwikkeld. Daarom is het zo belangrijk om onze volksvertegenwoordigers op het Plein onderhand eens aan hun jasje te trekken en verantwoording te vragen, zoals het hoort. Democratisch bestuur dient herkenbaar te zijn voor de burger. Niet via het spelletje mikado wat het nu is, waarin alles aan elkaar is gekoppeld – totdat de burger van gekkigheid niet meer weet waar de ene verantwoording begint en de andere ophoudt.

Lees deze column van Dieuwertje Kuijpers verder op The Post Online >>>

Even rust in het huis Europa

Geplaatst op by 0 reacties

Stelt u zich de EU eens voor als een huis. Als een groot huis waarin meerdere gezinnen bij elkaar wonen en waar het flink reuring is. Wat heet: het ooit zo mooi bedoelde sociale project staat door een opeenstapeling aan dingetjes enorm onder druk en de spanning is soms letterlijk voelbaar.

Zo heeft een deel van de bewoners een gezamenlijke pot, maar hoe mooi bedoeld ook, werken doet het niet. Verscheidene jonge huisbewoners zijn werkloos, ontheemden uit de buurt azen op de aanwezig baden, bedden en broodmanden en het huishouden is een zooitje. Officieel moet men de kamers zelf doen en gaan grotere klussen in overleg, maar wat nou precies klein is en wat groot weet niemand en de huismeesters en -juffen nemen ondertussen rap in aantal toe.

De kerstcommissie, het buitenoverleg, de dames van het dakterras, het financiële groepje, het comité voor buurtcontact, een corveeroostercommissie en ga zo maar door. Een waar organogram is opgetakeld om alles in goede banen te leiden, maar de bewoners, die weten het niet meer. Samen leven en soms een kopje suiker delen, dat was ooit de bedoeling, maar het hele project verwordt meer en meer tot moloch.

De mensen van het geld rollebollen van ruzie naar ruzie en steeds meer huisbewoners associëren de toko alleen nog maar met het salaris van de ‘huis-top’. Het is, kortom, de hoogste tijd voor een time-out. Even de rommel opruimen en even geen nieuwe ideetjes meer, maar helaas: het huisbestuur heeft besloten om de buren, die in groot conflict zijn verwikkeld met weer ándere buren, toe te staan te komen wonen in de tuin. Voor het huis zelf vonden zelfs zij het nog even té, maar in de tuin? Ach, prima. Dat ze er een ruzie mee binnenhalen zij maar zo en hun schulden, ach,
dat lost Financiën wel op.

Inderdaad: dit gaat over Oekraïne. Over het verdrag dat de EU wil afsluiten en waar weblog GeenStijl een referendum over hoopt los te krijgen. NRC noemde die wens het willen ‘frustreren’ van Europese uitbreiding, maar dat is onterecht. Het is geen frustratie, maar contemplatie. In een Europa dat grossiert in dossiers is het verstandig eerst je huidige problemen op te lossen en pas dan, als de boel weer loopt, aan nieuwe projecten te beginnen. En daarbij: het huis Europa is uiteindelijk van haar bewoners. Het is hun huis en hun tuin, dus dat beetje inspraak is echt zo raar niet.

Bron: Door Dave Boots, Enkhuizen in Trouw van 25 augustus 2015

Oekraïne hoort niet binnen de EU

Geplaatst op by 0 reacties

Nederland heeft als lidstaat van de Europese Unie op 30 juni de associatieovereenkomst tussen enerzijds de EU en anderzijds Moldavië, Georgië en Oekraïne goedgekeurd. Wat Nederland betreft is de weg open voor toetreding op termijn van deze landen tot de EU. Landen die qua cultuur en democratie ver afstaan van de Nederlandse samenleving.

Landen die ik niet ken, waar ik ook niks mee heb. Bij Oekraïne bijvoorbeeld heb ik geen positief beeld. Ik herinner mij de opstand en de doden op het Maidan, begin vorig jaar, plus twee EU-politici die daar als Peppie en Kokkie verkondigden dat Oekraïners EU-burgers zouden worden. Uit wier naam ze spraken, is mij tot op heden nog een raadsel. Nu is er een burgeroorlog met duizenden burger-slachtoffers, een burgervliegtuig dat naar beneden is gehaald, een economische boycot van Rusland, sancties over en weer, boeren die daar hun producten niet meer kunnen slijten, etc, etc. Chaos!

Waarom moet zo’n land toetreden tot de EU? Het is nogal ingrijpend, want Oekraïne is een verdeeld land in oorlog. Kan het dan zo zijn dat er in de Eerste Kamer op een zonnige namiddag voor het reces een besluit doorheen wordt gejast dat Oekraïne zicht geeft op volwaardig lidmaatschap van de EU, als zijnde de wil van de Nederlandse bevolking?

Het is gebleken van niet, want een kleine actie van tegenstanders leverde in rap tempo 14.000 handtekeningen op van burgers die willen dat er een referendum wordt georganiseerd over dit onderwerp. De kiesraad is een procedure begonnen en nu moeten er voor 28 september 300.000 handtekeningen komen om onze mening als burger te peilen.

Dat zijn heel veel handtekeningen. Die van mij komt er zeker bij. Ik wil de redenen wel eens weten waarom wij moeten worden verbonden met zo’n soort land.

Er zijn politici die zeggen dat de EU te ingewikkeld is om in een referendum te proppen. Dat zijn wel heel vreemde woorden. De bevolking mag het recht nemen zich hierover uit te spreken.

Ik zal zowel voor- als tegenstanders aandachtig beluisteren om daarna een weloverwogen keuze te kunnen maken.

Jan van het Meer
Koudum

Bron: Leeuwarder Courant van 25 augustus 2015