Laatste Nieuws

EU-landen willen kiesdrempel om eurosceptische partijen te weren

De EU-landen willen de komst van extremistische splinterpartijen in het Europees Parlement blokkeren met een kiesdrempel. Vanwege de politieke gevoeligheid is gekozen voor een kiesdrempel van minimaal 2 procent die vooralsnog alleen de grote lidstaten treft. Den Haag heeft bedongen dat deze electorale hindernis nooit de Nederlandse zetelverdeling in het Europees Parlement zal raken.

De Tweede Kamer bespreekt het voorstel voor een nieuwe Europese kieswet vanmiddag en stemt daar naar verwachting mee in. België heeft als enige een principieel bezwaar tegen de invoering van een drempel die kleinere partijen uitsluit. De druk op België om overstag te gaan is echter ‘heel groot’, zeggen betrokken EU-diplomaten. Volgende week willen de Europese ministers van Buitenlandse Zaken de nieuwe Europese ‘kiesakte’ goedkeuren. Hun vergadering geldt als ‘de laatste kans’ om de nieuwe kiesregels ingevoerd te krijgen vóór de Europese verkiezingen van 2019.

LEES VERDER

De blinde vlek van de PvdA en de SP

Sociaaldemocraten hebben geen oog voor zorgen over onze manier van samenleven. Terwijl de onderlinge verbondenheid in ons land stapsgewijs daalt en er beslissende discussies spelen over migratie en integratie, blijven de SP en de PvdA hun pijlen richten op economische zekerheid en solidariteit. Men ziet echter iets groots over het hoofd. Deze focus is een kansloze route als men een aantrekkelijke partij wil worden voor de middenklasse, voor de sociaaldemocratische basis. De sociaaldemocratie verliest enorme steun omdat zij geen duidelijk antwoord geeft op een grote zorg van Nederlanders: onze manier van samenleven. Kiezers vragen om morele standpunten over hoe mensen met elkaar moeten omgaan. Om grenzen te stellen in onze samenleving waarmee culturele zekerheid wordt geboden. Wat mag wel en wat mag niet? Daar is meer behoefte aan dan aan economische zekerheid.

LEES VERDER

Het referendum is nodig om de tirannie van de kleine meerderheden te bestrijden

Ineens kan ik mij voorstellen hoe het is om D66’er te zijn. Dat voelt zo. Een tijdje terug besloot ook ik om de kroonjuwelen van het referendum naar het schuurtje te doen. Dat was na de Brexit en vooral de Catalaanse onafhankelijkheidsstem. Een kleine meerderheid mag toch niet een heel volk gijzelen, was de overweging. Kleine meerderheden, opgeklopte tegenstellingen, onoverzienbare gevolgen. Dan maar geen referendum. Ik kreeg applaus van verstandiger mensen, maar het bleef knagen. En nu het kabinet zo voortvarend af wil van het referendum, weet ik het zeker: afschaffen is een slecht idee.

LEES VERDER

Welvaart versus welzijn

Economische groei wordt sinds de tweede wereldoorlog gezien als de oplossing voor vele, zo niet alle, problemen. Politieke programma’s kenmerken zich dan ook door een sterke focus op economische groei. Vanaf de studenten opstanden in de jaren 60 van de vorige eeuw heeft zich een steeds krachtiger trend gemanifesteerd, de individualisering. De individualisering heeft ertoe geleid dat het streven naar welvaart- en welzijnverbetering voor de maatschappij steeds meer is verschoven naar welvaartsverbetering van het individu. Solidariteit is inmiddels als woord uit de mode en politiek incorrect. Het streven naar zelfverrijking is, met steun van de politiek, uitgegroeid tot een brede maatschappelijke stroming.

LEES VERDER

D66: that not winning feeling. O-oh

Het was even ontnuchterend als bevreemdend. Zodra deze week tot het Binnenhof doordrong dat ze bij GeenStijl annex GeenPeil hun zinnen hebben gezet op een laatste referendum, over de Donorwet van Pia Dijkstra (D66), stond de vrees voor een nieuwe afgang bij menigeen meteen in de ogen. O-oh. In de Amerikaanse politiek is er een term voor: that not-winning feeling. Het idee dat het allemaal niet meer uitmaakt. Dat het om het even is welke argumenten je hebt, of welke strategie je bedenkt. Dat de uitkomst toch vaststaat: wéér een smadelijke nederlaag.

LEES VERDER

Hoofdredacties Pauw & Volkskrant <3 referendum

Ook een ding. Mainstreammediërende referendumfans. Ja dat las u goed. De main stream media omarmen het donorreferendum en wij omarmen de media die het referendum omarmen. Het is campagne immers, en voor die campagne was gisteravond een goede avond. Na het hoofdredactioneel commentaar in de Volkskrant staat ook hoofdredactioneel presentator Jeroen Pauw – van het programma ‘Pauw’ – achter het donorreferendum: “Gewoon handtekening zetten, dan komt dat referendum er. (…) Ik mag best zeggen dat het goed is voor de democratie, dat we een referendum hebben. Referendum punt en el is de website.” Hoe kan dat toch mensen? Is het omdat ze bij de Volkskrant zo’n enorme touwtyfushekel aan D66 hebben? Omdat Pauw altijd maar weer in de schijnwerpers wil staan en er een snood plan van TMG BNNVARA achter zit? Of zou het gewoon zijn omdat ze het referendumvoorstel net als meer dan 31.000 ondertekenaars een goed idee vinden?

LEES VERDER