Laatste Nieuws

Voor de EU moeten wij bij onze regering zijn

In mei zijn er Europese verkiezingen. Via onze nationale partijen kunnen we een stem uitbrengen voor een nieuw Europees parlement. De discussie over Europa, de EU, gaat voornamelijk tussen de voorstanders, de eurofielen, en de tegenstanders, de eurosceptici. Deze zwart/wit discussie biedt weinig ruimte voor nuances.

Zelf ben ik van een pro-Europeaan langzamerhand veranderd in een euroscepticus. Dat voelt niet fijn omdat die draai van 180 graden best moeilijk is. Waar is het mis gegaan?

Na de tumultueuze eerste helft van de 20e eeuw, met twee vernietigende wereldoorlogen hadden de Europese natiestaten er genoeg van. Duitsland mocht nooit meer alleen op avontuur gaan. Na de oprichting in 1951 van de EGKS volgde in 1957 de EEG, in 1967 de EG en in 1992 de EU. Een samenwerkend Europa zou vooral de vrede dienen.

De eerste irritaties ontstonden toen Brussel zich ging bezig houden met allerlei banale regeltjes, waarvan de burgers in Europa dachten ‘waar bemoeien ze zich mee?’ U kent de voorbeelden van de kromme komkommers, de ladders van de glazenwassers enz. Die rare regeltjes ontstonden doordat de Europese Commissie weinig bevoegdheden had en op die manier probeerde haar bestaansrecht voor het publiek te rechtvaardigen. Alle belangrijke thema’s werden immers beslist door de regeringsleiders van de lidstaten. Daarover straks meer.

Het grote ongenoegen brak pas los toen in 2002 officieel de euro als betaalmiddel werd ingevoerd. Geen burger was naar zijn mening gevraagd en die onvrede werd nog groter toen bleek dat euro’s in feite guldens waren geworden, al wil men ons dat tot op de dag van vandaag anders doen geloven.

Na 2002 zijn er twee cruciale ontwikkelingen geweest die aan de basis liggen van de huidige onvrede. Op de eerste plaats de megalomane uitbreiding van de EU in 2004 en 2007 met 12 voornamelijk armlastige Oost-Europese landen. De EU werd binnen drie jaar bijna verdubbeld in omvang, mede op aandringen van de VS. In plaats van een kwalitatieve verdieping van de bestaande EU werd gekozen voor kwantiteit. Het Europa van de twee snelheden, met een vaste kern van gelijkwaardige landen en een wachtkamer met nieuwe leden die zich eerst zouden moeten bewijzen, werd niet eens in overweging genomen.

Lees verder op Citareg

EP declareert 40 miljoen per jaar aan ‘kantoorkosten’

Elk jaar geeft het Europees Parlement bijna 40 miljoen euro uit aan ‘kantoorkosten’ voor Europarlementariërs. De besteding van al dat geld wordt door niemand in Brussel gecontroleerd. ‘Sommigen komen met een Ferrari of Lamborghini naar hun werk.’

Het grootste parlement van Europa zorgt goed voor zijn mensen: 8000 euro salaris per maand, vergoedingen voor woon/werkverkeer en ander transport, een vergoeding van 300 euro per vergaderdag. En daarbovenop: elke maand 4299 euro aan ‘kantoorkosten’. Die zijn bestemd voor pennen, paperclips, printpapier, computers, kantoren en catering bij vergaderingen.

Maar als iemand van die kantoorkosten een tweede huis in Frankrijk wil bekostigen, dan kraait daar geen haan naar. Over een periode van 5 jaar gaat het voor het hele parlement om een kleine 200 miljoen, 2,5 ton per lid. Er is geen enkele controle, klagen Nederlandse Europarlementariërs. Vooral hun collega’s uit de zuidelijke lidstaten willen daar niet aan, en ook het Parlement zelf niet. Sterker: wie met bonnetjes komt aanzetten, wordt nog net niet uitgelachen.

Lees verder op het AD

We hebben onszelf de EU ingerommeld

Maar liefst 56 procent van de kiezers vindt dat Nederland de Europese Unie is ‘ingerommeld’. Dat bleek vorige week uit een enquête van Maurice de Hond. Correspondent Marc Peeperkorn ontleedde twee maanden geleden, in de Vonk van 1 maart, het gerommel. Zijn conclusie? We zijn er niet zomaar ingerommeld, we waren er zelf bij. Decennium na decennium.

Ze is van een meedogenloze schoonheid: de combinatie EU met ‘we zijn erin gerommeld’. Met één klap is duidelijk dat Wij, het Volk der Nederlanden, ergens in een niet eens zo heel ver verleden, op gruwelijke wijze in het pak zijn genaaid. We zijn beroofd van onze gulden, gestript van onze soevereiniteit en gezuiverd van onze identiteit. Al wat ons autonome Nederlanders rest, is een EU-horigenbestaan. Alles voor Brussel, Brussel voor alles.

Lees verder op de Volkskrant

EU-bankenramp

De EU heeft recent besloten tot het vormen van een bankenunie. Het hoofddoel van deze bankenunie is het doorbreken van de link tussen banken en overheden (belastingbetalers). Klinkt allemaal leuk, maar het haalt niets uit en in zekere zin verhoogt de bankenunie juist de kans op een systeemcrisis.

De bankenunie omvat vele dingen zoals toezicht (door ECB, wat een vreemde dubbele pet-situatie is) en dergelijke, maar het meest interessante deel is het resolutiemechanisme. Bij een faillissement zullen nu de aandeelhouders, schuldhouders en spaarders van boven de €100.000 eerst worden aangesproken.

Mocht dit niet genoeg zijn dan is er een door de banken zelf gefinancierd fonds dat de bank dan te hulp moet schieten. En mocht dit tekort schieten, dan is er nog het ESM.

Dat fonds moet in 8 jaar worden opgebouwd; wat natuurlijk erg langzaam is. Maar het duurt niet alleen te lang, het fonds gaat, als het eenmaal is volgestort, €55 miljard bedragen. Dit bedrag is peanuts. De hoofdeconoom van Citigroup schat de tekorten van banken op €1000 miljard tot €3000 miljard. Nu hebben onze leiders natuurlijk wel bedacht dat dit fonds geld gaat lenen om zo de slagkracht te vergroten. Ofwel, ze willen een schuldencrisis oplossen met meer schulden! Topidee dus…

Lees deze column van Alexander Sassen van Elsloo verder op De Financiële Telegraaf

Chaotische taferelen in Athene vanwege protestactie met gratis groenten

On Saturday morning, Greek farmers and producers gave away more than 300 tons of fresh fruit , vegetables and fish in the Athenian industrial suburb of Perissos, as part of their continuing protests and strikes against a new controversial bill that is said to bring chaos to the farmer’s markets sector.

More than 2,000 gathered citizens were waiting up to two hours in advance to get the chance to secure a bag of free produce and support the struggle of Greece’s open-air vendors.

“Open-air farmer’s markets are the last resort for working-class families all around Greece, and they have put us at gunpoint for the sake of big supermarkets and food chains. Our struggle is a struggle of the whole Greek society for cheap and quality food,” the Open-Air Market Producer Federation said in a statement.

Open-air markets are scheduled to open Saturday only in northern Greece, as many consumers have filed complaints to the Federation that produce prices in the region have gone up, with merchants trying to benefit from the continuing strike.

Farmer’s markets vendors are to rally Monday afternoon outside the Greek Parliament where lawmakers are discussing the controversial bill, blocking the traffic flow in downtown Athens. The demonstrators announced that they are determined to continue their struggle and protest actions all over the country.

The farmers are opposed to several provisions of the new bill concerning the selection criteria of farmers and vendors participating in each market, the limited number of stalls attributed to each local market and the heavy fines and penalties imposed on farmers and vendors.

Bron: Greek Reporter

Van Baalen: geef nationaal parlement in EU meer macht

Er moet een ‘rode kaart’ komen waarmee landen ervoor kunnen zorgen dat de Europese Commissie een voorstel intrekt. Nationale parlementen moeten meer macht krijgen in de Europese Unie (EU).

Daarvoor pleit VVD-lijsttrekker bij de Europese verkiezingen Hans van Baalen zaterdag in De Telegraaf.

‘Als de meerderheid van de achtentwintig nationale parlementen zegt dat ze een voorstel niet wil hebben, dan zou de Commissie zo’n voorstel moeten intrekken,’ zegt de VVD’er. ‘Daarvoor is geen verdragswijziging nodig.’

Parlementen kunnen nu wel al een ‘gele kaart‘ trekken, maar de verantwoordelijk eurocommissaris kan die negeren. Dat blijkt bijvoorbeeld de voorgenomen vorming van een Europees Openbaar Ministerie, een plan dat op verzet van Nederland en andere EU-lidstaten kan rekenen, maar toch wordt doorgevoerd.

‘Maar wat zegt de verantwoordelijk eurocommissaris vervolgens? “Ik ga toch gewoon door.” Daarom moet er een “rode kaart” komen,’ vindt Van Baalen.

CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt (CDA) zegt in een reactie tegenover Elsevier dat hij ‘behoorlijk verbaasd’ is dat de VVD nu een rode kaart wil invoeren. De CDA’er zegt dat de VVD in april in de Tweede Kamer nog tegen een dergelijke maatregel stemde. Omtzigt diende toen een motie in voor invoering van de rode kaart. ‘Alleen als de VVD echt een stap vooruit had willen doen, dan was ze toen met een eigen voorstel gekomen of had zij het voorstel van het CDA gesteund,’ zegt hij.

Bron: Elsevier