Categorie: PhpList

In Athens, scavenging from bins has become a way to survive

Geplaatst op by 0 reacties

As the country prepares to vote on continuing austerity on Sunday, in the streets of Athens some people have already resorted to searching the rubbish bins for food to eat and scrap metal to sell.

Piled high with rubbish congealing in the summer heat, municipal dustbin R21 on Athens’ Sofokleous Street does not look or smell like a treasure trove.

But for Greece’s growing army of dustbin scavengers, its deposits of rubbish from nearby stores and grocery shops make it a regular point of call.

“Sometimes I’ll find scrap metal that I can sell, although if I see something that looks reasonably safe to eat, I’ll take it,” said Nikos Polonos, 55, as he sifted through R21’s contents on Tuesday morning. “Other times you might find paper, cans, and bottles that you can get money for if you take them back to the shops for recycling.”

One reason for R21’s popularity is because it is just down the road from a church soup kitchen, where the drug-addicted, the poor and homeless queue up for meals three times daily.

But many of those who now forage in such dustbins each day are simply ordinary working people – or were, at least, until Greece’s economic meltdown shot unemployment up to 25 per cent.

Mr Polonos, a quietly spoken man of 55, is typical of the new class of respectably destitute. He lost his job as a construction worker three years ago, when Greece’s building boom dried up, and in the current climate, cannot see himself finding paid work in the foreseeable future.

Yet he dresses as smartly as he can in second-hand trousers and shirt, and does not see himself as any kind of vagrant.

“I don’t want to ever look like him,” he said, gesturing to a tousle-haired drug addict slumped in a doorway near the soup kitchen. “I never believed I would end up like this, but as long as Greece is in this terrible situation, my construction skills are not in demand. A lot of my friends are doing what I do now, and some people I know are even worse off. They have turned to drugs and have no hope at all.”

Lees verder op The Telegraph >>>

IMF: austerity measures would still leave Greece with unsustainable debt

Geplaatst op by 0 reacties

Secret documents show creditors’ baseline estimate puts debt at 118% of GDP in 2030, even if it signs up to all tax and spending reforms demanded by troika.

Greece would face an unsustainable level of debt by 2030 even if it signs up to the full package of tax and spending reforms demanded of it, according to unpublished documents compiled by its three main creditors.

The documents, drawn up by the so-called troika of lenders, support Greece’s argument that it needs substantial debt relief for a lasting economic recovery. They show that, even after 15 years of sustained strong growth, the country would face a level of debt that the International Monetary Fund deems unsustainable.

The documents show that the IMF’s baseline estimate – the most likely outcome – is that Greece’s debt would still be 118% of GDP in 2030, even if it signs up to the package of tax and spending reforms demanded. That is well above the 110% the IMF regards as sustainable given Greece’s debt profile, a level set in 2012. The country’s debt level is currently 175% and likely to go higher because of its recent slide back into recession.

The documents admit that under the baseline scenario “significant concessions” are necessary to improve Greece’s chances of ridding itself permanently of its debt financing woes.

Even under the best case scenario, which includes growth of 4% a year for the next five years, Greece’s debt levels will drop to only 124%, by 2022. The best case also anticipates €15bn (£10bn) in proceeds from privatisations, five times the estimate in the most likely scenario.
Live Greece debt crisis: Athens fails to repay IMF as bailout runs out – as it happened
Greece has become the first advanced economy to fall in arrears to the IMF as its second bailout expires
Read more

But under all the scenarios, which all assume a third bailout programme, looked at by the troika – the European commission, the European Central Bank and the IMF – Greece has no chance of meeting the target of reducing its debt to “well below 110% of GDP by 2022” set by the Eurogroup of finance ministers in November 2012.

In the creditors own words: “It is clear that the policy slippages and uncertainties of the last months have made the achievement of the 2012 targets impossible under any scenario”.

Lees verder op The Guardian >>>

Varoufakis: we laten ons niet uit de euro zetten

Geplaatst op by 0 reacties

Griekenland overweegt juridische stappen als het uit de eurozone wordt gezet en het banksysteem wordt verstikt. Dat zegt de Griekse minister van Financiën Varoufakis in een interview met de Britse krant Daily Telegraph.

“In de verdragen staat niets over een exit uit de euro en wij weigeren die te accepteren”, zegt Varoufakis. Hij benadrukt dat Griekenland gebruik zal maken van al zijn rechten.

De Grieken winnen momenteel juridisch advies in. “We kijken of het mogelijk is om naar het Europese Hof van Justitie te stappen. Over het lidmaatschap van Griekenland kan niet onderhandeld worden”, zegt Varoufakis.

Gisteravond kondigde premier Tsipras al aan dat Griekenland niet in staat is vandaag volgens afspraak een deel van de schuld af te betalen. Hij riep de Griekse bevolking nogmaals op zondag tijdens het referendum ‘nee’ te stemmen tegen de bezuinigingsplannen van Europa.

Bron: NOS

Meeste pensioenfondsen staan er zeer slecht voor

Geplaatst op by 0 reacties

Tweederde van de pensioenfondsen staan er financieel zo slecht voor dat ze herstelplannen moeten inleveren. Daaronder bevinden zich vier van de vijf grootste fondsen.

Tweederde van de Nederlandse pensioenfondsen staat er zo slecht voor dat ze (in veel gevallen voor de tweede keer) een herstelplan moeten indienen bij De Nederlandsche Bank (DNB). Het zou gaan om 160 van de ongeveer 250 pensioenfondsen.

Dat de pensioenfondsen bepaald niet in blakende conditie verkeren, was al enige tijd duidelijk. De fondsen publiceren maandelijks of eenmaal per kwartaal hun dekkingsgraad. Bij de meeste fondsen kachelde die graadmeter van financiële gezondheid het afgelopen jaar gestaag achteruit. De oorzaak is de sterk gedaalde rente. Door die lage rente moeten pensioenfondsen veel meer vermogen opbouwen om hun deelnemers waardevaste pensioenen te kunnen uitkeren. De fondsen profiteren wel van de flinke waardestijging van hun aandelenpakketten, maar die winst kan de tegenvaller van de rentedaling niet compenseren.

Lees verder op de Volkskrant >>>

EU-winsttaks tegen belastingontwijking

Geplaatst op by 0 reacties

De Europese Commissie wil een Europese winstbelasting invoeren. Op die manier wil Brussel belastingontwijking aanpakken. Dat blijkt uit een plan dat in handen is van De Financiële Telegraaf.

Over een aantal jaar moeten multinationals hun aangifte vennootschapsbelasting centraal indienen, waarna de opbrengst verdeeld wordt over de EU-landen waar het bedrijf actief is. Landen mogen nog wel hun eigen tarief voor vennootschapsbelasting bepalen.

Het plan zou nadelig kunnen uitpakken voor Nederland. „Het grote probleem is de verdeelsleutel van de winst”, zegt fiscalist Marc Sanders (Taxand). „Als je die baseert op bijvoorbeeld de productie, zoals in eerdere plannen, gaan diensteneconomieën als Nederland er zeker op achteruit.”

Sanders is verrast dat Brussel al direct grensoverschrijdende verliescompensatie wil invoeren. „Een Nederlands bedrijf kan dan de verliezen van een dochtervennootschap in Frankrijk compenseren met winsten in Nederland, en andersom.”

De Maastrichtse hoogleraar Belastingrecht Hans van den Hurk noemt het voorstel „een gedrocht, dat Nederland absoluut moet proberen tegen te houden.” Volgens Van den Hurk krijgen kleine economieën die op de dienstensector drijven, zoals Nederland, zonder compensatie de belastingsystematiek van de grote industrielanden opgedrongen.

Lees verder (betaalmuur) op De Financiële Telegraaf >>>

Europe’s dream is dying in Greece

Geplaatst op by 0 reacties

By locking the nation into a failed economic experiment the EU is destroying wealth and stability.

The shuttered banks of Greece represent a profound failure for the EU. The current crisis is not just a reflection of the failings of the modern Greek state, it is also about the failure of a European dream of unity, peace and prosperity.

Over the past 30 years Europe has embraced its own version of the “end of history”. It became known as the European Union. The idea was that European nations could consign the tragedies of war, fascism and occupation to the past. By joining the EU, they could jointly embrace a better future based on democracy, the rule of law and the repudiation of nationalism.

As Lord Patten, a former EU commissioner, once boasted, the success of the union ensured that Europeans now spent their time “arguing about fish quotas or budgets, rather than murdering one another”.

When the Greek colonels were overthrown in 1974, Greece became the pioneer of a new model for Europe — in which the restoration of democracy at a national level was secured by a simultaneous application to join the European Economic Community (as it then was).

Greece became the 10th member of the European club in 1981. Its early membership of an EU that now numbers 28 countries is a rebuke to those who now claim it has always been a peripheral member.

The model first established in Greece — democratic consolidation, secured by European integration — was rolled out across the continent over the next three decades. Spain and Portugal, which had also cast off authoritarian regimes in the 1970s, joined the EEC in 1986. After the fall of the Berlin Wall, almost all the countries of the former Soviet bloc followed the Greek model of linking democratic change at home to a successful application to join the EU.

For the EU itself, Greek-style enlargement became its most powerful tool for spreading stability and democracy across the continent. As one Polish politician put it to me shortly before his country joined the EU: “Imagine there is a big river running through Europe. On one side is Moscow. On the other side is Brussels. We know which side of the river we need to be on.” That powerful idea — that the EU represented good government and secure democracy — has continued to resonate in modern Europe. It is why Ukrainian demonstrators were waving the EU flag when they overthrew the corrupt government of Viktor Yanukovich in 2014.

The danger now is that, just as Greece was once a trailblazer in linking a democratic transition to the European project, so it may become an emblem of a new and dangerous process: the disintegration of the EU.

Lees verder op the Financial Times >>>

Joseph Stiglitz: how I would vote in the Greek referendum

Geplaatst op by 0 reacties

Neither alternative – approval or rejection of the troika’s terms – will be easy, and both carry huge risks.

he rising crescendo of bickering and acrimony within Europe might seem to outsiders to be the inevitable result of the bitter endgame playing out between Greece and its creditors. In fact, European leaders are finally beginning to reveal the true nature of the ongoing debt dispute, and the answer is not pleasant: it is about power and democracy much more than money and economics.

Of course, the economics behind the programme that the “troika” (the European Commission, the European Central Bank, and the International Monetary Fund) foisted on Greece five years ago has been abysmal, resulting in a 25% decline in the country’s GDP. I can think of no depression, ever, that has been so deliberate and had such catastrophic consequences: Greece’s rate of youth unemployment, for example, now exceeds 60%.

It is startling that the troika has refused to accept responsibility for any of this or admit how bad its forecasts and models have been. But what is even more surprising is that Europe’s leaders have not even learned. The troika is still demanding that Greece achieve a primary budget surplus (excluding interest payments) of 3.5% of GDP by 2018.

Economists around the world have condemned that target as punitive, because aiming for it will inevitably result in a deeper downturn. Indeed, even if Greece’s debt is restructured beyond anything imaginable, the country will remain in depression if voters there commit to the troika’s target in the snap referendum to be held this weekend.

In terms of transforming a large primary deficit into a surplus, few countries have accomplished anything like what the Greeks have achieved in the last five years. And, though the cost in terms of human suffering has been extremely high, the Greek government’s recent proposals went a long way toward meeting its creditors’ demands.

We should be clear: almost none of the huge amount of money loaned to Greece has actually gone there. It has gone to pay out private-sector creditors – including German and French banks. Greece has gotten but a pittance, but it has paid a high price to preserve these countries’ banking systems. The IMF and the other “official” creditors do not need the money that is being demanded. Under a business-as-usual scenario, the money received would most likely just be lent out again to Greece.

But, again, it’s not about the money. It’s about using “deadlines” to force Greece to knuckle under, and to accept the unacceptable – not only austerity measures, but other regressive and punitive policies.

But why would Europe do this?

Lees verder op The Guardian >>>

Blijf af van wat echt gelukkig maakt

Geplaatst op by 0 reacties

Ogenschijnlijk is Jesse Klaver als politiek leider een succes; indien we de opiniepeilingen van Maurice de Hond althans mogen geloven. In Peil.nl schoot GroenLinks omhoog direct nadat bekend werd dat Klaver de nieuwe (fractie)leider is. Het is tekenend voor de hypes die de Nederlandse politiek zo vaak beheersen, stelt Patrick van Schie van de Teldersstichting, de denktank van de VVD. Hij vraagt zich af: zouden die kiezers die zich nu ineens tot GroenLinks aangetrokken voelen weten waar Klaver voor staat?

Klaver zelf zou in een toespraak op 24 juni jongstleden bekend maken wat hij wil. Waarschijnlijk had hij niet eens door dat hij die avond de toehoorders een dusdanig diep inkijkje in zijn drijfveren heeft gegeven dat hij nogal naakt kwam te staan. Want, vertelde hij met trots, door het lezen van het boek ‘Ill fares the land’ van historicus Tony Judt in de zomer van 2010 begon hij na te denken over ‘waar je voor staat, waar je voor gaat en waar je naartoe wil’. Aan zo’n onderzoek naar zijn ‘diepste drijfveren’ begon Klaver dus nádat hij Kamerlid was geworden. Dat maakt helder wat er bij Klaver inderdaad vanaf druipt: zijn ambitie loopt ver vooruit op zijn gedachten. De Nederlandse politiek zou pas echt rijker worden als meer politici dit proces eens zouden omdraaien.

Maar goed, hij schijnt eruit te zijn en heeft ontdekt dat ons land zucht onder ‘economisme’. Dit is, naar zijn zeggen, de gedachte ‘dat alle politieke en maatschappelijke problemen terug te brengen zijn tot een rekensom’. Het zou ons afhouden van politiek in de vorm van een ideologisch debat. Politiek behoort te gaan over waarden, en niet louter over centen. Dat ben ik graag met hem eens.

Klaver betoogde in zijn rede dat er alleen nog maar wordt gekeken ‘naar wat dingen kosten, niet naar wat ze waard zijn’. Geld is bepaald niet alles, daarin heeft de GroenLinks-voorman gelijk. Maar zolang (linkse) politici vooral blijven pleiten voor meer overheidsbeleid, meestal synoniem voor of in ieder geval gepaard gaande met meer geld uitgeven, is het toch wel belangrijk om je af te vragen of dat geld goed wordt besteed. Al was het maar omdat deze politici niet met hun eigen geld ‘goed’ willen doen, maar met dat van u en mij. Nogal makkelijk te beweren dat geld niet belangrijk is, als dat in werkelijkheid andermans geld betreft.

De gedachte dat het beter is als burgers hun eigen geld kunnen uitgeven dan het ze afhandig te maken en door de overheid te laten besteden, denkt Klaver te kunnen weerleggen door te wijzen op de inefficiëntie als gevolg van de ‘grote privatiseringsgolf’ in de jaren tachtig en negentig. Als voorbeelden noemt hij de vastgoedwaanzin van het ROC Leiden, het Fyra-debacle en misstanden in de zorg. Een hoogst curieuze redenering, want in géén van deze gevallen gaat het om burgers of bedrijven die hun eigen geld uitgeven. Zijn voorbeelden onderstrepen juist het falen in de collectieve sector, en de nonchalance waarmee sommige bestuurders in die sector met gelden van anderen – de belastingbetalers – omgaan. Misschien moet Klaver eerst nog maar iets meer lezen en nadenken over wat privatisering echt inhoudt.

Lees verder op Trouw >>>