Euro cabaret

In een interview met dagblad De Telegraaf deed voormalig CPB-directeur Coen Teulings weer van zich spreken.

Had hij bij zijn afscheid als CPB-directeur, vorig jaar april, al aangegeven dat Nederland de euro helemaal niet nodig had gehad om dezelfde voordelen te behalen van de Interne Markt, vanochtend deed hij daar nog een schepje bovenop, door te stellen dat het CPB destijds de vermeende voordelen van de euro schromelijk heeft overdreven. Teulings maakte, gelet op zijn achtergrond, ooit deel uit van de ‘elite’, maar hij is er klaarblijkelijk klaar mee. Dat wil zeggen, met de leugens en het bedrog. En dat siert hem. Vorig jaar zei Teulings:

“Uit onze analyse blijkt dat als je de euro niet had ingevoerd en door was gegaan als handelsunie en die had uitgebreid, dan had je het leeuwendeel van de voordelen van de Europese integratie ook wel geïncasseerd.”

Tegenover De Telegraaf verklaarde hij vandaag:

“Het heeft geen enkele zin eromheen te draaien: economisch zijn de voordelen van de invoering van één munt niet zo duidelijk. Het meeste onderzoek suggereert dat je de voordelen ook zonder één munt wel kunt halen.”

En dat, terwijl het CPB eerder stelde dat de euro ons ‘een weeksalaris’ heeft opgeleverd. Maar vandaag distantieert Teulings zich van die eerdere verklaring. Beter laat dan nooit en qua timing niet toevallig, denk ik dan onmiddellijk, want het slaat voorstanders van de mislukte munt een veelgebruikt argument uit handen. Het ‘argument’ blijkt een non-argument te zijn.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

CPB overdreef voordeel euro

De euro heeft ons amper economische voordelen gebracht. Het Centraal Planbureau kwam een paar jaar geleden tot de slotsom dat de munt ons gemiddeld een weeksalaris heeft opgeleverd. Maar die berekening moet je met een korrel zout nemen, zegt de toenmalige baas van het Planbureau.

„Het heeft geen enkele zin eromheen te draaien: economisch zijn de voordelen van de invoering van één munt niet zo duidelijk”, zegt Coen Teulings in een interview met De Telegraaf. Hij is tegenwoordig hoogleraar in Cambridge maar was eind 2011 nog verantwoordelijk voor dat euro-onderzoek. Teulings erkent dat de schatting destijds naar boven is afgerond. „Het meeste onderzoek suggereert dat je de voordelen ook zonder één munt wel kunt halen.”

Midden in de eurocrisis kwamen de rekenmeesters van het Planbureau met de blijde mededeling dat de munt ons een weeksalaris extra had gebracht. Nu geeft Teulings in de Telegraaf toe dat aan die rekensom niet te veel waarde moet worden gehecht. Econoom Lex Hoogduin, voormalig centraal bankier, zegt dit onderzoek altijd al „een merkwaardige exercitie” te hebben gevonden.

Het is typerend voor de twijfel die er veel breder leeft over het nut van de Europese munt. In hun pro-Europa-campagne hameren de werkgevers bijvoorbeeld vooral op de waarde van de Europese interne markt. Wat we nog aan de euro hebben, blijft nagenoeg onbesproken. De boodschap van het bedrijfsleven lijkt daarmee veel op die van de VVD. Daarbij draait het ook allemaal om export en banen door de gemeenschappelijke markt.

De euro heeft ons die export en banen blijkbaar niet gebracht, zo blijkt uit de eerlijke antwoorden die Teulings nu geeft. Maandag laat de Financiële Telegraaf vier economen aan het woord, twee voor en twee tegen de euro. Ook daarbij valt op dat de voorstanders van de euro veel moeite hebben met concrete voordelen te komen.

Lees dit artikel van Martin Visser verder op De Telegraaf

Griekse statistieken steeds net te laat aangeleverd: Eurozone krimpt!

De economie van de eurozone groeit weer! Het staat in alle kranten dus het is waar. Toch? 925 belt met Athene. Het blijkt dat er wat cijfertjes ontbraken in het euforische persbericht van Eurostat, het Europese bureau voor de statistiek. Als we die stiekem toch invullen slaat die groei om in een krimp. Bummer.

Het gaat om deze cijferreeks van Eurostat. Nederland doet het niet goed, maar onze slechte score wordt opgevangen door groei elders in de muntunie. Samen hebben we in Europa dus een lichte plus. Niet waar, zegt Elstat, het statistisch bureau van Griekenland. Er ontbreken gegevens.

Dat blijkt ook uit de cijferdatabase van Eurostat. Die club rekent niet zelf, maar ‘aggregeert’. Dat betekent dat het Nederlandse CBS kijkt hoe het hier gaat en de kwartaalcijfers naar Brussel stuurt. Eurostat pakt dan het gewogen gemiddelde van alle landen in de eurozone en schrijft daar een mooi persbericht omheen. Iedereen neemt die 0,2% groei in Europa over. De Telegraaf doet het, maar Reuters ook.

Griekenland is sinds twee jaar helaas gestopt met het aanleveren van statistieken, zo lijkt het. ‘Data not available’, noemt Eurostat dat in het bijgaande persbericht. Maar waarom? We bellen met Elstat, het Griekse CBS. Zijn die soms wegbezuinigd? Of staken ze?

Nee, zegt de wiskundige Akis Tsagkournos. Hij meet wel degelijk de Griekse economische performance en communiceert die ook met Eurostat. Op verzoek krijgen we van hem het kwartaalbericht van Griekenland toegestuurd, hoewel dat op mysterieuze wijze uit de cijferreeks van Eurostat is verdwenen. Dit is de samenvatting.

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925

Van wie is dit land?

Nederland heeft fouten gemaakt bij de besluitvorming rond de verbreding van de A2 tussen Den Bosch en Eindhoven. Volgens het EU-hof had Nederland veel beter moeten zoeken naar alternatieven toen bleek dat de aanleg van de snelweg negatieve gevolgen zou hebben voor de natuur. Daarna had Nederland pas maatregelen mogen treffen voor natuurcompensatie.

Dat stelt het Europees Hof van Justitie donderdag in een vonnis over deze zaak. De Raad van State vroeg uitleg aan het hof over een Europese richtlijn over aantasting van beschermd natuurgebied en natuurcompensatie.

Nederland heeft direct bij aanvang besloten dat de schade aan de natuur door de verbreding van de snelweg gecompenseerd zou worden door de aanleg van een nieuw natuurgebied. Hierover zegt het EU-hof nu dat dit niet de juiste volgorde was. Nederland heeft onvoldoende de schade aan de natuur in kaart gebracht en niet gezocht naar alternatieven. Bovendien wijst het EU-hof erop, dat de effecten van het nieuwe natuurgebied pas later merkbaar en onzeker zijn.

Het is nu aan de Raad van State om juridische gevolgen te trekken uit het vonnis van het EU-hof. Zo kan de Raad van State beslissen het besluit om de A2 te verbreden te vernietigen.

In het ergste geval bepaalt de rechter dat de voltooide derde rijstrook dicht moet, voorspelt een bezorgde gemeente Vught.

Lees verder op de Telegraaf

Guy Verhofstadt komt uw pensioenpot leegroven

Feit. De belangrijkste geldschieters van Guy zijn drie Belgische adellijke families met een totaalvermogen van €7 miljard. Dat is waar deze bezielde eurofiel de mosterd haalt. En wiens brood men eet…

Er is wat ophef om Guy Verhofstadt, europarlementariër en kandidaatvoorzitter van de EU. Hij schnabbelt teveel bij, is de gedachte. Het echte probleem zit hem vooral in de belangen van degenen die hij dient. Dat levert een stinkende poel van belangenverstrengeling op met ons pensioenstelsel als grootste slachtoffer. Daarbij verbleken die paar grijpstuivers die hij teveel heeft gevangen. We gaan dat vandaag in kaart brengen. Dit complexe old-boys network past helaas niet op een bierviltje, excuus daarvoor. Vult daarom uw koffiemok bij om het vier minuten vol te houden alvorens u verder leest.

Want van welk oud geld is deze Belg dan de sycofant? We beginnen met de familie Saverys. Dit geslacht heeft sinds het einde van de Tweede Wereldoorlog gestaag gebouwd aan een van de grootste rederijen ter wereld, Exmar. Inmiddels is de vierde generatie in het bedrijf gekomen: naast Verhofstadt hebben ook de zussen Pauline (32) en Ariane Saverys (33) zitting genomen in de RvC. Pappa Nicolas is daar feitelijk de baas. De rijkdom van de familie Saverys bedraagt ongeveer €1,4 miljard. Verhofstadt krijgt hier jaarlijks een tonnetje in guldens.

De allerrijkste Belg is daarentegen Albert Frère, met €4 miljard, verdiend in de handel. Het grootste deel van zijn vermogen zit in de Compagnie Nationale à Portefeuille (CMAP), dat in een reeks andere bedrijven belegt. Direct en indirect heeft hij een behoorlijk belang in het Franse energiebedrijf Suez.

Lees dit ontluisterende verhaal opgetekend door Arno Wellens verder op 925

EU officials plotted IMF attack to bring rebellious Italy to its knees

The revelations about EMU skulduggery are coming thick and fast. Tim Geithner recounts in his book ‘Stress Test: Reflections on Financial Crises’ just how far the EU elites are willing to go to save the euro, even if it means toppling elected leaders and eviscerating Europe’s sovereign parliaments.

The former US Treasury Secretary says that EU officials approached him in the white heat of the EMU crisis in November 2011 with a plan to overthrow Silvio Berlusconi, Italy’s elected leader. “They wanted us to refuse to back IMF loans to Italy as long as he refused to go,” he writes.

Geithner told them this was unthinkable. The US could not misuse the machinery of the IMF to settle political disputes in this way. “We can’t have his blood on our hands”.

This concurs with we knew at the time about the backroom manoeuvres, and the action in the bond markets.

It is a constitutional scandal of the first order. These officials decided for themselves that the sanctity of monetary union entitled them to overrule the parliamentary process, that means justify the end. It is the definition of a monetary dictatorship.

Lees deze column van Ambrose Evans-Pritchard verder op The Telegraph

Het eerlijke verhaal van de PvdA: een partij in het nauw maakt rare sprongen

De PvdA heeft aan de vooravond van de Europese verkiezingen een ingeving gekregen: belastingontwijking deugt niet. Opmerkelijk, want het was de PvdA die decennia lang belastingontwijking faciliteerde.

De PvdA heeft het zichtbaar moeilijk in het huidige politieke landschap dat volop in beweging is. Het verlies van Amsterdam en de prijs die het in de peilingen betaalt voor de deelname aan het bezuinigingskabinet met de VVD heeft de partij in moeilijk vaarwater gebracht. De partij kan zelfs het historisch gevormde monopolie op het zijn van de progressief bestuurlijke partij van Nederland verliezen.

Het is dan ook niet verwonderlijk dat de PvdA op verschillende manieren terrein probeert terug te winnen. Stemmen zijn opgegaan om weer meer zichtbaarheid te tonen, de straat op te gaan en een linksere koers te varen. Deze punten komen goed samen in de demonstratie die de jongerenorganisatie van de PvdA, de “Jonge Socialisten” samen met EP-kandidaat en Europees fractievoorzitter Paul Tang onlangs organiseerde tegen de aanwezigheid van brievenbusfirma’s in Nederland. Er werd zo waar een actieplan ‘Aanpakken belastingontwijking’ gepresenteerd waarmee de PvdA aantoont geen enkel zelfkritisch vermogen te bezitten wanneer het gaat om de werkelijke impact van kabinetsbesluiten en het eigen stemgedrag in de afgelopen jaren.

Op zich is het niet verwonderlijk dat politieke partijen problemen agenderen en zich hierbij wat opportunistisch opstellen aan de vooravond van verkiezingen. Maar met deze actie heeft de PvdA een grens overschreden. De trackrecord van de partij in de Tweede Kamer en het kabinet op dit thema staat diametraal tegenover de PR stunt op de stoep van U2 op de Herengracht.

Lees dit artikel van Rodrigo Fernandez en Indra Römgens verder op Follow the Money