Over tien jaar zeggen we: in 2014 kantelde het debat

Rechtsfilosoof Thierry Baudet is bekend om zijn felle aanvallen op de EU. Sommigen noemen hem een demagogisch holprater, anderen prijzen hem als origineel denker. „Als ik mezelf teruglees, denk ik: wát een genuanceerde man.”

Hij is echt niet alleen geïnteresseerd in de Europese Unie, zegt Thierry Baudet. Op dit moment is hij ook bezig met literatuur en muziek: eind april verscheen het boek over klassieke muziek dat hij schreef met Arie Boomsma. De controversiële opiniemaker pakt een bundel essays van Rutger Kopland van de vleugel, die de helft van de kleine woonkamer beslaat: „Kijk, dit soort dingen lees ik nu. Essays over ontroering… Heel erg mooi.”

Dit is niet de Thierry Baudet die we kennen. In zijn publieke optredens komt hij over als provocatief en overtuigd van zijn gelijk. De 31-jarige rechtsfilosoof werd bekend met zijn NRC-columns, waarin hij de aanval opende op de Europese Unie. Onvermoeibaar verdedigde hij de stelling dat democratie alleen kan bestaan in een soevereine natiestaat, en dus niet in de EU. De Europese burgers vormen geen demos (een volk met een gedeelde taal en cultuur) en daarom kan de democratie op Europees niveau nooit werken.

Baudets stukken en acties (hij liet zich bijvoorbeeld in januari interviewen op de website van Vlaams Belang) zorgden voor een goedgevulde inbox op de opinieredactie. Sommige lezers ergerden zich aan Baudets „demagogische holpraterij”, andere noemden hem een „originele denker” met een „verfijnde schrijfwijze”. De laatste tijd krijgt hij vaker bijval. Bij Baudets burgerinitiatief ‘Burgerforum EU’, dat een referendum wil over de toekomst van Nederland in de Europese Unie, sloten zich verschillende publieke figuren aan, onder wie econoom Ewald Engelen, filosoof Ad Verbrugge en PvdA-ideoloog René Cuperus.

Lees dit artikel door Floor Rusman verder op NRC

NEXIT is enige optie

De voorstanders van de EU vallen uiteen in twee categoriën. Aan de ene kant heb je de ‘federalisten’, aan de andere kant heb je de ‘realisten’ of ‘gematigden’.

Aan de kant van de ‘federalisten’ heb je mensen als Guy Verhofstadt, Jean Claude Juncker en Martin Schulz. Zij willen toe naar een ‘United States of Europe’; een Europese staat, compleet met ministers die een regering vormen, een president en een leger. Aan de kant van de ‘realisten’ of ‘gematigden’ staan de mensen die niet willen aanvaarden dat er gekozen zou moeten worden tussen ontmanteling of grote sprong voorwaarts. We vinden hen terug bij VVD, PvdA en CDA, op de universiteit, in de toplagen van ministeries, in de hoofdredacties van kranten en discussieprogramma’s. Pragmatisch te werk gaan, zonder ‘vergezichten’, zoals Mark Rutte het zegt. Hoe breed de groep van ‘gematigde voorstanders’ ook is: hun standpunt is onmogelijk. Ze dromen van iets dat in de werkelijkheid niet kan bestaan.

Je kunt geen monetaire unie hebben zonder politieke unie, omdat door de gedeelde munt wanbeleid centraal moet worden bijgestuurd. De euro dwingt tot Europese begrotingsdiscipline, en daarmee tot een Europese minister van Financiën die alle plannen moet kunnen afkeuren waar grote bedragen mee zijn gemoeid – bijvoorbeeld rondom hypotheekrenteaftrek, zorgstelsel, pensioenen of participatie in een vredesmissie. De bankenunie waarover gesproken wordt dwingt tot Europese depositogaranties – dus tot collectief risico dragen – en op termijn tot harmonisatie van de verschillende nationale faillissementswetten.

Ondertussen maakt het verschil in rentes waarmee landen moeten lenen op de kapitaalmarkt euro-obligaties wenselijk. Dat betekent dat Brussel een eigen begroting kan gaan maken. En geld, opgehaald via de uitgifte van die obligaties, kan gaan spenderen, zonder dat nationale parlementen daar nog iets over te zeggen hebben. Een Europese federale staat is dan een feit.

Lees verder op RTLZ

Thierry Baudet: ‘Ik beschouw de EU als een buitenlandse bezettingsmacht’

In de aanloop naar de Europese verkiezingen de reeks Mijn Europa, waarin deskundigen hun licht laten schijnen op Europa. Vandaag jurist en historicus Thierry Baudet.

Wat is de grootste misvatting over Europa?
‘De grootste misvatting over de EU is dat er een middenpositie mogelijk is tussen een federale staat en uittreding. Dat is niet zo. De euro en de open grenzen zijn zo fundamenteel dat ze dwingen tot een regering en daarmee tot een staat. De open grenzen tussen de lidstaten maken een gemeenschappelijke verdediging van de buitengrenzen noodzakelijk en een gemeenschappelijk immigratiebeleid. Dat betekent één defensiemacht en ministers van Defensie, Buitenlandse Zaken en Immigratie. De euro dwingt tot een bankenunie en een begrotingsunie. De bankenunie werkt alleen met een harmonisatie van de verschillende juridische systemen, en daarvoor heb je een ministerie van Justitie nodig. De begrotingsunie noopt tot een minister van Financiën.

Door de open grenzen en de euro zijn dus vijf ministeries nodig die de vijf essentiële taken van een staat vervullen. Een middenpositie is niet mogelijk: als je geen Verenigde Staten van Europa wilt kun je maar één ding doen: uittreden.’

Wat moeten we zeker delen in Europa?
‘Niets.’

Wat moeten we niet delen in Europa?
‘Soevereiniteit.’

Wanneer voel je je het meest Europeaan?
‘Nooit. Ik voel me wel deel van de westerse beschaving, dus het erfgoed van Jeruzalem, Athene, de Verlichting… noem maar op. Maar ‘Europeaan’? In Israël of delen van Amerika voel ik me méér thuis dan in Bulgarije of Roemenië. Portugal heeft meer met Brazilië dan met Duitsland. Engeland heeft meer met de Commonwealth dan met Servië. Enzovoort. Wat ‘Europeaan’ zou zijn is me een raadsel.’

Wie krijgt uw stem op 22 mei?
‘Niemand, want ik ga niet stemmen. Ik beschouw de EU als een buitenlandse bezettingsmacht waaraan ik geen legitimiteit wil verlenen door te stemmen. Het Nederlandse parlement moet eenvoudig zeggen: ‘Wij gaan er uit.’

Dit artikel van Chris Rutenfrans leest u in de Volkskrant

Eurofielen en het antwoord dat nooit gegeven wordt

‘We moeten het beter uitleggen’. Voorstanders van de Europese Unie wringen zich in allerlei bochten, maar een echt antwoord hebben ze niet.

Wanneer ik spreek met voorstanders van het Europese project stel ik hen altijd de vraag: ‘wat zou iemand moeten aantonen, of wat zou er moeten gebeuren, om u van uw overtuiging af te brengen?’ De vraag komt van Karl Popper, die in het vermogen deze vraag te beantwoorden de ultieme test zag voor een rationele, wetenschappelijke benadering. Falsificatie noemde hij dat. Wie een stelling poneert – bijvoorbeeld dat Europese integratie noodzakelijk of belangrijk is – dient daarbij aan te geven wat er zou moeten worden aangetoond of gebeuren om die stelling onderuit te halen. Kan iemand dat niet, dan heeft hij geen rationele of wetenschappelijke opvatting, maar een religieuze of ideologische.

Popper wist met deze vraag het Marxisme te ontmaskeren. De gedachte dat de geschiedenis de uitdrukking is van een ‘klassenstrijd’ en dat er vroeg of laat een ‘wereldrevolutie’ zal komen, kan op geen enkele wijze worden gefalsificeerd. Het is een gesloten theorie, met een visie op het verleden (‘onderdrukking’) en een visioen van de toekomst (‘revolutie’), en niets kan die theorie doen wankelen. Het Marxisme levert een verklaring voor alles dat er kan gebeuren. Als de arbeidersklasse in opstand komt is dat een bevestiging van de marxistische theorie. Als de arbeidersklasse niet in opstand komt, dan is dat evengoed een bevestiging van de marxistische theorie. Kennelijk wordt de arbeidersklasse dan namelijk nog onderdrukt. ‘We moeten het beter uitleggen’, luidt de eenvoudige conclusie. Wat er ook gebeurt, aan het gelijk van Karl Marx hoeft nooit te worden getwijfeld.

Precies hetzelfde zien we bij het Europese idee.

Lees deze column van Thierry Baudet verder op RTL Nieuws

Pro Europa dus tegen de EU: een alternatief voor de Unie

Bijna twee jaar geleden legde Thierry Baudet in Elseviers H.J. Schoo-lezing uit waarom we kritisch zouden moeten zijn over Europese eenwording. Volgens Baudet zal dat uiteindelijk tot conflicten leiden.

Elsevier bundelde zijn lezing Pro Europa dus tegen de EU, die zo vlak voor de Europese verkiezingen weer actueel is. Inmiddels is het boekje van Thierry Baudet, jurist, historicus en essayist, al toe aan zijn vijfde druk.

Baudet zegt dat de EU als het zo doorgaat onvermijdelijk uitmondt in een nieuwe staat. ‘Er is geen andere optie. Maar tegelijkertijd zal zo’n “Verenigde Staten van Europa” nooit kunnen werken. Daarvoor zijn de verschillen in Europa veel te groot.’

Lees verder op Elsevier