Podemos, het Syriza van Spanje

Podemos, Spain’s new leftist party, is challenging austerity and winning public support.

Podemos (“We can,” in Spanish) is the name of Spain’s newest political party — resembling the slogan of Barack Obama’s 2008 campaign. But not much else links Obama and Pablo Iglesias, the 30-something public face of the party.

After all, Podemos has put forth a radical program based on class politics. Their proposals include citizen audits of public and private debt, shortening the workweek to 35 hours, reducing the retirement age to 60, illegalizing for-profit layoffs, a universal basic income, parliamentary control over the European Central Bank, and abolishing private credit rating agencies.

But most importantly, Podemos uses a decision-making model strikingly different from the two mainstream parties. They call it the “constituent process.” A number of local “circles” peppered across Spain shape the overall party structure. Made up of anyone who wants to participate, these circles introduce and debate proposals for the party to take up. Each circle has an organizational leadership that works by compulsory rotation. And each avoids a subordinate relationship to the circles in Madrid, where the party was founded and where Iglesias and other key organizers participate.

Voting and circulating proposals online makes this kind of politics possible. Everyone’s on equal footing, and everyone has a chance to lead the party.

Podemos took many by surprise this past May when nearly 1.25 million Spaniards voted for them in the European Parliament elections. This nearly 8 percent vote share earned Podemos five seats.

Lees verder op Jacobin Magazine

Het EP is alleen democratisch als het Europarlementariërs uitkomt

Afgelopen vrijdag werd Jean-Claude Juncker voorgedragen als voorzitter van de nieuwe Europese Commissie. Het is een invloedrijke baan: alleen de Europese Commissie mag nieuwe Europese beleidsvoorstellen doen. Iedereen die bang is dat soevereiniteit van Nederland weglekt naar Europa moet onder meer naar de Europese Commissie kijken.

Waarom eigenlijk Juncker? In het verdrag van Lissabon is geregeld dat er bij de benoeming van de Commissie-voorzitter rekening wordt gehouden met de uitslag van de Europese verkiezingen. Europese partijen kwamen met kandidaten en spraken onderling af de kandidaat van de grootste partij te steunen. Dat werd Juncker, de kandidaat van de Europese christendemocraten.

Dit is een typisch voorbeeld van wat het Europees Parlement al decennia doet: haar macht op informele wijze vergroten. Nergens staat dat de bovenstaande werkwijze verplichtend is: het is een bedenksel van het Europees Parlement. Ze stemt elke andere voorzitter weg en creëert daarmee een nieuw feit: dat Europarlementariërs voortaan de Commissievoorzitter aanwijzen.

Pro-Europese politici noemen dit: ‘meer democratie in Europa’. Vroeger zou Juncker in achterkamertjes gekozen worden en nu gebeurt dat door gekozen volksvertegenwoordigers. De suggestie is dat burgers nu meer te zeggen hebben, maar dat is niet zo.

Lees dit artikel van Chris Aalberts verder op The Post Online

Macht van Europa holt democratie uit

Nederlanders moeten hun toekomst niet langer klakkeloos laten bepalen door Europa, stelt het Burgercomité-EU.

Bijna drie maanden geleden is het burgerinitiatief van het Burgerforum-EU door de Tweede Kamer behandeld. Dit initiatief, ondersteund door meer dan 65.000 stemgerechtigde Nederlanders, roept de regering ertoe op een referendum uit te schrijven bij een volgende bevoegdheidsoverdracht aan de EU.

Het resultaat van het debat was zeer teleurstellend, zij het niet onverwacht. Alle moties voor een referendum werden namelijk door de meerderheid afgewezen. Ondergetekenden willen en kunnen het daarbij niet laten zitten. In aansluiting bij eeuwenoude tradities van burgerlijk verzet willen wij alle Nederlanders ertoe oproepen zich aan te sluiten bij onze poging om het Nederlandse volk een definitieve stem te geven in de Europese besluitvorming over zijn lot.

Nederlanders worden door hun eigen politici klaarblijkelijk niet geacht mee te beslissen over de fundamentele keuzes waarvoor ons land in Europa en de wereld staat. De vraag is over welke middelen we nu nog kunnen beschikken om een beslissende stem af te dwingen bij de overdracht van bevoegdheden aan de EU.

Gezien de manier waarop onze volksvertegenwoordigers omgaan met ons fundamentele recht is de tijd gekomen dat de Nederlanders zelf de beslissingsmacht over hun rol in de EU opeisen. Het belang daarvan is groot, omdat er sprake is van een nooit door ons goedgekeurde uitholling van onze soevereiniteit door geleidelijke afdracht van bevoegdheden aan en toenemende coördinatie in Brussel.

Als gevolg van die groeiende beslissings- en coördinatiemacht van de EU is er een beleidsniveau ontstaan waarop de Europese bevolking geen rechtstreekse invloed meer kan uitoefenen. Grote delen van het beleid worden niet door verkiezingen of referenda gestuurd, maar door de agendering van onze politici zelf en van onverkozen bestuurders, ambtenaren en lobbyisten.

In toenemende mate vormt zich zo een nieuwe politieke kaste die de toekomst van Europa zelf wil vormgeven in besloten vergaderruimtes, zonder dat de fundamentele keuzes aan de burgers van Europa worden voorgelegd. Zij en hun volksvertegenwoordigers worden daardoor voortdurend voor voldongen feiten geplaatst. Daardoor zijn wij, het volk, het initiatief en de zelfbeschikking over onze toekomst kwijtgeraakt.

Lees verder op het Reformatorisch Dagblad

Amerika is geen democratie meer

Een bescheiden groep van rijken en rijke organisaties maken de dienst uit in de Verenigde Staten. Dat meldt Welingelichte Kringen.

In een lijvige studie van onderzoekers van de Universiteit van Princeton ging van een groot aantal wetsontwerpen en besluiten na hoe ze waren genomen, wie er druk op hadden uitgeoefend en in wiens belang ze waren. Conclusie: de rijken maken de dienst uit. De onderzoekers namen 1800 wetten eb besluiten onder de loep, genomen in de afgelopen 15 jaar. In een groot aantal daarvan was rechtstreeks de hand te herkennen van lobbygroepen uit de rangen van de rijkste Amerikanen. De besluiten kwamen tot stand zonder dat de mening van de meerderheid van de Amerikaanse bevolking er enig invloed op heeft.

Het Hooggerechtshof heeft onlangs besloten dat belangengroepen vrijwel onbeperkt mogen bijdragen aan campagnes van politici. Dat zal de democratie verder uithollen.

Lees het bericht op Talking Points Memo