Categorie: PhpList

Finland’s depression is the final indictment of Europe’s monetary union

Geplaatst op by 0 reacties

Finland is sliding deeper into economic depression, a prime exhibit of currency failure and an even more unsettling saga for theoretical defenders of the euro than the crucifixion of Greece.

A full six-and-a-half years into the current global expansion, Finland’s GDP is 6pc below its previous peak. It is suffering a deeper and more protracted slump than the post-Soviet crash of the early 1990s, or the Great Depression of the 1930s. Nobody can accuse Finland of being spendthrift, or undisciplined, or technologically backward, or corrupt, or captive of an entrenched oligarchy, the sort of accusations levelled against the Greco-Latins. The country’s public debt is 62pc of GDP, lower than in Germany. Finland has long been held up as the EMU poster child of austerity, grit, and super-flexibility, the one member of the periphery that supposedly did its homework before joining monetary union and could therefore roll with the punches.

Finland tops the EU in the World Economic Forum’s index of global competitiveness. It comes 1st in the entire world for primary schools, higher education and training, innovation, property rights, intellectual property protection, its legal framework and reliability, anti-monopoly policies, university R&D links, availability of latest technologies, as well as scientists and engineers. Its near-perfect profile demolishes the central claim of the German finance ministry – through its mouthpiece in Brussels – that countries get into bad trouble in EMU only if they drag their feet on reform and spend too much. The country has obviously been hit by a series of asymmetric shocks: the collapse of its hi-tech champion Nokia, the slump in forestry and commodity prices, and the recession in Russia.

The relevant point is that it cannot now defend itself. Finland is trapped by a fixed exchange rate and by the fiscal straightjacket of the Stability Pact, a lawyers’ construct that was never intended for such circumstances. The Pact is being enforced anyway because rules are rules and because leaders in the Teutonic bloc have an idee fixee that moral hazard will run rampant if any country in the EMU core sets a bad example.

Lees deze column van Ambrose Evans-Pritchard verder op The Telegraph

Europese elite negeert burgers

Geplaatst op by 0 reacties

Dat eurocommissaris Frans Timmermans niet zo optimistisch is over het voortbestaan van de Europese samenwerking is begrijpelijk. Maar hij negeert de problemen die eraan ten grondslag liggen.

De voorloper van de EU, de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, had een realistisch doel. Dat was het creëren van economische samenwerking om daarmee oorlog te voorkomen. De EU gaat over veel meer. Zij neemt besluiten over onderwerpen waarvan veel mensen niet begrijpen waarom die Europees geregeld moeten worden.

Zo mag fetakaas alleen uit Griekenland komen. De olijfolie op tafel in restaurants moet voorzien zijn van een etiket. Ook op drugsbeleid en huisvesting drukt de Europese Unie haar stempel. En dat bevalt lang niet iedereen.

In de aanloop naar Tweede Kamerverkiezingen laten politici zich graag ontvallen dat zij maar beperkte invloed willen van Europa. Daarnaast tonen zij zich kritisch over de torenhoge kosten die de EU meebrengt. Na de verkiezingen bewandelen zij weer probleemloos de Europese weg.

In 2005 werd in Nederland het referendum gehouden over de Europese grondwet. Ondanks regelrechte bangmakerij met oorlog en genocide, door politici die voor de grondwet waren, stemde een ruime meerderheid van 61,5 procent van de kiezers tegen de grondwet. Dat was een duidelijk signaal. De EU had de grenzen van het acceptabele voor de bevolking bereikt.

De uitbreiding en inmenging van de EU werden echter voortgezet en hebben het karakter gekregen van een doel op zichzelf. De grondwet werd aangepast en alsnog aangenomen. Meer landen traden toe of werden kandidaat-lid. Vaak zijn dat landen waarmee de Nederlandse bevolking helemaal geen binding heeft.

Dat de afgelopen decennia zelfs landen uit voormalig Joegoslavië (kandidaat-)lid zijn geworden, is tekenend voor de expansiedrang. Deze landen waren nog geen twintig jaar geleden verwikkeld in een sterk door nationalisme gekenmerkte burgeroorlog met genocidale uitbarstingen. Nog steeds worden oorlogsmisdadigers op de Balkan als helden vereerd. Nu deze landen door de vluchtelingenstroom hun nationale belangen opzij moeten zetten, komt het ware probleem tevoorschijn. De nationale oriëntatie en belangen wegen zwaarder dan de Europese. Het lijkt erop dat de keuze voor Europa vooral economisch gemotiveerd is.

Lees deze column van Ruben Franzen verder op het ND

Finnen willen de markka terug

Geplaatst op by 0 reacties

In navolging van Oostenrijk heeft Finland de benodigde handtekeningen weten te bemachtigen om een nationaal referendum te houden. In juli van dit jaar tekenden meer dan 260,000 Oostenrijkers (4,12%) voor de petitie die vraagt om een referendum om uit de EU te stappen. Dat referendum komt er, maar nu ook in Finland.

50000 handtekeningen werden verzameld, wat leidt tot een verplicht debat in het Finse parlement. De petitie werd georganiseerd door de Finse Europarlementariër Paavo Väyrynen, een veteraan binnen de Finse politiek. Hij was eerder presidentskandidaat van de Centrumpartij en heeft gediend als Fins vice-premier en minister van Buitenlandse Zaken.

De handtekeningen worden momenteel gecontroleerd door het Finse Population Register Center, dat het initiatief vervolgens zal doorsturen naar het Parlement. Väyrynen begon vier maanden geleden met het verzamelen van handtekeningen voor de petitie en had na twee maanden al 42.000 handtekeningen binnen. Op een populatie van slechts 5,5 miljoen mensen een aardige score.

Finland was een van de founding members van de Eurozone. De petitie verzoekt het Parlement om een nationaal referendum over de eurozone te organiseren om erachter te komen of het volk het eens is dat Finland tot de Eurozone moet blijven behoren. In 1998 besloten Finse parlementariërs om zich bij de Eurozone te voegen waarmee de markka – de Finse munt sinds 1860 – zou werd vervangen door de euro. Väyrynen betoogt op zijn website dat de Finse economie zwaar te lijden heeft gehad door beslissingen die gemaakt werden in Brussel:

“Member states in distress are being financially supported in a way that violates the EU Treaties. These support mechanisms are being strengthened, and put in place on a permanent basis. The euro area decision making system is being changed in a way that would essentially reduce the economic and state independence of Finland”

Bron: Beurs

Nederland speelt cruciale rol in het aanklagen van landen door bedrijven middels ISDS

Geplaatst op by 0 reacties

In het kader van het nieuwe transatlantische handelsverdrag TTIP maken veel mensen zich zorgen over ISDS, een mechanisme waarbij Amerikaanse bedrijven Europese overheden zullen kunnen aanklagen. Dat is opmerkelijk, want investeerder-staatarbitrage wordt al lang gebruikt. Nederland is zelfs claimland nummer 1.

Stel: een land kampt met de ergste economische crisis in decennia. Een op de vier mensen is werkloos, tienduizenden wonen op straat. In twee weken tijd zijn er vijf verschillende presidenten. Om de neerwaartse spiraal te stoppen, besluit de regering voorheen geprivatiseerde sectoren en bedrijven te nationaliseren. Als reactie klagen tientallen bedrijven de staat aan. Ze krijgen gelijk en de staat moet honderden miljoenen dollars schadevergoeding betalen.

Het overkwam Argentinië na de economische crisis begin dit millennium. Met zogenaamde investeringsverdragen had Argentinië buitenlandse investeerders het recht gegeven om het land aan te klagen als ze zich oneerlijk behandeld zouden voelen. Dat gebeurde maar liefst 56 keer. Argentinië staat nu op nummer 1 van de lijst meest aangeklaagde landen.

Arbitrage is een vorm van geprivatiseerde rechtspraak. De investeerder en de staat kiezen allebei een arbiter, en die kiezen samen een voorzitter. Dit tribunaal kijkt, op basis van het betreffende investeringsverdrag, of de klacht terecht is. Een beroepsmogelijkheid is er niet. Dit systeem heet ISDS (Investor-State Dispute Settlement), in advocatentaal: investeringsarbitrage. Plaats van handeling is in veel gevallen de Wereldbank.

De wereld van ISDS is niet transparant. Veel zaken blijven geheim, en er zijn geen goede overzichten met details van de claims die zijn ingediend. Daarom lanceert een groep Nederlandse journalisten vandaag een interactieve kaart, de eerste in zijn soort, met daarop alle ISDS-zaken die ooit in de wereld zijn gevoerd. Bij de kaart hoort een database met informatie over de claims, de uitspraken en de arbiters die er verantwoordelijk voor waren.

Allereerst valt op hoe ISDS in populariteit is gegroeid. Werden er in 2000 nog vijftien claims ingediend, in 2014 alleen waren dat er al bijna zeventig. In totaal zijn er 629 claims bekend.

Behalve Argentinië scoren ook Canada, VS en Mexico hoog. ISDS vormt namelijk een onderdeel van hun vrijhandelsverdrag, NAFTA. Maar dat zegt niet alles. De VS bijvoorbeeld hebben nog nooit een zaak verloren.

Als we de zaken weglaten waar de staat in het gelijk is gesteld, komt een ander lijstje naar voren: Argentinië, Venezuela, India, Mexico, Bolivia. Ontwikkelingslanden dus. Dat maakt duidelijk waarom veel ontwikkelingslanden ISDS zien als neokoloniaal instrument.

Waar komen de claims vandaan? In de lijst met claimlanden staan de VS op één. Nederland wordt verrassend tweede. Als we alleen naar 2014 kijken, dan zien we dat er tegenwoordig zelfs meer claims uit Nederland komen dan uit de VS.

Lees verder op MO

Europese Commissie dreigt TTIP met ISDS in te voeren zonder democratische toets

Geplaatst op by 0 reacties

Ook zonder dat het Europees Parlement erover heeft kunnen stemmen, kan de Europese Commissie handelsverdragen zoals TTIP, CETA en TiSA voorlopig in werking laten treden.

De SP vindt dat onacceptabel, en doet daarom een dringend beroep op de voorzitter van de Europese Raad, Donald Tusk, om dergelijke verdragen niet te ratificeren voordat het Europees Parlement zich erover heeft kunnen buigen. SP-Europarlementariër Anne-Marie Mineur roept haar collega’s op om de brief mede te ondertekenen: “Wij pleiten ervoor om dergelijke verdragen in hun geheel voor te leggen aan de nationale parlementen, en we vinden ook dat er een referendum over moet komen. De handelsbarrières die nu worden weggehaald, zijn in feite de regels die onze vakbondsrechten, onze gezondheid en ons milieu beschermen. Daar moet onze bevolking over kunnen meepraten. Het lijkt er nu op dat deze verdragen zelfs zonder instemming van het Europees Parlement al kunnen worden ingevoerd. Dat mogen de regeringsleiders, verenigd in de Europese Raad, niet laten gebeuren.”

Na het inwerkingtreden van het Verdrag van Lissabon in 2009 is het afsluiten van handelsverdragen een bevoegdheid geworden van de Europese Commissie. Over de vraag of dat ook geldt voor de uitgebreide vrijhandelsverdragen waarover de Commissie op dit moment onderhandelt met onder andere Canada (CETA) en de Verenigde Staten (TTIP), is nog geen jurisprudentie. Mogelijk is er sprake van een gemengde bevoegdheid, en in dat geval moeten ook de nationale parlementen zich over onderdelen kunnen uitspreken. Het advies dat gevraagd is aan het Europees Hof van Justitie over het reeds voltooide verdrag met Singapore kan anderhalf tot tweeënhalf jaar op zich laten wachten. Tot die tijd kan het Europees Parlement zich niet over dit of andere verdragen uitspreken. Het verdrag kan wel al voorwaardelijk in werking treden, inclusief het omstreden ISDS-mechanisme.

Bron: SP

Vanochtend hoorzitting Peuro in de Tweede Kamer

Geplaatst op by 0 reacties

Referendum EU Associatieverdrag Oekraïne

In voorbereiding op het Tweede Kamerdebat over ons burgerinitiatief voor een parlementaire enquête naar de invoering van euro, heeft de Commissie Financiën van de Tweede Kamer de Peuro-coalitie uitgenodigd voor een hoorzitting. Thierry Baudet en Jort Kelder zullen namens initiatiefnemers het woord voeren. Deze openbare hoorzitting zal plaatsvinden om 10.00 uur in de Troelstrazaal en is voor iedereen toegankelijk (wel ID meenemen). Ook is deze te volgen via livestream (kies bij Troelstrazaal voor audio of video).

Heeft u ons burgerinitiatief nog niet gesteund? Teken hier

De strijd van de oligarchen om de macht in Oekraïne

Geplaatst op by 0 reacties

Bij de verkiezingen in Dnjepropetrovsk strijden vooral tyconen om de macht.

Decennialang werkte Nina Ivanovna – blauw mutsje, tas van lakleer, warme mantel – bij een medicijnfabriek. Toen deed een raider een vijandig bod op de fabriek. Tien jaar lang vochten zakenmannen om de buit. Al die tijd was het salaris van Ivanovna onzeker. Nu overleeft ze van een schamel pensioen. “Hier winkelen is voor mij niet weggelegd”, wijst ze naar het winkelcentrum Most, waar de rijke inwoners van het Oost-Oekraïense Dnjepropetrovsk hun boodschappen doen.

Raiders zijn een overblijfsel van de roerige jaren negentig, toen voormalige partijbonzen en de maffia vochten om de staatsbedrijven van de ingestorte Sovjet-Unie. Raiders schuwen daarbij geweld of afpersing niet. De meest succesvolle zakenmannen werden oligarchen; steenrijke tyconen met eigen mediakanalen die de politiek en de rechterlijke macht controleerden.

Gisteren moest Ivanovna naar de stembus in Dnjepropetrovsk, waar de competitie tussen oligarchen groot is. Ze koos voor burgemeesterskandidaat Oleksandr Vilkoel, wiens campagne via de lokale media gesteund werd door de Oost-Oekraïense oligarch Rinat Achmetov, compagnon van oud-president Janoekovitsj. “Vilkoel was eerder gouverneur, dus hij heeft zijn zakken al gevuld”, zegt Ivanovna wat cynisch. “Dan hoeft hij niet nog meer te stelen.”

Jongere stemmers in Dnjepropetrovsk stemmen liever op Boris Filatov, de andere burgemeesterskandidaat. Niet dat ze positief over hem zijn: hij is immers bevriend met een andere oligarch met een twijfelachtige reputatie, Igor Kolomojski. “Maar het is de minst slechte optie”, zegt Anna Pajos, een blondine van in de twintig die bij een internetbedrijf werkt. Samen met haar vriend, Albert Badalian, brengt ze haar vrije weekenduren door op de Europese Boulevard in het centrum. “Zo is het nu eenmaal in de Oekraiense politiek”, legt hij uit. “De huidige machthebbers zijn er niet om mensen te helpen.”

De oudere generatie in Dnjepropetrovsk gelooft niet in verandering, vult Badalian aan. “Onze ouders leven nog steeds zoals ze tijdens de Sovjet-Unie leefden. Zij willen het liefst een sterke leider die voor hen zorgt.” Jongeren hebben dan ook meer mogelijkheden om actief te zijn. Binnenkort begint hij zijn baan als game-ontwerper, waarbij het startsalaris 600 dollar per maand is – vier maal zoveel als zijn vader momenteel verdient.

De beroerde salarissen in Oekraine houden het systeem van de oligarchie in stand, zegt Igor Petrovski, een bekende burgeractivist in Dnjepropetrovsk. “Gemeenteraadsleden verdienen 100 euro in de maand. Daar gaan goede mensen niet voor aan de slag.” En dus blijven niet alleen gemeenteambtenaren omkoopbaar, maar zijn ook rechters en aanklagers afhankelijk van oligarchen. “Zij verdienen hetzelfde salaris, maar rijden wel rond in de dikste auto’s.”

Lees verder op Trouw

France swats aside EU budget rules in rearmament blitz

Geplaatst op by 0 reacties

“The security pact takes precedence over the stability pact. France is at war,” said President Hollande.

France has invoked emergency powers to sweep aside EU deficit rules and retake control over its economy after the terrorist atrocities in Paris, pledging a massive in increase and security and defence spending whatever the cost.

President Francois Hollande said vital interests of the French nation are at stake and there can be no further justification for narrowly-legalistic deficit rules imposed by Brussels. “The security pact takes precedence over the stability pact. France is at war,” he told the French parliament. Defence cuts have been cancelled as far out as 2019 as the country prepares to step up its campaign to “eradicate” ISIS, from the Sahel in West Africa, across the Maghreb, to Syria and Iraq.

At least 17,000 people will be recruited to beef up the security apparatus and the interior ministry, fast becoming the nerve centre of the country’s all-encompassing war against the ISIS network. The new forces include 5,000 new police and gendarmes, 1,000 customs officials, and 2,500 prison guards. “I assume it will lead to an increase in expenses,” he said.

The combined effect amounts to a fiscal stimulus and may ultimately cushion the economic damage of terrorist attacks for the tourist industry, but the “rearmament” drive spells the end of any attempt to meet deficit limit of 3pc of GDP enshrined in the Stability and Growth Pact. With France in open defiance, the reconstituted pact is now effectively dead.

Lees verder op The Telegraph