Ja-kamp referendum komt niet verder dan bangmakerij

Wat mede-initiatiefnemer Bart Nijman van Geenpeil betreft gaat het referendum van 6 april niet zozeer over het associatieverdrag tussen de Europese Unie en Oekraïne, maar meer over de toekomst van de EU en de staat van de Nederlandse democratie.

“Bij een ‘nee’ bepaalt het kabinet wat de democratie in Nederland nog waard is”, zegt Nijman in een uitgebreid interview met NU.nl waarin hij verklaart waarom hij dit referendum op touwen heeft gezet en wat hij hoopt te bereiken.

Dit associatieverdrag draait om handel en levert Nederland geld op. Wat is daar mis mee?
“Dat is wat de voorstanders zeggen, maar dat is slechts deels waar. Het gaat ook over verregaande politieke en militaire samenwerking. Bovendien is er geen associatieverdrag nodig om handel te drijven, daar kan de Europese Unie gewoon een handelsverdrag voor afsluiten.”

“Als je verder bladert in dat associatieverdrag, dan kom je artikelen tegen over politieke integratie; over normen die wij in de EU hoog in het vaandel hebben staan zoals homorechten. In artikel 10 staan afspraken over hoe Oekraïne haar Russische wapentuig ter zijner tijd moet vervangen voor Europees materieel.”

Minister Koenders (Buitenlandse Zaken) erkende vorige week in een interview met NU.nl dat dit wel degelijk meer is dan een handelsverdrag. Het associatieverdrag sluit de EU met Oekraïne om de Oekraïners te helpen om de rechtstaat op orde te krijgen, om corruptie te bestrijden en om minderheden zoals LHBT’ers te emanciperen.
“Er is in november in het Oekraïens parlement gestemd over een homo-wet die regelde dat homo’s ook mochten werken, die mochten dat dus kennelijk nog niet. Dat kostte drie stemrondes voordat het werd aangenomen met als reden: stem nou voor, want de EU wil dat zo graag. Uiteindelijk leggen ze de rechten van homo’s alleen maar vast omdat iemand anders daarom vraagt, niet omdat ze het zelf willen. Het is geen emancipatie die vanuit dat land zelf komt.”

Wat is er mis met het gegeven dat de EU er kennelijk voor kan zorgen dat de rechten van minderheden gerespecteerd worden? In het zuiden van Amerika wilden de slavenhouders ook niet af van de slavernij, maar werd hen dat opgelegd omdat dat the right thing to do was.
“Ook daar brak destijds oorlog over uit.”

Maar wel voor de goede zaak.
“Het duurde vervolgens wel decennia voordat de slavernij werd afgeschaft en nog steeds worden de zwarte Amerikanen daar niet door iedereen als volwaardig gezien.”

Wat is er dan mis met die strijd voor gelijke rechten?
“De strijd is zeker goed. Het verbeteren van je land en versterken van je democratie zijn prijzenswaardige idealen. Het punt is alleen dat niet iedereen in Oekraïne dat zo ziet. Die emancipatie dwing je namelijk niet af met regels op een stukje papier. Dat moet uit de bevolking zelf komen.”

Lees verder op Nu.nl

Oekraïne verkoopt miljoenen hectare land aan multinationals

President Poroshenko ziet heil in grootschalige landbouw door multinationals. Hij sloot in 2014 overeenkomsten met de Wereldbank (WB) en het Internationaal Monetair Fonds (IMF), die het investeringsklimaat in het land aantrekkelijker moeten maken. Maar volgens critici leveren die investeringen weinig op voor de lokale bevolking.

Vooral de landbouwsector is ingrijpend aan het veranderen. De voorbije tien jaar breidden buitenlandse investeerders en commerciële landbouwbedrijven hun eigendommen en invloed in het land gestaag uit. Ze zijn geïnteresseerd in de enorme oppervlakte vruchtbaar land in Oekraïne, maar zagen de bureaucratie, de corruptie en de erfenis van het communisme (dat landverkoop verbiedt) lange tijd als grote hindernissen.

Landbouw is vandaag goed voor 10 procent van het bruto nationaal product van Oekraïne. De export steeg, volgens cijfers van het Centre for Eastern Studies, van 3,2 miljard euro in 2005 tot 13,3 miljard euro in 2012.

Volgens een rapport van het Amerikaanse Oakland Institute (OI), dat in juli 2014 verscheen, is sinds 2002 meer dan 1,6 miljoen hectare grond aan multinationals verkocht, waaronder meer dan 405.000 hectare aan een Luxemburgs bedrijf, 444.800 hectare aan investeerders uit Cyprus, 120.000 hectare aan een Frans bedrijf en 250.000 aan een Russisch. Ook China verkreeg onder het vorige Oekraïense regime een lap grond zo groot als België.

Michael Cox, directeur van de investeringsbank Piper Jaffray, verwees al naar Oekraïne als “de meest beloftevolle groeimarkt voor landbouwgigant Deere en zaadproducenten Monsanto en DuPont.” Een uitspraak die onderzoekers en ngo’s heeft gealarmeerd.

“De internationale financiële instellingen leggen structurele aanpassingsprogramma’s op aan Oekraïne”, zegt Anuradha Mital, directeur van OI. “Zoals onze ervaring in ontwikkelingslanden leert, zullen die ongetwijfeld leiden tot drastische bezuinigingen voor de bevolking en de armoede doen toenemen.”

Ook de vakbondskoepel International Trade Union Confederation (ITUC) is niet blij met het beleid van de internationale financiële instellingen. De organisatie heeft vooral kritiek op het initiatief Benchmarking the Business of Agriculture (BBA) van de Wereldbank, een proefproject rond investeringen in landbouw in tien landen, waaronder Oekraïne.

Volgens ITUC, die 176 miljoen leden vertegenwoordigt uit 161 landen, zorgt BBA er vooral voor dat multinationals minder belastingen moeten betalen en dat de arbeidsstandaarden in ontwikkelingslanden verlaagd worden om buitenlandse investeringen aan te trekken.

Eén van de auteurs van het OI-rapport, Frédéric Mousseau, onderschrijft dat. Hij zegt dat initiatieven zoals BBA vooral bestaan om de deuren van Oekraïne open te wrikken voor buitenlands kapitaal. Tot nu toe waren die gesloten door de socialistische traditie.

“Deze hervormingen zien er goed uit op papier, maar wanneer je goed kijkt, zie je dat ze gemaakt zijn om multinationals te bevoordelen ten opzichte van werknemers en kleine boeren”, zegt Mousseau.

“Dit beleid moet in de context gezien worden van de strijd tussen de VS en Rusland over Oekraïne, zegt Joel Kovel, een Amerikaanse academicus en auteur van meer dan twintig boeken over internationale politiek. “Geostrategische politiek en een neoliberaal beleid passen samen binnen een groter plan, waarbij Amerika dominantie wil over het meest oostelijke stuk van Europa, en zo haar beleid voortzet om Rusland te omsingelen.”

Bron: Mondiaal Nieuws

Verpleegkundige in NL betaalt 16x zoveel belasting als Oekraïense miljardair

Nog een keer over de jaarrekening van Yuriy Kosiuk, regerend kampioen kippen martelen van Oekraïne. Door het associatieverdrag gaan de grenzen met dit land open en verdwijnen handelsbelemmeringen langzaamaan. Dat zou volgens de voorstanders van het verdrag enorm veel handelsvoordelen opleveren, maar helaas zijn de cijfers en feiten die onze regering oplepelt, compleet gefingeerd.

Daarnaast treedt er nog een vervelend effect op. Oekraïne kent een ander belastingsysteem voor inkomsten uit landbouw, dat nog uit de tijd van de Sovjet-Unie stamt. In plaats van belasting op de daadwerkelijke, gemeten winst over afgelopen jaar, kent het land zoiets als een Fixed Agricultural Tax (FAT). Vroeger betaalden de landbouwcorporaties, de zogeheten kolchozen en sovchozen, een vergoeding aan de staat voor het gebruik van het land.

Deze vergoeding is afhankelijk van de waarde van de gebruikte grond, die weer toeneemt met bijvoorbeeld de grootte ervan. In de Sovjet-Unie hechtte men vooral waarde aan het principe dat de grond een gemeenschappelijk goed was dat voor productie gebruikt werd. Om de daadwerkelijke winst te belasten moest deze gemeten worden en dat is iets wat een overheid natuurlijk niet doet, als die internationaal het socialisme wil uitdragen. Dit systeem is nog niet echt aangepast, Oekraïne vraagt landbouwers een beetje pacht over de grond en meer niet. Een Nederlandse ondernemer betaalt echter 25 procent winstbelasting. FAT bedraagt meestal een enkel procentje. Deze tabel komt uit een brochure van Deloitte, die investeerders uitnodigt om vooral megastallen in Oekraïne te komen stapelen: exportwinsten worden nauwelijks belast, dankzij een Vijfjarenplan van Stalin uit 1928. Oekraïne is ook niet in staat, vooralsnog, om op te treden tegen de fiscale leegloop van het land. In plaats van dat we dat probleem aanpakken, promoten bedrijven als Deloitte het gebruik ervan kennelijk en dat is één van de redenen waarom gewone mensen in het Slavische land zo arm zijn.

Lees verder op 925

Verraad Oekraïne niet en stem tegen het associatieverdrag

Als Oekraïense expat in Den Haag volg ik het debat over het referendum van 6 april met grote interesse. En ik ben werkelijk verbijsterd over de schier eindeloze stroom leugens en propaganda die over de Nederlanders wordt uitgestort. Het lijkt wel alsof jullie media filialen zijn van het ministerie van informatie van Kiev! Neem de opschepperij over ‘handelsbetrekkingen’. Die zouden wel 400 miljoen euro gaan bedragen. Waarom zegt niemand erbij dat de Nederlandse export naar Oekraïne vóór het associatie-akkoord, meer dan 1 miljard dollar bedroeg? Tegelijkertijd bedroeg het handelsverkeer tussen Rusland en Nederland vóór de Oekraïense crisis meer dan 70 miljard! Als we de waarde van de overeenkomst in zakelijke voordelen gaan meten kunt u deze cijfers met elkaar vergelijken.

Ook werd de Oekraïense parlementariër Sergej Leshchenko onlangs prominent in de Nederlandse media opgevoerd. Hij beweerde dat het nieuwe Oekraïne grote successen heeft bereikt op het gebied van corruptiebestrijding, rechten voor LGBT’s en in hervorming van het politie-apparaat. Maar op de dag dat Leschenko deze grote overwinningen in de strijd tegen corruptie aan de Nederlanders presenteerde, verscheen hij ook in het Oekraïense parlement, en trad hij op in alle Oekraïense tv-programma’s om uit te leggen dat Oekraïne door een corrupte regering, een corrupt parlement, een corrupte presidentiële administratie en door corrupte oligarchen wordt bestuurd! Uitgerekend déze parlementariër – die mooi weer speelde richting Nederland – vertelde aan de Oekraïners hoe parlementariërs worden afgekocht (met een functie in de presidentiële staf). Een overgrote meerderheid van het parlement heeft vervolgens de anti-corruptieprogramma’s van de Oekraïense overheid veroordeeld. Het ging volgens hen om een ‘imitatie van hervormingen’: niets anders dan window dressing om de Europeanen om de tuin te leiden.

Lees dit artikel van Vladimir Kornilov verder op TPO

Die zogenaamde Europese waarden? Onzin!

Er wordt de laatste tijd veel gesproken over onze ‘waarden’. Je hoort het voortdurend: onze ‘Europese waarden’ die worden bedreigd door de vluchtelingencrisis; onze ‘Westerse waarden’, die worden bedreigd door het terrorisme.

Onze waarden worden bedreigd. De socioloog Willem Schinkel gaf afgelopen zaterdag een interview aan de Volkskrant . ‘Europa bedrijft een politiek van de dood’ stond er boven. (Vanwege dit soort BAM!-zinnen houd ik van Schinkel.) Ook Schinkel heeft het over onze ‘waarden’. Onze ‘kernwaarden’ zelfs! „Als Europa zijn kernwaarden serieus zou nemen, is de oplossing heel simpel: een veerpont over de Middellandse Zee”, zegt hij.

Europese waarden? Artikel 6 van het Europees Verdrag: „De Europese Unie is gegrondvest op de beginselen van vrijheid, democratie, eerbiediging van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, en van de rechtsstaat, welke beginselen de lidstaten gemeen hebben.” Dat is lid 1. Lid 3: „De Unie eerbiedigt de nationale identiteit van haar lidstaten.”

Wij hebben gemeenschappelijke waarden, tenzij wij geen gemeenschappelijke waarden hebben.

Er is een Europese Waardenatlas (www.atlasofeuropeanvalues.eu) en die bevat alle mogelijke waarden, gemeten per land. Tientallen kaarten, niet één met een homogene kleurspreiding. Overal wordt verschillend gedacht, over alles, de verschillen per (buur)land zijn soms enorm. Steun voor mensenrechten: het hoogst in Noordwest Europa en Griekenland. Daartussen: not so much. De bereidheid om immigranten te helpen: een soortgelijk gat tussen de Middellandse Zee en Noordwest Europa. Het vluchtelingendrama, uitgetekend in grijs-tinten.

Laten die Europese waarden zich misschien afleiden uit de geschiedenis? Moeten we de kruistochten, de slavenhandel, de Inquisitie en Auschwitz dan meerekenen?

De bruutste schending van Europese waarden die ooit plaatsvond was de moord, in het hart van Europa, op zes miljoen joden. Aan het land waar dat kon gebeuren hebben wij nu het morele leiderschap van de Europese Unie toevertrouwd. Een meer recente, tja, hoe moet je het noemen, anomalie in de Europese waardendiscipline was de genocide in Srebrenica. Twintig jaar later, terwijl het proces tegen de hoofddader nog loopt, zeggen wij tegen Servië: kom bij onze waardengemeenschap! Kijk, hier staan ze, op dit kaartje, leer ze uit je hoofd, volgend jaar overhoring.

Die zogenaamde Europese waarden zijn een sprookje, een farce.

Lees verder op het NRC

Rechter: meer stembureaus in Son en Breugel

De gemeente Son en Breugel moet op vier extra locaties stembureaus openen voor het referendum op 6 april over het associatieverdrag met Oekraïne. Dat heeft de rechter in Den Bosch maandag bepaald. Eerder oordeelde de rechtbank in Zwolle dat Oldenzaal geen extra stembureaus hoeft te openen.

De Brabantse gemeente Son en Breugel was aanvankelijk van plan om maar drie stembureaus open te stellen, zeven minder dan tijdens de laatste verkiezingen voor Provinciale Staten in 2015. De zaak was aangespannen door de Stichting Forum voor Democratie.

De rechter oordeelde dat de drempel om te gaan stemmen een stuk hoger wordt, als er zeven stembureaus komen te vervallen. ‘Er moet zorgvuldig worden omgegaan met de organisatie van het stemmen bij verkiezingen en referenda om te vermijden dat daarmee de uitkomst, al dan niet onbedoeld, wordt beïnvloed.’

Volgens de stichting Forum voor Democratie is de kans heel groot dat een reductie van 70 procent van het aantal stembureaus zorgt voor een lagere opkomst. De opkomst moet ten minste 30 procent zijn, alleen dan wil de regering het referendum bij haar afwegingen betrekken.

Hoe kan het dat twee rechters vorige week oordeelden dat het met minder stembureaus toch genoeg was en dat de rechter vandaag anders oordeelde?

Dinsdag oordeelde de rechter in Overijssel dat Oldenzaal met de aankondiging vijf stembureaus te openen “een redelijk besluit” had genomen. Oldenzaal opent twaalf stembureaus minder dan bij de laatste verkiezingen. Stichting GeenPeil vocht het besluit aan, omdat de aanjagers van het referendum vrezen dat minder stembureaus een negatieve invloed heeft op de bereidheid van kiezers om te gaan stemmen.

Vrijdag oordeelde de rechter in een soortgelijke zaak op landelijk niveau dat minister Plasterk gemeenten niet hoeft te verplichten meer stembureaus te openen. Die zaak was aangespannen door Forum voor Democratie, onder leiding van Thierry Baudet. Baudet, een van de aanjagers van het referendum, spande ook de zaak tegen de gemeente Son en Breugel aan.

Rechtbanken komen vaker tot verschillende oordelen. Maar dat de rechter vandaag met betrekking tot Son en Breugel anders oordeelde dan in de twee vorige zaken, verbaast Jit Peters, emeritus hoogleraar staatsrecht aan de Universiteit van Amsterdam.

“Het is een heel opvallend verschil”, zegt Peters. “De uitgangspunten van de rechters zijn verschillende geweest. De uitspraak in Son en Breugel is veel meer gericht op service naar de kiezers. De uitspraak in Oldenzaal is veel meer gericht op service naar de overheid. In de kieswet staat dat gemeenten minimaal één stembureau moeten openen, maar hoe veel, dat schrijft de wet niet voor. In het geval van een rechtszaak moet de rechter oordelen wat redelijk is. Daarbij zijn verschillende interpretaties mogelijk. Het is mensenwerk.”

“Over het algemeen moeten gemeenten de opkomst bevorderen, maar een heleboel gemeenten doen dat niet door minder stembureaus open te stellen. De rechter heeft gezegd dat het terugbrengen van tien naar drie stembureaus in de gemeenten Son en Breugel een drempel opwerpt. Dat vind ik een hele zinnige interpretatie. Er zijn volgens de rechter mensen die niet meer dan anderhalve kilometer hoeven overbruggen om bij een stembureau te komen, maar er zijn ook mensen die een grotere afstand moeten afleggen.”

Engels benadrukt dat de uitspraak geen directe gevolgen heeft voor andere gemeenten. “Dat komt doordat er nu twee verschillende uitspraken liggen. In een nieuwe zaak zal de rechter de argumenten dus weer apart moeten wegen.”

Thierry Baudet zegt morgen tientallen brieven te versturen naar gemeenten die minder stembureaus hebben ingesteld dan bij eerdere verkiezingen. Daarin verzoekt hij de gemeenten het aantal stembureaus bij te stellen en dreigt hij met een rechtszaak als ze dat niet zullen doen.

Bronnen: Volkskrant en NOS