Rijken zijn nog veel rijker dan ze toegeven

De 1% rijkste Amerikanen en Europeanen zijn veel rijker dan ze beweren. Rijke mensen schatten hun fortuin graag lager in wanneer ze daarom worden gevraagd. Tot die conclusie komt de Belg Philip Vermeulen, die econoom is bij de Europese Centrale Bank, in zijn studie ‘How fat is the top tail of the wealth distribution?’

“Onze kennis inzake de verdeling van de rijkdom is alles behalve perfect. De resultaten van het onderzoek geven aan dat bestaande ramingen zeer waarschijnlijk de rijkdom aan de top van de piramide onderschatten.”

Zo zouden de top 1% Amerikanen 37% en geen 34% van alle rijkdom in hun land bezitten. Dat laatste percentage komt uit de 2010 US Survey of Consumer Finance Data van de Federal Reserve.

In Duitsland beschikt de top 1% over 33% van de nationale rijkdom en niet 24% zoals wordt gemeld.

Ook in andere Europese landen bezit de absolute elite veel meer dan algemeen wordt aangenomen, zoals uit onderstaande tabel blijkt. In de linkse kolom worden de algemeen aanvaarde percentages vermeldt, terwijl in uiterst rechtse kolom de schattingen van Vermeulen staan.

In ons land [België, red] zou de top 1% dus niet over 12%, maar over 17% van de nationale rijkdom beschikken. De grootste verschillen worden samen met Duitsland opgemeten bij onze Noorderburen [Nederland] (17% vs 9%) en Oostenrijk (36% vs 23%). In Frankrijk, Spanje en Finland gaat het over maximum 1% verschil.

Lees verder op Express

Nieuw: EU-klederdracht

Hoe zou Hans van Baalen eruit zien in Europese klederdracht, vraagt Chris Aalberts zich af.

Wanneer begon de opstand tegen Europese Unie (EU)? Deze vraag is per definitie nauwelijks te beantwoorden. We moeten eerst inventariseren hoe groot de onvrede over Europa is en vervolgens een verband aantonen tussen onvrede en allerlei mogelijke oorzaken.

Voor eurosceptici maakt het weinig uit waar de onvrede vandaan komt, het enige wat telt is dat er onvrede is. Voor eurofielen is de onvrede echter wel een groot probleem. Hoe kan de burger gaan inzien dat Europa wel degelijk nuttig is?

Dat valt niet mee. Europees beleid is vaak nauwelijks zichtbaar. We kunnen bezwaar hebben tegen Europees immigratiebeleid, maar of er nu een Europese of nationale regeling is over immigratie, het blijven immigranten. Productvoorschriften uit Europa zien er uiteindelijk in praktische zin hetzelfde uit als productvoorschriften uit Nederland.

Zie hier het probleem van de eurofiel die Europa wil verkopen: zelfs als Europees beleid heel goed en nuttig is en brede steun onder burgers heeft, is het moeilijk dat beleid zichtbaar te maken. Er moet dus iets gedaan worden om die zichtbaarheid te genereren. Dit is de aanleiding voor alle Europese symbolen die inmiddels hun weg naar de burger hebben gevonden.

Lees verder op The Post Online

Herstel eurozone blijft zwak en risico op nieuwe terugval blijft bestaan

Het economische herstel in de eurozone is nog altijd matig, waardoor de werkloosheid de komende jaren hoog blijft en het risico op een nieuwe terugval blijft bestaan. Dat stelt het Internationaal Monetair Fonds (IMF) in een maandag gepubliceerd rapport over de eurozone.

Het IMF wijst erop dat de bestedingen en investeringen in de eurozone laag blijven, omdat consumenten, bedrijven en banken bezig zijn hun financiële positie te versterken. Daarbij zijn de financiële markten nog altijd versplinterd, waardoor er grote verschillen bestaan tussen de rentes die moeten worden betaald in Noord- en Zuid-Europa.

Het IMF verwacht dat de economie van de eurozone dit jaar met iets meer dan 1 procent groeit en volgend jaar 1,5 procent groter wordt. In de jaren daarna blijft de groei volgens het fonds rond dat niveau hangen. De werkloosheid daalt vanaf dit jaar licht, maar blijft voorlopig hoog. Zonder verdere hervormingen dreigt de economie in de eurolanden over enkele jaren te stagneren, waarschuwt het IMF.

Lees verder op Nu

Nederlandse export valt flink terug

Het CBS meldt vanochtend dat de Nederlandse export fors gekrompen is.

Op jaarsbasis daalde het exportvolume met maar liefst 2,8 procent. Het was de grootste procentuele daling in vier-en-half jaar. Verbazen doet dat natuurlijk helegaar niet. De hosannaverhalen van de Europese beleidsmakers over het vermeende herstel van de eurozone economieën hebben we hier op DDS altijd naar het rijk der fabelen verwezen.

Zowel de uitvoer van ‘eigen’ producten, als de wederuitvoer namen af. Het CBS maakte eerder deze maand bekend dat de productie van de Nederlandse industrie in mei minder groeide dan in voorgaande maanden. De dienstensector is ook relatief belangrijk voor de export, zoals recent nog gemeld. Wel is de stemming van de ondernemers in de industrie nog steeds licht positief. De wederuitvoer van eerder ingevoerde producten die in ons land een kleine bewerking hebben ondergaan was ook lager dan in mei 2013, zie grafiek.

Lees dit artikel van Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Dijsselbloem wimpelt eurokritische kamervragen af

Eigenlijk had onze MinFin Dijsselbloem tussen de doelpalen moeten staan, tegen Argentinië. Als een volleerd acrobaat ontwijkt hij de kamervragen die CDA’ers Omtzigt en Eddy van Hijum over het Parex-schandaal op hem afschoten, naar aanleiding van berichtgeving op 925. Toch worden we er wel iets wijzer van, maar niet noodzakelijkerwijs vrolijk.

Makkelijk is het allemaal niet. Lees het vorige stuk op 925, of bekijk deze video over het zogeheten Letse Parex-schandaal. Het wordt ook nauwkeurig omschreven in ons pamflet ‘Het Euro Evangelie’.

Kern van het probleem is dat een Letse bank spaargeld in Rusland ophaalde en failliet ging. Het hoofdkantoor stond in de Letse hoofdstad Riga, dus in de Europese unie, de spaarders kwamen echter uit buurland Rusland. Is dit nu een Europese bank of niet?

Terwijl andere banken wel failliet mochten gaan, moest Parex kost wat kost gered worden. Insiders menen dat er sprake is van corruptie, omdat de directie van Parex ongezond dicht bij de politiek stond. In ieder geval had de Letse overheid geen geld voor een redding en de kapitaalmarkten waren niet bereid de bizarre redding te financieren.

Tot ieders verbazing kwamen de EU en het IMF met de benodigde miljarden over de brug.

Lees dit artikel van Arno Wellens verder op 925

Griekenland flopt op financiële markten

Afgelopen week ging Griekenland weer eens lenen op de financiële markten.

Eerder dit jaar was het water al een keertje getest en wist Griekenland een zeker enthousiasme los te weken. Vorige vrijdag was het succes niet zo groot. Griekenland heeft een tekort op de begroting van 12 miljard euro. De Griekse regering probeert de geldschieters er van te overtuigen dat er geen nieuwe lening nodig is. Want een nieuwe lening betekent ook een nieuw memorandum, en wellicht weer nieuwe besparingen.

Bedoeling was om afgelopen week 3 miljard euro op te halen met staatsobligaties met een looptijd van 3 jaar. Dat doel werd niet gehaald. Griekenland haalde slechts 1,5 miljard euro op tegen een rente van 3,5%. De tegenvallende opbrengst werd toegeschreven aan de problemen met de Portugese bank Espirito Santo, waardoor “investeerders” (ik gebruik bewust de aanhalingstekens) minder vertrouwen hadden in de EU-lidstaten van de periferie.

Bron: Weblog van Bruno Tersago

Bijna vakantie, dus kans op nieuwe euro-onrust

Nog twee weken en dan gaat het Europees Parlement op reces. In de afgelopen jaren werd werd het vaak juist tijdens het reces onrustig rondom de euro. Dat zou dit jaar zomaar weer eens het geval kunnen zijn. De crisis bij de Portugese bank Espirito Santo lijkt een eerste voorteken. Zoals we vanuit de SP al jaren betogen: de schijnbare rust rondom de euro is bedrieglijk. Er broeit nog van alles. Ik houd mobiel en internet tijdens het zomerreces in ieder geval onder handbereik.

De Banco Espirito Santo is geen hele grote bank en het feit dat deze bank nu in de problemen is gekomen, zou op zich geen grote gevolgen hoeven te hebben. Toch is de rente op Portugal’s lange-termijn leningen gestegen en daalden de koersen op de Portugese beurs met zo’n 4%. Veel ogen van financiële instellingen zijn dan ook gericht op Portugal. Als het immers in Portugal mis gaat, heeft dat al snel een kettingreactie richting andere zwakke eurolanden.

Het feit dat de crisis bij één, niet eens grote bank zo’n effect kan hebben, kan worden verklaard door de onevenwichtigheid in de Portugese economie als geheel. Klom de Portugese economie vorig jaar althans wat groeicijfers betreft, nog een beetje uit het dal, dit jaar is er weer sprake van krimp. De Portugese overheidsschuld staat inmiddels op 129% van het BBP (ter vergelijking: de Europese ‘norm’ is 60%). Dat betekent dat de Portugese regering in moeilijkheden komt, als het op z’n eentje een bank moet redden.

Lees deze column van Dennis de Jong verder op de SP