IS en Timmermans’ selectieve emoties

Als antwoord op de bezorgdheid van het parlement over de afslachting van christenen in Irak door ISIS, bedacht Frans Timmermans een dooddoener. Een formule die moest afleiden van martelingen en onthoofdingen. Uw minister meldde dat Bagdad geen christenen vervolgt. De Iraakse grondwet beschermt ze. Basta.

Wat een doorzichtig cynisme. Alsof je op een strand gelaten staat te oreren dat op zee het zeerecht geldt, terwijl voor je ogen zwemmers door haaien worden vermorzeld.

Het is in Irak inmiddels zo gruwelijk, dat sommige verdreven Yezidi hun wegkwijnende kinderen zelf doden om hen het geweld van ISIS te besparen. Wanhoopsdaden die we niet kunnen beoordelen met onze vertrouwde, in welvaart en veiligheid gekoesterde moraal. Ze behoren tot de zwartste bladzijdes van de wereldgeschiedenis en, afgrijselijk genoeg, tot het heden. Maar Timmermans heeft ineens geen tekst.

Kort geleden stond de PvdA’er nog nabestaanden van inzittenden van MH17 te omhelzen – geraakt, leek het. Was dat echt of vals, vraag je je nu af, door zijn stilte over de uitroeiing van christenen. Hoe ook terug te kijken op de speech die Timmermans over MH17 bij de Verenigde Naties hield? Die was belangrijk. Niet om het emotionele gehalte. Elke politicus kan emotie tonen en emotie leidt lang niet altijd tot nuchtere oplossingen. De speech was belangrijk om de retorische truc die aangaf welke geestelijke ramp de mensheid met terreurdaden mee treft. Wat zei hij precies? ’Tot mijn sterfdag zal ik niet begrijpen waarom het zo lang duurde voordat de reddingswerkers toestemming kregen hun moeilijke werk te doen (…).’ Uit alle harten gegrepen. Maar als politiek statement klopt het niet. Want natuurlijk kan een zichzelf respecterende minister van Buitenlandse Zaken begrijpen hoe rebellen in Oost-Oekraïne huishouden. Welke tribale driften er heersen in dat wetteloze domein van warlords die niets om mensenlevens geven. Natuurlijk begrijpt de ervaren politicus Timmermans de bedorven logica van Poetins tuig.

Maar bij de VN maakte hij duidelijk dat hij die logica niet wil accepteren – als mens met een hart. Daarmee trok Timmermans een grens tussen het behapbare en het onvergeeflijke. Tussen wat tot keiharde diplomatie behoort en de barbaarse schaamteloosheid van terroristen, waar geen beschaafd land zich raad mee weet.

Omdat hij dat onderscheid kent, is het kwalijk dat hij niet eenzelfde humane vertwijfeling toont nu ISIS christenen en moslims vermoordt, om fascistische waanidealen die ook bij adepten in de EU aftrek vinden.

Lees deze column van Nausicaa Marbe verder op De Telegraaf

De EU als ‘Vredestichter’

In december 2012 ontving de Europese Unie de Nobelprijs voor de Vrede. Thans is zij een hoofdrolspeler in de bedreiging van de wereldvrede.

Het kan verkeren. De Europese Unie, door de stichters ooit bedoeld als vredesproject, ‘Nie Wieder Krieg’, is erin geslaagd, samen met die onvaste president in Washington, de wereldvrede in gevaar te brengen. In plaats van het conflict met Rusland over ‘bufferstaat’ Oekraïne te de-escaleren en een diplomatieke oplossing na te streven, gooit zij olie op het vuur. Begrijp mij goed, het gedrag van Poetin staat me ook niet aan en verdient evenzeer kritiek, want ook Rusland heeft provocerende acties ondernomen. Maar als burger van Nederland, dat deel uitmaakt van de EU, richt ik mijn pijlen eerst op degenen die menen mij te vertegenwoordigen. En dat is in de eerste plaats de Nederlandse regering, dan een hele tijd niks, en in de tweede plaats de ambtenaren in Brussel, die over mijn hoofd besluiten nemen waar ik als burger part noch deel aan heb gehad, maar die mogelijk grote gevolgen zullen hebben voor u en mij en onze kinderen.

De recente internationale ontwikkelingen vervullen me met grote zorg, vooral ook, omdat we daar als Nederland bij betrokken zijn geraakt via dat supra-nationale ‘vredesinstituut’ in Brussel, waarvan je je kunt afvragen wat daarvan de democratische legitimiteit is. Die zorg betreft niet alleen de situatie in Oost-Oekraïne, die uit de hand dreigt te lopen, maar ook en vooral de situatie in Noord-Irak, waar islamitische volidioten iedereen afslachten die niet hun doodscultus adoreren. De Westerse mogendheden, waaronder Rusland, zouden er beter aan doen de handen inéén te slaan om een gezamenlijke krachtige vuist te maken tegen de barbaren die zich scharen onder de banieren van IS(IS). De ware vijand staat voor de poort, maar oude bondgenoten maken onderling ruzie. Het is eigenlijk te zot voor woorden.

De openlijke ruzie begon allemaal met de onrust op het Maidan en is vooralsnog geëindigd op de slagvelden in Oost-Oekraïne, maar daar ging eerst nog een heel traject aan vooraf. Zullen we de aanleiding van het conflict in Oekraïne nog even kort met u nalopen?

Lees deze column door Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Italië telt ruim duizend ‘pluchefabrieken’: overheidsbedrijven zonder personeel

Meer dan 1200 overheidsbedrijven in Italië zijn ‘lege hulzen’ waar niemand werkt, niet eens een secretaresse. Het zijn ‘pluchefabrieken’ waar (ex-)politici aan bestuursfuncties worden geholpen. Dit blijkt uit spitwerk van een speciale commissie in opdracht van het kabinet-Renzi.

In nog eens bijna 2800 bedrijven die van de overheid zijn, of waar de overheid aan deelneemt, zijn er meer bestuurders en managers dan mensen die het daadwerkelijke werk doen, aldus de krant Corriere della Sera vandaag.

Enrico Letta, de vorige premier van Italië, had de econoom Carlo Cottarelli (foto) als commissaris aangesteld om te onderzoeken waar de Italiaanse overheid op kon bezuinigen. Uit zijn onderzoek kwamen onder meer de ‘pluchefabrieken’ naar voren. Ze zijn onderdeel van een rapport dat verspilling door de overheid in kaart brengt.

Lees verder op de Volkskrant

En weer een vrijhandelsverdrag erdoor, nu CETA

Alles kan en mag zolang de handel maar meedogenlozer en totalitairder kan, en de EU slaat weer zijn slag

De Europese Unie en Canada zijn het eens geworden over het ontwerp voor een vrijhandelsakkoord. Beide partijen maakten woensdag bekend dat de onderhandelingen over de tekst zijn afgerond.

Het CETA-akkoord, dat een einde moet maken aan de meeste handelsbelemmeringen tussen de EU en Canada, geldt als blauwdruk voor het vrijhandelsakkoord TTIP tussen de EU en de Verenigde Staten. Het overleg over TTIP is nog volop gaande.

Zo: One down, two to go. De TTIP en TISA.

En zo duwt de EU er weer een handelsverdrag door die wetgevingen ingrijpend zal doen veranderen, en de weg voor TTIP en TISA is ook mooi gebaand. Inspraak? Who cares, de EU is er voor zichzelf als wanna-be Federale Overheid. De EU rust niet totdat niemand behalve de grootste bedrijven meer inspraak heeft.

Lees verder op Lang Leve Europa

Brussel speelt voor Sinterklaas in Bulgarije

Vandaag maakte de Europese Commissie bekend dat het voor deze mandaatperiode € 7,6 miljard uit de cohesiefondsen, € 2,3 miljard uit Landbouwfonds en € 88 miljoen uit Visserijfonds beschikbaar stelt aan Bulgarije.

Ruim tien miljard euro voor de Bulgaren, de vlag kan daar uit! Mind you, als we deze bedragen zouden projecteren op het Nederlandse levenspeil dan kunnen we dit met een factor acht tot negen vermenigvuldigen. Dan heeft u een idee om welke enorme bedragen het hier gaat voor het land. Nogmaals, het betreft hier uiteraard geen jaarlijks bedrag, maar voor de totale huidige zevenjaars mandaatperiode, die loopt van 2014 tot 2020. Maar dan nog, het Bulgaarse BBP bedraagt nog geen veertig miljard euro ($53 mrd is bij huidige euro-dollar koers € 39,6 mrd). De EU besluit dus om een bedrag van ruwweg een kwart van dat BBP te schenken aan een straatarm en door-en-door corrupt land.

De werkloosheid in Bulgarije ligt met bijna twaalf procent van de beroepsbevolking iets boven het Europese gemiddelde en is nagenoeg gelijk aan het eurozonegemiddelde. Problematischer is, dat maar liefst een derde van de jeugd tot 25 jaar zonder werk zit en dat de langdurige werkloosheid een flink stuk boven het Europese gemiddelde ligt. Waar moet de Bulgaarse jeugd naartoe? Naar andere EU-lidstaten natuurlijk. Vooral Groot-Brittannië en Duitsland schijnen in trek te zijn bij de Bulgaarse jeugd, maar ook Nederland ontkomt er niet aan. Dat is het gevolg van het Open Grenzen beleid van de EU.

Waar gaat het geld naartoe?

Lees deze column van Jean Wanningen verder op De Dagelijkse Standaard

Italy’s economic ‘recovery’ from hell in one chart

In the second quarter, Italy’s economy contracted 0.2% from the first quarter, which surprised economists who’d expected, somehow, more growth now that the Italian economy – in parallel with the grander Eurozone economy – is recovering so nicely. However, reality is not playing along. Crummy exports and a refusal by businesses to pile on inventories were blamed.

Not blamed, of course, was the Italian government, which refuses to pay its suppliers. The arrears, according to the most recent data by the Bank of Italy, amounted to €75 billion. Italy could just issue more bonds to fund what it owes, but that would show to the rest of the world that its debt is actually much higher than the current pretenses. So no way.

Successive politicians have promised for years to pay it, only to push the date when payment would be considered seriously out further and further. So far, no one has forced the government to pay its bills, and so they don’t get paid. The past dues have been sucked out of the working capital of businesses. They strangle the private sector, lead to layoffs, and wreak general havoc in an already very fragile economy.

Based on the government’s failure to comply with Europe’s Late Payments Directive, which requires governments to cut payment delays to a maximum of 60 days, the European Commission commenced an infringement procedure against Italy. But that too may just be decoration. The way it looks, it may never be paid.

Meanwhile, businesses are suffocating. And it shows: over the last 12 quarters, 11 quarters were contractions, with the sole errant quarter being Q1 2014, when the economy booked a tiny growth of 0.1% from the prior quarter.

Here is the chart of the Italian “recovery” from hell.

Lees verder op Wolf Street

Boris Johnson: geen hervormingen, dan uit de EU

Sinds de winst van de UK Independence Party (UKIP) bij de Europese parlementsverkiezingen zijn Britse politici erop gespitst een eurokritisch geluid te laten horen. De Londense burgemeester Boris Johnson deed er gisteren weer een schepje bovenop. Volgens hem is het beter de EU te verlaten als hervormingen uitblijven.

Vandaag was het alweer raak. Vicepremier Nick Clegg, nota bene van de pro-Europese Liberaal-democraten, gaat deze week oproepen tot strengere EU-immigratieregels, zo schrijft The Guardian. Lidstaten zouden meer middelen moeten krijgen om de komst van arbeidsmigranten uit nieuwe EU-lidstaten af te remmen, meent Clegg. Vorige week had premier Cameron al gezegd dat het recht op een uitkering voor migranten moet worden ingeperkt, waarop Labour en UKIP hadden gemeld dat zijn voorstel niet ver genoeg ging. Het debat over de hervorming van Europese regels is losgebarsten sinds de overwinning van UKIP in mei. Britse politici wedijveren om de gunst van eurokritische kiezer in de aanloop naar de landelijke verkiezingen in 2015.

Deze week doet Boris Johnson er weer een schepje bovenop. Woensdag komt zijn economisch adviseur Gerard Lyons met een rapport waaruit zou blijken dat de Britse economie niet veel schade ondervindt van een Brexit. Volgens Johnson is het dan ook simpel: Als de EU niet verandert, dienen de Britten de unie te verlaten. ‘Kijk naar de kosten van het Europese sociaal beleid, de economische stagnatie en de absurditeit van sommige Brusselse regels en je ziet dat we op een punt komen waarbij weggaan misschien beter is dan blijven’, zo schreef hij in de Daily Telegraph. Volgens Johnson moet Groot-Brittannië in Brussel de hervormingscoalitie leiden en allianties smeden met andere lidstaten om de veranderingen door te drukken. Verwacht wordt dat Johnson binnenkort acht hervormingsplannen presenteert.

Lees verder op de Volkskrant

How to rip off a country, Espirito Santo style

In my latest post at Pieria, I took a hard look at the half-year results of Portugal’s distressed Banco Espirito Santo. They are pretty grim reading. No, they are worse than that. They read like an instruction manual for how to rip off a bank. It’s no surprise that the losses are appalling.

But now it seems that Banco Espirito Santo is to be bailed out by the Portuguese government. The rescue plan was announced by the Bank of Portugal late in the evening of 3rd August, and the European Commission confirmed that it complied with existing state aid rules.

The Bank of Portugal’s statement describes the dramatic events that led to the decision to rescue BES (my emphasis):

On July 30, Banco Espírito Santo, SA announced losses which greatly exceeded those anticipated from the information previously provided by Banco Espírito Santo, SA and its external auditors. Results released on July 30 reflect management acts seriously prejudicial to the interests of Banco Espírito Santo, SA and infringement of Bank of Portugal decisions forbidding increased exposure to other entities of the Espírito Santo Group. These events took place during the tenure of the previous administration of Banco Espírito Santo, SA. Management acts at a time when the replacement of the previous administration had already been announced translated into an additional loss of the order of €1.5 billion compared to that expected from the statement of Banco Espírito Santo, SA to the market on July 10 . This had several consequences:

1) placed Banco Espírito Santo, SA in a position of non-compliance with minimum solvency ratios in force (Common Equity Tier 1 ratio of 5 percent, three percentage points below the regulatory minimum);

2) determined a decision to suspend access by Banco Espírito Santo, SA to monetary policy operations and therefore, the liquidity of the Eurosystem;

3) generated a growing pressure on the Treasury of Banco Espírito Santo, SA;

4) worsened the public perception of Banco Espírito Santo, SA, as evidenced by the strongly negative performance of the respective titles, injurious situation for the confidence of depositors. This negative public perception led to the suspension of transactions on the afternoon of Friday, August 1, at the risk of infecting the perception relation to other institutions of the Portuguese banking system;

5) worsened the uncertainty about the balance of Banco Espírito Santo, SA, invalidating a privately funded solution in a short time.

This framework created continuity problems for Banco Espírito Santo, SA activities. Given the importance of the institution in the whole banking system and the financing of the economy, these problems jeopardized the stability of the payment system and the national financial system.

So when BES’s eyewatering losses were declared, which forced it into regulatory insolvency, it was denied access to Eurosystem liquidity and trading in its shares and bonds was suspended. The Bank of Portugal’s strong language in this statement echoes that from the new Board of BES: neither seems in any doubt that the activities that directly caused BES’s collapse were illegal. As I noted in my Pieria post, the Board’s statement amounted to an allegation of fraud. The Bank of Portugal’s statement in effect alleges embezzlement, non-compliance with regulatory decisions and failure of fiduciary duty to shareholders. Wow.

Lees verder op Coppola Comment