Nieuwsbrief 24 | 15 december 2016 | Bekijk de webversie
Quod erat demonstrandum
De kogel is na lang talmen eindelijk door de kerk. Het kabinet heeft besloten het associatieverdrag te ratificeren ondanks dat het op 6 april 2016 met grote meerderheid van stemmen werd verworpen. Hiermee is kristalhelder bewezen wat wij als initiatiefnemer van dit referendum vanaf het begin hebben willen aantonen. De Nederlandse politiek draait niet langer om u, de Nederlandse kiezer en de Nederlandse bevolking, maar om Brussel en de Europese Unie. Onze democratie is zo goed als dood. De periode sinds het referendum van 6 april en dit besluit van het kabinet laten hier geen enkele twijfel meer over bestaan. Een kort overzicht van wat we sinds de referendumuitslag geleerd hebben over de extreem zorgelijke toestand van de democratie in ons land.

Op 6 april stemden we met een grote meerderheid tegen het associatieverdrag met Oekraïne. De raadgevend referendumwet verplichtte de regering vervolgens ‘zo spoedig’ mogelijk met een binair antwoord te komen: óf de wet intrekken en het associatieverdrag niet ratifceren óf het verdrag alsnog ratificeren. Voor ons, het Burgercomité-EU, betekent NEE uiteraard NEE. En alleen door het verdrag niet te ondertekenen doet de Nederlandse staat recht aan de uitslag van het referendum. Immers, tijdens de campagne zijn tientallen redenen tegen het verdrag genoemd – zie ook ons pamflet ‘En daarom nee’ voor onze redenen – en onze regering weet, net zo min als wij, welke van deze redenen voor de bevolking uiteindelijk doorslaggevend waren.

Onze minister-president heeft zich vervolgens vastgedraaid in zijn eigen spin. Tijdens de campagne beklemtoonde de premier keer op keer dat het associatieverdrag slechts ‘een simpel handelsverdrag’ was waarvan er tientallen zijn. Een verdrag bovendien, zo bleef hij de afgelopen maanden na de referendumuitslag maar herhalen, dat ook zonder Nederland gewoon zou doorgaan. Vandaag beweerde Rutte trouwens ineens zonder blikken of blozen exact het tegenovergestelde. Maar hoe verhoudt deze nuchtere ‘er is niets aan de hand’ Rutte zich tot de apocalyptische Rutte die we 28 oktober plotseling enorme angstvisioenen over ‘vacuümbommen’ in Aleppo, dramatische ‘geopolitieke consequenties ‘ en een oprukkend Rusland zagen schetsen?

Of wat moeten we denken van een parlement dat unaniem van de regering eiste vóór 1 november, meer dan 200 dagen nadat de uitslag van het referendum officieel door de Kiesraad was vastgesteld, te laten weten wat ze zou gaan doen met de uitslag van het referendum om vervolgens doodleuk op 31 oktober zes weken uitstel te verlenen? Hoe geloofwaardig zijn politici van de PvdA, D66 en het CDA nog die voor camera hebben verklaard de uitslag van het referendum te zullen respecteren maar die het associatieverdrag nu alsnog gaan ratificeren?

Want laat er absoluut geen misverstand over bestaan, aan de verdragstekst zelf is geen tittel of jota veranderd. Dat zou immers betekenen dat men het verdrag had moeten openbreken en dat alle landen het opnieuw zouden moeten ratificeren. Als kabinet en parlement dus besluiten het verdrag te ratificeren dan betreft dit, hoe dan ook, exact dezelfde verdragstekst die met een bijna twee derde meerderheid op 6 april door ons overtuigend werd afgewezen. Een zogenaamde ‘verklaring’ of annex bij het verdrag heeft niets, maar dan ook absoluut niets te betekenen. Het is te vergelijken met een zelfgeschreven velletje papier bij een koopcontract dat bovendien niet eens door de wederpartij, Oekraïne, ondertekend zal worden!

Zo’n verklaring doet natuurlijk per definitie op geen enkele manier recht aan de tegenstem. De verklaring lijkt sterk op de ‘voorlichting’ zoals we die eerder van het kabinet hebben gekregen tijdens de campagne. In de verdragstekst zelf is en blijft bijvoorbeeld wel degelijk expliciet sprake van financiële steun (artikel 453), een visumvrije regeling (artikel 19) en militaire samenwerking (artikel 10) met Oekraïne. U kunt het zelf nalezen, het staat er allemaal letterlijk in. Het is deze verdragstekst die uiteindelijk rechtsgeldig is en voor een rechter kan worden afgedwongen, niet het zelfverzonnen bijsluitertje van onze regering dat niet eens wordt ondertekend door Oekraïne! Net als de kreet ‘het is maar een vrijhandelsverdrag’ strooit dit bijsluitertje (meer is dit niet) de Nederlandse kiezer zand in de ogen, vlak voor de verkiezingen.

Los van de punten die onze regering benoemt in de bijsluiter is en blijft dit associatieverdrag zonder twijfel de facto een EU-integratieverdrag waarin Oekraïne door de EU wordt opgedragen ongeveer 80% van alle EU-wetgeving over te nemen. Zo staat in artikel 124 bijvoorbeeld letterlijk:

De partijen erkennen het belang van de aanpassing van de bestaande wetgeving van Oekraïne aan die van de Europese Unie. Oekraïne draagt er zorg voor dat zijn bestaande wetten en toekomstige wetgeving geleidelijk in overeenstemming met het EU-acquis worden gebracht.

Zoals wij vanaf het begin hebben gezegd: dit verdrag bewerkstelligt integratie zonder lidmaatschap, en tenzij kolonisering het doel is, zal lidmaatschap op termijn zeker volgen. Een ‘annex’, ‘toelichting’ of ‘verklaring’ bij het verdrag verandert daaraan helemaal niets, hoe vaak je ook blijft vertellen dat het ‘juridisch bindend’ zou zijn. Oekraïne, en Oost-Europese landen zoals Polen, zien dit verdrag dan ook volkomen terecht als een opmaat voor een toekomstig EU-lidmaatschap van Oekraïne.

Hoe dom denkt het kabinet dus eigenlijk dat wij zijn? Het was beter geweest als het kabinet eerlijk had gezegd de uitslag van het raadgevend referendum niet te volgen. Dat had democratische duidelijkheid geschapen (precies zoals men dat in 2005 ook had moeten doen toen de Nee-stem van de Nederlanders op een vergelijkbare manier werd genegeerd). Dat kan men ook doen, want het referendum is immers niet bindend. Maar een zogenaamd ‘juridisch bindende’ verklaring die niets betekent en de verdragstekst zelf ongewijzigd laat: wat een verwerpelijk cynisme en wat een gebrek aan respect (opnieuw) voor de Nederlandse bevolking!

Het is duidelijk dat dit associatieverdrag dat de Europese Unie gesloten heeft kost wat het kost moet worden doorgedrukt, zelfs als onze politici hun laatste restje geloofwaardigheid en onze democratie ervoor moeten offeren. En dat nog wel vlak voor de komende parlementsverkiezingen. Niets, maar dan ook helemaal niets en niemand, mag het heilige ‘Europese project’ blijkbaar in de weg staan, zeker niet zoiets ‘onbenulligs’ en ‘populistisch’ als een referendum of een democratie.

Voor wie onze democratie lief is: u weet wat u te doen staat op 15 maart 2017. Stem in geen geval op een partij die de uitslag van het referendum niet respecteert, het associatieverdrag ratificeert en zo bewijst niets om onze democratie te geven!
Burgercomité-EU

PS 1: Lees in ons boekje 'Daarom Nee' waarom het associatieverdrag slecht is voor Nederland en Oekraïne.
U kunt het hier gratis downloaden.

PS 2: Feitelijk is Nederland geen democratie meer. In ons manifest analyseren wij in detail alle sluiproutes waardoor de bevoegdheidsoverdracht naar Brussel blijft doorgaan. Dit manifest is een aanklacht tegen deze afschaffing en ondermijning van onze democratie door de Europese Unie en een oproep tot grondwettelijk herstel.
U kunt er hier meer over lezen.

PS 3: Binnenkort meer over onze vervolgacties. We kunnen en zullen nog wat doen! Want:
www.burgercomite-eu.nl | info@burgercomite-eu.nl